İspanya’da CVET sisteminin kamu finansmanının en karakteristik yollarından biri, şirketler tarafından geliştirilen eğitim eylemleri karşılığında Sosyal Güvenlik katkı paylarında alınan ikramiyedir. Bu yöntemin açık ve rekabetçi bir temeli yoktur ve yalnızca şirketlerin çalışanlarına sunduğu eğitim faaliyetlerini ve Bireysel Eğitim İzinlerini finanse etmeyi amaçlamaktadır.

Bu, eğitim kredisi ve özel ortak finansman olarak bilinenleri içerir. Eğitim kredisi, daha önce de belirttiğimiz gibi, SGK primlerinde Kamu İdarelerinden firmalara ikramiye olarak sağlanan tutar olarak tanımlanmaktadır.

Şirketin eğitim faaliyetlerini yürütmek için biriktirebileceği miktar, çalışan sayısına ve şirketin kendisi tarafından bir önceki yıl Mesleki eğitim vergisine ilişkin olarak ödenen miktara bağlıdır. CVET’in özel ortak finansmanı da şirketin büyüklüğüne (çalışan sayısı) bağlı olarak gereklidir ve şirketlerin çalışanlarının eğitim sürecine kendi kaynaklarıyla katkıda bulunduğu anlamına gelir.

2016 yılı için 48/2015 Genel Devlet Bütçeleri Yasasına göre tahmini bir örnek olarak, altı ila dokuz çalışanı olan İspanyol şirketleri, CVET’lerinin %100’ünü finanse edeceklerdir. CVET’in kamu ikramiyesi, şirketin çalışan sayısıyla ters orantılı olarak, 250 veya daha fazla çalışanı olan şirketlerde eğitim maliyetinin %50’si sınırına kadar kademeli olarak azaltılır.

Kısacası, büyük şirketler, sürekli eğitim ve öğretim maliyetinin %50’sine kadar kendi kaynaklarıyla katkıda bulunmak zorunda kalacaktı, diğer %50’si eğitim kredisi yoluyla SGK’ya yaptıkları katkılardan kesilecekti.

Eğitim finansmanı ne demek
Eğitim Finansmanı Nedir
Eğitim finansmanı PDF
Eğitimde finansman modelleri nelerdir
Fransa eğitim finansmanı
Eğitimde finansman nedir
Finlandiya eğitim finansmanı
Yeni Zelanda eğitim finansmanı

Bu, İspanyol şirketleri arasında CVET’i geliştirmek için ana teşviklerden birinin, bunların tamamen veya çok büyük ölçüde Kamu Yönetimi tarafından finanse edilmesi olabileceği anlamına gelir. Diğer bir deyişle, birçok İspanyol şirketi, özellikle de KOBİ’ler, ortak finansman eğitim politikalarının varlığı nedeniyle insan sermayesine yatırım yapıyor gibi görünmektedir.

Bu, İspanyol şirketlerinin 80’li ve 90’lı yıllardan günümüze kadar eğitime katılımının evriminden görülebilir; bu, Çalışma Otoritelerinin kamu fonlarıyla CVET sistemini teşvik etmesiyle giderek artmıştır. Ancak, şirketin büyüklüğü, uluslararasılaşma düzeyi, insan kaynakları yönetiminin desteği veya yenilikçi süreçlerin varlığı gibi şirketlerin işçi yetiştirip yetiştirmeme kararını etkileyen başka unsurlar da vardır.

Aynı zamanda, Villar tarafından ifade edilenler gibi diğer bakış açıları, işgücü verimliliğini artırmak için CVET eylemlerinin kamu tarafından finanse edilmesinin yararlılığına veya bu tür hükümet tarafından finanse edilen eğitim eylemlerinin istihdam edilebilirliği istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde artırdığına dair yeterli kanıt bulunmadığını göstermektedir.

Bununla birlikte, çalışanların CVET’inin, her zaman doğru planlama, finansman, organizasyon ve yönetime bağlı olarak, yapılan yatırımla ilgili olarak şirketler için sürdürülebilir bir rekabet avantajı olabileceğine dair ampirik kanıtlar vardır.

Bunun bir işlevi olarak, İspanyol şirketleri muhtemelen çalışanları için eğitim faaliyetlerine daha fazla (ve daha iyi) yatırım yapabilir ve böylece kamu finansmanına tam bir bağımlılıktan kaçınabilir. Bu, onlara en uygun eğitim eylemlerini belirlemelerini ve gerçek etkinliklerinin analizini derinleştirmeden sadece vergi muafiyetleri elde etmek için değil, daha önce ve titizlikle tespit edilen gerçek ihtiyaçlarına uyarlamalarını sağlayacaktır.

Son Yıllarda İspanyol CVET’in Finansmanı ve Hacimleri

Teorik bir bakış açısından, tüm sistemin amaçlarını ve gelişimini koşullandıracak farklı yaklaşımlar ve sosyo-ekonomik duruşlar altında CVET’i kavramsallaştırmak ve değerlendirmek mümkündür.

Örneğin, özel literatürün bakış açısından bu perspektiflerin kapalı kategorilerinden oluşan veya katı bir şekilde kesin olmayan olası bir sınıflandırma oluşturabiliriz. İlk etapta, CVET’e ekonomik ve stratejik bir perspektiften yaklaşan ve şirketin maliyet ve verimlilik arasındaki ilişkisine dikkat çeken bazı yazarlar var. Bu nedenle, neredeyse yalnızca daha yüksek verimlilik oranları elde etmek için eğitime ihtiyaç vardır.

Ancak başka bir bakış açısı, CVET’i bütünsel bir bakış açısıyla inceler ve yaşam boyu eğitimin tüm toplum için faydalarına odaklanır. Bu yazarlar, yaşam boyu öğrenmeyi, önemi iş üretkenliğini artırmanın çok ötesine geçen bir süreç olarak ve CVET’in kalitesini, kısıtlayıcı herhangi bir ekonomik saplantı üzerinde öncelik verilmesi gereken bir faktör olarak görmektedir. Daha sonra, İspanya’da CVET’in etkisini ve insidansını analiz etmek için her iki bakış açısını da dikkate almayı amaçlıyoruz.

Daha önce de belirtildiği gibi, giderek istikrarsızlaşan İspanyol işgücü piyasası ve bu gerçeği ‘normal’ olarak göstermeye çalışan medya ve sosyal bakış açıları, İspanyol şirketlerindeki mesleki eğitim ve öğretim tutumlarının yanı sıra işçi haklarıyla ilgili diğer göstergeler üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. , bu şirketler tarafından da saygı gösterilmelidir.

Bu nedenle, sürekli eğitim ve öğretimi, yalnızca iş verimliliğinin iyileştirilmesiyle bağlantılı bir ihtiyaç olarak değil, aynı zamanda mesleki ve bireysel gelişimle bağlantılı bir işçi hakkı olarak görüyoruz.

Ancak 2016 yılında Sosyal Güvenlik Kurumu’na kayıtlı şirketlerin yalnızca %22,7’si çalışanlara yönelik FPE girişimleri geliştirmiş ve ülke genelinde yalnızca 7.124 adet Bireysel Eğitim İzni yetkilendirilmiştir. Her şirketin bir ITL’ye yetki verdiğini varsayarsak8, bu, tüm İspanyol şirketlerinin yalnızca %0.44’ünü kapsayacaktır.

Ayrıca, 2013 yılından bu yana CVET sağlayan şirket sayısı düşüş trendi izlemektedir: (2013) yılında bu rakam %30 iken, 2014 yılında %29,7’ye ve 2015 yılında %27,4’e düşmüştür. Son olarak, 2016 yılında sadece 22,7’dir. İspanyol şirketlerinin %’si istihdam ettikleri kişilere herhangi bir eğitim (Idem) sağlamıştır.

Bu rakamlar, CVET girişimlerinin büyük bir kısmının veya şirketin büyüklüğüne bağlı olarak tüm sürecin Kamu Yönetimi tarafından finanse edilmesine rağmen, hala çok sayıda İspanyol şirketinin herhangi bir geliştirme yapmamayı tercih ettiğini görmemizi sağlıyor. Eğitim programı ve ayrıca katılımlarıyla ilgili mevcut verilere göre bunu yapma eğiliminin giderek daha az olması gerekir.

Bu, 2010 yılında şirketlerin üçte ikisinin (%66) istihdam ettikleri kişilere CVET sağladığı ve katılımın 60 olduğu 2005 yılına kıyasla bir artış olduğu tahmin edilen AB-28’de olandan çarpıcı biçimde farklıdır. 

AB Üye Devletleri arasında, 2010 yılında bu tür eğitim veren şirketlerin oranının oldukça farklı olduğunu kabul etmek de adil olur. Eurostat’ın kendi verileri, bu rakamların Polonya’da %22’den Danimarka’da %91’e ve Norveç’te %97’ye (Idem) kadar çıkabileceğini gösteriyor.

The post Eğitim Finansmanı – İspanya’da Eğitim Sistemi– Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Almanya’daki çoğu disiplinde, ana kalite kriterlerinden biri, ne kadar DFG fonuna başvurulduğunu ve alındığını görmektir. Ancak, bu kriteri, DFG’den herhangi bir fon alma geleneğinin olmadığı Eğitim Bilimleri içindeki bazı uzmanlık alanlarına uygulamak, başlangıçta komisyondaki bazı uzmanlar için alakasız görünüyordu.

Bu nedenle bazı uzmanlar, mevcut durumda çok az mantıklı olacağını düşündükleri için bu kriterin kendi alanlarına üst üste bindirilmemesini sağlamaya dikkat ettiler. Uzman L, oluşturulan kriterlerle ilgili endişelerini dile getirdi:

Bu komisyonun nasıl desem çok geleneksel üniversite kriterlerine göre çalıştığını hissettim. Çok geleneksel kriterler. Bu da yayın sayısı, tabii ki sadece önemli yayınlar […], üçüncü şahıs fonlarının alınması, araştırma parası, araştırma projeleri anlamına geliyor.

Ve pedagoji gibi bir konuda bana öyle geliyor ki, en azından okul bilimsel araştırmaları, öğretmen eğitiminin iyileştirilmesi gibi uygulamaya yönelik sorularla ilgili olarak, o zaman kriterler bana yetersiz görünüyor. Bu tür bir eğitimin değerini veya kalitesini tanımlayın.

Çekincelere rağmen, komisyon üçüncü taraf finansmanının listelenmesini istedi; bu, bu çalışmada Baden-Württemberg’deki 15 HEI’den ilk kez araştırma projeleri ve birçokları için finansman kaynağını listelemeleri istendi. bu tamamen yeni ve beklenmedik bir alıştırmaydı:

HEI’ler için, kişi başına üçüncü taraf finansman verilerini, bunun için kimin başvurduğunu, projelerin ne kadar sürdüğünü ve para aldıkları finansman kuruluşlarını listelemek zorunda olmaları gerçek bir zorluktu [. ..]: şaşırtıcıydı – gerçekten başaramadılar. […] DFG’nin araştırmamızı istemediğini ve bu yüzden uymadığımızı ve dolayısıyla herhangi birine başvurmayacağımızı söyledikleri bir önyargı değil, yaygın ve korumacı bir argümandı.

Eğitim finansmanı PDF
Okulların finansman kaynakları nelerdir
Eğitim finansmanı Nedir
Eğitimin Finansmanı Sunum
Eğitim finansmanı kaynakları nelerdir
Eğitimin finansman kaynakları
Eğitimde finansman Modelleri
Eğitim finansmanı ne demek

DFG aracılığıyla finansmanın gerçekten de komisyonun aradığı ve iyi kalitenin bir göstergesi olarak kabul ettiği kriterlerden biri olduğuna işaret ederek, uzmanlar HEI’lere, gelecekte arzu etmeleri gereken şeyin bu olduğunu ve başvurmamak için hiçbir mazeret yoktu.

Bazı bölümlerin ağırlıklı olarak uygulamalı nitelikte ve yerel çıkarlara çok özel araştırma faaliyetleriyle meşgul olduğunu biliyoruz. Araştırmalarının yerel olarak oldukça etkili olabileceği gerçeğini yalanlayan küçük fonlar aldılar. Bazı yararlı uygulamalı araştırmalar yapmış olan bir kuruma atıfta bulunarak, Expert L şöyle devam etti:

Şüphesiz bu konu alanının bir başarısıdır. Görüyorsunuz ki bu konu alanı az çok iyi eğitim almış personel ile uygulamayı şekillendirmeyi ve değiştirmeyi başarmıştır. Bence bu büyük bir başarı.

Ve diğer klasik bilimsel değer belirleme kriterlerine uymadığı için bu konu alanında övülecek ne bulabiliriz? Herhangi bir DFG fonu veya benzeri yoktu. Hakemli yayın yoktu, hiçbiri. Sadece hakemli yayınlara bağlı kalırsak, klasik akademik akımın içindeyiz demektir. Bilim adamları bilimin ne olduğunu belirler ve onu karşılıklı olarak belirlerler.

Bu son yorum, Kieser’in (1998, s.411) vardığı sonucu hatırlatmaktadır: ‘Değerlendirmeler, ölçtüklerini iddia ettikleri gerçekliği yaratırlar. Değerlendiriciler, değerlendirmenin kurucularının ideal resmine karşılık gelen bir sistem oluşturur.

Bu durumda, bir değerlendirme komisyonu, akademisyenlerin en alt sıralarında yer almasına rağmen, ‘iyi kalite’ olarak kabul ettiği bir şeye (örneğin, yüksek etki faktörüne sahip iyi yazılmış bir okul ders kitabı) nasıl itimat eder? genellikle kaliteli olarak algılanır?

Bu, bir disiplinin neyi başarmaya çalışması gerektiğini belirlenmiş kurallar içinde belirleme arzusu sorununu gösterir. Kalite güvencesi, yaklaşımında çok fazla katılığa meyilli olabilir ve norm olarak kabul edilenlerin dışında gerçekleşen iyi işler için kredi verilmesine izin vermeyebilir. Uzman K’nin dediği gibi: ‘Üçüncü taraf finansmanı benim için çok belirleyici bir faktör değil.

Para kullanımı bir gösterge değildir veya kendi başına iyi bilim için bir gösterge değildir. Bir araştırma projesi için ayrılan para, (her ne kadar beklense de) saygın dergilerde mükemmel araştırmalara veya yüksek hacimli ve kaliteli çıktılara yol açmayabilir. Tam tersine, J Uzmanı aynı fikirde değildi ve tek gerçek göstergenin üçüncü taraf finansmanına ilişkin istatistik olduğunu, çünkü ölçülebilecek diğer tüm göstergelerin “daha yumuşak” olduğunu söyledi. Ancak şöyle devam etti:

HEI tarafından sağlanan istatistikler bir komisyona kalitesi hakkında bir miktar fikir verebilirken, komisyon sağlanan rakamların yorumlanmasında esnek kalmalıdır. Yukarıdaki yorumlar, uzmanların nihai raporda anlaşmaya varmasına rağmen, konuyla ilgili tartışmanın henüz bitmediğini ve gelecekteki değerlendirmelere kadar devam edebileceğini ortaya koymaktadır.

Nihai olarak üzerinde anlaşmaya varılan kriterler disiplin için kesin olarak kabul edilmese de, yine de genel olarak Alman Eğitim Bilimi için ileriye doğru bir adımı temsil ediyordu. Uzman P şöyle açıkladı: “Değerlendirme yenilikçiydi, ancak fikirleri dikkate almaları gerekiyordu.”

Bir başkası kriterlere atıfta bulunarak şunları söyledi: ‘Almanya’da Eğitim Bilimi şimdiye kadar buna sahip değildi. Artık açık kriterlerimiz veya açık boyutlarımız var.

Değerlendirme komisyonunun başardığı şey, disiplinin en azından gelecekte bilmesi gerektiğini düşündükleri bir ölçütler çerçevesi oluşturmak ve mümkünse üzerinde çalışmaya başlamaktı. kendilerini bir dereceye kadar yeniden tanımlamak için:

Üniversitelerimiz ve özellikle öğretmen yetiştiren kolejler için, kurumlarını şimdiye kadar uluslararası standartlara göre, hakemli dergilerdeki yayınlara göre nitelik ve kapsamlarına göre tanımlamadıkları için zor bir çerçeveydi. üçüncü taraf finansmanıdır.

Öğretmen yetiştiren kolejlerdeki profesörler genellikle Habilitasyon’u bile yapmadılar, bu da doktora tezlerinden sonra […] daha fazla büyük bilimsel çalışma yapmaları gerekmediği anlamına geliyor. Eh, açıkça yayınlamışlar, aksi takdirde profesör olmazlardı, ancak son 20 yılda, şu anda kurumlarımızdan ayrılan eski nesil çok kalifiye değildi.

Bunun yerine, kendilerini uygulamayla güçlü bir ilişkisi olan öğretmen yetiştiricileri olarak tanımladılar. Mittelbau denilen akademik asistanlara verdiğimiz iş bu. Gördüğüm kadarıyla, o zamanlar profesörlerin onlarca yıldır işgal ettikleri rol budur.

The post Araştırma Finansmanı – Almanya’da Eğitimin Değerlendirilmesi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).