Müfredat (belirli sınıf seviyelerinde belirli ders alanlarındaki belirli hedefler), yukarıda ele alınan eğitimin ulusal hedeflerinden türetilmiştir. Ders kitapları ve diğer öğrenme materyalleri bu özel hedefler temelinde yazılmaktadır. Mevcut ders kitaplarına ve öğrenme materyallerine yönelik büyük bir eleştiri, gerçeklere dayalı öğrenmeyi vurgulamaları, bazı durumlarda kanıtlanmamış varsayımları aktarmaları ve bilimsel ilkeleri öğretmeyi ihmal etmeleridir. Daha da kötüsü, gerçeklerin, sebeplerin ve varsayımların eleştirel olarak sorgulanması ihtiyacını öğretmeyi ihmal etmektir.

Mevcut öğretme-öğrenme süreci, genellikle öğrenci tarafında etkinlikten ziyade pasifliği teşvik eder. Öğrenci normalde sınıfta oturur ve öğretmeni dinler ya da kitap okur, öğrendiklerini hayata geçirmek için fazla fırsatı yoktur.

Örneğin, sınıf işbirliği eksikliği sorununu çözmek için öğrendiklerini uygulamaya çalışmadan işbirliği üzerine dersi çalışır. Dersin içeriği aynı zamanda aktif zihni değil pasif zihni teşvik eder. Örnek olarak, öğrencinin sigara içmesini veya alkol almasını yasaklar, ancak arkadaşları onu buna ikna etmeye çalışırsa ne yapması gerektiği konusunda rehberlik etmez. Sonuç olarak, öğrenci büyüdüğünde hayatın genel alanlarında aktif olmaktan geri çekilme eğilimindedir.

Yeni kurulan Müfredat Merkezi ve diğer müfredat grupları tarafından halihazırda yürütülen çalışmaların bu tür sorunların çözülmesine yardımcı olması beklenmektedir, ancak müfredat geliştirme döngüsünün ve öğretmen eğitiminin bunu başarması açıkça biraz zaman alacaktır.

Eğitim sistemini yönetmekten sorumlu olanlar tarafından yapılan eğitim çalışmaları, genel olarak, eğitimin (veya belirli bir alt sektörünün) belirli ulusal kalkınma hedeflerine ulaşılmasını teşvik etmedeki rolüne, eğitim için insan gücü tahminlerine ilişkin dersleri içermemektedir. ulusal kayıtlar, vb. Bunun yerine, belirli konu alanlarının öğretimi, değerlendirme, müfredat geliştirme veya ilkokul eğitimi üzerine çalıştılar.

Sonuç olarak, eğitimciler eğitim gelişiminin çeşitli alt alanlarında uzmanlaşmıştır ve bunu bu meslekteki hizmetlerinin nihai amacı olarak görmektedir. Çok az eğitimci, “ulus kalkınması için eğitim”i hizmetlerinde bulunma yaklaşımı olarak görmektedir.

Aslında, bu kavram 1973’te “gelişim eğitimi” alanında önerilen bir doktora programında tanıtıldığında, çoğu eğitimci bunun “eğitimsel gelişim” için yanlış bir adlandırma olduğunu düşündü. Neyse ki, program onaylandı ve 1974’ten beri uygulanıyor, ancak birçok insanda kafa karışıklığı hala devam ediyor. Bu sorunun üstesinden gelmek için çaba sarf edilmelidir.

Eğitim araştırması, geçmişte olduğundan daha fazla ivmeye ve daha iyi yöne ihtiyaç duyan başka bir alandır. Yukarıda bahsedilen eğitim çalışmasına paralel olarak, Tayland’da yürütülen eğitim araştırmaları, ülkenin kalkınma hedeflerine ulaşmasında eğitim sisteminin rolünün ne olması gerektiği; bireyin ve toplumun ihtiyaçlarına göre eğitimin amaçları ne olmalıdır; günümüz öğrencilerine ne tür politik ve ekonomik tutumların öğretilmesi gerektiği ve bu tutumların şimdi yeterince öğretilip öğretilmediği; mevcut müfredatta hangi alakasız materyaller veya nesnel olmayan bilgiler var ve bunların kaldırılması gerekip gerekmediğine bakılır.

Taylandlı lisansüstü öğrenciler ve Taylandlı araştırmacılar tarafından değil, çoğunlukla yabancı uzmanlar tarafından üstlenilen eğitim tahminleri üzerine araştırma, daha iyi sonuçlar için belirli bir konunun nasıl öğretileceği, hangi psikopatlığın ne olduğu gibi müfredat ve öğretimin ayrıntılı yönleriyle ilgilidir. Mantıksal özellikler ne ile ilgilidir. Bu tür araştırmalar kendi içinde iyidir, ancak politika planlaması için yetersizdir. Daha geniş bir araştırma yelpazesi arzu edilir görünmektedir.

Eğitim tanımı Ertürk
Eğitim tanımı makale
Eğitim Nedir tanımı
Eğitim nedir PDF
Karşılaştırmalı eğitim tanımı
Karşılaştırmalı Eğitim Sistemleri PDF
Eğitim Nedir akademik
Uluslararası ve Karşılaştırmalı eğitim Nedir

Sonuç

Tayland, tarım için verimli bir bölgede yer aldığı için şanslı bir ülkedir, bu nedenle halkı için gıda arzı ciddi bir sorun değildir. Hatta daha da şanslı olanı, halkının rahat hayatını koruyan bir yönetim sistemine sahip olması ve hüsrana uğramış bireylerin ruhlarına her zaman dinde huzur bulabilmeleridir.

Geçen yüzyılda dünyanın dört bir yanında bir dizi sosyoekonomik ve politik kargaşa olsa bile, Tayland halkı çok mücadele etmek zorunda kaldıkları hiçbir zaman çok zor bir dönem yaşamadı. Bu, Taylandlıların rahat bir yaşam tarzına sahip olmalarına, rahat ve arkadaş canlısı olmalarına, yabancılarla serbestçe kaynaşmalarına ve bazen de oldukça abartılı olmalarına neden olur.

Tayland eğitim sistemi, yukarıdaki sosyoekonomik ve politik arka planın bir yansımasıdır. Geniş görüşlü ve ileri görüşlü bir hükümdar, tebaası için eğitim başlattı ve iyi karşılandı. Daha sonra hükümet, eğitim sisteminin ivmesini, şimdi hükümet bütçesinin yaklaşık yüzde 20’sinden bir girdi alan ve ülkenin okul çağındaki nüfusunun yüzde 40’ını kaydeden bir şeye dönüştürdü. Sosyoekonomik-demografik faktörlerin pratik uygulamada rol oynamasına rağmen, tüm sosyal sınıflardan insanlar için erişilebilir açık bir sistemdir.

Tay ilk ve orta öğretim sisteminin bu incelemesi, onunla ciddi bir hata bulmadı. Bununla birlikte, gözden geçirme, düzeltilirse onu ulusal kalkınma hedeflerine ulaşmak için daha güçlü bir araç haline getirecek birkaç dezavantajı tespit etti. Tespit edilen dezavantajlar, eğitim hedeflerinde ulusal kalkınma hedeflerinin farkındalığı ve bu hedeflere kayıt modelleri, yönetim, müfredat ve eğitim konusunun incelenmesi yoluyla yanıt verilmesi alanında olmuştur. Çoğu durumda, bu dezavantajların her biri için daha iyi uygulamalar önerilmiştir.

Gelişen ve gelişen tüm dünya ülkelerinin artan beklentiler ve azalan kaynaklar sorunlarıyla karşı karşıya olduğu günümüz dünyasında, Tayland’ın da bu olguyla gerçekçi bir şekilde yüzleşmesi gerekiyor. Halkın tutum ve alışkanlıklarını değiştirebilen eğitim sistemi, kendisini ulusun ihtiyaçlarına hizmet etmeye adamak zorundadır. Daha iyi verimlilik ve etkinlik için uygun ayarlamalar yapmalıdır. Bu koşullar yerine getirildiğinde Tayland da halkına parlak bir gelecek vaat edebilir.

HEDEFLER

Beş ulusun tümünün bağlı olduğu merkezi nicel hedef, evrensel ilköğretimdir. Bu, altı veya yedi yaşındaki çocukların yüzde 100’ünün okula başlaması ve tüm bu çocukların beş ila yedi yıllık ilköğretim sisteminde ilerlemelerini sağlamak anlamına gelir. Singapur bu hedefe çoktan ulaştı ve Filipinler ve Malezya bu hedefe doğru iyi ilerleme kaydediyor. Endonezya ve Tayland’ın daha gidecek çok yolu var.

Ayrıca, beş ülkenin tamamı orta öğretim kayıtlarını genişletmeye çalışıyor. Bununla birlikte, ulusların liderlerinin genç gençlerin ne kadarını eğitmeyi amaçladığını ve resmi belgelerden hangi sınıf düzeyini belirlemek zordur.

The post Mevcut Eğitim – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Bir toplumda okullaşmanın amaçları, devlet ve özel kuruluşlar tarafından okullara verilen desteğin tür ve miktarına bir şekilde yansır. Eğer bir hükümet, her bireyin yeteneği ve çalışkanlığı sayesinde toplumsal yapıda yükselmesine veya düşmesine izin veren bir tür eğitim için tüm vatandaşlara eşit fırsatlar sağladığını iddia ediyorsa, bu iddia hükümetin gerçek amacı değildir. Yetkililer, ulusal bütçeyi bazı sosyal sınıflara, bölgesel veya etnik gruplara diğerlerinin zararına olacak şekilde ayrıcalıklı fırsatlar verecek şekilde bölerse geçerlidir.

Kısacası, okullaşmanın amaçlarına bakmak için bir bakış açısı, sosyal sınıf yapısı ve dikey sosyal hareketlilik fırsatlarıdır. Sınıf sisteminin daha alt seviyelerindeki insanlar genellikle okulu sistemde yükselmek için bir yöntem olarak kullanmak isterler. Aynı zamanda, en tepedekiler, çocuklarının üst tabakalardaki konumları, alt kademelerdeki parlak, hırslı gençler tarafından tehdit edilmeyecek şekilde, tercih edilen okullaşma fırsatlarını kendi çocukları için ayırma eğilimindedir.

ASEAN ülkelerinin her birinde, eşitlikçi idealler ile seçkinlere yönelik geleneksel ayrıcalıklı muamele arasındaki bu mücadele, eğitim fırsatlarına yansımaya devam ediyor. Son yıllarda böyle bir mücadelenin en bariz kanıtı, Malezya’da, geçmişten beri bir ayrıcalık ve refah dengesizliği olarak kabul edilen bir durumu düzeltmeyi amaçlayan burslar ve özel okula kabul kontenjanları aracılığıyla Malaylara ayrıcalıklı fırsatlar sağlama uygulaması olmuştur. Görünüşte Çin ve Hint mirasına sahip Malezyalıları aşırı ekonomik ve sosyal avantajlardan yararlanan bu dengesizliktir.

Eşitlikçilik ve kayırmacılık arasındaki mücadele, yetkililerin son on yılda okul ücretlerinin değerlendirmesini, okul finansmanının bir kısmını doğrudan ebeveynlere yükleyebileceğini düşündükleri şekillerde manipüle ettikleri Endonezya’da da belirgindi. tüm çocukların ilköğretim için eşit şansa sahip olmasıdır.

Örneğin, 1974’te, eğitim sisteminin tüm seviyeleri için bir okul ücretleri çizelgesi, ebeveynlerin görünürdeki ödeme yeteneklerine göre belirlendi. Ancak yoksul ailelerin çocuklarına bu sistem altında eğitim görme şansları verilmediği için, 1977’de hükümet ilköğretim notları için tüm ücretleri kaldırdı.

Hükümet böyle bir planı 1977’de gerçekleştirebildi, çünkü yabancı ülkelere petrol satışı, en düşük dereceler için ücretleri ortadan kaldırarak kaybedilen fonları telafi etmeye yetecek gelirler sağladı. Bu nedenle, bir hükümetin eğitim taahhütlerini yerine getirme belirtilen amaçlarını gerçeğe dönüştürme – kabiliyetinin o zamanki mali durumundan açıkça etkilendiğini not ediyoruz.

ULUSLARARASI STANDARTLARIN ETKİSİ

Bu noktaya kadar, bir ulusun iç politik-ekonomik planlarının ve halkın taleplerinin eğitimin amaçlarını nasıl etkileyebileceğini tartıştık. ASEAN ülkelerindeki amaçları etkileyen bir diğer faktör, dünyanın her yerindeki bilgili insanların genellikle kabul ettiği modernizasyon standartları dizisi olmuştur. Böyle bir standart, bir ulusun okuryazarlık oranıdır.

Okuma-yazma bilenlerin oranı ne kadar yüksek olursa, ulusun prestiji o kadar artar. Başka bir standart, okula gerçekten devam eden okul çağındaki çocukların yüzdesidir. Üçte biri zorunlu eğitimin yıl sayısıdır. Dördüncüsü, ortaokuldan mezun olan gençlerin yüzdesidir. Beşte biri, üniversiteye giden nüfusun oranıdır. Bu ölçütlerde üst sıralarda yer alan uluslar, çoğu kez, uluslar topluluğu içinde, almayan ülkelere göre daha fazla beğeni toplar.

Eğitim NEDİR makale
Eğitim nedir PDF
Eğitim Nedir
egitimhane.
Eğitim nedir akademik
Eğitim nedir yorum
Eğitim sistemi
Eğitim süreci Nedir

ASEAN hükümetleri, bu tür uluslararası olgunluk standartlarına bağlılıklarını resmileştirmek için, çeşitli vesilelerle, eğitim amaçlarının bir parçası olarak belirli standartları alenen kabul etme konusunda diğer ülkelerle ittifak kurdular.

Örneğin, beş ASEAN ülkesinin tümü, yedinci sınıfa kadar evrensel eğitim çağrısı yapan Karaçi Planı’nın imzacısıydı. 1970’lerde ASEAN hükümetleri, SEAMEO (Güneydoğu Asya Eğitim Bakanları Teşkilatı) aracılığıyla ortak konferanslar ve işbirliği projeleri aracılığıyla birbirlerinin okullaşma hedeflerini etkilemeye devam ettiler.

Okullaşmanın Yapısı ve Süreci

Tek tek ASEAN ülkelerine odaklanan bölümlerde, yapı ve süreci tanımlamaya, yani şu sorunun yanıtlanmasına büyük miktarda yer ayrılmıştır: Okul, hangi idari organizasyon altında, nerede, kim tarafından, hangi metodolojiyle ve neden sunulmaktadır? 

Her ulus için yazarlar iki düzeyde açıklama sağlar. Bir düzey, idari organizasyon, öğrenci ve okul türleri ve sayıları, finansman yöntemleri, müfredat türleri, sınav ve terfi sistemi, öğretmen hazırlama biçimleri ve benzerleri gibi okul sisteminin görünür özelliklerine odaklanır. İkinci düzey, okul sisteminin belirli özelliklerini belirlemeye yardımcı olan arka plan faktörlerine odaklanır.

Bu tür faktörlerin doğasını açıklığa kavuşturmak için, aşağıdaki paragraflarda en belirgin beş tanesini belirleyeceğiz ve etkilerini ASEAN ülkelerinden örneklerle göstereceğiz. Beşi şunlardır: (1) nüfus büyüklüğü ve dağılımı, (2) etnik köken, dini bağlılık ve sosyal sınıf üyeliğinin alt grup özellikleri, (3) ulusun iş gücünün bileşimi, (4) okullar için mali destek, ve (5) ulusun mevcut siyasi sistemi.

NÜFUS BOYUTU VE DAĞILIMI

ASEAN ülkeleri evrensel ilköğretime bağlılıklarında benzerdir. Ancak, bu taahhüdü yerine getirme görevinin boyutunda büyük farklılıklar gösterirler. Ve farklılığın nedeninin çoğu, beş ulusun büyüklük ve coğrafi özellikler bakımından farklılık gösterme biçimlerinde bulunur.

Yüzölçümü ve insan sayısı bakımından en büyük ASEAN ülkesi, 145 milyonluk nüfusuyla onu dünyanın en kalabalık beşinci ülkesi yapan Endonezya’dır. Bu nüfusun okyanus boyunca 4.800 kilometreden (3.000 mil) fazla uzanan takımadaların 13.667 adasının 931’ine yayılmış olması, başkent Jakarta’dan okulların yönetimini son derece zorlaştırıyor.

Java ve küçük arkadaşı Madura adası ülkenin yüzölçümünün yüzde 7’sinden daha azını temsil ediyor, ancak nüfusun yaklaşık yüzde 65’ini veya yaklaşık 95 milyon insanı içeriyor. Buna karşılık, Irian Jaya arazinin yüzde 22’sine sahip, ancak halkın yüzde 1’inden daha azına sahip. Bu, kilometrekare başına 1100’den fazla kişiyle (mil kare başına 1700) dünyadaki en kalabalık geniş arazi alanlarından biri olan Java’yı ve kilometrekareye yaklaşık 5 kişiyle Irian Jaya’yı en seyrekler arasında yapar.

En küçük ASEAN ülkesi, Malay Yarımadası’nın güney ucunda, kesinlikle kentsel bir ticari ve endüstriyel liman olan Singapur’dur. Endonezya’nın büyüklüğünün binde birinden daha az, sadece 597 kilometrekarelik bir alanı kaplayan bir şehir devletidir.

1980’de nüfusu yaklaşık 2,4 milyondu, yoğunluğu kilometrekareye 2.513 kişiydi ve bunların neredeyse yarısı halka açık yüksek apartman komplekslerinde yaşıyordu. Singapur’un küçük boyutu ve yoğun nüfusu, okullarını ASEAN bölgesindeki herhangi birinin yönetimi için en uygun hale getiriyor.

The post Okullaşmanın Yapısı ve Süreci – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).