Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Devrim’den gelişen bir yüksek öğretim sistemi olarak Portekiz ile AB’nin Doğu Yürüyüşleri’ndekiler arasında farklılıklar görülmesidir. İlki, radikal Sola çok şey borçlu olan bir sosyal vizyon tarafından ileriye götürüldü. İkincisi, tam tersine, kurtuluşu serbest piyasaya ve serbest piyasanın simgelediği düşünülen bireysel özgürlüklere baktı. 

Kısacası, Orta ve Doğu Avrupa’daki devrim, hızlı ve doğrudan neoliberalizme doğru ilerledi. Yeni ekonomik teolojinin operasyonel ifadesi olarak yönetim rasyonalitesine hızlı bir atılımla kamu sektörünü modernize etme ve özelleştirme ilkeleri etrafında yüksek öğrenim sistemlerini hızla yeniden şekillendirmeye başladı.

Doğu Avrupa’da Anciens Régimes’in çöküşüne eşlik eden taban tabana zıt ideolojik hamleyi bir kenara bırakırsak, AB’deki bir grup yükseköğretim sisteminin ortak bir özelliğinin, yani devrimci kökenlerinin olduğu apaçık ortadadır.

Bu bakış açısından, Portekiz, öne sürdüğümüz gibi, öncü unvanını talep edebilir. Bununla birlikte, bu sistemleri ideolojik itici güçleri açısından farklılaştırırsak, Portekiz’i gerçekten istisnai olarak görmek için kesinlikle iyi bir örnek yapılabilir. Karanfil Devrimi sola doğru sürdü. Kadife Devrim ve onun öykünücüleri, eğer Sağa dönmedilerse, kesinlikle soldan topuklarının taşıyabildiği kadar hızlı kaçtılar.

Bu tür farklılıklar başka sorunları da gündeme getiriyor. Bu konuların 1974 Devrimi’nin nasıl yorumlandığı üzerinde belirli bir etkisi vardır. Ve daha önce de belirttiğimiz gibi, böyle bir ideolojik farklılık, devrim tarafından yönlendirilmenin gerçekte bir Portekiz İstisnacılığı mı, yoksa daha az cüretkar ama daha az gurur verici olmasa da, Portekiz’in de bu iddiayı ileri sürebilecek pek çok kişi arasında ilk sırada olup olmadığını belirlemede çok önemlidir.

Portekiz’in dışından ve insan zaaflarının en faydalısı olan geriye dönüp bakıldığında, birçok denemenin işaret ettiği gibi, Devrim’in doğası başka yorumlara da sahip olabilir. Gerçekten de, bir açıdan ve Öğrenci Malikanesi açısından bakıldığında, 1968 Fransa’sındaki Mayıs günleri, Fonseca’nın da belirttiği gibi, Portekiz’deki taklitçileri olmadan değildi. Bu perspektiften analiz edildiğinde, Portekiz’in 1974 Devrimi, Batı Avrupa’nın bilmesi gereken sol kanattan ilham alan ayaklanmaların sonuncusuydu. Bu açıdan, 1974 Devrimi, yeninin ilkinden ziyade eskinin sonuncusu olarak duruyor, ancak bu açıdan daha az istisnai değildir.

Yine de, bu tür dramatik olaylar, çoğu kez, bu olayları yaşamış veya kendilerini bu tür olayların savunduğu veya mücadele ettikleri değerlerin mirasçısı olarak görenlerin algılarını şekillendirir. Devrim her zaman Fransızların “droits acquis” dediği şeyi üretmiyorsa da, Portekiz Refah Devleti kesinlikle tek bir devlet olsa da, şekillendirdiği bellek yine de umutları ve hatta siyasi gündemleri canlı tutmaya hizmet ediyor.

Eğitim Nedir
Eğitim Nedir örnek
Formal eğitim nedir
Formal eğitim örnekleri
Karşılaştırmalı eğitim Nedir
Eğitimin Önemi
Eğitim öğretim nedir
Eğitim nedir yorum

Dolayısıyla devrim, toplumsal kurumların ve bu durumda yüksek öğretimin ne olması gerektiğinin simgesi haline gelen bir tür algısal yarı ömre sahiptir. Ulusun demokratik yaşamında siyasi bir “değer kümesinin” parçası haline gelir. Meslektaşlarımızın birçoğunun yazılarında, Devrim’in bu “yarı ömrünün” yüksek öğrenimi şekillendirmede devam eden gücünün açık kanıtı vardır, sadece 1980’lerin ikinci yarısında ve erken dönemdeki kilit mevzuatın önemli olduğu gerçeği için bile olsa. 1990’lar, Anayasa’nın koruduğu ilkeler üzerine sıkıca inşa edildi.

Portekiz’deki yüksek öğretim politikasının diğer bir özelliğini, yani neoliberalizmin zorluklarını ve onun yüksek öğrenim için getirdiği sonuçları kucaklamaktaki isteksizliği açıklayan şey, tam da bu algısal “yarı-ömre” iliştirilen ağırlık ve meşruiyettir. 

Neoliberalizme yönelim ve Yeni Kamu Yönetimi uygulaması 1990’lardan itibaren Batı Avrupa’da kök salmaya başlarken, Portekiz’in kurtuluşa giden aynı yolda ilerlemesinden yalnızca on yıl sonraydı.

Gerçekten de, 2001 gibi geç bir tarihte, birimizin başka bir yerde tartıştığı gibi, neoliberalizmin akademi dünyasındaki iki hizmetçisi olan Yeni Kamu Yönetimi ve Yönetimciliğin Portekiz’deki yeri, önemli olmaktan çok retorikti. Bunun neden böyle olması gerektiğine dair ipuçlarının bir yanda “Devrimci Miras”ta, diğer yanda “Reform Kuşağı” tarafından en iyi temsil edilen değerlerde bulunduğuna inanıyoruz.

Bir Nesil İstisna

Portekiz’de, genel olarak Batı Avrupa’da olduğu gibi, son selamını vermek üzere olan nesil, bu kurumun kuruluşundan bu yana yüksek öğretimde en dikkat çekici büyüme döneminin hem parçası hem de aracıydı. Portekiz’de, onun yönetimi altında yeni bir sektör özel yüksek öğrenimi kuruldu. Ve üniversite dışı, politeknik tabanlı bir sistem için planlar, Fransa, Batı Almanya ve Birleşik Krallık’ta benzer başarıları yansıtan gelişmelerle nihai meyveye getirildi.

Bu neslin Portekiz’de yaptığı en önemli katkı, kesinlikle ulusal benlik algısı alanında yatmalıdır. Tam da ulusal kendinden şüphe duymanın Portekiz toplumunun ve siyasetinin değişmez bir özelliği olduğu için, son 200 yılda tekrar tekrar su yüzüne çıkmış olması, sonunda bu şüpheyi yalanlama fırsatıydı.

Kabul, yüksek öğrenim, bu tür yeni keşfedilen güvenin kabardığı tek alan değildi. Portekiz’de Refah Devletinin kuruluşunda da aynı derecede belirgindi. Ve Avrupa’nın başka yerlerinde olduğu gibi yüksek öğrenimin yaygınlaşması, Ulus içindeki kolektif dayanışmanın genel anıtının bir parçası ve parseli olmasına rağmen, ikincisi bizim asıl endişemiz değildir.

Hem eşlik eden hem de geriye dönük olarak o kuşağın idaresiyle yakından ilişkili olan temel gelişmenin nasıl tanımlandığına bakılmaksızın – ister ‘Yüksek Öğretimde Bir Patlama’ olarak, ister Öğreten Ulusun Yükselişi olarak veya ‘ Öğrenen Toplum, yüksek öğrenim etrafında harekete geçen nesildi.

Ulusu, Trow’un sınıflandırmasında bu ölçeğin “evrensel” kategorisine yerleştirdiği şeye ulaşmak için çeyrek asırlık bir süre içinde ileriye doğru iten bir yörünge boyunca ilerletti.

Daha az dikkate değer olmayan, benzer bir duruma ulaşmış diğer Batı Avrupa yüksek öğretim sistemleri için, onları beş ve otuz yılın en iyi bölümünü almış olan bir yörünge, 1960’ların ortalarında başlayan ve yayılan kurumsal bir destandı. İlki 1970’lerin ortalarına kadar süren, ikincisi 1980’lerin ortalarında başlayan iki aşamadan oluşuyor. Buna karşılık Portekiz, 1970’lerin sonlarında başlayan ve milenyumun başına kadar devam eden genişlemenin tek bir aşamaya sıkıştırıldığını gördü.

The post Gelişen Eğitim – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Bugün Almanya’da çocuklarınıza evde eğitim vermek yasa dışıdır. Avrupa genelinde yasa dışıdır. Okullardaki bürokratlar, politikacıları çocuklarınızın ayağıyla oy vermeyi yasa dışı hale getirmeye ikna etti. Bu Amerika Birleşik Devletleri’nde doğru değil.

Evet, ev okullarında hükümet kısıtlamaları var. Ebeveyn egemenliğine küçük müdahaleler var. Ama burası Almanya değil. Çocuklarınızı geleneksel okullardan almanın ve onları uzak tutmanın yolları vardır.

Bunu yapmanın maliyeti düşmeye devam ediyor. Salman Khan’ın Khan Academy’si dünyanın dört bir yanındaki öğrencilere ücretsiz olarak ders veriyor. Diğerleri onu taklit edecek. 1980’lerin damlaları değil, bugün evde eğitim materyalleri seli var. Çok çeşitli seçenekler var ve bu daha da büyüyecek. Ekonomist, “Fiyat düştüğünde daha fazlası talep edilir” der. Talep hızla artıyor.

Adam Smith, zamanında benzersiz bir doktrin öğretti. Bireylerin açık bir ekonomide kendi çıkarlarının peşinden gittiklerinde, zenginlik yarattıklarını söyledi. Bu zenginlik tüm toplumun yararınadır. Bunu Ulusların Zenginliği’nde anlatmıştı. Özgür erkeklerin kendileri ve aileleri için en iyi olduğuna inandıkları şeyi arama kararlarındaki kısıtlamaların kaldırılması için çağrıda bulundu.

Aynı argüman özel olarak finanse edilen eğitim için de geçerlidir. Ebeveynler serbest piyasada eğitim hizmetlerinin alıcısı olduklarında, bunu çocukları adına yaparlar. Çocuklarına istedikleri eğitim eğitimini almalarında sorunlarına çözüm bulmak için serbest piyasaya yönelerek topluma fayda sağlarlar. Eğitim programları üreticileri arasında rekabeti teşvik ederler. Ardından arz artar. İş bölümü artar. Çıktı artar. Seçenek yelpazesi artar.

Bir çocuğun vergiyle finanse edilen bir okuldan ayrılması, yerel devlet okulu yöneticilerine bir mesaj gönderir: “Okulları iyileştirin ya da olumsuz sonuçlara katlanın.” Kaldırılan her çocuk için, yerel bölge devletten gelen fonu kaybeder. Bu, yöneticileri maliyetleri düşürmeye zorlar. Onlara yeni bir reform denemeleri için baskı yapıyor.

Montessori eğitimi ne demek
Eğitim Nedir örnek
Eğitim Nedir makale
Montessori eğitimi çocuğa ne kazandırır
Formal eğitim nedir
İnformal eğitime örnek
İnformal eğitim Nedir
Non-formal eğitim nedir

Bir e-posta göndermenin ABD Posta Servisi’ne maliyetleri düşürmesi için baskı yapması gibi, bir öğrencinin yerel bir okuldan ayrılması da öyle. Anne babalar çocukları için istedikleri eğitim programını alırlar. Bir yan etki olarak bu, yerel yöneticilere sistemi düzeltmeleri için baskı yapar. Yöneticiler reddederse, diğer ebeveynler mesajı alır.

“Malcolm Gladwell, Devrilme Noktası adlı çok satan bir kitap yazdı. Özellikle alt başlığını seviyorum: Küçük Şeyler Nasıl Büyük Bir Fark Yaratabilir. 2000 yılında yayınlandı. O kitap büyük bir fark yarattı ve çok da para kazandı.

Kitap, sezgisel olmayan bir akıl yürütme çizgisine dayanıyor. Gladwell, büyük sosyal değişiklikleri salgın hastalıklar olarak tanımlar. Salgınların karakteristik özelliklerine sahiptirler. Üç karakteristik özelliği tanımlar: bulaşma, küçük nedenler ve kademeli değişimden her şeyin bir anda değiştiği görülen dramatik bir ana geçiş.

Bu güçlü bir metafor. Ama göze çarpan bir kusuru var. Salgınlar hızla geriliyor. Sosyal değişiklikler bazen yapar, ancak bazen yapmazlar. İyi ya da kötü bir toplumu ele geçirebilirler. Kalıcı hale gelebilirler.

Evde eğitim hareketi küçük ama adanmıştır. Devlet okulları şişman ve kayıtsız. Vergi destekli eğitim fikri kalıcı gibi görünüyor. Okullardan çıkış asgari düzeydedir. Ama bu David-Goliath durumu tersine çevrilebilir. Ben tersine çevrileceğine inanıyorum. Washington’un çekleri geri döndüğünde, tersine çevrilecek bir durum olabilir.

Bir nesil önce, Clarence Carson adında çok iyi bir Amerikalı tarihçi, The World in the Grip of an Idea adlı bir kitap yazdı. Bu fikir sosyalizmdi. Kitap 1979’da yayınlandı. “Bütün dünya sosyalizme inanan bireylerden etkileniyordu. Fikir yayılıyordu. Bugün yayılmıyor. Kamusal alandan çekildi.

1996’da Carson, 1991’de SSCB’nin çöküşünden bir düzine yıl önce yayınlanan bu kitaba geriye dönük bir makale yazdı. Sovyetler Birliği’nin çöküşünün her türden sosyalistler için büyük bir gerileme olduğunu kabul etti. Bana göre, büyük bir gerilemeden daha fazlasıydı.

Sosyalizm kelimesinin altını oyan beklenmedik bir olaydı. Kısacası bir kırılma noktasıydı. Bugün Keynesçilik var. Kuzey Kore dışındaki her ülke için hükümet müdahalesi için tercih edilen sistemdir. Ama bu sosyalizm değil: Devletin üretim araçları üzerindeki mülkiyeti. Formüller ve jargonlarla süslenmiş aynı eski refah devleti. Ama Carson’ın kapanış sözlerine katılıyorum:

Dünyayı etkisi altına alan fikir, dünyanın dört bir yanındaki insanlar için büyük bir çekiciliğe sahiptir. Hükümetin, halkın maddi ve entelektüel refahından sorumlu olduğu fikri, özellikle hükümetten fiili ödemeler ve sübvansiyonlar eşlik ettiğinde, büyük bir çekiciliğe sahiptir.

Pek çok insan hükümetin yardımlarına bağımlı hale gelir ve “özellikle bağımlı olmayanlar bile kendi ihtiyaçlarını karşılama yeteneklerine olan güvenlerini kaybedebilir.

Bu hisler, tutumlar ve pratikler, çeşitli çeşitleriyle bir asırlık sosyalizmin daha iyi kısmından kalıntılardır. Aşırı büyümüş hükümetler ve hayatın siyasallaştırılmasını ürettiler. Hükümetler ve politikacılar sorundur, çözüm değil.

Sağlam bireyler, istikrarlı aileler, hayati topluluklar, sınırlı hükümet ve bize doğal düzen ve doğanın nimetleriyle sağlayan aşkın bir Tanrı’ya inanç – sadece bunlar fikrin pençesini kırabilir. Artık sosyalizmin bir başarısızlık olduğu bir klişe; şimdi onun düşüşüne yol açan içgörüye göre hareket etmenin zamanı geldi.”

Aile tarafından yürütülen, aile tarafından finanse edilen eğitimin, Keynes karşıtı herhangi bir reform programının önemli bir bileşeni olduğuna inanıyorum. Küçük başlar, Gladwell’in söylediği gibi bir salgın başlar. Seninle başlar. Leonard E. Read’in her zaman söylediği gibi, reform bizimle başlamalıdır. Vergiyle finanse edilen okullarda reform yapmanın en etkili yolu, kendini adamış ebeveynlerin çocuklarını bu okullardan uzaklaştırmasıdır.

Kıdemli bir bürokratı bürokrasisinde reform yapmaya ikna etmenin tek yolu, finansmanını azaltmaktır. Ne zaman bir çocuk “yerel bir okuldan alınsa, bölge devlet fonunu kaybeder. Bu bürokratların dikkatini çekiyor. Ne kadar sık ​​olursa, o kadar çok dikkatlerini çeker.

Bu herhangi bir siyasi eylem gerektirmez. Herhangi bir mobilizasyon gerektirmez. Seçmenlerin sandık başına gitmesine bağlı olarak başarılı veya başarısız olmaz. Tek gereken ebeveynlerin çocuklarını eve getirmeye karar vermesi. Artık sarı otobüs yok. Moda güncellemeleri için artık akran baskısı yok. Artık PTA toplantısı yok.

Artık veli-öğretmen görüşmeleri yok. Sadece bir masa; bazı ucuz malzemeler; belki birkaç ders kitabı ya da belki hiçbiri, eğer program tamamen dijital ve çevrimiçiyse.

The post Yasal Eğitim Nedir? – Okul Devrimi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).