NEA tarafından zorunlu kılındığı üzere Tayland, insan merkezli kalkınmayı, bilgiye dayalı ekonomiyi, sürekli öğrenmeyi ve paydaşların daha fazla katılımını teşvik etmek için 15 yıllık bir Ulusal Eğitim Planı (2002-16) geliştirdi. Ülke bu süre içinde kademeli ilerleme kaydetmiş olsa da, reformları okul düzeyinde eyleme dönüştürmekte sürekli zorluklarla karşı karşıya kaldı.

Araştırmalar, ülkedeki siyasi istikrarsızlık, mali destek eksikliği ve daha genel olarak kapsamlı reformların karmaşıklığı dahil olmak üzere reformların uygulanmasını engelleyen bir dizi zorluğu tespit ediyor. Bunlar, yeni bir organizasyonun veya yeni mevzuatın kurulmasının ötesine geçmek için uygulama çabalarını ve kilit aktörlerin reformlar hakkında sağlam bir anlayış geliştirmelerini ve bunları uygulamak için gereken yetkinlikleri kazanmalarını sağlamak için zaman, çaba ve kaynak yatırımlarını içermesini gerektirmiştir (örneğin, sürdürülebilir, etkili mesleki gelişim ve bilgi paylaşımı yoluyla).

Mevcut eğitim öncelikleri, ulusal kurullar (Ulusal Sosyal ve Ekonomik Kalkınma Planı gibi) veya MEB tarafından hazırlanan çok yıllı eğitim planlama belgeleri aracılığıyla tanımlanır. Milli Eğitim Planı ve Milli Eğitim Bakanlığı Dört Yıllık Eylem Planı 2016’da sona eriyor ve ülkede eğitim için bir sonraki uzun vadeli vizyonu belirleyen yeni bir gündeme ve geçmişteki uygulama zorluklarını aşmak için etkili politika geliştirmeye duyulan ihtiyaca işaret ediyor. (bu raporun sonundaki Değerlendirme ve Öneriler bölümünde açıklandığı gibi).

2014’teki hükümet değişikliğinden bu yana yaşanan gelişmeler

Askeri darbenin ardından, şu anda dağılmış durumdaki Ulusal Reform Konseyi (NRC) bünyesindeki Eğitim ve İnsani Gelişme Reform Komitesi, Tayland’ın eğitim politikası ve reform için öneriler geliştirme sorumluluğunu üstlendi.

Eylül 2014’te, yeni hükümet, eğitim bütçesinin ayarlanması; özel aktörler de dahil olmak üzere paydaş katılımının arttırılması; eğitimde eşitliğin arttırılması; yaşam boyu öğrenmeyi ve mesleki eğitimi teşvik etmek; öğretmenlik mesleğinin statüsünü ve eğitimini geliştirmek; ve dinin rolünün ve Tay kültürel mirasının teşvik edilmesi gerekir.

NRC’nin Eylül 2015’te dağılmasından sonra, Ulusal Reform Yönlendirme Meclisi (NRSA) eğitim politikası geliştirme sorumluluğunu üstlendi. NRSA şu anda yeni anayasada eğitim de dahil olmak üzere ulusal reform çabalarına öncelik vermek için yeni Anayasa Taslağı Hazırlama Komitesi (CDC) ile koordinasyon halindedir.

NRSA’nın eğitim reformlarının birçoğunun bir sonraki seçilmiş hükümet kuruluncaya kadar uygulanması muhtemel olmasa da, Başbakan’ın başkanlığında bir eğitim “süper kurulu” acil değişiklikleri uygulamak için çalışıyor. 4 100 devlet okulunda ders saatlerini azaltmak için yeni bir pilot proje başlatıldı ve hükümet, İngilizce öğretiminin Avrupa Ortak Dil Referans Çerçevesi (CEFR) ile uyumlu hale getirilmesini zorunlu kıldı.

Eğitim hedeflerini hükümetin insan kaynakları geliştirme taahhüdüyle daha iyi hizalamak amacıyla, OBEC ve OVEC yetkilileri ayrıca genel lise eğitimi için yeni bir müfredat taslağı hazırlamaya başladılar.

Yeni müfredat, mesleki konuların çalışılmasını teşvik etmeyi ve iş temelli öğrenme fırsatlarını genişletmeyi amaçlıyor. Ayrıca, nihai hedefi Tayland’ın küresel rekabet edebilirliğini geliştirmek olan bir ulusal yeterlilikler çerçevesi (NQF) üzerinde çalışmak üzere bir ulusal komite atanmıştır.

Eğitim PLANLAMASI MODELLERİ
Eğitim PLANLAMASI Nedir
Eğitimin PLANLANMASI
Eğitim PLANLAMA Süreci Aşamaları
Eğitim maliyeti Nedir
Türkiye de eğitim PLANLAMASI
Eğitim PLANLAMASI PDF
Eğitim PLANLAMASI nasıl yapılır

Sonuçlar

Tayland, küresel pazarlardaki yetersiz performans nedeniyle ekonomik durgunluk olan “orta gelir tuzağının” ötesine geçmeyi hedeflerken, eğitim sisteminin karşı karşıya olduğu bazı acil sorunları ele almak için son yirmi yılda gerçek çaba sarf etti. Ülke, rekabetçi ASEAN ekonomik topluluğuna girerken ve yeni bir anayasa ve eğitim reformu gündeminin sonraki adımlarını hazırlarken bu çalışma hızla devam ediyor. Eğitim sisteminin etkinliği, verimliliği ve eşitliği ile ilgili zorlukları ele alması gerekecektir.

Bu incelemenin 2. Bölümü, Tay eğitim sisteminin öğrenci sonuçları açısından nerede durduğunu değerlendirir. Bu analiz, müfredatı, öğrenci değerlendirmesini, öğretim işgücünü ve okullarda BİT kullanımını çevreleyen konuları daha ayrıntılı olarak ele alan sonraki bölümler için bir temel sağlar, bu alanların her birinde zorlukları ele almak ve Tayland çabalarını desteklemek için öneriler sunar. Her kökenden gelen öğrencileri hızla değişen bir dünyaya daha iyi hazırlamak için eğitim sisteminde daha fazla reform yapar.

Tayland’daki temel eğitim sistemi: Karşılaştırmalı bir politika perspektifi

Bu bölüm Tayland’daki temel eğitim sisteminin ana hatlarını çizmekte ve onu beş temel politika alanında orta gelirli Güneydoğu Asya ülkeleri ve yüksek gelirli Asya-Pasifik ülkeleri gibi iki kriter ülke grubuyla karşılaştırmaktadır: girdiler, erişim, süreçler, sonuçlar ve verimlilikler.

Tayland, servetinin önemli bir kısmını eğitime, özellikle ilköğretime yatırıyor, ancak beklediği geri dönüşü tam olarak alamıyor. Katılım, özellikle ilköğretim ve okul öncesi düzeyde nispeten yüksektir ve ortaöğretime kayıt artmaktadır, ancak en yoksul çocukların çoğu hala okula gitmemektedir ve daha az avantajlı çocuklar hala eşit olmayan fırsatlarla karşı karşıyadır.

Kalite kaygıları bir sorun olmaya devam etse de öğretmen nitelikleri artıyor. Taylandlı öğrenciler uluslararası değerlendirmelerde nispeten iyi performans gösterirler, ancak çok az sayıda en iyi performans gösteren öğrenci ve çok fazla düşük performans gösteren öğrenci vardır ve geniş performans farklılıkları kırsal ve kentsel alanlar ve avantajlı ve daha az avantajlı okullar arasında iki kademeli bir eğitim sistemi önerir.

Bu bölüm Tayland’daki temel eğitim sistemini beş temel politika alanında seçilmiş uluslararası karşılaştırmalara dayalı olarak analiz etmektedir: 1) girdiler, 2) erişim, 3) süreçler, 4) sonuçlar ve 5) verimliliktir. Girdiler, eğitime yatırılan finansal ve insan kaynaklarını ifade eder. Erişim, öğrencinin eğitime erişimini, katılımını ve ilerlemesini inceler. Süreçler, öğrenme ortamını ve okulların organizasyonunu içerir. Sonuçlar, hem kalite hem de eşitlik açısından öğrencilerin sonuçlarına odaklanır.

Bu analiz, uluslararası karşılaştırma ölçütleri olarak iki grup ülke kullanır (bu bölümde “seçilmiş ülkeler” olarak anılacaktır). İlk grup, GSYİH düzeyi, eğitim ve öğrenim çıktılarına yapılan kamu harcamaları gibi bazı açılardan Tayland’a benzeyen orta gelirli güneydoğu Asya ülkelerinden oluşmaktadır: Endonezya, Malezya, Filipinler ve Vietnam. İkinci grup, Tayland için potansiyel olarak model olabilecek birkaç yüksek gelirli Asya-Pasifik ülkesinden oluşmaktadır: Avustralya, Japonya, Yeni Zelanda, Kore ve Singapur.

Orta gelirli komşularıyla karşılaştırıldığında, Tayland eğitim sistemi eğitime erişim açısından nispeten iyi bir performans sergiliyor. Bununla birlikte, Tayland eğitim sisteminin bir paradoksu, önemli finansal yatırımların beklenen öğrenci başarısı seviyelerine dönüşmemiş olmasıdır.

Tayland ve yüksek gelirli ülkeler arasındaki genel öğrenci sonuçlarındaki fark büyük olmaya devam ediyor. Uluslararası ve ulusal değerlendirmeler, Taylandlı öğrencilerin önemli bir bölümünün düşük düzeyde beceri kazandığını ve ülkenin dezavantajlı kırsal bölgelerindekilerin en çok mücadele ettiğini gösteriyor. Eğitim sisteminin hareketliliğin ve sosyal ve ekonomik ilerlemenin daha etkili bir motoru olması için Tayland’ın stratejik iyileştirmeler yapması gerekecektir.

The post Eğitim Planlama Araçları – Tayland’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).