1979’dan itibaren, Özel ve Ortak Eğitim için Temel Yasal Çerçeve’nin yayınlanması, özel yüksek öğretim kurumlarının kurulması için yasal çerçeveyi sağladı. Özel düzenlemeler 1985’te yayımlandı, ancak bu arada bir dizi özel yüksek öğretim kurumu resmi olarak tanındı. (Düzenlemelerle özel sektörün genişlemesi artırılmış gibi görünüyor.)

Özel yüksek öğretimin oluşturulması ve işletilmesine ilişkin koşullar, Özel ve Ortak Yüksek Öğrenim Yasasında (16/94 sayılı Kanun) belirlenmiştir. Sonuç olarak, kurucu, yükseköğretim kurumunun tüzüklerini benimsemeli ve bunları hükümetin onayına sunmalıdır.

Kanun, her özel yükseköğretim kurumunun en azından aşağıdaki yönetim organlarına sahip olması gerektiğini belirler: bir rektör (üniversite kurumları için) veya bir başkan (politeknik kurumlar için), bir Direktör veya bir Yönerge Konseyi, bir Bilim Konseyi ve bir Pedagojik Konsey. Bu organlardan herhangi birinin üyeliği (dış temsilcilik dahil) kurumu ilgilendiren bir konudur. Ancak, özel kurumlar üzerinde sıkı bir denetim sağlandı; kamu üniversitelerinden daha az akademik özerkliğe sahiptirler, bu da bu kurumlar için ciddi bir endişe kaynağıdır.

Endişe Yaratan Sorunlar

Birçok kişiyle yaptığımız görüşmelerde, yönetişim ile ilgili bir dizi önemli konuyu gündeme getirdiler. Bu endişelerin çoğu Arka Plan Raporunda gündeme getirildi. Hükümet tarafından sistemin mikro yönetimine ilişkin ifade edilen güçlü duygular bizi çok etkiledi. Örnekler, yeni programlar üzerinde ayrıntılı kontrol ve mevcut programlarda yapılan değişiklikleri içeriyordu.

Bakanlıkların bu düzeyde müdahalesi, birkaç yıl önce ulusal sistemler için daha tipik olurdu. Uluslararası uygulamalara ilişkin incelemenin gösterdiği gibi, son yıllarda birçok hükümet bu tür yaklaşımlardan uzaklaştı ve bunun yerine kurumun bütçesinin kısıtlamalarına dayandı. Portekiz’deki hükümetin kurumsal yönetim ve kontrolden genel bakış ve stratejik vizyona kadar benzer bir şekilde çekilmesini savunuyoruz.

Aşağıdaki sorun listesi, önemli endişe konularını içermektedir. Yönetişimle ilgili bu konular, yüksek öğretim sektörü ve ötesindeki insanları şaşırtıyor ve motivasyonunu düşürüyor. Portekiz’in sağlam, yenilikçi ve dinamik bir ulus olarak tam potansiyelini gerçekleştirmesi için hükümet ve kurumlar tarafından ele alınması gerekiyor.

● Devlet üniversitelerinin özerklik derecesi, kamu politekniklerinden çok daha fazladır. Örneğin, üniversiteler binalarının sahibidir, ancak politeknikler yoktur ve politeknikler hükümet onayı olmadan eğitim programlarını değiştiremez, kapatamaz veya açamaz. İlgili bir konu da, özel sektördeki akademik özerklik derecesinin, kamudaki benzerleriyle karşılaştırıldığında çok kısıtlı olması ve bunun sonucunda hükümetin yeni programları onaylamada ve mevcut programlarda yapılan değişiklikleri onaylamada aşırı gecikmelere (bazen bir yıldan fazla) yol açmasıdır.

● Üniversite Meclislerinde dış üyelik eksikliği ve politeknik Meclislerde oldukça mütevazı temsil, birçok ülkede aksi yönde hareketin ışığında ve yükseköğretim sektörü, öğretimi ve araştırması arasındaki artan kesişmeler ışığında anlaşılması zordur. toplumun ihtiyaçları ve Portekiz hükümetinin ekonomiyi güçlendirme önceliğidir.

Eğitim Sektörü nedir
Eğitim sektörü Raporu 2020
Eğitim sektörü pazar büyüklüğü
Eğitim sektörü meslekleri
Özel eğitim sektörü
Dünyada eğitim Sektörü
Eğitim sektörünün özellikleri
Eğitim Sektör Raporu

Tüzükler Senatolarda dış temsilciliğe (en fazla %15’e kadar) izin verirken, veriler üniversitelerin sadece yarısının Senatolarında dış üyelere sahip olduğunu göstermektedir; hiçbiri izin verilen maksimum değere ulaşmadı ve aralık %3 ile %12 arasındaydı. Dış paydaşların bu yokluğu, kurumların, ihtiyaçlarına hizmet etmesi amaçlanan dış dünya ile etkileşimlerini ciddi şekilde sınırlandırmaktadır. Bilgi toplumunda birbirine çok bağımlı olan bu iki dünyanın etkin biçimsel ayrımını anlamak zordur.

● Genel olarak kurumların liderliğinin zayıf olduğuna dair bir algı var. Bu, büyük ölçüde, rektörün özel seçim yöntemine, tamamen içsel odaklanmaya ve söz konusu olan politik sürece atfedilir. Ayrıca, üniversite içindeki yapılar, liderlik uygulamasına prim vermemektedir. Portekiz yüksek öğrenimi ilerlemek ve uluslararası rakipleriyle rekabet etmek istiyorsa, bu olumsuz liderlik kültürünü değiştirmek bir öncelik olmalıdır.

● Rektör seçilmek yerine seçilir. Rektörün seçilmesiyle ilgili bir siyasi süreç vardır ve bunun sonuçları, kampanya sırasında verilen sözler nedeniyle rektörün özgürlüğünün kısıtlanması ve bir yarışmacının başarılı olmadığı durumlarda karşıt kampların oluşmasını içerir.

Bu tür bir endişe, Harvard Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi eski Dekanı Henry Rosovsky tarafından açıkça ele alınmıştır: “Seçilmiş bir yönetim, liderliğin zayıf olmasını sağlar: güçlü olan ve değişimi benimseyenlerin popüler favori olması pek olası değildir” ve Amerika Birleşik Devletleri’ne atıfla “başkanlar, dekanlar, amirler seçilmeden atanır ve görevden alınabilirler.

Bu çok önemli çünkü akademik seçimler zayıf liderlikle sonuçlanıyor.” Rektörün her zaman kurumun kendisinden olması, seçmeli sürecin doğrudan bir sonucudur ve üniversitelerin yalıtılmışlığına katkıda bulunur.

● Bir başka konu da, bireysel kurumlarda meslektaş dayanışmasına verilen aşırı değerdir. Karar vermenin birçok katmanı ve meslektaş dayanışmasına odaklanan büyük temsil organları, süreçlerin labirent gibi olmasını sağlar. Karar almanın etkisizliği, yasal organların çokluğundan ve bu organların aşırı büyüklükte olmasından kaynaklanmaktadır. Karar almanın yavaşlığı, kararların alınırken netlik ve şeffaflıktan yoksun olması, yapıların kaçınılmaz bir sonucu gibi görünmektedir ve modern ve daha etkili yaklaşımlardan tamamen uzaktır.

Meslektaş dayanışması, bir yükseköğretim kurumunda değerli bir kavramdır, ancak bunun, azaltılmış sayıda karar alma katmanı çerçevesinde ve çok daha küçük üyelere sahip organlarla gerçekleştirilebileceğine inanıyoruz. Etkin olmayan bir organa örnek olarak Danışma Komitesi verilebilir. Nadiren toplanır ve yüksek öğretim kurumunun gelişimi üzerinde çok az etkisi vardır veya hiç etkisi yoktur.

Pedagojik Konseyin, üniversitenin yaşamı ve faaliyetleri üzerinde de çok az etkisi olduğu görülmektedir. Fakülteler ve bölümler içindeki, üniversite çapındaki organları kopyalayan çok sayıda organ, herhangi bir disiplinlerarasılık, şeffaflık veya kurumsal ortak eylem veya ortak görüş beklentisini baltalamaktadır. Meslektaş dayanışmasına yönelik mevcut yaklaşım, diğer anormal durumlara yol açmaktadır. Örneğin, öğrenci üyeliği, bir dizi organdaki akademik personel üyeliği ile aynıdır; bu ve diğer organların üyeliğinin yeniden dengelenmesi gerekmektedir.

● Hükümetin personel sayıları üzerindeki sıkı denetimi, belki de ilk bakışta anlaşılabilir, çünkü bunlar memur oldukları için. Bunun yerel düzeyde neden olduğu rahatsızlığı vurgulayan birçok sunumumuz oldu. Kasım 1979 tarihli ve 448/79 sayılı Kanunda (sonraki on yıllık dönemde dokuz kez değiştirilmiştir) hükümet, üniversite personelinin oluşturulması, atanması ve terfisini çok ayrıntılı olarak açıklamaktadır. Hükümet ayrıca, ulusal bütçe baskı altındaysa, personel sayılarına ve işe alımlara dondurur.

Ayrıca, hükümet zaman zaman kurumsal fazlaları da dondurur. Bireysel veya toplu olarak alınan tüm bu eylemler, kurumların kendi işlerini kontrol etme, planlama ve stratejik hareket etme özgürlüklerini sınırlandırmaktadır. Anayasada güvence altına alınan özerkliğin kullanımını ciddi biçimde sınırlandırıyorlar ve “özerkliğin” ne anlatmak istediği konusunda ciddi sorular ortaya atıyorlar. Bu belirsizlik ve öngörülemezlik koşullarında Portekiz kurumlarından herhangi birinin mükemmellik ve dünya çapında bir statü elde edebileceğini hayal etmek zordur.

The post Özel Sektör – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).