Kurumlar arasındaki resmi sözleşmeler, her bir HEI’nin diğer HEI’lere karşı sahip olduğuna inandığı kişisel olmayan yükümlülükler olarak görülmelidir. İşbirliği tam olarak kişisel düzeyde gerçekleşir. Katılımcıların çoğu için ağ bir buluşma yeri veya yarı zamanlı bir arenadır; diğer görevleriyle birlikte düzenlenen bir iş süreci. Bazıları için bu, uzun ve dolambaçlı bir kariyer yolunun bir parçası olarak bir işvereni memnun etmek için dahil oldukları geçici bir projedir.

Ancak ağ aynı zamanda dış dünya, seyahat, akademik deneyim ve kişisel gelişim ve öğrenme ile bağlantılar da sunar; kendine olduğu kadar başkalarına da kapı açan bir şey yaratmak. Ancak, bir üyenin motivasyonları diğerlerine açık değildir; kişisel ve gerçek teşvikler veya her bir kurumun gizli ilkeleri tarafından tanımlanan gizli çıkarları temsil eden teşvikler değildir.

Bu nedenle, ağa katılım, Goffman’ın (1959) sahne önü ve sahne arkası terimleriyle ilişkili dramaturjik metaforu ve konuklarla şeflerle olduğundan tamamen farklı bir şekilde iletişim kuran garson örneğiyle iyi tanımlanmıştır. mutfakta. Ağ üyeleri arasındaki etkileşimler bu şekilde görünür; iletişim “ön sahnede” gerçekleşir ve aktörlerin ortak misyonuna adanmıştır.

Bununla birlikte, bireyin katkısı, akıl ve ruha ilişkin yerel kültürel kavrayışı içerdiği kadar, bireysel güdüler, değerler, yorumlar ve beklentilerden oluşan “sahne arkası” temsillerle karakterize edilir. Yerleşik HEI’nin ağ katılımcısına koyduğu stratejilere, imtiyazlara ve diğer kurumsal kısıtlamalara ek olarak, bu tür temsiller, herhangi bir durumda diğer katılımcılarla görüşürken neyin akıllıca ve uygun olarak algılandığı konusunda her zaman belirleyici olacaktır.

Sonuç olarak, ağ içinde hayat veren, dinamik ve üretken unsurlar ne kadar mevcutsa, ağ bireylerinin kendi aralarında geliştirebildikleri ilişkilerde de bu unsurlar hakimdir.

Bu tür ilişkiler bir toplantı veya zihinsel bağlantı yoluyla her teşvik edildiğinde, yalnızca mevcut durumun benzersiz veya günlük yönlerini değil, aynı zamanda ilişkinin diğer yarısını tanımlayan kişisel duyguları, deneyimleri, değerlendirmeleri ve sınıflandırmaları da barındırırlar.

Aynı şekilde, bireyler arasındaki formalitelerin ve sosyal sözleşmelerin bağlamla ilgili unsurları, birbirleri için kim olduklarını belirler. Tam olarak bu tür bağlamsal koşullar, ağ içinde geliştirilebilecek ilişki türlerini belirlemede çok önemli olduğundan, bu ağ etkileşimlerini çevreleyen yapıların ve bireylerin kendilerini bu yapılarla nasıl hizaya soktuğunun daha derinine inmek esastır.

Eğitim Yapıları ve Tasarımı pdf
Eğitim yapıları nelerdir
Eğitim yapıları Mimari Proje hazırlanması genel ilkeleri
Eğitim yapıları mimari proje
YEM Kitabevi
Eğitim yapıları ihtiyaç programı
Eğitim yapıları örnekleri
Eğitim yapıları yönetmeliği

Yapılar

BCS ağındaki bireylerin davranışlarını neyin düzenlediğine dair bir izlenim vermek için, işbirliğinin özellikle vurgulanması gereken beş özelliği vardır. Bu özellikler sosyal yapıya, sorumluluk ve projelere ilişkin yapılara, güven yapılarına, iktidar yapılarına ve kanaat yapılarına bağlıdır. Sosyal yapı, ağ içindeki etkileşimin kendisini destekleyen yapısal çerçeveyi nasıl yarattığına atıfta bulunur, çünkü bireylerin günlük aktiviteleri, nasıl hareket edebilecekleri ve etkileşimde bulunabilecekleri konusunda eninde sonunda belirleyici hale gelen bir pratikte kendini gösterir.

Daha basit bir ifadeyle, bu, bir etkileşimin nasıl gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin kuralların uygulama yoluyla oluşturulduğu ve bu nedenle etkileşim kurallarının tüm katılımcılar için kesin olduğu anlamına gelir. Bu perspektiften, bireyin rolü bireysel bir kaygı tarafından şekillendirilmez, büyük ölçüde sosyal yapının sınırlamalar için hangi koşulları belirlediğine ve davranış ve rol tanımıyla ilgili olasılıklar yolunda neler sunduğuna bağlıdır. İkinci olarak, bu muhakemenin mantıksal bir sonucu olarak, gücün ağ içinde nasıl kullanılacağına izin verdiği ölçüde sınırlar. Üçüncüsü ve iletişim, etkileşimin en önemli parçası olduğu için, aynı yapısal çerçevenin de temelini oluşturacaktır.

Bununla birlikte, bu tür yapısal çerçevelerin nasıl kurulduğuna dair ampirik bir sunum, bu bölümde izin veremeyeceğimiz titiz bir etnografik tanım gerektirecektir. Örneğin, ağın ilk resmi yıllık toplantısının tam bir tasvirini gerektirebilir. Orada kendimizi tanıttık ve dikkatli bir şekilde ilerlemek ve seslerden ve beklentilerden yankıları yakalamak için sosyal dokunaçlarımızı ve sonarımızı kullandık.

Orada birbirimiz hakkında ilk izlenimlerimizi ve yargılarımızı yaptık, ilk kelimeleri seçtik, karşılıklı umutlarımızın ve hayallerimizin ne olduğuna dair dikkatli izlenimler verdik, toplantının nasıl yapılması gerektiğini belirttik, teyit ve redler aradık ve diğer insanların bakışlarından görebildik. Açık ve araştırıcı bakışlar, rahatlamış bir şekilde, bir şekilde yerleştiklerini ve herkesin gözleri onlara odaklanmış bir şekilde kendilerini ve kurumlarını yakında tanıtacaklarına dair gergin bilgileriyle biraz daha rahatladıklarını gördük.

Birbirlerine karşı bu kendi kendini düzenleyen ve ölçülü uyanıklık, zorbalık veya övünme iddialarından hiçbir taviz vermedi. Bu, yalnızca ilk toplantı için değil, sonraki toplantılar için ve ağ katılımcılarının birbirleriyle nasıl iletişim kuracakları ve bu tür toplantıların dışında kendilerini nasıl ifade edecekleri için tonu belirledi. Bölümler ve olaylardan oluşan katman katman olan bu tür açıklamalar, sosyal çerçevenin etkileşim yoluyla nasıl büyüdüğü ve davranışımız üzerinde nasıl önemli kısıtlamalar oluşturabileceği hakkında bir fikir verebilir.

Bunun yalnızca alanı doldurmaya ve herkesin zaten bildiği şeyleri ifşa etmeye hizmet eden bir sezgisel bilgi biçimi olduğunu iddia eden herhangi bir itiraz, hem insanlar arasındaki toplantıların doğal sonuçlarının nerede olduğu sorusuyla hem de çok sayıda ortak projeye atıfta bulunularak karşılanabilir. işlevsiz ilişkilerin engelleyici bir rotasında sona erdi. Bununla birlikte, araştırmaya dayalı bir bağlamda, sınama ve genellemeye izin veren, yaşam hakkında sezgisel bilgiden çok açık bilgidir; makro modellerde sıklıkla yansıtılan, her şeyi açıklayan ve aynı anda hiçbir şeyi açıklamayan bir şeydir.

İkinci olarak, bir ağ yapısı, sosyal bir yapı olmanın yanı sıra, en az iki versiyonda var olan sorumluluk ve görevler için bir dağıtım örüntüsü olarak görülebilir. Biri resmi dağılımın idealize edilmiş beklentilerini ifade ederken, diğeri gerçek olanı ifade eder. İlki, başlangıçta üzerinde anlaştığımız şeyi önerirken, ikincisi, bir yandan devam etmekte olan uygun bulduğumuz ve diğer yandan kabul etmek zorunda hissettiğimiz şeye işaret ediyor. Örneğin, bir HEI koordinatörü, BCS’ye bağlı belirli yerel idari görevleri yerine getirme konusunda en iyi niyete sahip olabilir.

The post Yapılar – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).