Onlarca yıl önce bilgi-iletişim teknolojisinin (BİT) ortaya çıkışından bu yana, BİT’in eğitimde nasıl kullanılabileceğine dair araştırmalar durmadan yürütülmektedir. Pek çok heyecan verici program ve ilerlemeyle sonuçlanan onlarca yıllık finanse edilen çalışmaya rağmen, gerçek sınıf uygulamalarında, eğitimsel iyileştirme için kritik bir etkili model yığınında veya aralarında destekleyici etkileşimde yaygın, kabul gören, sürdürülebilir, büyük ölçekli gelişmelerle sonuçlanmadı. araştırmacılar, okullar, aileler, işverenler ve topluluklardır.

Uygun şekilde, pek çoğu, iyi BİT destekli pedagojilerin benimsenmesi ve benimsenmesinin neden bu kadar zor olduğunun kanıtlandığını araştırıyor. McDonalds gibi işletmeler nasıl oluyor da kültürel ve sosyal farklılıklara karşı koyabiliyor ve ürününü, sürecini ve hatta kültürünü dünya çapında başarılı bir şekilde franchise edebiliyor; eğitimde iyi öğretim uygulamalarının benimsenmesi kıyaslandığında daha yavaş görünmektedir.

Sebepler çok faktörlü ve doğası gereği karmaşık olabilse de, anahtarın, istenen öğretme ve öğrenme sonuçlarını elde etmek için okullarda yeterince uzun bir süre boyunca sürdürülemeyen yeniliklerde yattığına inanıyoruz. Okullar ya bir yenilikten diğerine atlıyor ya da uygulamalar eğitim sisteminin karmaşıklığını, toplumsal ihtiyaçları, politikaları, müfredatı, pedagojiyi, uygulamaları, epistemik inançları, becerileri ve diğerlerini dikkate almıyor.

Bu aşamada, teknolojinin karmaşık eğitim sisteminde yalnızca bir ilke olduğunu kabul etmekle birlikte, sistemin diğer bileşenlerinde değişimi tetiklemek için katalitik etki sağlayan tek ilke budur.

Bu nedenle, eğitim reformunun başarılı olması için, yeniliklerin katılımlı öğrenme biçimleri için etkin kullanımının tek başına araştırılamayacağı, planlanamayacağı ve sistemdeki diğer bileşenlerle birlikte uygulanabileceği inancındayız.

Sürdürülebilirlik ve ölçeklenebilirlik ile ilgili araştırma literatürü konularını anlayarak başlıyoruz. Ardından, uygulanan iki yerel yenilik örneğini, Bilgi Forumu ve Bilgi Topluluğunu açıklamaya geçiyoruz. Son olarak, araştırma çalışmasının nasıl yürütülmesi gerektiğine ve araştırmacıların ve öğretmen uygulayıcıların değişim aracıları olarak rollerine göre kapasitelerinin nasıl geliştirileceğine ilişkin çıkarımlar yapılmıştır.

Sürdürülebilirlikle İlgili Sorunlar 

Öğrenenler için anlam oluşturmanın öğrenme teknolojileri veya yeniliklerle kolaylaştırılması gerektiğine inanıyoruz. Yeniliklerle, “bir yenilik pedagojik uygulamanın diğer yönlerine yansıyacak ve bir öğretmenin günlük çalışmasının daha geniş alanına dokunacak ve böylece o da değişecek” şeklinde değişimi tetikleme konusunda katalizör yeteneği olan öğrenme teknolojilerini kastediyoruz.

O halde, inovasyonun derin öğrenme için hem katalizör hem de kolaylaştırıcı olduğu okullarda değişim süreci nasıl başlatılabilir? Değişim ajanları kim olmalı ve eğilimleri, epistemolojileri, inançları ne olmalıdır?

Açıktır ki, değişim kolayca uygulanamaz ve sürdürülemez, çünkü rasyonel bir insanın değişime verdiği tipik tepki dirençtir. Karşılaşılan sorunlardan biri, bir yanda etkili uygulamayı ölçeklendirme arzusu ile diğer yanda uyarlama ve kişiselleştirme sorunları arasındaki gerilimde yatmaktadır.

Başka bir deyişle, tekneyi ne kadar sert sallıyoruz? Değişimi sağlamak, bu nedenle güçlü liderlik ve kurnaz yönetim gerektirir. Böyle göz korkutucu bir görev, birçok okul ve politika liderine başlangıçta hoş görünmeyebilir.

SÜRDÜRÜLEBİLİR okul projeleri
Sürdürülebilir Okul Nedir
Okullarda çevre Projeleri
Anaokulu tasarım kriterleri
Okul Projeleri
Ekolojik okul tasarımı
Eğitim Yapıları ve Tasarımı pdf
Sirkülasyon alanı hesaplama

Cohen ve Ball’a (1999) göre, bu zorluk, spesifikasyonlara karşı geliştirme açısından analiz edilebilir. Spesifikasyon, belirli müfredat ve öğrenme hedefleri gibi okul alımı için bir yeniliğin tanımlandığı ayrıntıların derecesi iken geliştirme, müfredat materyalleri, mesleki gelişim ve diğerleri gibi yenilikleri yürürlüğe koymak için gerekli kaynakların sağlanması anlamına gelir.

Geliştirme olmadan spesifikasyon, öğretmenlerin, usta öğretmenler dışında herkes için bir engel olabilecek yerel ortamlarında yeniliği nasıl hayata geçireceklerini bulmalarını gerektirir. Spesifikasyonsuz geliştirme, iyileştirme için kaynaklar sağlar, ancak hangi hedeflere ulaşılacağına dair net bir resim sağlamaz. Bu nedenle, eğitim ortamının bağlamsal koşullarına bağlı olarak bir yeniliğin neyi ve ne kadar uyarlanacağını değerlendirmek, bağdaştırıcının becerisi kritik öneme sahiptir.

Aslında, Dede ve Wirth’e göre, tek bir yeniliği bir okulda büyütmek için müdahale stratejileri, o eğitim organizasyonunun tam ölçekli sistemik bir reformunun aksine farklıdır. İlki için, yenilik tasarımcıları, uygulama toplulukları ile birlikte, yeniliğin geliştirilmesinde yer almayan okullardan gelen bağdaştırıcılar, yalnızca kendi bağlamlarında uygun olan seçilmiş koşulları yürürlüğe koyacakları için, zayıflama için tasarım yapmalıdır.

Başka bir deyişle, yıpratma için tasarım, birçok bağlamda zayıflaması muhtemel başarı koşullarının belirlenmesini ve ardından tasarımın bu koşullar altında önemli ölçüde etkililiğini koruyacak şekilde geliştirilmesini gerektirir.

Century & Levy’ye (2002) göre, köken reformunun temel amacının ve felsefesinin hala yansıtıldığı değişiklikler içerilmelidir. Böylece sürdürülebilirliği şu şekilde tanımladılar:

“Bir programın temel inançlarını ve değerlerini koruma ve bunları zaman içindeki değişikliklere ve baskılara program uyarlamalarına rehberlik etmek için kullanma yeteneğidir”.

Bunu yapmak için, kuruluştan olgunlaşmaya kadar her yeniliğin ilerlemesinde okul sisteminin herhangi bir seviyesindeki etkili faktörler dikkate alınmalıdır. Bu üç aşamanın her birinde, bir yeniliğin belirli hedefleri ve bu hedeflere ulaşmak için belirli stratejileri vardır.

Sürdürülebilir olmak için, aynı anda birden fazla stratejinin uygulanmasını gerektiren okul sisteminin farklı seviyelerinde hedefler gerçekleştirilmelidir. Bu nedenle, bir yeniliğin evriminin herhangi bir noktasında, paydaşların yöneliminin doğru olması için sistemdeki herhangi bir seviyedeki etkili faktörlere dikkat edilmelidir.

Letus topluluğu, sürdürülebilirlik konusuna başka bir bakış açısı sunuyor. Bir inovasyon kullanılabilir değilse, sürdürülebilirlik veya teknolojilerin ölçeklendirilmesi bir yana, benimsenmesi de olası değildir. Blumenfeld & ekibi, okul sistemlerindeki üç boyutun: okul kültürü, uygulayıcıların kapasitesi ve politika/yönetimin, bakılması gereken kilit unsurlar olduğunu, dolayısıyla Kullanılabilirlik Çerçevesinin kavramsallaştırılması olduğunu ortaya koydu.

Üç boyut birlikte, üç eksen şeklinde düzenlendiğinde ortak bir nokta oluştururlar ve ‘kullanılabilirlik küpü’ olarak bilinen üç boyutlu alanı oluştururlar. Dolayısıyla boşluk analizi için alana bir yenilik yerleştirilebilir. Bu tür bir analiz, okullarda sürekli bir başarı için araştırılması gereken fırsatları ve süreçleri anlamada bu tür çalışmaları yapmaya çalışan araştırmacılara yardımcı olur.

Hargreaves ve Fink (2000) tarafından önerilen diğer bir strateji, okulları yeniden yapılandırmanın yanı sıra yeniden kültüre yönelik model başarıları kullanmaktır-değişim için yapıları yürürlüğe koymadan önce maceracı gönüllü okulların mevcut kültürüne felsefe ve niyetleri benimsemektir. Sistemik yeniliklerin hedefi, öncelikle daha geniş kültürel bağlamda, “bütün bir değişim kıtası” haline gelecek şekilde oluşturulmalıdır.

Aslında, büyük ölçekli, derin ve sürdürülebilir dönüşüm için geniş bir toplumsal hareket yaratılabilmesi için eğitimcilerin uygulamalarını ve iyileştirmelerini kamuoyuna görünür hale getirerek politika yapıcıların ötesine geçmeleri gerektiğini savundular.

Bu görüşle birlikte Cuban, John O’Neil (2000) ile yaptığı bir röportajda, tutunma şansı en yüksek olan yeniliklerin, çevrelerinde büyüyen seçmenlere sahip yenilikler olduğunu vurgulamaktadır. Aldığı bir örnek özel eğitimdir. Reform çabaları, otistik çocukları tatmin edici bir yaşam sürmeye hazırlamak gibi bazı köklü toplumsal kaygıları yansıttığında, uzun bir süre boyunca geniş çapta kabul görecektir.

The post Okullarda Yeniliklerin Sürdürülmesi  – Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Kurumlar arasındaki resmi sözleşmeler, her bir HEI’nin diğer HEI’lere karşı sahip olduğuna inandığı kişisel olmayan yükümlülükler olarak görülmelidir. İşbirliği tam olarak kişisel düzeyde gerçekleşir. Katılımcıların çoğu için ağ bir buluşma yeri veya yarı zamanlı bir arenadır; diğer görevleriyle birlikte düzenlenen bir iş süreci. Bazıları için bu, uzun ve dolambaçlı bir kariyer yolunun bir parçası olarak bir işvereni memnun etmek için dahil oldukları geçici bir projedir.

Ancak ağ aynı zamanda dış dünya, seyahat, akademik deneyim ve kişisel gelişim ve öğrenme ile bağlantılar da sunar; kendine olduğu kadar başkalarına da kapı açan bir şey yaratmak. Ancak, bir üyenin motivasyonları diğerlerine açık değildir; kişisel ve gerçek teşvikler veya her bir kurumun gizli ilkeleri tarafından tanımlanan gizli çıkarları temsil eden teşvikler değildir.

Bu nedenle, ağa katılım, Goffman’ın (1959) sahne önü ve sahne arkası terimleriyle ilişkili dramaturjik metaforu ve konuklarla şeflerle olduğundan tamamen farklı bir şekilde iletişim kuran garson örneğiyle iyi tanımlanmıştır. mutfakta. Ağ üyeleri arasındaki etkileşimler bu şekilde görünür; iletişim “ön sahnede” gerçekleşir ve aktörlerin ortak misyonuna adanmıştır.

Bununla birlikte, bireyin katkısı, akıl ve ruha ilişkin yerel kültürel kavrayışı içerdiği kadar, bireysel güdüler, değerler, yorumlar ve beklentilerden oluşan “sahne arkası” temsillerle karakterize edilir. Yerleşik HEI’nin ağ katılımcısına koyduğu stratejilere, imtiyazlara ve diğer kurumsal kısıtlamalara ek olarak, bu tür temsiller, herhangi bir durumda diğer katılımcılarla görüşürken neyin akıllıca ve uygun olarak algılandığı konusunda her zaman belirleyici olacaktır.

Sonuç olarak, ağ içinde hayat veren, dinamik ve üretken unsurlar ne kadar mevcutsa, ağ bireylerinin kendi aralarında geliştirebildikleri ilişkilerde de bu unsurlar hakimdir.

Bu tür ilişkiler bir toplantı veya zihinsel bağlantı yoluyla her teşvik edildiğinde, yalnızca mevcut durumun benzersiz veya günlük yönlerini değil, aynı zamanda ilişkinin diğer yarısını tanımlayan kişisel duyguları, deneyimleri, değerlendirmeleri ve sınıflandırmaları da barındırırlar.

Aynı şekilde, bireyler arasındaki formalitelerin ve sosyal sözleşmelerin bağlamla ilgili unsurları, birbirleri için kim olduklarını belirler. Tam olarak bu tür bağlamsal koşullar, ağ içinde geliştirilebilecek ilişki türlerini belirlemede çok önemli olduğundan, bu ağ etkileşimlerini çevreleyen yapıların ve bireylerin kendilerini bu yapılarla nasıl hizaya soktuğunun daha derinine inmek esastır.

Eğitim Yapıları ve Tasarımı pdf
Eğitim yapıları nelerdir
Eğitim yapıları Mimari Proje hazırlanması genel ilkeleri
Eğitim yapıları mimari proje
YEM Kitabevi
Eğitim yapıları ihtiyaç programı
Eğitim yapıları örnekleri
Eğitim yapıları yönetmeliği

Yapılar

BCS ağındaki bireylerin davranışlarını neyin düzenlediğine dair bir izlenim vermek için, işbirliğinin özellikle vurgulanması gereken beş özelliği vardır. Bu özellikler sosyal yapıya, sorumluluk ve projelere ilişkin yapılara, güven yapılarına, iktidar yapılarına ve kanaat yapılarına bağlıdır. Sosyal yapı, ağ içindeki etkileşimin kendisini destekleyen yapısal çerçeveyi nasıl yarattığına atıfta bulunur, çünkü bireylerin günlük aktiviteleri, nasıl hareket edebilecekleri ve etkileşimde bulunabilecekleri konusunda eninde sonunda belirleyici hale gelen bir pratikte kendini gösterir.

Daha basit bir ifadeyle, bu, bir etkileşimin nasıl gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin kuralların uygulama yoluyla oluşturulduğu ve bu nedenle etkileşim kurallarının tüm katılımcılar için kesin olduğu anlamına gelir. Bu perspektiften, bireyin rolü bireysel bir kaygı tarafından şekillendirilmez, büyük ölçüde sosyal yapının sınırlamalar için hangi koşulları belirlediğine ve davranış ve rol tanımıyla ilgili olasılıklar yolunda neler sunduğuna bağlıdır. İkinci olarak, bu muhakemenin mantıksal bir sonucu olarak, gücün ağ içinde nasıl kullanılacağına izin verdiği ölçüde sınırlar. Üçüncüsü ve iletişim, etkileşimin en önemli parçası olduğu için, aynı yapısal çerçevenin de temelini oluşturacaktır.

Bununla birlikte, bu tür yapısal çerçevelerin nasıl kurulduğuna dair ampirik bir sunum, bu bölümde izin veremeyeceğimiz titiz bir etnografik tanım gerektirecektir. Örneğin, ağın ilk resmi yıllık toplantısının tam bir tasvirini gerektirebilir. Orada kendimizi tanıttık ve dikkatli bir şekilde ilerlemek ve seslerden ve beklentilerden yankıları yakalamak için sosyal dokunaçlarımızı ve sonarımızı kullandık.

Orada birbirimiz hakkında ilk izlenimlerimizi ve yargılarımızı yaptık, ilk kelimeleri seçtik, karşılıklı umutlarımızın ve hayallerimizin ne olduğuna dair dikkatli izlenimler verdik, toplantının nasıl yapılması gerektiğini belirttik, teyit ve redler aradık ve diğer insanların bakışlarından görebildik. Açık ve araştırıcı bakışlar, rahatlamış bir şekilde, bir şekilde yerleştiklerini ve herkesin gözleri onlara odaklanmış bir şekilde kendilerini ve kurumlarını yakında tanıtacaklarına dair gergin bilgileriyle biraz daha rahatladıklarını gördük.

Birbirlerine karşı bu kendi kendini düzenleyen ve ölçülü uyanıklık, zorbalık veya övünme iddialarından hiçbir taviz vermedi. Bu, yalnızca ilk toplantı için değil, sonraki toplantılar için ve ağ katılımcılarının birbirleriyle nasıl iletişim kuracakları ve bu tür toplantıların dışında kendilerini nasıl ifade edecekleri için tonu belirledi. Bölümler ve olaylardan oluşan katman katman olan bu tür açıklamalar, sosyal çerçevenin etkileşim yoluyla nasıl büyüdüğü ve davranışımız üzerinde nasıl önemli kısıtlamalar oluşturabileceği hakkında bir fikir verebilir.

Bunun yalnızca alanı doldurmaya ve herkesin zaten bildiği şeyleri ifşa etmeye hizmet eden bir sezgisel bilgi biçimi olduğunu iddia eden herhangi bir itiraz, hem insanlar arasındaki toplantıların doğal sonuçlarının nerede olduğu sorusuyla hem de çok sayıda ortak projeye atıfta bulunularak karşılanabilir. işlevsiz ilişkilerin engelleyici bir rotasında sona erdi. Bununla birlikte, araştırmaya dayalı bir bağlamda, sınama ve genellemeye izin veren, yaşam hakkında sezgisel bilgiden çok açık bilgidir; makro modellerde sıklıkla yansıtılan, her şeyi açıklayan ve aynı anda hiçbir şeyi açıklamayan bir şeydir.

İkinci olarak, bir ağ yapısı, sosyal bir yapı olmanın yanı sıra, en az iki versiyonda var olan sorumluluk ve görevler için bir dağıtım örüntüsü olarak görülebilir. Biri resmi dağılımın idealize edilmiş beklentilerini ifade ederken, diğeri gerçek olanı ifade eder. İlki, başlangıçta üzerinde anlaştığımız şeyi önerirken, ikincisi, bir yandan devam etmekte olan uygun bulduğumuz ve diğer yandan kabul etmek zorunda hissettiğimiz şeye işaret ediyor. Örneğin, bir HEI koordinatörü, BCS’ye bağlı belirli yerel idari görevleri yerine getirme konusunda en iyi niyete sahip olabilir.

The post Yapılar – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).