Bazıları için, onsekizinci yüzyılın sonundan önce gerçekliği sosyal, politik ve ideolojik olarak ayırt etmenin bir yolu olarak milletler ve milliyetçilikten bahsetmek en yüksek tartışma konusu olsa da, her ikisinin de varlığı ve önemi izleyen iki yüzyıl boyunca kazanıldı. geniş bir fikir birliğine varıyor. Öyle olsa bile, milliyetçiliklerden çoğul olarak bahsetmek daha açık olacaktır.

Milliyetçilik, on dokuzuncu yüzyılın ilk yarısında olduğu gibi, özü liberal ve demokratik olabildiğinden, tekil biçimiyle çelişkili olma eğilimindedir. Bununla birlikte, aynı yüzyılın sonlarına doğru giderek artan bir şekilde üstlendiği totaliter ve hatta ırkçı bir karaktere bürünebilir.

Her iki durumda da, ulusun ve halkının kolektif bir temsil olarak kutlanması, ister sosyal ve politik gruplaşmaların ve hareketlerin bir ideolojisi olarak, isterse bir Devlet ideolojisi olarak, kültür ve insan eyleminin çeşitli ve farklı alanlarının çoğuna nüfuz etti. . Yüce bir değer olarak temsil edilen Ulus’un kendisi bir egemenlik kaynağı haline geldi ve Portekiz liberalizminin ilk belgesinde 1822 Anayasası ‘her iki yarıküreden tüm Portekizlilerin birliği’ olarak tanımlandı.

Bu bir su havzasıydı. Portekiz Devletine bir daha asla ulusaldan başka bir meşruiyet bahşedilmeyecekti. Ulusal kimliği tanımlamaya, güçlendirmeye ve yeniden ifade etmeye adanan öz ulusun baskın temsili, kültürel üretim, milliyetçi aktivizm ve özellikle 19. ve 20. yüzyıllarda Devletin sorumluluklarını belirleyerek derinden damgalandı. 

Bu noktadan hareketle, milliyetçilik ve eğitim ve özellikle yüksek öğretim arasındaki ilişki yeni bir merkezilik kazandı. Burada odak noktamız değişiyor. Milliyetçilik kaygılarının ve onun farklı biçim ve ifadelerinin liberal ve cumhuriyetçi, otoriter ve faşist olduğu kadar demokratik olmasının da yükseköğretim siyasetini nasıl şekillendirdiği üzerinde duruluyor.

Tüm bu söylemlerde bir tema varlığını sürdürür ve tekrarlayan bir Leitmotif olarak, hem liberaller hem de cumhuriyetçiler arasında ulusal kimliğin edebi temsillerini şekillendirir. Ancak, daha önce de belirtildiği gibi, bu çok önceden dolaşan bir fikirdi. Portekiz’in diğer toplumlarla karşı karşıya kaldığında tekrar eden çöküşü teması, ulustan yok edilmesini vaat eden ‘ardışık yenileyici’ hareketler tarafından tekrar tekrar ele alındı.

1820-1823’ün ilk Portekiz liberal hükümeti, kısa ömürlü olmasına ve krizlerle dolu olmasına rağmen, yerini Mutlak Monarşinin üstatları ile Liberaller arasında 1834’e kadar süren büyük bir huzursuzluk ve iç savaş dönemine bıraktı. eğitim reformu için elverişli bir dönem değildir.

Dijital eğitim ilkesi
Eğitimde dijitalleşmenin önemi
Dijital çağda yükseköğretim
T.C. MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI 2013 dijital Çağ ve Öğrenme Kültürü, Ankara
Eğitimde dijitalleşme Yüksek Lisans
Eğitim 5.0 pdf
Türkiye’de dijital eğitim
Avrupa’da dijital eğitim

Yine de, fikir tamamen ölmedi. Luis da Silva Mouzinho de Albuquerque tarafından yapılan ve ‘Portekiz ulusuna’ adanan teklifte ortaya çıktı. Teklif, her biri beş fakülteye sahip olan Lizbon, Porto ve Coimbra’da Akademilerin kurulmasını gerektiriyordu. İlginç olsa da, proje daha ileri gitmedi.

On dokuzuncu yüzyılın ikinci on yılı, Lizbon ve Porto’da yaklaşık 5 yıllık programlar yapılandırılmış Kraliyet Cerrahi Okullarının kuruluşuna tanık oldu. D. Miguel’in saltanatı sırasında, hem eğitime hem de akademisyenlere yönelik baskıcı ve gerici politikalarına rağmen, orduya bağlı bir Veteriner Okulu gün ışığına çıktı.

1834 yılında kesin olarak kurulan Liberalizm ile eğitim alanında çeşitli önlemler alınmıştır. Daha 1835’te Rodrigo da Fonseca Magalhães, kamu ilköğretimi için hüküm taslağı çizdi, bunu zorunlu hale getirdi ve Portekiz’i Avrupa’daki diğer uluslarla benzer bir zemine yerleştirdi.

Da Fonseca Magalhães’in yasama gündemi, ilkokuldan yüksek öğrenime kadar tüm eğitimi kapsıyordu ve bu, henüz doğmamış bir proje olan bir Fizik ve Matematik Bilimleri Enstitüsü’nün kurulmasını içeriyordu.

Portekiz’de orta öğretime (liceal) odaklanan reform için bugüne kadarki en fazla teklif, Septembrist lideri Passos Manuel tarafından ortaya atıldı. Programı Pombalian Üniversitesi’ni büyük ölçüde değiştirmedi. Daha geniş yüksek öğretim alanında, teknik bilimsel eğitimin ilerlemesine yönelik endişe meyve verdi.

1837’de, Coimbra’daki Felsefe Fakültesi’nin yeni beşinci yılda Tarım, Kırsal Ekonomi, Veterinerlik ve Teknolojiyi kapsayan hedeflerine benzer hedeflerle iki yeni okul kuruldu. Daha önce kurs 4 yılda veriliyordu. Reform, Aralık 1836’da bir kararname ile tanıtıldı.

İki kurum, bilimsel eğitime ağırlık veren ve Fransız muadili gibi askeri Teknoloji ve uzmanlıkla bağlantılı olan Lizbon Politeknik Okulu idi Porto Politeknik Akademisi ile birlikte, bilimlerde eşit derecede güçlü, ancak mühendisler, pilotlar yetiştirmeyi amaçladı. Tüccarlar, çiftçiler, fabrika yöneticileri vb. Passos ayrıca Lizbon ve Porto’daki Mediko-Cerrahi Okullarını elden geçirdi.

Bu reform önerileri, Portekiz ulusunun hem söylemlerini hem de temsilini de içeriyordu ve bunu, Rodrigo da Fonseca Magalhães’in planlarıyla bağlantılı olarak yukarıda belirtilen hatlar boyunca ısrarla yaptı. Söylemler ve temsil, teşhis etme ve kimliği tanımlama görevinde referans olarak hareket edenlerle karşılaştırıldığında, Portekiz ulusunun geri kalmışlığı üzerinde uzun süre durdu.

Ekonomik ve politik devrimlerin getirdiği değişimin olduğu Avrupa ulusları, kelimenin tam anlamıyla “kayda değer” olarak tutuldu. Bu değişmez temanın daha kapsamlı ve ayrıntılı bir arayışına girmeden, bu tür söylemlerin on dokuzuncu yüzyıl boyunca devam eden yüksek öğretimdeki reform hareketini de kapsadığını varsayacağız.

Fontes Pereira de Melo tarafından elde edilen reformları not etmek yeterlidir: Lizbon Sanayi Enstitüsü ve Porto Sanayi Okulu’nun kurulması, üçüncü seviyede yüksek öğrenimin Ziraat Enstitüsü’nde görülmesi gereken tarım eğitimi ile birlikte. 1853’te Lizbon’da kuruldu.

Diğer bir girişim, Pedro V’nin himayesinde Beşeri Bilimler Yüksek Programının kurulmasıyla ilgiliydi. Eğitime verilen önem göz önüne alındığında, 1870’de, ömrü kısa olmasına rağmen, Eğitim Bakanlığı yeni bir devlet kurumu ortaya çıktı.

On dokuzuncu yüzyılda yüksek öğretimde reform yapmak için tüm önerileri kapsamlı bir şekilde gözden geçirmek, dayanılmaz derecede sıkıcı olurdu. Bunun yerine dikkatler, Ulus’a ve onun kimliğine dair yansıttıkları imgeler üzerinde yoğunlaşacaktır.

Portekiz’in çökmekte olan bir ulus olarak temsili, o yüzyılın sonunda sürdü ve mevcuttu. Gerçekten de, Cumhuriyetçi Milliyetçiliğin toplumsal ve politik canlanma için bir güç olarak yükselişini besledi. O zamanların bazı yankıları, 1890’da Adolfo Coelho tarafından yayınlanan ve kendi içinde önemli olan karoyu taşıyan bir kitaptan toplanabilir, Portekiz halkının antropolojik, patolojik ve demografik bir çalışması için bir taslak programdır.

The post Milliyetçilik Çağında Yüksek Öğrenim – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).