Bir grup insanın kolektif bir arayışa dahil olması için (yukarıda tartışılan gibi) her bir üyenin başkalarına güvenmesi ve kendisinin de güvenilir olması gerekir. Tayland’da büyük çaplı yolsuzlukların olması, insanların ulusal hedeflerin oluşturulmasına katılmasını ve bu hedeflere ulaşılmasına katkıda bulunmasını engelleyen önemli bir faktördür. Ülkenin, halkı ve özellikle hükümet yetkilileri arasında dürüstlük niteliğini geliştirmesi acildir. Yolsuzluk bir an önce ortadan kaldırılmalıdır. Burada da eğitim sistemine önemli bir rol düşmektedir.

Sağlık

Tayland’da sağlık standartları oldukça düşüktür. Özellikle kırsal alanlarda hastalık düzeyi genellikle yüksektir, tıbbi hizmetler yetersizdir; çevre temizliği standartların altında, çoğu insanda hijyen alışkanlıkları yok ve birçok yerde hava ve su kirliliği tehlikeli seviyelerde. Tayland tarımsal açıdan zengin olduğu için Tayland’da gıda ve beslenme teorik olarak bir sorun olmamalıdır. Ne yazık ki, durum böyle değildir.

Sorun, gıda ürünlerinin ne kalitesi ne de miktarı ile ilgilidir. Daha ziyade ekonomi ve yeme alışkanlıkları ile ilgisi var. Halk Sağlığı Bakanlığı’nın bir tahminine göre, 1978’de ilkokul çağındaki 60.000’den fazla çocuk, yetersiz gıda nedeniyle doğrudan veya dolaylı olarak öldü temel olarak, nüfusun uygun gıdayı karşılayamayan yoksulluk çeken grubudur.

Bakanlık ayrıca, sosyoekonomik durumları ne olursa olsun birçok Taylandlının, temelde temiz olmayan yiyecekler, pişmemiş yiyecekler ve çok baharatlı yiyecekler yemeleri nedeniyle sindirim sistemi hastalıklarına sahip olduğunu bildirdi. Sağlık göstergelerinin bir diğer seti olan brüt ölüm hızı, bebek ölüm hızı ve yaşam beklentisi hızı çok kötü değildir (sırasıyla 1978’de yüzde 9, yüzde 15 ve 56 yıl) ama çok daha iyi hale getirilebilir.

Ulusal bir kalkınma hedefi olarak sağlık, yalnızca eğitim yoluyla gerçekleştirilemez. Ekonomik ve sosyopolitik önlemler önemli bir rol oynamaktadır. Ancak eğitim, özellikle yeme alışkanlıkları hakkında bilgi ve tutumlar alanında çok şey yapabilir. Çoğu yemek alışkanlığı çocuklukta öğrenilir ve değiştirilmesi zordur ve bu, bu alışkanlıkların değiştirilmesine yardımcı olmak için eğitim için büyük bir zorluk olacaktır.

İş

Çalışma Bakanlığı’na göre, 1977’de yaklaşık 1,6 milyon kişi, yani nüfusun yüzde 3,8’i veya işgücünün yaklaşık yüzde 8’i işsizdi. Diğer ülkelerle karşılaştırıldığında bu rakam yüksek olmasa da, yine de Tayland ekonomisi için ciddi bir sorun çünkü “istihdam edilen” geri kalanlar aslında modernleşmemiş tarım sektörü nedeniyle eksik istihdam ediliyor. “Çalışan” grubun üretimi, işsizleri zar zor destekleyebilir.

Bu, hırsızlık ve suçların ana nedenlerinden biridir. Hapishane Departmanı ile yakın temas halinde çalışma deneyiminden yola çıkarak yazarlar, 1977’de işlenen tüm suçların yüzde 57’sinin parasal amaçlarla hırsızlık ve soygun olduğunu tahmin ediyor.

Büyük ailelerde arazinin miras amacıyla alt bölümlere ayrılması ve tarım tekniklerinin modernleştirilmemesinin birleşimi, tarım sektöründe eksik istihdamın artmasına neden oldu. Fazla emek kasabalara ve şehirlere döküldü. Bu kırsal kesim gençleri, kasaba işleri için bilgi, beceri ve tutumlardan yoksundur. Bu fazla insan gücünü, üretim amaçları için yararlı insan sermayesine dönüştürmek için ciddi bir girişimde bulunulmamıştır.

Fırsat eşitliği Nedir
Eğitimde fırsat eşitliği Nedir
Eğitimde fırsat eşitliği nasıl sağlanır
Eğitimde eşitlik
Eğitimde EŞİTSİZLİK örnekleri
Eğitimde eşitlik ilkesi
türkiye’de eğitimde fırsat eşitliği
Eğitimde fırsat eşitliği slayt

Mesleki eğitimin sağlanması, insan gücü tahminleri ve planlı kayıtlar olmaksızın bireysel düzeyde ilgiye hizmet etmek olmuştur. Öğrenciler çok az kariyer rehberliği alırlar; kırsal kesimden gelenler, şehirdeki işlerin ne gerektirdiği konusunda fazla bir fikre sahip değiller ve çoğu zaman bilgisiz kararlar veriyorlar.

Ve kırsal kesimden bir öğrenci akademik olarak başarılı olsa bile, Tayland’daki durum öyledir ki, bir işveren çalışanları seçerken akademik niteliklerden ziyade kişisel tavsiye üzerine çok daha fazla ağırlık verir. Bu nedenle, işgücü piyasasının doğası, kırsal kesimden gelen mezunlara sadece küçük bir kapı bırakmaktadır. Bu da işsizliği artırıyor.

Görünen o ki, mesleki eğitimin mevcut durumu değiştirilmeli, böylece hem eğitim sistemi hem de işverenler bu eğitimden sorumlu hale gelmelidir. Eğitim sırasında çıraklık, işveren açısından güvensizlik veya güven eksikliği ve kursiyerler açısından belirsizlik sorununu azaltmalıdır (hatta ortadan kaldırmalıdır).

İşin yoğun ve yoğun olmayan doğası nedeniyle ağırlıklı olarak tarım sektöründe olan eksik istihdam için, örgün ve yaygın eğitim, daha verimli hale getirmek için çiftçilerin emek kullanımını izleyebilir. İkinci kırpma veya alternatif kırpma, yoğun olmayan mevsimlerde başlatılabilir ve denetlenebilir.

Üretim

Tayland’da daha yüksek üretim ihtiyacı iki göstergeden anlaşılmaktadır: yaklaşık 318 ABD doları olan kişi başına gayri safi milli hasıla ve yılda 1.000 milyon ABD dolarından fazla uluslararası ticaret açığı. 1978 ulusal bütçesinin yüzde 13,3’ü borç ödemeye ayrılmıştır. Tüketim oranında bir artış olmadığı varsayılırsa, Tayland halkının eşit yaşamak için şu an olduğundan en az yüzde 13,3 daha fazla üretmesi gerekecektir.

Uluslararası ticaret açığı, Taylandlıların diğer ülkelerin ürünlerini diğer ülkeler için ürettiklerinden daha fazla tükettiğini gösteriyor. Kalıntı, esas olarak petrol, ağır makine ve sanayi ürünlerinin ithalatından kaynaklanmaktadır. Tayland bu ticaret açığını kapatmak istiyorsa, ya bu tür ürünlerin tüketimini azaltmalı ya da bunları kendi ülkesinde üretmelidir.

Her iki durumda da düşük üretkenlik ve belirli hatlarda üretim eksikliği durumunda eğitim sistemi yardımcı olabilir. Eğitim ve araştırma, halihazırda yerleşik mesleklerde artan üretkenliğe ve ithalatın yerini alacak yeni endüstriyel üretimin kurulmasına yönelik olmalıdır.

Sosyal Eşitlik

Tayland’daki sosyal eşitsizliğin ana kaynağı, servetin çok çarpık dağılımıdır. Bu, zenginliğin eğitim ve mesleki fırsatlar anlamına geldiği özgür bir toplumdur. Buna karşılık, eğitim ve meslek, daha fazla servete yol açmakta, böylece toplumdaki sosyoekonomik gruplar arasındaki refah eşitsizliğini artırmaktadır.

Bu durum için ileri sürülen birçok teoriden biri burada kayda değer. Yüksek düzeyde farklılaşmış bir toplumda kendini geliştirmek için sıkı çalışma ruhunun düşük olma eğiliminde olduğunu, çünkü üst grubun artık yeterince yüksek olduğunu ve daha fazla sıkı çalışmaya gerek olmadığını ve alt grubun hedefe ulaşmanın hiçbir yolunu görmediğini iddia ediyor. yüksek grubun zevk aldığı seviyedir ve bu nedenle çok çalışmayı bırakır, yalnızca orta grubu yüksek ile eşleştirmeye çalışmak için bırakır. Ancak orta grup da, hiç kimse çok çalışmadığı için olduğundan daha az çalışmaya başvurur. Sonuç olarak, eğer bu teori doğruysa, az çalışan insanlardan oluşan bir toplumumuz var demektir.

Bu sorunun çözümünde eğitim sistemine önemli bir rol düşmektedir. Birincisi, eğitimi herkes için ücretsiz hale getirebilir veya en azından farklı zenginliklere bağımlı hale getirmeyebilir. İkinci olarak, eşitlikçi yaşam hakkında bilgi ve anlayışlı bir tutum aşılamalı ve okulun kendisinde buna uygun ortamı sağlamalıdır.

The post Sosyal Eşitlik – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

İlk bakışta devlet okulu tesislerindeki artış, özel okulların büyümesiyle ilgisiz gibi görünse de, daha yakından analiz, iki olgunun aslında bağlantılı olduğunu gösteriyor. Endonezya’daki okul terimi, bir sponsor kuruluş altında bir müdür, öğretmenler ve öğrencilerden oluşan bir idari birimi ifade eder.

Bu nedenle, böyle bir okul, sabahları, öğleden sonra veya akşam erken saatlerde farklı bir okulun kullandığı binada yapılabilir. Sabah grubu, hükümet tarafından inşa edilen bir binayı kullanan bir devlet okulu olabilirken, öğleden sonra grubu, aynı olanaklardan yararlanan özel bir okul olabilir.

Bu nedenle, hükümet yeni bir okul binasına yatırım yaptığında, aynı zamanda gerekli tesisleri sağlayarak özel bir kuruluşa yardım ediyor olabilir. Buna ek olarak, Endonezya hükümeti 1945-1949’da bağımsızlığını kazanmasından bu yana Hollanda’dan miras kalan özel okul sübvansiyonları politikasını sürdürdü. O halde, ekonomik destek açısından, üç tür özel okul vardır: (1) tam ödenek alanlar, (2) kısmi yardım alanlar ve (3) tamamen kendi başlarına olan ve hiçbir devlet fonu almayanlar. 

1978’de toplam 6.177 ortaokul öğrencisinin yüzde 86’sı devlet yardımı almıyordu, yüzde 7’si tamamen sübvanse edildi ve yüzde 7’si yardım aldı. Toplam 2.402 kıdemli zirvenin yüzde 82’si yardımsız, yüzde 12’si sübvanse edildi ve yüzde 6’sı yardım aldı. Gerçekte, 1970’lerin sonlarındaki özel ortaokulların büyük çoğunluğu, devlet okulu oturumda değilken birçoğu devlet okulu binalarından yararlanmasına rağmen, yalnızca kendi fonlarıyla faaliyet gösteriyordu.

Endonezya’nın 1970’lerde evrensel ilköğretim okullarını ve genişletilmiş orta öğretim olanaklarını sağlama yönünde kaydettiği kayda değer ilerlemeye rağmen, ülke 1980’lerde daha başarması gereken çok şeyle karşı karşıya kaldı. Kamu ve özel eğitim planlamacıları binlerce yeni okul açarken ve milyonlarca ders kitabı yayınlarken, genel nüfus her yıl 3,5 milyonun üzerinde artıyor ve planlamacıları sürekli gerileyen bir hedefin peşinden gitmeye zorluyordu.

1980’e gelindiğinde, laik ve dini ilkokullarda 7-12 yaşındaki çocukların belki de yalnızca yüzde 75’i ve laik ve dini ortaokullarda 13-18 yaşındaki gençlerin muhtemelen yüzde 40’ı vardı. Hükümet hedeflerini ve sosyal talebi karşılamak için yeterli okul binaları, kitaplar ve diğer teçhizatı sağlama görevi 1980’de hala tamamlanmamıştı.

ORTAOKULLARDA AKADEMİK-MESLEKİ ORANI DEĞİŞTİRME

ASEAN komşuları gibi Endonezya da genel akademik müfredat ve mesleki programlara kayıtlar arasında bir dengesizlikle karşı karşıya kalmaya devam etti. Ekonomik kalkınma planları, verimli lise mesleki programları tarafından üretilen orta düzeyde beceriye sahip çok sayıda iyi eğitimli teknik, işletme ve tarım işçisi gerektirmektedir.

Ancak, çeşitli nedenlerle meslek okullarına kayıtlar, bu tür becerilere sahip çalışanlara olan ihtiyacın çok gerisinde kalmıştır. Aynı zamanda, klasik akademik müfredata kayıtlar ekonominin taleplerini aşmıştır. Bu dengesizliğin bir nedeni, akademik çalışmaların geleneksel olarak daha yüksek statüsü olmuştur.

Mesleki eğitim, akademik çalışmaların prestijinden yoksun kalmaya devam ediyor, bu nedenle akademik vurguya sahip okullar sadece daha fazla aday çekmekle kalmıyor, aynı zamanda daha yetenekli öğrencileri de cezbetme eğiliminde. Mesleki çalışmalara düşük kayıtların ikinci bir nedeni, bir akademik liseye kıyasla bir teknik, işletme veya ev ekonomisi kurumunu donatmanın daha yüksek maliyetidir.

Fırsat eşitliği ilkesi Nedir
Dezavantajlı öğrenciler için yapılan çalışmalar
Eğitimde fırsat Eşitsizliği çözümleri
Eğitimde eşitlik ilkesi
Eğitimde EŞİTSİZLİK örnekleri
Eğitimde dezavantajlı öğrenciler için neler yapılabilir
Dezavantajlı öğrencileri destekleme Projesi
Dezavantajlı aileler ne demek

Bu nedenle, Endonezya hükümeti, beş yıllık kalkınma planları dizisinde, daha kabul edilebilir bir akademik/mesleki ortaöğretim oranı elde etmeye çalışmıştır. Birinci Beş Yıllık Plan, bozulan teknik okulların yeniden inşası ve donatılması, her ilde yeni meslek okullarının kurulması ve atölyeleri olmayan çevre liselerin öğrencileri için merkezi atölye işlevi görecek beceri geliştirme merkezlerinin inşasını istedi. veya yetersiz tesislere sahipti.

Hükümet, daha fazla sayıda adayı barındıracak yeni meslek okulları inşa etmenin yanı sıra, lise programlarının bir parçası olarak akademik müfredatta yer alan öğrenciler için mesleki çalışmalar planladı. Diğer bir deyişle, mesleki eğitimin küçük bir bölümü akademik yollara dahil edilecektir. Planın ilk yıllarında tarım-eğitim olanaklarına ağırlık verilirken, sonraki yıllarda teknik ve endüstriyel eğitim olanaklarının artırılmasına daha fazla ağırlık verilecektir.

İlk iki Beş Yıllık Plan, 1969-1979 dönemi boyunca, akademik alanda öğrenim gören öğrencilere kıyasla mesleki eğitim öğrencilerinin daha yüksek bir oranını elde etmeye yönelik genel ilerleme modeli Tablo 2.3 ve 2.4’te gösterilmektedir. İki tablodaki rakamlar, birinci planın formüle edilmesinden önceki yıl olan 1967 ve ikinci planın son tam yılı olan 1978 için farklı türlerdeki okulların ve her türdeki kayıtların sayısını göstermektedir.

Unutulmaması gereken ilk gerçek, 11 yıllık dönemde hem akademik hem de mesleki ortaokulların sayısının yüzde 54, liselerin ise yüzde 28 artmasıdır. Ancak çok daha dikkat çekici olan, toplam öğrenci sayısındaki artıştı. Okul başına ortalama kayıt önemli ölçüde arttığından, ortaokul öğrencilerinin sayısı yüzde 143 ve son sınıf öğrencilerinin sayısı yüzde 191 arttı.

O halde bu büyüme akademik ve mesleki kurumlar arasında nasıl dağıtıldı? Ortaokul düzeyinde genel-akademik öğrenciler yüzde 155 artarken, mesleki öğrenciler sadece yüzde 91 arttı. Bu eşitsizlik muhtemelen iki faktörden kaynaklanmaktadır. İlk olarak, hükümet öğrencilerin hayatlarının başlarında mesleki uzmanlaşmaya daha az önem veriyordu, bu nedenle öğrencilerin ortaokul düzeyinde, yani 13 ila 15 yaşlarında uzmanlaşmış bir meslek okuluna zorlanmaları daha az olasıydı.

Bu erken gençlik yıllarında genel akademik akışta devam etme fikri, Hollanda sömürge zamanlarında ve hatta Cumhuriyetin ilk yirmi yılında olduğundan daha yaygındı. İkincisi, mesleki çalışmalara kıyasla üniversiteye hazırlık, akademik çalışmaların daha büyük prestiji, ebeveynlerin okul seçimini etkilemeye devam etti.

Sosyal talebin hâlâ akademik eğitimi desteklediği görülüyordu. Bu çıkarım, 1967-1978 yılları arasında açılan yeni özel okulların sayısına ilişkin rakamlarla desteklenmektedir. Özel okulların sayısı yüzde 68 arttı (3.331’den 5.601’e) ve öğrenciler yüzde 145 arttı. Kamu akademik ortaokulları benzer bir büyüme yaşadı, okullar yüzde 64 ve öğrenciler yüzde 168 arttı.

The post EĞİTİM İMKANLARININ EKSİKLİĞİ – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Açıkça, Estonya’da yükseköğretimde eşitlik konularının ulusal tartışmalarda ve politika oluşturmada daha fazla öne çıkması gerekmektedir. Eşitliğe daha tutarlı ve sistematik bir yaklaşım, ilk olarak eşitlik sorunlarının nerede ortaya çıktığını değerlendirecektir: bunların ailelerin karşılaştığı gelir kısıtlamaları ve yetersiz öğrenci desteği ile ilgili olup olmadığı; okul düzeyinde fırsat eşitsizliği ile ilgili olup olmadığı; kabul sorunlarıyla bağlantılı olup olmadığı; veya yükseköğretimin yararları hakkında bilgi eksikliği gibi diğer engellerle ilgili olup olmadığı.

Bu, üçüncü kademe öğrenci nüfusunun sosyoekonomik geçmişi veya aile geçmişine göre tamamlama oranları gibi verilerin sistematik olarak toplanmasını gerektirir. Bu, yükseköğretimdeki eşitsizlikleri azaltmak için uygun stratejilerin geliştirilmesine olanak sağlayacaktır.

Yakın zamanda onaylanan 2006-2015 Estonya Yüksek Öğretim Stratejisinin eşitlik boyutuna bu kadar az vurgu yapması ve bu alanda net hedefler belirtmemesi talihsiz bir durumdur. Estonya yükseköğretim sektörü için ifade edilen altı hedeften yalnızca biri (“Yükseköğretimin sosyal boyutunu teşvik etmek”) eşitlikten çok genel terimlerle bahseder: ders çalışıyor.” Dört eylem hattından sadece biri, yükseköğretime eşit erişimin sağlanmasında öğrencilerin sosyo-ekonomik durumlarının hesaba katılması gereğinden muğlak bir şekilde bahseder.

Yükseköğretime erişimde ve eğitimin tamamlanmasında eşitsizliklerin azaltılmasına yönelik müdahale, dört alandaki girişimleri içermelidir: (i) okul politikaları; (ii) muhtaç öğrencilere mali yardım; (iii) yükseköğretim kurumlarının katılımı genişletmeleri ve dezavantajlı geçmişlerden gelen öğrencilere ekstra destek sağlamaları için teşvikler; ve (iv) belirli nüfusları hedefleyen politikalar.

Ebeveynleri daha düşük eğitim düzeyine sahip öğrenciler, yüksek öğrenimin net faydalarını daha sık hafife alırlar. Bu açığı kapatmak için, Estonya okullarındaki kariyer rehberliği ve danışmanlık hizmetleri, yetersiz bilgilendirilmiş okul çocuklarını yükseköğretimin yararlarından haberdar etme ve devam etme isteklerini artırmadaki rollerini güçlendirmelidir.

Bu bağlamda, uygun eğitime sahip bireyler tarafından üstlenilen ve yeterli personele sahip bir kariyer rehberliği okul hizmetleri ağı oluşturmak önemlidir. Kariyer rehberliğinin, dezavantajlı geçmişe sahip öğrenciler için liseden yükseköğretime geçişte daha fazla vurgu yapması önerilmektedir.

Kariyer rehberliğine ilişkin yakın tarihli bir OECD incelemesi tarafından önerilen modeller bu açıdan faydalı olabilir (OECD, 2004c). Ek olarak, mesleki üst orta öğretimden yüksek öğretime uzanan yolların, halihazırda yeterince temsil edilmeyen grupların katılım oranlarını da artırması muhtemeldir.

Eğitimde eşitlik ilkesi
Eğitimde fırsat ve imkân eşitliği
Genellik ve eşitlik ilkesi
Eğitimde fırsat eşitliği nasıl sağlanır
Eğitimde eşitlik nasıl sağlanır
Eğitimde eşitsizlik Nedir
Eğitimde eşitsizliğin nedenleri
Eğitimde EŞİTSİZLİK örnekleri

Yükseköğretimin hakkaniyetli bir şekilde sağlanması için bir diğer önemli unsur, muhtaç öğrencilere sağlanan mali yardımdır. Öğrenci destek sistemi genişletilmeli ve çeşitlendirilmelidir. Sistemin finansmanı ile ortaya çıkan özkaynak sorunlarına cevap verecek öneriler de daha önce teklif edilmişti.

Sadece liyakat esasına göre hibe verilecek kaynakların, ihtiyaç esasına göre tahsis edilen hibe programlarına yönlendirilmesi gerektiği vurgulandı. Ayrıca, kamu kurumlarındaki tüm öğrenciler için öğrenim ücreti alınırsa, hükümet kurumların en muhtaç öğrenciler için ücretlerin tamamını veya bir kısmını kaldırmasını talep etmelidir. Yeterli indirimlerin sağlanmasına yardımcı olmak için, hükümet, belirlenen öğrenciler için feragat edilen ücretler için kurumlara ödeme yapmak için fon da ayırmalıdır.

Yükseköğretim kurumlarına ayrıca, daha az temsil edilen grupların katılımını genişletmek ve bu gruplara ekstra destek sağlamak için teşvikler sağlanmalıdır. Göz önünde bulundurulması gereken bir olasılık, kurumların daha az temsil edilen grupları çekmesi için özel bir mali teşvik de yaratılmasıdır.

Bu, örneğin, Rusça konuşan öğrenciler veya engelli öğrenciler gibi belirli öğrenci gruplarına finansman formülünün öğrenciyle ilgili bileşenine daha fazla ağırlık verilerek başarılabilir. Kurumlar ayrıca, öğrencilerin sosyo-ekonomik durumuna göre verilecek hibe planlarını kendi fonlarından da oluşturabilirler.

Kurumlar, dezavantajlı geçmişe sahip öğrencileri öğrenim süreçlerinde desteklemek için mekanizmalar oluşturmalıdır. Daha önce belirtildiği gibi, Estonya kurumlarının öğrencilerine özel ders hizmetleri arzını genişletmesi de gerekiyor.

Son olarak, bazı belirli gruplar hedefli politikalar talep etmektedir. Engelli öğrenciler için daha etkili destek geliştirilmelidir. Bu, binalara erişilebilirlikteki iyileştirmeleri, kurumların bu öğrenci grubuna özel destek sağlaması için daha fazla kaynağı ve engelli öğrencilerin devam masraflarını karşılamalarına yardımcı olacak ödenekleri içermelidir. 2006-2015 Yükseköğretim Strateji belgesinin bu ihtiyaca cevap verecek bir faaliyet tanımlaması da önemlidir.

Rusça konuşan azınlığın yükseköğretime katılımını kolaylaştırmaya yönelik girişimler, dil toplulukları arasında katılım oranlarını eşitlemek için sürdürülmelidir. Rusça konuşan öğrenciler için asgari desteğin kurumlar arasında uyumlu hale getirilmesini sağlamak önemlidir. Bu alandaki gelişmeler büyük ölçüde okul düzeyindeki dil politikalarına bağlıdır, bu nedenle eğitim seviyeleri arasında büyük bir tutarlılık da gereklidir.

Yükseköğretim kurumlarının yaşam boyu öğrenme rolünü desteklemek için (akademik nitelikler yerine) edinilen yeterlilikler temelinde devamı mümkün kılacak politikaların geliştirilmesi öngörülmelidir. Ancak, kazanılan yetkinliklerin değerlendirilmesi, giriş standartlarını düşürmeyecek şekilde de geliştirilmelidir. Aynı anda hem çalışan hem de okuyan gençlere destek sağlanması da önemlidir. Bu bağlamda, programların arzı bu grubun ihtiyaçlarını dikkate almak için de daha esnek olabilir.

Uzak bölgelerdeki yükseköğretimin kapsamını iyileştirme stratejisi, kentsel tabanlı kurumların bölgesel kampüslerinin kurulması ve yerel pazarların ihtiyaçlarına cevap vermek için mesleki odaklı kurumların geliştirilmesi ile birlikte uzaktan eğitime dayandırılmaya da devam edilmelidir.

Bölgesel öğrenme merkezleri, yükseköğretim ve yerel topluluklar arasında önemli bir fiziksel bağlantı noktasıdır. Çalışma merkezleri olarak hizmet verirler ve telekonferans olanakları sağlarlar. e-Üniversite konsorsiyumunun rolü, uzak bölgelerde bulunan öğrencilere yükseköğretim programları sağlamak için temel unsurları bir araya getirmede de etkilidir.

Hükümet, daha geleneksel dağıtım yöntemleriyle karşılaştırıldığında, merkezlerin ve e-Üniversite programının uygun şekilde desteklenip desteklenmediğini değerlendirmek de isteyebilir. İnceleme Ekibinin görüşüne göre, uzaktan eğitimin sağlanmasının daha da güçlendirilmesi de gerekmektedir.

The post Estonya’da Eşitlik – Estonya Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Eğitim ve Araştırma Bakanlığı’nın Yüksek Öğrenim Stratejisi 2006-2015, kaliteye ve bunu sağlamanın araçlarına güçlü bir vurgu yapmaktadır. Hedefleri, Estonya yüksek öğreniminin rekabetçi kalitesine ve ülkenin kalkınma çıkarlarına ve yenilikçiliğine hizmet etme ihtiyacına odaklanmaktadır.

Bu hedeflerle tutarlı olarak, eylemler, eğitim kurumlarında iç değerlendirme ve iyileştirme stratejilerini teşvik ederek ve kalite gerekliliklerini ve kalitenin devlet tarafından denetlenmesini sağlayarak kalite güvencesini güçlendirme ihtiyacını vurgulamaktadır.

Yönetmelikler, farklı yüksek öğretim kurumları türlerini tanımlar: üniversiteler, en az iki çalışma alanında olumlu olarak akredite edilmiş araştırma ekiplerine ve doktora çalışma programlarına sahip olmalıdır. Yüksek öğrenim, bölgesel olarak temellendirilmiş üniversite kampüsleri ve profesyonel yüksek öğretim kurumları tarafından da sağlanabilir.

Genel gereklilikler, usulüne uygun olarak güncellenen Yükseköğretim Standardında ve fakülte pozisyonlarına adayların gerekliliklerini, müfredatları ve tezlerin savunulması için usule ilişkin konuları ve ayrıca kalite denetiminin aşağıdakiler tarafından düzenlenmesini öngören Üniversiteler Yasası’nda yer alacaktır. 

Kalite güvence düzenlemelerinde öngörülen değişiklikler şunlardır: (a) yeni bir lisans düzenlemesi uygulanacak ve mevcut tüm yükseköğretim kurumları yeni lisans için Eylül 2008’den önce başvurmalıdır. Mevcut kurumlar için lisans, kalite teklifi üzerine hükümet tarafından verilecektir. Eğitim ve Araştırma Bakanlığı tarafından yapılan değerlendirmeler vardır.

Yeni lisanslar, Yükseköğretim Standardında belirtilen gerekliliklere uygunluk ve Bakanlığın lisansın gerekçesi ve amacına ilişkin değerlendirmesine göre verilir; (b) yeni çalışma alanları veya yeni bir seviyedeki çalışma ayrı olarak lisanslanmalıdır; (c) akreditasyon, diğer benzer tanınmış yüksek öğretim kurumlarıyla karşılaştırma temelinde uluslararası değerlendirmeye dayalı olarak iyileştirme odaklı olacaktır; (d) tüm yüksek öğretim kurumları ve çalışma alanları her yedi yılda bir akredite edilmelidir. Ciddi eksiklikler olması durumunda, akreditasyon lisansı geri çekme önerisiyle sonuçlanabilir; (e) akreditasyon, Yüksek Öğrenim Kalite Değerlendirme Konseyi’nin sorumluluğunda olacaktır, ancak yükseköğretim kurumları, Avrupa Yüksek Öğrenim Kalite Güvence Kaydı’nda yer alan herhangi bir akreditasyon kuruluşunun hizmetlerinden yararlanma hakkına sahiptir.

Bu eylem çizgisindeki gelişmeler aşağıdaki göstergeler temelinde değerlendirilecektir: dış kalite güvencesi prosedürlerini geçen ve lisansı alan yükseköğretim kurumlarının sayısı; uluslararası kabul görmüş akreditasyon kurumları tarafından Estonya yüksek öğretim kurumlarının değerlendirmeleri; uluslararası uygulamalara uygun olarak iç kalite güvencesinin başlatıldığı yükseköğretim kurumlarının ve çalışma alanlarının oranı.

Eğitimde eşitlik ilkesi
Eğitimde fırsat eşitliği ilkesi
Eğitimde eşitlik Makale
Eğitimde eşitsizliğin nedenleri
Eğitimde fırsat ve imkân eşitliği
Eğitimde eşitlik Nedir
Eğitimde EŞİTSİZLİK örnekleri
Eğitimde eşitlik nasıl sağlanır

Eşitlik

Eşitlik, Estonya’daki yüksek öğretim politikasındaki öncelikler arasında yer almamaktadır. Yükseköğretime erişimle ilgili olarak, Estonya’daki politika vurgusu, daha çok sosyoekonomik geçmişe, eğitim bölgesine göre öğrenci grupları arasındaki katılım oranlarındaki farklılıklar sorunuyla ilgili olan erişim eşitliği sorunundan ziyade genel kaydın genişletilmesine dayanmaktadır. ikamet, kültürel geçmiş veya engellilik. Erişimin eşitliği konusunda ciddi endişeler devam etmektedir, ancak katılımın genişletilmesi konusunda önemli ilerleme kaydedilmiştir.

1994-95 ve 2005-06 yılları arasında yükseköğretime kayıt seviyeleri %168 arttı ve bu OECD ülkeleri arasında en büyük büyüme oranları düzeyinde (OECD, 2006a). Ortaöğretimi bitirme yaşını takip eden beş yıllık yaş grubundaki bireylerin nüfusuna göre yükseköğretim öğrencilerinin sayısı 2003 yılında %64’e ulaştı (karşılaştırılabilir verilerin mevcut olduğu OECD ülkelerindeki ortalamanın %57,9’unun üzerinde) %51’den Son on yılda, ortaokul mezunlarının sayısının sabit kalması, bu artışın okullaşma oranlarındaki artışı yansıttığını göstermektedir.

Estonya’da yükseköğretimin büyümesi iki mekanizma yoluyla gerçekleştirilmiştir. Birincisi, kamu sektöründe genişleme yoluyla: çoğunlukla devlet mesleki eğitim okulları tarafından sunulan yükseköğretim düzeyindeki profesyonel programlardaki yerlerin sayısını artırarak (bu kurumlara kabul edilen yükseköğretim öğrencilerinin sayısı 1995 ile 2004 yılları arasında 19 kat arttı) ve ayrımcı bir politika getirerek. öğrencilerin bir kısmının tam öğrenim ücreti öderken diğerlerinin öğrenim ücreti ödemediği ücret politikası (tüm sistemde, harç ödeyen öğrencilerin oranı 1994’te %7,4’ten 2006’da %54’e yükseldi9). İkincisi, harç ödeyen özel üniversiteler sektöründeki genişleme yoluyla: özel üniversitelere kabul sayısı 1995’ten 2004’e neredeyse beş kat arttı. Özel üniversiteler tarafından açıklanan yeni kabullerin oranı 1995’te %5’ten 2004’te %9.1’e yükseldi.

Hızlı genişleme, farklı eşitlik sonuçlarına yol açabilir. Bir yandan, genişleme yükseköğretim kurumlarında daha fazla yer açar ve bunlar dezavantajlı öğrencilerin devam etme yeteneklerini geliştirmelidir. Öte yandan, genişleme modeli göz önüne alındığında, dezavantajlı öğrenciler, daha küçük kasabalardakiler de dahil olmak üzere daha düşük statülü kurumlara ve kamu ya da özel sektördeki ücretli yerlere erişim kazanmış olabilirler.

Devletin yüksek öğrenimi daha adil hale getirme stratejisi dört ana yaklaşıma dayanır. İlk olarak, yalnızca liyakate dayalı olarak dağıtılmak üzere, devlet tarafından görevlendirilen, ücret ödemeyen bir dizi yerin sağlanması. 2006-2015 Estonya Yüksek Öğretim Stratejisi, “2006-08’de, devlet tarafından yaptırılan eğitim, genel orta öğretim almış öğrencilerin en az %50’sine ve orta mesleki eğitim almış öğrencilerin %10’una öğrenci yeri sağlar. 

İkincisi, öğrencilerin mali durumları ile ilgili birkaç unsura sahip bir öğrenci destek sistemi. Bu, tam zamanlı öğrenciler için Devlet garantili kredi programını ve devlet tarafından görevlendirilen yerlerdeki öğrencilere çoğunlukla liyakat temelinde dağıtılan temel ve ek ödenekleri içerir.

Temel ödeneklerin yalnızca önemsiz bir oranı mali açıdan en muhtaç öğrencilere yöneliktir, ek ödenek ise gidilen kuruma göre uzak bir bölgeden gelen öğrencilere yöneliktir. Üçüncüsü, daha küçük şehirlerde (özellikle üniversite dışı kurumlar) kurumların oluşturulmasıyla üçüncül programların arzının genişletilmesi. Son olarak, Rusça konuşan azınlığın yükseköğretime katılımına yardımcı olacak bir dizi girişim vardır.

Araştırma ve Yenilik

Sovyet döneminde, Estonya araştırma ve yenilik sisteminin özü, genellikle çok prestijli araştırma enstitüleriyle güçlü Bilimler Akademisi idi. Yükseköğretim kurumları ise, aksine, araştırma ve yenilik faaliyetlerine çok sınırlı bir ölçüde katılmıştır. Gerçekte Ar-Ge yürüttükleri ölçüde, çoğunlukla işletmeler veya uygulamalı Ar-Ge organizasyonları için küçük ölçekli sözleşmeli araştırma meselesiydi ve bu, öğretimi ve ilgili faaliyetleri desteklemek için ekstra bir gelir akışı olarak kullanılıyordu.

The post Eşitlik – Estonya Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).