Geçtiğimiz on yıllar boyunca, mesleki eğitimde öğrenilecek bilgi türleri konusunda uç konumlar arasında bir sarkaç salınımı olmuştur. 1980’lerden önce, özellikle tam zamanlı mesleki eğitimde odak, bildirime dayalı, açık veya kodlanmış bilginin edinilmesiydi.

O zaman ortak şikayet, meslek öğrencilerinin çok şey bildiği ancak bu bilgiyi pratikte (yani iş etkinliklerinde) kullanamadıklarıydı. Yerleşik biliş teorilerine paralel olarak, eğitimciler pratikte bilişin yerleşik, kısmen örtük, epizodik, somutlaşmış, dağıtılmış doğasının giderek daha fazla farkına varmışlardır.

Çıraklık ve katılım, öğrenme için daha popüler metaforlar haline geldi ve 2000 civarında yeterlilik temelli eğitim, Hollanda mesleki eğitiminde ilk kez sahneye çıktı. Yeterliliğe dayalı eğitimin birçok savunucusu, öğrenme yörüngelerinin ana yapı taşları olan otantik ortamlarda bütünleştirici projelerle bilgi veya konunun ‘tam zamanında’ sunulması gerektiğini savundu. Beceriler ve tutumlar daha fazla ilgi gördü, ancak bilgi pahasına.

Yine de, son on yılda sarkaç, en azından siyasi düzeyde, en başta genel bilgi olmak üzere açık bilgiye geri döndü. Bu değişen iklimde, mesleki bilgiye de dikkat çekiliyor, ancak daha az açık. Aslında, mesleklerle ilgili olmayan genel konulara artan odaklanma, mesleki bilgi için müfredat süresini azaltır.

Bununla birlikte, meslek yüksekokulları (ve şirketler) 30 yıl önceki duruma geri dönmek istemiyor ve bu nedenle öğrencilerin gelecekteki meslekleriyle ilgili bilgileri öğretme zorluğuyla karşı karşıya. Aynı zamanda, performansla ilgili bilginin hem zımni hem de konumsal olarak ve mesleki inançlar, alışkanlıklar ve bilişler açısından giderek daha önemli olduğu kabul edilmektedir.

Sarkaca baktığımızda, en azından siyasi düzeyde, kabaca üç dönem arasında ayrım yapabiliriz. Uygulama geliştirmenin daha az net ve odaklı olduğuna dikkat edilmelidir. Uygulamada aynı anda farklı hareketler görüyoruz.

Örneğin, yaklaşık 25 yılı aşkın bir süredir üyeleri için öğretmenlerden oluşan ekipler halinde materyaller ve projeler geliştiren bir grup okul olan Konsorsiyum Mesleki Eğitim (SCB) gibi bir yenilik hareketi, mesleki bilgi konusunu her zaman bir şekilde veya bir diğeri vardır.

Üç dönemi tasvir ederken, aşağıdan yukarıya bu tür hareketlere de değiniyoruz. Ancak bu tür aşağıdan yukarı hareketlerin kamusal tartışmalarda veya ulusal ve okul politikalarında çok az etkisi oldu. Bu nedenle sadece baskın eğilimleri vurguluyoruz.

Eğitimin Tarihçesi kısaca
Dünya eğitim tarihi PDF
Ortaçağda eğitim anlayışı
türkiye’de eğitimin tarihsel gelişimi
Eğitim Nedir makale
Eğitim Tarihi PDF
Eski toplumlarda eğitim
Karşılaştırmalı eğitimin tarihsel Gelişimi

1980–1995 Dönemi

İlk dönem, esas dönüm noktası olarak Yetişkin ve Mesleki Eğitim Yasası’nın (WEB) yürürlüğe girmesiyle 1980’den 1995’e kadardı. Bu kitabın ilk bölümünde açıklandığı gibi, WEB orta öğretim düzeyinde mesleki eğitimi yeniden düzenlemiştir, bu da müfredat üzerinde ve bilginin konumlandırılmasıyla ilgili perspektif üzerinde etkisi olmuştur.

Yaklaşık on beş yıllık bu dönemde, sarkaç, okulda kodlanmış bilgiyi öğretmeye ve yerleştirmeler sırasında ve özellikle sınavlardan sonra (ileri düzey okullarda tam zamanlı programlar) nasıl uygulanacağını ve uygulayıcı olacağını öğrenmeye güçlü bir şekilde odaklanarak konu temelli mesleki eğitimden dönüşünü başlattı. seviye) veya çalışma sırasında (çıraklık) kullanılır.

Aynı zamanda, kısmen siyasi arenanın dışında, daha düşük yeterlilik seviyelerinde mesleki eğitim için deneysel hükümlerin bir sonucu olarak başka bir kavram gelişti.

Yeni müfredatın geliştirilmesi için başlangıç ​​noktaları (a) öğrenmenin içeriğini mesleki uygulama ile ilişkilendirmek; (b) öğrencilerin hem kodlanmış hem de yerleşik bilgiyle aktif katılımını teşvik etmek ve (c) kodlanmış bilginin önemini ihmal etmeden deneyimlerden öğrenmeyi gerçekleştirmek için şirketlerle işbirliği içinde öğrenme ortamları tasarlamak.

Eğitimde yapılandırmacılığın ortaya çıkmasıyla paralel olarak, bireyin bilgi gelişimi, öğrencilerin mesleki programları sırasında karşılaştıkları bilgi kaynaklarına kişisel anlam veren bir anlam müzakeresi süreci olarak görülmüştür. Aynı zamanda, bu kurslara katılan gençler için kapsamlarını genişletmek için kodlanmış bilgi, bildirimsel ve prosedürel bilgi son derece önemli görülmüştür.

Ödevler ve değerlendirmeler, öğrencilerin deneyimlerin ötesine geçmeleri, çoklu bakış açıları kullanmaları ve anlayış geliştirmeleri için teşvik edilecek şekilde tasarlanmıştır. Yeni eğitim hükümleri deneysel bir statüye sahipti ve artık örgün eğitim sisteminin bir parçası değildi. Öğretmenler, tasarımcılar ve araştırmacılar, yeni hükmü mevcut teoriye dayandırmak ve süreç boyunca sonuçları öğrenmek için birlikte çalıştılar.

Bu dönemde, örgün orta öğretimin bir parçası olan mesleki programlara ilişkin kritik raporlar (yani, uzun MBO kursları), programların çok katı olduğunu ve temel olarak kodlanmış bilginin edinilmesine odaklandığını ve değişikliklere yeterince yanıt vermediğini belirtti.

Aynı zamanda ayrı bir kanunla düzenlenen çıraklık sistemi de ekonomik durgunluk nedeniyle baskı altındaydı. Ayrıca, bir eğitim hükmü olarak çıraklık sistemi, yalnızca dar bir şekilde formüle edilmiş performans göstergelerine odaklandığı için eleştirildi.

Bu nedenle, ortaöğretim düzeyinde mesleki eğitimin sağlanması, müfredat içeriği açısından hem bilgi hem de beceri açısından eleştirilmiştir. Daha düşük yeterlilik düzeyindeki tam zamanlı ve yarı zamanlı mesleki programlar için yukarıda belirtilen deneysel hükümler çok marjinaldi, resmi sisteme girişi olmayan ve diplomalarını almakta zorlanan gençlerle çalışarak hedeflerine ulaşmakta zorluklarla karşı karşıya kaldı. endüstri tarafından kabul edilmiştir.

1990’ların başında, çeşitli faktörler ortaöğretim düzeyinde mesleki eğitimin yenilenmesini zorladı. Endüstriden ve genel olarak şirketlerden, kodlanmış bilgi yerine performansa odaklanmaları yönünde güçlü bir baskı vardı.

Aynı zamanda siyaset, mesleki uygulama, vatandaşlık ve yaşam boyu öğrenme olmak üzere üçlü yeterlilik hedeflerini tercih ederek mesleki eğitimin amaçlarını genişletmeyi amaçlamıştır. Mesleki müfredatın amaçlarını ve içeriğini yenilemek için çeşitli aktörlerden gelen baskı, WEB’in kurulmasının bir parçası olarak merkezi politika önlemlerinden birinde, yani orta düzeyde mesleki eğitim için tutarlı bir yeterlilik yapısının uygulanmasında yansıtılmaktadır.

Kuruluştan hemen sonra, WEB’in bir parçası olan başarı hedefleri sistemini, kısa süre sonra yetkinlik temelli terimi ile değiştirilen meslek odaklı yeterlilikler sistemine değiştirerek, özellikle yeterlilik yapısını güçlendirmek için müteakip politika önlemleri alındı.

The post Tarihsel Bir Bakış – Hollanda Mesleki Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Aynı derecede önemli olan dilenci okullar, Batı Hıristiyan âleminin her yerinden öğretmenleri, öğrencileri, kitapları ve fikirleri Regensburg’a getirdi. Her ne kadar öncelikle yetenekli vaizler yetiştirmeyi amaçlasalar da (en aza indirilmemesi gereken bir meslekten olmayan eğitim biçimi), bu tür okulların ve kütüphanelerin varlığı, şehrin entelektüel ve eğitimsel iklimine, çoğu zaman daha az somut yollarla önemli ölçüde katkıda bulunmuştur.

St. Mang, Schottenkloster, Prüfening ve Prüll’ün daha küçük okulları da on dördüncü ve on beşinci yüzyıllarda en azından bazı dönemler için dilbilgisi ve muhtemelen şarkı öğretti. St. Johann, St. Cassian ve St. Ulrich ile bağlantılı şarkı alimleri ve daha küçük kiliselerin ve sunakların çoğu da vardı.

Kadınların eğitimi de tamamen ihmal edilmedi. Dindarlar arasında daha yaygın olmasına rağmen, meslekten olmayan kadınlar, özellikle özel öğretmenlerden bazı sınırlı eğitim fırsatlarına sahipti. Son olarak, Yahudi eğitimi daha geniş Hıristiyan cemaatinden kesin olarak ayrılmış olmasına rağmen, Yahudi entelektüel yaşamının ve kültürünün merkezi olarak Regensburg’un önemi göz ardı edilmemelidir.

Geç ortaçağ Regensburg’daki eğitim ortamının ana hatlarını belirledikten sonra, şimdi okulların içine daha yakından bakıyoruz. İlk olarak, hem süreklilik hem de değişim yönlerine dikkat ederek okulların müfredatlarını ele alacağız. İkinci olarak, sosyal ve ekonomik kökenleri ve kariyer yolları da dahil olmak üzere okulları yöneten ve yönetenlere bakacağız. Son olarak, öğrencilerin kendilerini, deneyimlerini, kökenlerini ve özlemlerini ele alacağız.

OKULLAR İÇİNDE

Ortaçağ Eğitiminin Temelleri

Geç Orta Çağ’ın eğitim yapılarını ve müfredatını anlamak için, bunların içinden büyüdükleri metinsel ve kurumsal gelenekleri göz önünde bulundurmak gerekir. Geç antikitenin mirası ve Karolenj reformları özellikle önemliydi.

Bunlar, geç ortaçağ okul eğitiminin içeriği ve biçimi için temel bağlamı sağlar. Ek olarak, bu miraslar, okullara karşı din adamları ve meslekten olmayan otoriteler arasındaki ilişkiyi karakterize eden müphemliği ve ara sıra düşmanlığı çerçevelemeye hizmet eder.

Ortaçağ eğitimi, geç antik dönem retorik okullarından keskin bir şekilde farklı olmasına rağmen, geç antikiteye kadar uzanan metinlere ve geleneklere çok şey borçluydu. Pierre Riché’nin sözleriyle, “Hıristiyan eğitimi onun varisi olarak değil, rakibi olarak görünse bile.”

Geç antik dönem metinlerinin temel önemi hiçbir yerde temel gramerlerde olduğu kadar belirgin değildir. En popüler ortaçağ dilbilgisi, Aelius Donatus’un (dördüncü yüzyılın ortaları) ürünüydü ve o kadar yaygındı ki, dilbilgisi öğrencilerine genellikle basitçe Donatistler deniyordu.

Priscian’ın dilbilgisi Institutiones Grammaticae (altıncı yüzyılın başları) da tüm Orta Çağ boyunca geniş çapta dolaştı. Sık sık yorumların ve yorumların konusuydu ve Hrabanus Maurus’un dilbilgisi tartışmasının temelini oluşturdu.

Ortaçağ eğitimi için bu dönemin önemi gramerle de sınırlı değildi. Özellikle iki metin, Martianus Capella’nın. Merkür ve Filolojinin Evliliği ve Boethius’un Felsefenin Tesellisi, ortaçağ yedi liberal sanat anlayışının temelini oluşturdu.

Ayrıca, özellikle Hıristiyan eğitimi bağlamında pagan metinlerinin kullanımını ve hatta hayranlığını haklı çıkardılar. Bunlara dilbilgisi, retorik, üslup ve hatta ahlak konularında kılavuzluk etmiş klasik ve geç antik pagan yazarlarının uzun bir listesini eklemek gerekir.

Ortaçağda eğitim anlayışı
Ortaçağda Eğitim Felsefesi
Dünya eğitim tarihi PDF
Ortaçağ dönemi eğitimin genel özellikleri
Orta çağın eğitimin temel özellikleri
Eğitimin Tarihçesi kısaca
Eğitim Tarihi PDF
EĞİTİMİN TARİHSEL TEMELLERİ ders NOTLARI

Klasik antik çağlardan beri, ortaçağ okulları özellikle şairler Terence, Vergil, Horace, Juvenal, Statius, Lucan ve nesir yazarları Sallust, Cato, Cicero ve Seneca’ya düşkündü. Son olarak, Avian masalları hem Latince metinler hem de ahlaki örnekler olarak standart metinler haline geldi.

Ortaçağ eğitimcileri bu yazarlara o kadar değer verdiler ki, gelenek onlara daha sonraki birçok eseri sahte bir şekilde kredilendirdi. Ortaçağ geleneği önemli okul metinlerini Cato (Disticha), Ovid (de Nuce), Vergil (de Viro Bono) Boethius (de Discipuli Scolarium) ve Seneca’ya (de IIII Virtutibus) atfetti.

Geç antikitenin metinsel mirasına ek olarak, ortaçağ eğitimi iki geç antik Hıristiyan kurumunun gelişimine çok şey borçluydu: katedral okulu ve manastır. Beşinci yüzyılın başlarında, St. Augustine, Hippo’daki kilisesinde, kutsal metinlerin okunmasını liberal sanatların incelenmesiyle birleştiren bir rahipler okulu kurdu.

Güney Fransa’da ve Visigothic İspanya’da benzer kurumlara dair kanıtlar vardır. Beşinci ve altıncı yüzyılların katedral okullarından Karolenj dönemininkilere doğrudan bir soy çizgisi olmamasına rağmen, Augustinus örneği, kesinlikle bu okulun yapısını ve müfredatını etkilemiştir. 

Augustine’in katedral eğitim programı tarafından sağlanan emsalden bile daha önemli olan şey, manastır eğitiminin gelişmesiydi. Yedinci yüzyıla gelindiğinde, retorik ve Latin edebiyatına ağırlık veren geleneksel Roma okullarının çoğu ortadan kalkmıştı.

Böylece, manastırlar Batı’da okuryazar kültürün hayatta kalan birkaç yerleşim bölgesinden biri haline geldi. Cassiodorus tarafından altıncı yüzyılda kurulan Vivarium, manastırların Latin edebiyatını ve kültürünü korumadaki rolünün belki de en muhteşem örneğini sunar. Vivarium, çoğu keşişlerin kendileri tarafından üretilen olağanüstü bir kütüphaneye sahipti.

Cassiodorus, Institutiones divinarum et sekülerum litteratum adlı çalışmasında, hem Hıristiyan hem de Hıristiyan olmayan metinleri içeren titiz bir çalışma kursu ortaya koydu. Yine de, Cassiodorus’un çalışmalarının nispeten geniş dolaşımına rağmen, onun kuruluşu, hem çalışma yoğunluğu hem de Hıristiyan olmayan edebiyatı kucaklama coşkusu açısından birçok yönden benzersizdi.

Aynı zamanlarda, ama Cassiodorus’un Calabrian manastırının hoş iklimlerinden bir dünya uzakta olan İrlandalı keşişler, on birinci yüzyıla kadar devam eden bir manevi göç geleneği başlattılar.

Doğu manastırcılığının katı çileciliğinden ve tedavi edilemez bir huzursuzluktan esinlenerek, Britanya Adaları ve kıta boyunca yorulmadan seyahat ettiler, yeni manastırlar kurdular ve mevcut olanları reforme ettiler. Vakıflarının birçoğu ve onlardan gelişen kız evleri, öğrenme ve kitap üretim merkezleri haline geldi.

The post Ortaçağ Eğitiminin Temelleri – Almanya’da Okullar ve Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).