Milliyetçilik, 1910’da zafere ulaşan Cumhuriyetçi hareket için temeldi. Yıkılmakta olan, sömürge ilişkilerinde tehdit altında ve değersiz sayılan bir vatanı, okuma yazma bilmeyenlerin, ağırlıklı olarak kırsal olan ve sanayileşmiş, bilim ve teknolojide modernitenin simgesi olan kentsel toplumlardır.

Cumhuriyetçilik, toplumsal dönüşüm için bir kaldıraç olarak eğitime büyük önem verdi. Daha 1911’de, ilköğretim elden geçirildi; bu önlem, asgari düzeyde bile uygulansa Portekiz’i eğitim açısından daha gelişmiş ülkeler düzeyine taşıyacak bir önlemdi.

Mevzuat iki boyut üzerine inşa edilmiştir – ulusu bir vatandaşlar topluluğu etrafında inşa etmede temel bloklar olarak milliyetçilik ve demokrasi. Bu zorunluluk, ilköğretimin yeniden düzenlenmesini haklı kılan 29 Mart 1911 tarihli Kararnamenin girişinde açıkça belirtilmiştir. Reformun amacı açıktı: ‘Portekiz’in tüm vatanların ilk kaynağı olan vatandaşları yapması gerekiyor’. İlkokul, en geniş anlamıyla sosyalleşmede çok önemli bir rol oynayacaktı.

Genç Portekizlinin zorunlu eğitimini tamamladıktan sonra doğduğu bölgeyi, yaşadığı vatanı ve ait olduğu insanlığı bilinçli ve makul bir sevgiyle sevmesi bekleniyordu. Kısa süreli bir Halk Eğitimi Bakanı olan Antonio Sérgio, 1913’te göreve geri döndü – 1918’de Ulusal İyileşmede Bir Faktör Olarak Eğitim başlıklı önemli bir eser yazdı.

Yükseköğretim de Cumhuriyet döneminde büyük değişiklikler geçirdi. Daha önce de belirtildiği gibi, Cumhuriyetçi milletvekilleri, eğitim hiyerarşisinde temel olarak ilköğretim ve yükseköğretim arasındaki iki uç noktaya diktiler. Ancak orta öğretime pek önem vermediler.

1911 gibi erken bir tarihte, iki üniversite Lizbon ve Porto kuruldu, bu da yüksek öğrenimdeki mevcut yerlerin sayısını artırdı ve aynı zamanda Coimbra Üniversitesi’nin üniversite eğitimi üzerindeki tekelini parçaladı. Lizbon Sanayi ve Ticaret Enstitüsü, Teknik Üniversite Enstitüsü ve Ticaret Üniversitesi Enstitüsü olmak üzere iki özerk okul oluşturacak şekilde yükseltildi.

Devam düzeyindeki ve öğretilen içerikteki değişikliklere dikkat etmek bu makalenin kapsamına kolayca sığmasa da, Cumhuriyet, dersler ve Fakülteler arasındaki öğrenci dağılımındaki değişikliklerle birlikte, öğrenci ve okul sayılarının arttığını gördü. Hukuku geride bırakan Bilim ve Tıp’a öğrenci geçişi, Cumhuriyetçilik ile el ele giden bilim kültürünün bir başka örneği olarak görülebilir. Açıktır ki, bu tür gelişmeler, pek çok kişinin umduğu canlanmayı hiçbir şekilde sağlamadığı duygusu dışında, çatışmasız ilerlemedi.

Eğitim reformu 2021
ERG Holding sahibi
Eğitim Reformu Girişimi nedir
İlk eğitim reformu
ERG başvuru
Öğretmen Ağı
ERG Raporları
Tedmem

Yüksek Öğrenim, Otoriter Milliyetçilik ve Yeni Devlet

1926’dan beri yerleşik olan askeri Diktatörlüğün yerini alan 1933’te kurulan Korporatist Yeni Devlet altında, yüksek öğretim zarar gördü. Cumhuriyetçi milliyetçiliğin başlattığı okul büyümesi durdu. Yeni Devlet ideolojisinin etkisi korkunçtu.

Yüksek öğretim, Portekiz’in kamu harcamalarındaki açığı azaltmak için bütçe kesintilerinin sonuçlarından da zarar gördü ve bazı durumlarda, II. . İktidardakiler, üniversitenin bir “ulusal korporatizm üniversitesi” olarak rejimi yansıtmasını sağlamaya çalıştılar.

Yüksek öğrenimin, Katolik dindarlığın Cumhuriyetçi laiklik karşısında kaybettiği önemli yeri işgal etmek üzere geri döndüğü otoriter ve emperyal milliyetçiliği kucaklayan korporatist “dünya vizyonu”nu savunması için girişimlerde bulunuldu. Üniversitelerin ideolojik denetimi, öğretim ve araştırmanın tüm niyet ve amaçlarla Sosyoloji ve Psikoloji gibi polemikçi olmakla suçlandığı disiplinlerin terk edilmesine yol açtı.

Farklı zamanlarda içeriğin ve akademik personelin resmi gözetimi, üyeleri arasında daha muhalif olanların ortadan kaldırılmasını sağladı. Yeni Devlet’in sağladığı milliyetçilik çizgisi, bu sefer yeni bir varyasyona oynamış olsa da, eski bir temaya geri döndü. Çürüme karşısında yeniden dirilişi de simgeliyordu. Bununla birlikte, varyasyon, Yeni Devletin yerini aldığı ve askeri selefinin devirdiği Cumhuriyet’in doğurduğu çürüme ve “düzensizlik”i eşitlemede yatıyordu.

Yine de, Yeni Devlet altındaki eğitim politikası yekpare değildi. Ona ilham veren Faşizm günlerini, Faşizmin Tarihin kapaklarında kaybolduğu savaş sonrası dönem izledi. Daha gelişmiş ülkelere kıyasla geri kalmış olarak görülen, ağırlıklı olarak kırsal ve okuma yazma bilmeyen bir toprak zemininde, ulusal kimlik teması bir kez daha yüzeye çıktı.

1960’larda Eğitim Bakanı olan Mühendis Leite Pinto’nun sözleriyle, bu “içler acısı geri kalmışlık”, Bilim ve Teknoloji uzmanlarının eksikliğine güçlü bir şekilde katkıda bulundu. Bu kadar etkili olacak kalkınma ideolojisi şekillenmeye başladı.

Sedas Nunes’in (1969) dönemin etkili bir raporunda öne sürdüğü gibi, modernleşme savunucularının peşinden koştuğu uzmanlar orada değildi. Yine de, 1960’larda eğitimde bir miktar modernleşme gerçekleşti. Okuldan Ayrılma Yaşı yükseltildi. Yüksek öğrenimde, o zamanki Angola ve Mozambik kolonilerinde Genel Üniversite Çalışmaları yerleştirildi.

Orada, Portekiz Devleti ulusal kurtuluş hareketleriyle silahlı bir çatışmaya girdi; bu, 1974’te Yeni Devletin kendisinin üzerindeki perdeyi, onu doğuran emperyal milliyetçilik üzerindeki perdeyi indirecek olan bir çatışmaydı.

Portekiz’in yüksek öğretim sisteminin bu dönemdeki en radikal dönüşümü, Eğitim Bakanı olarak Veiga Simão’nun yönetimi altında tanıtıldı. Veiga Simão, Salazar’ın Bakanlar Kurulu Başkanı ve dolayısıyla Estado Novo’daki ana itici güç olarak Marcello Caetano tarafından değiştirilmesinin ardından göreve başladı.

‘Eğitimin demokratikleştirilmesi’ önceliği ile Veiga Simão, okul öncesi eğitimden yüksek eğitime reform için 6698 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında uygulanan büyük bir gündem hazırladı. 11 Ağustos 402/73. İçinde üniversiteler ve üniversite enstitüleri arasında bir çizgi çizildi.

Yeni üniversiteler ve bir üniversite enstitüsü kuruldu. Teknik-mesleki eğitimi güçlendirmek için politeknik eğitim ile teknik ve bilimsel kurslara ve okul öncesi ve temel eğitimde öğretmen yetiştirmek için Eğitim Yüksekokullarına özel önem verildi. Gerçekte, 25 Nisan 1974 Karanfil Devrimi’nin ardından yüksek öğretime dönüşecek olanın temeli atıldı.

Yine de, Veiga’nın programı, kısmen Katolik dini ve korporatizm etrafında dönen resmi bir ulusal kimliği kutsallaştıran belirli bir milliyetçilik tanımına bağlı kalan muhafazakarlar tarafından hatırı sayılır şüphelerin konusuydu. Veiga, Yeni Devletin korporatist ideolojisini tanımlayan, meşrulaştıran ve savunan bir ders olan Ulusun Siyasi ve İdari Teşkilatı’nın öğretimini seçmeli hale getirmişti. Bununla birlikte, bu disiplinin müfredatta ikincil bir öneme sahip olduğunu da eklemek doğru olur.

Buna rağmen, savunduğu değerler, resmi ve ulusal kimliği son ana kadar bilgilendirmeye devam etti. 1960’larda bakan Galvão Teles, bazı modernizasyon önlemleri başlattı – örneğin, bir hazırlık döngüsünü başlatmaktan sorumluydu (ciclo preparório).

Ciclo preparório, orta öğretimin ilk 2 yılını değiştirdi ve zorunlu eğitimi 4 yıldan 6 yıla çıkardı. Ayrıca, okul hizmetinin bulunmadığı yerlerde yeni hazırlık döngüsünü yaymak için televizyon yayınını kullanan Teleokul’u kurdu. Galvão Teles, kısaca, bir sonuç figürüydü. Eğitimin ‘Hıristiyanlığın ve Lusitaneity’nin büyük değişmezlerine’ bağlılığı desteklemesi gerektiğini savundu.

The post Eğitim Reformu – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

MOE’nin bir parçası olmasa da, diğer bazı organlar onun kapsamına girer.

Bunlar şunları içerir:

• Öğretmenlik lisansları veren ve meslek için standartlar belirleyen Tayland Öğretmenler Konseyi (TCT).
• Zor durumdaki öğretmenlere barınma, sağlık, sigorta, burs, danışmanlık hizmetleri ve borç desteği de dahil olmak üzere mali ve diğer yardımlar sunan Öğretmenlerin ve Eğitim Personelinin Yararlarını ve Refahını Geliştirme Komitesi.
• Bilim, teknoloji, mühendislik ve matematik (STEM) öğretimi ve öğrenimi ile ilgili olan Fen ve Teknoloji Öğretimini Teşvik Enstitüsü (IPST); bu konularla ilgili program geliştirme, değerlendirme ve pedagojik materyaller üzerine araştırmalar yapar; ve öğretmenlere ve öğrencilere eğitim sunmaktadır.

Yerel düzeyde, temel eğitim öncelikle Eğitim Hizmet Alanları (ESA) tarafından yönetilir. Bunlar, 1999 Milli Eğitim Yasası’nda belirtilen eğitim yönetiminin yerelleştirilmesinin ardından kurulmuştur. 2011 yılında Tayland, 3’ü Bangkok’ta bulunan 185 ESA’ya bölünmüştür. ESA’lar, MEB’in Öğretmen Kamu Hizmeti ve Eğitim Personeli Komisyonu tarafından belirlenen merkezi kurallara dayalı olarak öğretmenleri işe almaktan sorumludur.

Okullar eğitimin verilmesinden sorumludur ve kendi bütçelerini kontrol eder. Merkezi düzeyde belirlenen ve ödenen öğretmen maaşları üzerinde yetkileri yoktur. Paydaşlar ve veliler, okul yönetim kurulu komiteleri aracılığıyla eğitim yönetimine dahil olurlar ve yerel düzeyde bir danışma işlevi görürler.

MOE eğitim konusunda başı çekerken, diğer bakanlıklar ve kurumlar da uzmanlaşmış veya yerel eğitim kurumlarından, özellikle de Tayland’ın yerel yönetim organizasyonlarını (LAO’lar) denetleyen İçişleri Bakanlığı’ndan (MOI) sorumludur.

MOE kriterlerini karşıladıktan sonra, LAO’lar (Bangkok ve Pattaya’nın özel idari birimleri dahil) yerel ihtiyaçlara göre herhangi bir seviyede veya tüm seviyelerde eğitim sunabilir. İçişleri Bakanlığı tarafından denetlenir ve finanse edilirken, İçişleri Bakanlığı yerel makamlara koordinasyon sağlamakta ve tavsiyelerde bulunmaktadır.

Son Eğitim Reformları

Tayland’da eğitim son yirmi yılda önemli bir siyasi ilgi gördü. Tayland eğitim reformu, ülkenin eğitim sisteminin yerel ve küresel değişikliklere uyum sağlamak ve sürdürülebilir ekonomik büyümeyi daha iyi desteklemek için dönüşmesi gerektiğini kabul etmesiyle gelişti. Bu reform, en sonuncusu 1997 Asya ekonomik krizi ve yeni bir Tayland anayasasının yazılmasıyla başlayan birkaç aşamaya ayrılabilir.

1999 yılında Milli Eğitim Yasası kapsamında büyük bir reform gerçekleştirilmiştir. Tayland’ın eğitime genel erişimi artırmadaki ilerlemesine rağmen, diğer reformları eyleme dönüştürmek devam eden bir zorluk olmuştur. Ülkenin, eğitim sisteminin kalitesini iyileştirmek ve buna bağlı olarak daha geniş kalkınma hedeflerini karşılamak için yeni bir uzun vadeli reform gündemi oluşturması ve etkili bir şekilde uygulaması gerekecektir.

Cumhuriyet Dönemi Eğitim Reformları
Türkiye deki eğitim REFORMLARI
2. abdülhamid eğitim reformları
Eğitim Reformu Girişimi
Eğitimde YENİLİKÇİ Yaklaşımlar
Türkiye de eğitim hakkı
Erg Nedir
ERG başvuru

Milli Eğitim Yasası ve Kilit Reform Alanları

Tayland’ın 1999 Ulusal Eğitim Yasası (NEA), eğitim sisteminin kalitesini iyileştirmek için kapsamlı değişiklikler getirdi. Eğitim yönetiminin son derece merkezileştirilmiş yapısından uzaklaşan NEA, eğitim finansmanı ve yönetiminin ESA’lara, LAO’lara ve okullara ademi merkeziyetçi olması ve hükümetin idari sorumlulukları devretme konusundaki daha geniş çabalarını yansıtması çağrısında bulundu. Toplumun tüm kesimlerini eğitime katılmaya ve tüm öğrenenlerin kendi hızlarında ve potansiyellerinin en iyisine göre kendilerini geliştirmeleri için çağrıda bulunarak, eğitim sistemi için yol gösterici ilkeler olarak ezberci öğrenme yerine eşitlik ve öğrenci merkezli kurmuştur. 

Mevzuat ayrıca müfredatı, öğrenci değerlendirmesini, öğretmenlerin ve okul liderlerinin rolünü ve daha az bir ölçüde eğitimde bilgi ve iletişim teknolojisinin (BİT) kullanımını dönüştürmek için politikalar getirdi. Bu OECD-UNESCO incelemesinin bir parçası olarak incelenen bu alanlar, eğitim reformunun ve Tayland’ın daha geniş büyüme çabalarının desteklenmesinin anahtarıdır.

Müfredat ve öğrenci değerlendirmesi, 21. yüzyılda başarı için gerekli olan yetkinlikleri aşılamak ve ölçmek için kullanılabilir. Öğretmenler, öğrenci sonuçlarını iyileştirmede okulla ilgili en önemli faktördür. Son olarak, ICT’yi kullanma yeteneği, üretken bir bilgi ekonomisinin gelişimi için esastır.

NEA, OBEC’i ulusal düzeyde yeni bir temel eğitim müfredatı geliştirmekle görevlendirdi ve okulların, topluluklarının ve “Tay bilgeliğinin” ihtiyaçlarını karşılamak için kendi müfredat içeriklerini geliştirmekten sorumlu olmasını şart koştu.

Devlet ve özel okulları denetlemek için Ulusal Eğitim Standartları ve Kalite Değerlendirme Ofisi’ni (ONESQA) oluşturarak bir kalite güvence çerçevesi oluşturdu ve daha sonra ulusal bir öğrenci değerlendirme organı olan Ulusal Eğitim Test Hizmeti Enstitüsü’nün kurulması için zemin hazırladı.

Öğretmenlik mesleğini geliştirmek ve eğitim personelini geliştirmek için, öğretmenler ve okul liderleri için standartlar oluşturmaktan sorumlu bağımsız bir organizasyonun oluşturulması, TCT haline gelmesi, bir lisans sisteminin getirilmesi ve yeni mevzuatın sağlanması da dahil olmak üzere bir dizi reform başlattı. eğitimcilerin maaşları yeterliydi.

Son olarak, teknolojik bilgi ve becerileri örgün, yaygın ve yaygın eğitim sistemlerinde işlenecek bir konu olarak sıraladı ve okullarda farklı türde öğretme ve öğrenme ortamlarının kullanımını teşvik etti. Bu reformların uygulanmasına ilişkin politika konuları ve ayrıca 1999’dan bu yana getirilen ek değişiklikler bu raporu ayrıntılı olarak açıklanmaktadır.

Okula Erişim

1997 anayasası ve daha sonraki yasal belgeler, ilk ve orta öğretimi zorunlu hale getirdi. 1999’da NEA, öğrencilerin bilgi ve becerilerini geliştirmek için zorunlu eğitimi altı yıldan dokuz yıla çıkardı ve 2003 Zorunlu Eğitim Yasası, 7 ila 15 yaş arasındaki tüm çocukların bir okula gitmesini şart koşuyordu.

2002’deki NEA değişikliğinin ardından, Tayland’da yaşayan Taylandlı olmayan çocuklar da dahil olmak üzere 12 yıllık ilk ve orta öğretim ücretsiz hale getirildi. Bununla birlikte, yukarıda belirtilen eşitlik sorunlarına ek olarak, araştırmalar, hükümetin göçmen ebeveynler arasında eğitimi nasıl desteklediği ve okulu bırakan öğrencileri nasıl takip ettiği konusunda boşluklar olduğunu ortaya koymaktadır.

Ücretsiz okullaşma 2004 yılında 14 yıla (2 yıl okul öncesi eğitim dahil) ve 2009 yılında 15 yıla çıkarılmış ve okul öncesi eğitime 1 yıl daha eklenmiştir. Üç yıllık ücretsiz okul öncesi eğitimin sağlanması, tüm çocukların öğrenmeye güçlü bir başlangıç ​​yapmasını sağlamaya yönelik önemli bir bağlılığı temsil etmektedir.

Yaygın eğitime erişim, NEA’nın öngördüğü ilkeler doğrultusunda 2008 Yaygın ve Yaygın Eğitimin Teşviki Yasasında düzenlenmiştir: herkes için yaşam boyu eğitim, toplumun tüm kesimlerinin katılımı ve öğrenme sürecinin sürekli gelişimi . Bugün, genel katılım oranları yüksektir, ancak dezavantajlı geçmişlere sahip daha az öğrencinin okula devam etmesi nedeniyle erişimde eşitlik bir sorun olmaya devam etmektedir.

The post Eğitim Reformları – Tayland’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).