Muhafazakarlar ve özgürlükçüler, öz yönetimin en önemli hükümet şekli olduğunda ısrar ediyorlar. Modern devletin milyonlarca yurttaşın yaşamına müdahalesinin, devleti kendi kendini yönetme yerine ikame etme girişimi olduğunu ileri sürerler.

Bürokrasi genişledikçe ve serbest girişim kısıtlandıkça bunun geri tepeceğine inanıyorlar. Ancak özyönetim özgürlüğün temeliyse, eğitimin de temeli olmalıdır. Öğrenciler araştırma, analiz, yazma ve topluluk önünde konuşma tekniklerini öğrenmeye teşvik edilmelidir.

Olgunlaştıkça, dünyaya adım atmaya ve onu daha iyiye doğru değiştirmeye başlamaya hazır olmalıdırlar. Dünyayı iyileştirmenin en anlamlı yolu, bireylerin yaratıcılığını özgür kılmaktır. Bu bireyler daha sonra “arkadaşlarına daha iyi hizmet etmenin yollarını bulabilirler.

Pazar rekabeti yoluyla, bireyler başkalarının hayatlarını iyileştirmenin yollarını bulurlar. Bir tür ikna olan bu iyileştirmeyi sağladıkları için ücret talep ederler. İkna etmenin alternatifi zorlamadır.

Ebeveynlerin, çocuklarını eğitme sürecinin erken aşamalarında kendilerini bu süreçten çıkarmaya başlamaları gerektiğini anlamaları gerekir. Çocuklarına eğitimin temellerini göstermeli ve sonra, yeterince büyüdüklerinde, temel bir müfredata hakim olmanın sorumluluklarını onlara devretmelidirler. Çocukları böyle bir sorumlulukla görevlendirilemeyecek kadar küçük görmek, onları hafife almaktır.

Müfredat ebeveynlerin bakış açısını yansıtabilir ve yansıtmalıdır. Müfredatın seçiminden ebeveynler sorumlu olmalıdır, böylece piyasada otoriteyi ekonomik olarak kullanırlar.

Ebeveynler belirli bir müfredatın çocukların ihtiyaç duyduğu şey olmadığına karar verirse ve yeterli sayıda ebeveyn bu kararı verirse, piyasa güçleri bu müfredatı değerlendirmeden çıkaracaktır. Bu, ekonomik ilişkilerde özgürlüğün temelidir ve aynı zamanda eğitim işlerinde özgürlüğün temelidir.

“Çoğu ebeveyn bunu üniversiteyle ilgili olarak anlıyor. Üniversiteye giden her çocuğu serbest bırakmak zorunda kalacaklarını biliyorlar. Ne yazık ki, ebeveynlerden de büyük miktarda para teslim etmeleri istenecek. Bu, geleneksel, kampüs temelli üniversite eğitiminin sorunlarından biridir.

Veliler, eğitimin içeriği, kampüsteki ahlaki davranışlar ve genellikle ilk iki yıl içinde yurt odasına ilişkin olarak neredeyse tüm yetkileri üniversiteye teslim etmektedir. Ebeveynler, çocuklarını bırakın dünyanın işleyişi bir yana, dünyanın işleyiş biçimine ilişkin kendi görüşlerini paylaşmayan insanlara teslim etme ayrıcalığı için üniversiteye büyük miktarda para ödemek zorundadırlar.

Ebeveynler (veya öğrenciler) ciddi ekonomik sorumlulukla karşı karşıyadır ve aynı zamanda doğrudan otoriteyi teslim ederler veya daha doğrusu onu devrederler. Bu bugün o kadar yaygın ki, neredeyse hiç kimse ikinci bir düşünce vermiyor. Yine de ikinci bir düşünce vermelidirler sonra üçüncü bir düşünce ve dördüncü bir düşünce ortaya çıkar.

Çocuklar üniversiteye gidiyorlar ve ya ebeveynler ya da öğrenciler, maddi yardım yoluyla, bununla birlikte gelen her türlü mali yükü üstleniyorlar. Hikayenin sonu. Başka gerçek seçenek yok gibi görünüyor, bu yüzden sadece bu durumu kabul ediyoruz. Çoğu insan bu süreçten yakınır ama asla büyük ölçekte sorgulamaz.

Erken müdahale Modelleri
Erken müdahale sürecinde sunulan servisler
Erken müdahale Programları ve gelişimsel destek çıkmış sorular
Engellilikte erken tanı
Erken müdahale yöntemleri
Erken müdahale basamakları nelerdir
Ev temelli erken müdahale
Erken önleme eğitim yaklaşımları

Lisede son sınıftan üniversitede birinci sınıfa geçiş, bazen bekarlıktan evliliğe geçiş kadar radikaldir ya da ilk bebek eve getirildiğinde gerçekleşen geçiştir. Bazı öğrenciler bu geçişi yapmaya hazır, ancak milyonlar hazır değil.

Duygusal olarak hazır değiller, akademik olarak hazır değiller ve kişisel sorumluluk uygulamaları açısından hazır değiller. Başka bir deyişle, özyönetim uygulaması konusunda eğitimli değiller ve bu nedenle tüm bu para, zaman ve çaba, büyük ölçüde deneyimden yararlanmaya hazır olmayan bireylere harcanıyor.

Bu trajik ve yaygın. Bu az bilinen gerçek nedeniyle daha da trajik: Akredite birkaç üniversiteden herhangi birinden toplam 15.000 $ ‘ın altında bir lisans derecesi almak mümkündür ve eğitim de aynı derecede iyi olabilir. Ancak kimse ebeveynlere bu seçeneklerin var olduğunu söylemez. Bu seçenekler kültürümüzde gerçekçi gelmiyor. Ama yapmalılar, çünkü gerçek eğitim de aynı derecede iyi olabilir.

Özgürlük için eğitim sistemi, öğrenciyi bu geçişi yapmaya hazırlamalı, böylece bu geçiş boşa gitmez. Hazırlık ne kadar erken başlarsa o kadar iyi. Bugün ev okulu veya özel okul ortamındaki bir öğrencinin tüm üniversite ders çalışmalarını alması mümkündür.

On sekiz yaşında akredite bir kolej veya üniversiteden derece ile mezun olabilir. Pek çok öğrenci bunu yapmıyor, ama “mümkün ve ebeveynler ve öğrenciler bunun mümkün olduğunu bilmeli. Bunu yapan öğrenciler, akademik özyönetimin temellerini öğrenmiş olurlar.

Ebeveynler, çocuğu bu tür bir performansa sokmayı başaramazlar, ancak çocuk kendi kendini motive ediyor ve kendi kendini yönetiyorsa, bu tür bir performans mümkündür.

Bugün, lisedeki akademik olarak ileri düzeydeki öğrencilerin, lise mezuniyet günü geldiğinde üniversitenin ilk iki yılını tamamlamaları nispeten yaygındır. Örneğin Washington eyaletinde, lise öğrencilerinin lise derslerine katılmak yerine bir topluluk kolejine gitmelerini sağlayan bir program var ve öğrenciler on sekiz yaşında bir önlisans derecesi ile mezun oluyorlar.

Daha sonra üniversiteye genç olarak girerler. Bu, ebeveynleri çoğu aile için inanılmaz derecede büyük bir miktar olan 20.000 ila 100.000 ABD Doları arasında tasarruf sağlar. Bu, Washington eyaleti tarafından vergiyle finanse edilen eğitim açısından meşru kabul ediliyorsa, ebeveynler çocukları için neden vergi fonu gerektirmeyen veya öğrencinin bir kampüse ayak bastığı benzer bir programı benimsemesin?

Özgürlük için eğitimin önemli ilkesi tutarlılıktır. Örneğin, olgunluk açısından tutarlılık olmalıdır. Eğitim programı, öğrencinin belirli bir müfredat çerçevesinde kendini yetiştirmekten sorumlu olmasını sağlamalıdır.

Çocuk büyüdükçe, ebeveynlerinin seçtiği müfredatın standartlarını karşıladığı sürece, ebeveynlerinden giderek daha fazla bağımsız hale gelmelidir. Bu, ebeveynlere çocukları için hangi müfredatın en iyi olduğuna karar verme konusunda büyük sorumluluk yükler.

Ancak, her zaman olduğu gibi, ilke şudur: Sorumlulukta paralel bir artış olmadan özgürlükte artış olamaz. Düşüncelerinizde her zaman bu iki şeyi ilişkilendirmelisiniz. Ebeveynler çocukları için müfredat seçme özgürlüğünü koruyacaklarsa, doğru müfredatı seçmekten sorumlu olmaları gerekir.

The post Eğitime Erken Başlamak – Okul Devrimi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).