Kenya’daki Müslüman toplumlarda okuryazarlığın sınavlarla, hükümetle veya modern sektörle pek ilgisi olmayan bir önemi vardır. Arapça okuryazarlık, dini ve toplumsal faaliyetlere katılım için esastır. İngilizce veya yerel bir dilde okul tarafından kazanılan okuryazarlığın aksine, Arapça okuryazarlık, birçok sıradan olaydan kopuk olmasına rağmen, sürekli olarak dini gözlemlerle pekiştirilir.

Arapça metin günlük olarak okunur, incelenir ve okunur. Arapça ve okul dillerindeki okuryazarlık, işlevsel olarak ayrı ve günlük yaşamın farklı alanlarına uygun olarak düşünülebilir. Okul eğitimi yoluyla aktarılan seküler bilginin, insan refahını iyileştiren çok çeşitli davranışları etkilediği düşünülmektedir.

Bir örnek daha iyi beslenme olabilir. Diyetin sağlıkla ilişkisine ilişkin okul eğitimi, beslenme ilkelerinin (sebze, tahıl ve hayvansal ürünlerin tüketimi açısından dengeli bir diyete ihtiyaç duyulması gibi) anlaşılması şeklinde tutulabilir ve bu da sırayla , evde yemek hazırlamaya rehberlik edin.

Bu örnekteki okul metinleri, beslenme uygulamalarını değiştirmek için gerekli bilgileri verir. Sözlü öğretim, özellikle incelemeler, alıştırmalar ve alıştırmalar, metne dayalı bilginin bellekte depolanmasını kolaylaştırır. Öğretmen sorgulaması, proje çalışması, sınavlar ve diğer değerlendirme etkinlikleri uygun çıkarımların yapılmasını sağlar.

Bu çıkarımların fiili uygulaması, elbette, okulun incelemesinin ötesindedir. Bu nedenle, öğrencilerin yazılı veya sözlü üretim gerektiren görevlerdeki performansları, öğretimi ne kadar iyi anladıklarını ve daha iyi bir yaşam için gerekli olanı öğrenip öğrenmediklerini ölçmek için varsayılmalıdır.

Müslüman eğitiminde Kur’an, eğitimin kapsamını tanımlar. Çocuklara tüm metni okuyabilmeleri için Arapça öğretilir. Seküler bilginin açıklayıcı bir anlatım tarzında sunulduğu okul metinlerinin aksine, teoloji, ahlak ve İslam’ın erken tarihi Kuran’da şiir olarak ifade edilir. Kuran, bu kutsal bilgiyi şüphecilere ve inananlara vaaz eden Muhammed’e vahyedildiği şekliyle Tanrı’nın sözünü aktardığından, metnin çoğu retoriktir.

Muhammed’in vaazlarının amacı, Arap nüfusunu Tanrı’nın sözünü almaya ikna etmekti ve bu nedenle Kuran’ı anlamak, en temel anlamda, metnin manevi otoritesini kabul etmeyi içerir.

Kuran, inancın ilkelerini detaylandırır ve günlük yaşam için uygun çıkarımlar yapar; müminin dini bir hayat sürebilmesi için bunları kabul etmesi gerekir. Bu yüzden Kuran’ın okunması Müslüman eğitimi için temeldir ve bu nedenle eğitimin görünürdeki amacı Arapça metni hafızaya almaktır.

Özetlemek gerekirse, laik ve dini eğitim birçok önemli açıdan farklılık gösterir: okuryazarlığın kazanıldığı dilde, yazılı metinlerin rolü ve yapılandırılmasında, bilginin iletilmesinde ve öğrenme görevlerinin yanı sıra okuryazarlığın kullanımında.

Bu bölümde, seküler ve dini metinlerin anlaşılması açısından bu farklılıkların etkileri incelenmektedir.

Daha spesifik olarak, dünyevi ve dini eğitimin önceki karakterizasyonundan kaynaklanan dört önerme test edilir: (1) Kuran eğitimi, hatırlama görevlerinde performansı teşvik eder; (2) seküler eğitim, çıkarımsal süreçlerin gelişimini destekler; (3) anlama kolaylığı, metnin dili ile eğitim dili arasındaki uyumla geliştirilir; ve (4) dini veya dünyevi metni anlama becerileri diğer alana aktarılamaz.

Erken okuryazarlık ders Notları
Erken okuryazarlık dersi
Erken okuryazarlık etkinlik PLANI
Duygusal okuryazarlık Nedir
Erken okuryazarlık ve okula Uyum
Erken okuryazarlık etkinlikleri
Erken okuryazarlık becerileri
Erken okuryazarlık nedir

Okulda Okuryazar Olmak

Kuran okullarında eğitim genellikle yukarıda verilen gibi bir duanın okunmasıyla başlar. Dua, çocuklara kutsal öğrenme amaçlarını hatırlatır ve onları eğitim sürecine yönlendirir. Bir çocuğun medresede öğreneceği çoğu şey gibi, metnin ezberlenmesini kolaylaştırmak için dua okunacaktır.

Anlamı çocuğun Mwalim’i tarafından yorumlanmayacak ve anlaşılması için çocuğun ana diline çevrilmeyecektir. Yine de çocuk, duanın içeriği üzerinde düşünmek ve Kuran bilgisinin İslam’ın uygulanmasındaki önemini anlamaktır.

Kwale ilçesine bağlı sahil kasabası Msambweni çevresindeki Vengujini sublokasyonundaki altı köye hizmet veren medreselerde gözlemler yapıldı. Yerleşim yerinde beş medrese var: Mwaembe, Bomani, Chiuriro, Kinondo ve Sawasawa, aynı camiye giden bitişik iki köydeki tek soylu aşiretlerden çocukları kaydettiriyor.

Medreselerin en eskisi, bu yüzyılın başında şimdiki Mwalim’in (öğretmen) bir akrabası tarafından, daha sonra bölge hastanesi ve devlet daireleri için seçilen alanın yakınında kurulan Mwaembe’deki medresedir. Din öğretimi bir aile etkinliği olarak başladı ve medrese yavaş yavaş bir cemaat okuluna dönüştü.

Eğitim hala Mwalim’in evinde verilmektedir. Vengujini bölgesindeki diğer medreseler, tipik olarak çamur, mercan ve sudan yapılmış kalıcı veya yarı kalıcı binalara sahiptir.

Çoğu dikdörtgen, Swahili tarzında inşa edilmiş, eğimli sarkan sazdan çatılar ve öğrencilerin oturması için paspasların serildiği toprak zeminler. Çocuklar sınıflarda bir araya toplanır; çocuklar öğretmene ve yardımcılarına en yakın odanın önünde yer alır.

Bui-bui giymiş kızlar, duvarlar boyunca ve sınıfın girişinde gruplar halinde oturuyorlar. İkincisi, dua ve talimat için tasarlanmış yerlerde giyilmemesi gereken sandaletler ve ayakkabılarla darmadağındır. Duvarlardan birinden bir kara tahta asılıdır ve çocuklar genellikle kucaklarında tuttukları arduvaz tahtalarından çalışırlar.

Mwalim’in Kuran’ı, çocuklara dağıtılan bireysel surelerin ve diğer dini metinlerin basılı kopyaları ile birlikte sınıfın önündeki minderinde bir kürsüye yerleştirilir. Diğer tek öğretim kaynağı, Mwalim’in erişebileceği bir duvara dayanan veya bir asistan tarafından sallanan anahtardır.

Medreselerin üçü devlet okulu görünümündedir. Örneğin, Vengujini bölgesindeki medreselerin en büyüklerinden biri olan ve yüz elliden fazla çocuğun eğitim gördüğü Sawasawa’daki medrese, beton duvarlar ve zeminler ve galvanizli teneke ile uzun, dikdörtgen bir bina oluşturmak üzere birbirine bağlı dört dersliğe sahiptir.

Bina, bir caminin yanında yer alması dışında, ilçedeki daha iyi inşa edilmiş devlet ilköğretim okullarından biri ile kolaylıkla karıştırılabilir. Benzerlik muhtemelen kasıtlıdır.

Msambweni’deki okul çağındaki çocukların neredeyse tamamı devlet okullarına kaydolur ve yaklaşık altı yaşında okula başlamadan önce, okuldan sonra ve okul tatillerinde medreselere gider. Medrese öğretmenlerine göre, çoğunluk devlet okulunda ikinci standardı tamamlamadan Kuran eğitimlerini sonlandırıyor.

Bu tür çocuklar, toplumun dini yaşamına dahil olmak için yetişkin olarak okumaları gereken günlük duaları öğrenecek kadar birkaç yıl boyunca büyük kardeşleriyle medreseye giderler.

Onlar sadece başkalarının talimatıyla bulunurlar, medreselere düzensiz olarak katılırlar ve sadece koro okuması bağlamında katılırlar.

Arapça metinleri okumaları öğretilmeyecek. Medresenin bu çocuklar için koruyucu bir işlevi vardır. Anne babaları, Mwalim, genellikle çocuk başına ayda iki ya da üç şilini nadiren aşan din eğitimi masraflarına mali katkı sağlamakta kusurlu olduklarından şikayet ediyor.

The post Okulda Okuryazar Olmak – Kenya’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Bir eğitim sistemi, kendi başına tam bir işlevsel birim olmakla birlikte, ait olduğu ülkenin bir alt sisteminden başka bir şey değildir. Böyle bir alt sistemin değerlendirilmesi ancak daha büyük sistemle ilgili olarak yapılabilir. Alt sistem girdileri, çıktıları veya verimliliği ne kadar iyi olursa olsun, daha büyük sistemin doğasına uymadığı sürece bu anlamsızdır.

Aynı şekilde bir eğitim sisteminin de iyi olması için ülkenin şartlarına uygun olması gerekir. Toplumdan aldığı girdiler, kullandığı çalışma teknikleri kültüre uygun olmalı ve ürettiği çıktılar ülkenin kalkınma ihtiyaçları ve hedefleri ile ilgili olarak arzu edilir olmalıdır.

Başka bir deyişle, Tayland eğitim sisteminin sorunları ve önceliklerinin tartışılması, yalnızca Tayland’ın kalkınma ihtiyaçları ve hedefleri bağlamında geçerlidir. Dolayısıyla bu bölüm, eğitim sisteminde gerekli ayarlamaları tartışmak için bir temel olarak, özellikle eğitimden maksimum katkı gerektiren alanlarda Tayland’ın kalkınma ihtiyaçlarını analiz ederek başlamaktadır. 1979’da Tayland’ın kalkınma ihtiyaçları (eğitim sisteminin birincil ilgi alanlarındaki) aşağıdaki gibi özetlenebilir:

Okuryazarlık

En az bir dili, tercihen kendi ülkesinin ulusal dilini okuma-yazma bilmek, modern dünyada bir insan hakkı olarak kabul edilebilir. Birey ve toplum için önemlidir. İşlevsel olarak, okuma yazma bilmeyen vatandaşlar toplumla ve özellikle hükümetle iletişim kurmakta yetersiz kalmaktadır.

Sosyal açıdan, toplum üyelerini bir sosyal gruba bağlayan kültürel bir bağ olan dil, okuma yazma bilmeyen üyeler üzerinde etkili olamamaktadır. Bu sorunla ilgili ilginç bir gerçek de, gelişmekte olan ülkelerde okuryazar olanların yüzdesi sabit, hatta biraz azalırken, nüfus artışına bağlı olarak okuma yazma bilmeyenlerin mutlak sayısının artıyor olmasıdır.

Tayland’da 10 yaş üstü insanların sadece yüzde 15’i okuma yazma bilmiyor. Ancak sayı olarak bu 6.6 milyon. Ek olarak, bu istatistikte 3. Sınıftaki 10 yaşındaki çocukların okuryazar sayıldığı, gerçekte ise yaklaşık yüzde 40’ının 4. Sınıfı bitirdikten sonra hatta daha önce okulu bıraktığını ve sonrasında çok sayıda çocuğun okulu bıraktığını belirtmek gerekir. uzak bölgelerde yaşayanlar çok geçmeden cehalete düşerler. Bu nedenle, Tayland’daki okuma yazma bilmeyen oranının istatistiklerde belirtilenden daha yüksek olması muhtemeldir.

Bu nedenle, okuryazarlık Tayland’ın başlıca kalkınma ihtiyaçları arasındadır. Tayland, kalkınmanın bir sonraki aşamasına geçmek istiyorsa, 6,6 milyon veya daha fazla vatandaşın mümkün olduğunca çok sayıda okuryazar olması gerekir. Eğitim, bu ihtiyaca şimdiye kadar olduğundan daha etkili ve verimli bir şekilde cevap vermelidir.

Okuryazarlık Nedir
Okuryazarlık türleri
Şemsiye okuryazarlık türleri
Dijital okuryazarlık
Görsel okuryazarlık Nedir
UNESCO okuryazarlık tanımı
Okuryazarlık makale
Erken okuryazarlık nedir

Çevre Bilgisi

İnsan, kendi fiziksel ve sosyal çevresinde yaşamını sürdürür, eğer insan kendisini çevreleyen şeyin doğasını anlamıyorsa ya da bu konuda yanlış fikirlere ya da kavramlara sahipse, yaşam bireysel ve toplumsal düzeyde zor olmaya mahkûmdur. Okuryazarlığın bu tür cehaleti ortadan kaldırmada bir etkisi olabilir.

Birçok Taylandlı, özellikle köylü çiftçiler, fiziksel veya sosyal çevrelerinin çoğu hakkında ya cahildir ya da yanlış bilgilendirilmiştir. Ne yazık ki bazen bilgili kişilerin bu kitleyi aydınlatmaya yardımcı olmak yerine onların cehaletlerinden yararlanma ve onları suistimal etme fırsatını yakaladıkları görülmektedir.

Ülke, insanlar arasındaki bilgiyi geliştirmek için eğitim sistemine büyük ölçüde bağımlı olmak zorundadır. Eğitim, bilimsel teorileri ve ilkeleri geçmişte olduğundan daha fazla vurgulamalı ve kendi kendine öğrenmeyi teşvik etmelidir. Ayrıca bilgili insanlarda cahilleri sömürme değil, aydınlatma isteği uyandırmalıdır.

Başarmak için Azim

Bireysel ya da kolektif yaşamımızın kalitesi, temelde maddi ve manevi yönleriyle elde ettiğimiz şeylerle belirlenir. Tayland’ın “var olanla yetinme” felsefesinin klişesine rağmen, Thais, önceki memnuniyetlerinden kaynaklanan düşük yaşam seviyesini kabul etmekten mutlu değil.

Bu nedenle hoşnutluk, Thais’nin gerçek yaşam felsefesi değildir; daha ziyade, iyileşme için hiçbir umut göremediğinde kendini teselli etmek için kullandığı psikolojik bir mekanizmadır. Bu mekanizmanın kullanılmasında yanlış bir şey yoktur; gerçekten de, çok iyi ve ucuz bir zihinsel hijyendir. Ama bunun sadece geçici bir mekanizma olduğunu kabul etmeli ve onu gerçek yaşam felsefesiyle karıştırmamalıdır.

Bu doğru bir analizse, Tayland halkını yaşam kaliteleri için önemli olan alanlarda “başarmak için azimlerini” geliştirmeye ikna etmek zorunda kalacak. Böyle bir talep Taylandlılar tarafından kolaylıkla anlaşılacaktır, çünkü Taylandlıların diğer bazı ülkelerin halklarından ve hatta Tayland’da yaşayan diğer bazı etnik gruplardan daha az ısrarcı olduğu genel olarak kabul edilmektedir. Bu gelişmeyi sağlamaya çalışması gereken eğitim sistemidir.

Ulus Duygusu İnşası

Bir ulus, belirli bir toprak bölgesinde yaşayan bir grup insandan daha fazlasıdır. Ayrıca aidiyet ve katkı anlamına gelir. Son derece başarılı ve ilerici bireylerden oluşan bir grup, eğer bu bireylerin her biri kolektif ilerleme ruhuna sahip değilse ve ulusal hedeflere ulaşılmasına katkıda bulunmaya hazır değilse, herhangi bir ulusal ilerleme kaydetmeyebilir. Uzun vadede, her insan kendi kişisel refahına ya da kendi kliği ya da klanına giden yolu arar; bu, ilerlemeden ziyade ulusal çöküşle sonuçlanabilir.

Tayland, çeşitli hükümdarlarının adanmış liderliği altında, halkın ulusal bir kaygı ruhu sergilemesini sağlamada oldukça başarılı olmuştur; bununla birlikte, bunu krala bağlılıklarından mı yoksa kolektif ilerleme için hissettikleri ihtiyaçtan mı yaptıkları açık değildir.

Hangisi olursa olsun, bir şeye başlamadan önce kralın vecizesini beklemek yeterli değildir, çünkü toplumun sorunları ve ihtiyaçları artık o kadar karmaşık ve çeşitlenmiştir ki, kralın hatta hükümetin bunları görmesini beklemek imkansızdır. tüm. Halk, ilerleme için ulusal hedeflerin formüle edilmesinde yer almalıdır, çünkü aksi takdirde kişisel çıkar için bencil bir toplumsal istismara dönüşebilir. Böyle bir tutumun küçük yaşlardan itibaren bireylerin zihinlerinde oluşturulması gerekir; ve eğitim güçlü bir yardım eli vermelidir.

The post Okuryazarlık – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).