ROC’ler gibi yeni kurulan enstitülerin hizmetlerini genişletmeleri tek başına zor olsa da, endüstrinin hizmet çeşitlerini görselleştirmesinin yanı sıra çeşitli düzeylerde ve iki alanda yüzlerce program düzenlemeleri bekleniyordu. ROC’ler diğer taraftan ROC’ler sağlayabilirken, ROC’ler ve endüstri, hükümet müdahaleleri nedeniyle oyunun kurallarında değişikliklerle karşı karşıya kaldı.

Bu nedenle, Mesleki Eğitim ve Öğretimin kendi sektöründe bir eğitim sektörü olarak ortaya çıkmasından sonra, özellikle Mesleki Eğitim ve Öğretim okullarına ROC’lere önce daha fazla ve daha sonra, Zanaatkarlığa Odaklanma altında kendi politika girişimlerini geliştirmek ve uygulamak için açıkça daha az yer verildiği sonucuna varıyoruz.

Başlangıçta, 1990’larda hükümet, bir dizi kontrol ve dengeye sahip ağlarda ifade edilen ve öz-yönetim ile hesap verebilirlik arasındaki ikili ilişkiler varsayımı altında ifade edilen bölgesel bir bağlam yaratarak, perde arkasına çekilebileceğini varsayıyordu.

Tarihsel analizimiz, devlet-piyasa ilişkileri hakkındaki öncülleri çözmeye hizmet etti. Paydaşların ‘aktörler’ olarak hizmet etmesi gerekiyordu; Hollanda Mesleki Eğitim ve Öğretimi’ne kendi paylarını dile getirmek için çok fazla dahil olmayıp, hem stratejik hem de operasyonel düzeyde arzu edilen sonuçları üretmek için toplu olarak hareket edip etkileşimde bulunacak şekilde; bir seyirci olarak değil, grubun bir parçası olarak davranacak, grubun bir bütün olarak ortak sorumluluğunu üstleneceklerdi.

ROC’ler için, küçük ölçekli okulların genel kamu hizmetleriyle birleşmesi ve kendi kamusal siyasi eylem yarıçaplarını tanımlayan büyük ölçekli kurumlara dönüştürülmesi, onları güçlü bölgesel aktörler haline getirdi ve artan sorumluluklar üstlendi, ancak bunun üstesinden gelmesi zor oldu.

Ekonomik kriz döneminde yansıma ve daha fazla maliyet bilinci, piyasa güdümlü bir Mesleki Eğitim ve Öğretim sistemi kavramı desteğini kaybetti ve bunun yerini ÇC’lerin coğrafi manevra alanını kısıtlamayı ve böylece sistemin makro verimliliğini artırmayı amaçlayan hükümet müdahaleleri aldı. 

‘Piyasa metaforunda’ önerilmesine rağmen, genç öğrencileri kalifiye etmek için tasarlanmış bir okul olan bir okulun hem endüstriye hem de genç ve yetişkin öğrencilere aynı anda ve aynı zamanda özel olarak hazırlanmış hizmetler sunabileceği bir yanılsama olduğu ortaya çıktı.

Endüstri mühendisliği dersleri zor müdür
Endüstri Mühendisliği dersleri
İeu Endüstri Mühendisliği öğretim Programı
Endüstri Mühendisliği Ders Programı
endüstri mühendisliği 1. sınıf dersleri
Esogü ENDÜSTRİ MÜHENDİSLİĞİ Akademik Kadro
ESOGÜ ENDÜSTRİ MÜHENDİSLİĞİ YAZ OKULU
Esogü ENDÜSTRİ MÜHENDİSLİĞİ AKADEMİK

Aslında, ÇC’ler ve yerel sanayi arasındaki artan ilişkiler bu farklılıkları açığa çıkardı; bu ilişkilerin kafa karıştırıcı rollere ve politika biçimlerinde ani değişikliklere karşı hassasiyetini ortaya çıkardılar. Bu tarihin trajedisi, açık ucunda yatar; ÇOK’lere çocukluk hastalıklarının üstesinden gelmeleri için zaman verilseydi ve olaylar kuralları sıkılaştırma argümanları olarak değil, olaylar olarak görülseydi, ilişkiler ve süreçler çözülür müydü sorusuna asla cevap veremiyoruz.

Bununla birlikte, sabit bir faktör vardır: ROC’lere birincil odak, kamusal ve sosyaldir. Temel olarak, ROC’ler, hangi kökenden olursa olsun gençleri nitelendirmek için bir araçtır. Hükümetin müdahale etme mantığı, bu odağı genişletmek ve genellikle sonuçlar beklentileri karşılamadığında kuralları sıkılaştırmaktı.

Sistemin sürekli evrimine rağmen, ulusal yeterlilik çerçevesi ve ulusal iş temelli öğrenme altyapılarının sürdürülmesi için okulların ve endüstrinin ortak sorumluluğu hala sistemin kalbini oluşturmaktadır.

Temel altyapı gelecekte geçerli olacak mı? 2009-2013 ekonomik krizinden sonra, MEÖ ve ekonomik sistem arasındaki ilişkilerin endüstriyel yönetişiminin güncellenmesi, özellikle merkezi yönlendirme ve okul özerkliği arasındaki çıkmazın üstesinden gelmek için gerekli görünmektedir.

“Zanaatkarlığa Odaklanma” Eylem Programı, Mesleki Eğitim ve Öğretimde pazar yaratma çizgileri boyunca açık bir düzeltmedir. O zamandan beri, Kabine, özellikle bölgesel düzeyde, küçük ölçekli ve daha yenilikçi okul-iş ilişkileri önerdi. Bu, okul-sanayi işbirliği için yeni bir bağlam olarak anlaşılabilir.

2015 yılında, Hollanda Mesleki Eğitim ve Öğretim Kolejleri Birliği, ‘2025’te MBO’ adlı bir manifesto hazırladı, Middelbaar BeroepsOnderwijs, MBO, VET’in Hollandaca adıdır ve daha geniş bir bilgi temeli tarafından desteklenen VET sistemi aracılığıyla çalışma yollarında daha fazla esneklik ve yeniliği teşvik eder. genel ortaöğretim düzeyinde kazanılacaktır.

Özellikle ÇC’ler tarafından hissedilen ve okula ve dolayısıyla öğrenci performansına daha fazla ilgi gösterilmesine yol açan kamuoyu baskısı ile birlikte, manifesto, bilgiyi ulusal çerçeveler aracılığıyla kanalize etmek yerine, devam eden teknolojik değişiklikleri daha doğrudan öngörmek için işgücü piyasası gelişmelerini okula getirme ihtiyacını ifade ediyor. 

Orta öğretimi yeniden yapılandırmanın yanı sıra, daha açık uçlu okul-sanayi ilişkileri, ancak şirketler yeni makine ve teçhizatı iş temelli öğrenim için erişilebilir hale getirmeye ve ÇC’lerin programlarını yükseltmelerine yardımcı olmaya istekli olduklarında mümkündür. Diğer bir deyişle, ÇOK’ler endüstriyel dünyada olduğu gibi ortaöğretimde de arkadaşlarının yardımıyla yenilikçi okul-sanayi ilişkilerine girebilmektedirler.

Halen işyerinde ve ikisinin buluşacağı sınıfta eğitim programlarında yer almaktadır. Ancak o zaman bile, tüm programların arzu edilen sonuçlarına yatırılan amaç ve hırsları ve bunları yürütme koşullarını analiz ederken tevazu gereklidir.

İngiltere’deki Mesleki Eğitim ve Öğretim politikalarını analiz eden Allen ve Ainley (2014), 1995’ten beri eğitimin ekonomik bir stratejinin yerini aldığı sonucuna varmıştır. Geriye dönüp bakıldığında, 1996-2015 döneminde Hollanda Eğitim Bakanlığı, aktif bölgesel ekonomik stratejilerin okul-sanayi ilişkilerinin tacında inci olacağı inancıyla hareket etti.

Bir şeyin açık olduğu gibi, özerk aktörlerin (bu durumda hükümet) istediği gibi hareket etmelerini beklemek oldukça tehlikelidir, hatta beklentiler zaman içinde değişmeye devam ettiğinde daha da tehlikelidir. Geleceğin giderek yaşlanan, esnek, açık ve belirsiz işgücü piyasasında, ROC’ler bir kez daha katma değerlerini işgücü piyasasına kanıtlamak zorunda kalacaklar.

Bu, yalnızca okullar ve endüstri arasındaki doğrudan iletişim yoluyla yapılabilir, ancak o zaman bile bir ROC, her şeyden önce bir okuldur ve doğası gereği veya standart çalışma prosedürleriyle endüstriyel sorunları çözmek için bir kamu aracı değildir. Yüksek beklentiler yaratmak, ROC’lerin performansından hayal kırıklığına uğrayan artan sayıda şirket, MEÖ sisteminden bağımsız olarak firmaya özel eğitime yatırım yapmaya istekli göründüğü için geri dönüş bile sağlayabilir.

Bununla birlikte, mevcut teknoloji baskısı, ROC’lerin sunması gerekenlerle ilgili yeni taleplere ve beklentilere neredeyse kesinlikle yol açacaktır. Geçmişte, hükümetin ROC’leri sektörle alakalı olmaya zorlamasından yüksek beklentilerin geldiği yerde, ROC’lerin kendilerini endüstri tarafından daha alakalı olmaya zorladığı zaman gelmiş olabilir.

The post Endüstri ve Öğrenim – Hollanda Mesleki Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).