O halde, Hollanda Mesleki Eğitim ve Öğretiminde bu konuyla ilgili son tartışma ve araştırmaların öğretmenlerin rolüne giderek daha fazla odaklanması şaşırtıcı değildir. Glaudé, Van den Berg, Verbeek ve De Bruijn (2011) literatür incelemelerinde öz-yönetimli öğrenmenin öğretmenler için yeni bir meydan okuma oluşturduğu sonucuna varmışlardır. Öğretmenler, öğrenmeyi teşvik ederek ve destekleyerek öğrencilerde öz-yönetim yetkinliklerinin geliştirilmesine yardımcı olmalıdır.

Kendi kendini yöneten ve bağımsız öğrenmenin yanı sıra öğrencilerin kendi kendini düzenleyen bilişsel, üstbilişsel ve duyuşsal becerilerinin gelişimini vurgulamalıdırlar. Öğretmenler, bir yandan öğrencilerin mesleki ve çalışma kimliklerini teşvik etmesi gereken toplumsal değişimlerin getirdiği yeni bir öğrenme hedefi olarak öz-yönetimi benimsemeli, diğer yandan öğrencilerin kendilerini geliştirmelerine ve bütünleştirmelerine yardımcı olacak bir araç olarak benimsemelidir. bilgi, beceri ve tutumlar. Ama bunu nasıl yapmalılar?

Genel olarak, MEÖ öğretmenlerinin öğrencilerin öz-yönelimlerini geliştirme konusundaki gerçek becerileri hakkında çok az şey bilinmektedir ve birçok yazar bu açıdan daha fazla öğretmen eğitimini savunmuştur. Kariyer rehberliği perspektifinden bakıldığında, birçok yazar hem mevcut işgücü piyasasının hem de toplumun öğrencilerin kendi kariyerlerini yönetebilmelerini talep ettiğini savundu.

Kavramlar ve Tartışmalar

Bununla birlikte, üretim alanında, öz-yönelim kavramı, geleneksel eğitim uygulamasının devamından neredeyse tam bir “bırakınız yapsınlar” yaklaşımına kadar birçok farklı uygulama çözümünün ortaya çıkmasına neden olmuştur. Aynı zamanda, son on yılda hem genel hem de mesleki eğitimde öğrencilerin öz yönelimleri şiddetli tartışmaların konusu olmuştur.

Eğitsel öz-yönelim fikrinin muhalifleri kadar savunucuları da vardır. Bilişsel öğrenme hedeflerine yaygın olarak değer verenler, şimdiye kadar kendi kendini yönlendirmenin daha iyi eğitim çıktısı vermediğini savunarak, çoğunlukla rehberli öğretime inanırlar.

Belirli bir düzeyde öz-yönelimden yana olanlar, bu öz-yönlendirmeyi, daha pratik ve mesleki olarak ilgili eğitim hedeflerini gerçekleştirmeye ve öğrencilerin öğrenme potansiyelini (sorumluluk almayı öğrenmeleri) geliştirmeye yönelik umut verici bir araç olarak görürler. Bazıları kendine güvenmeyi ve kendi kendini düzenlemeyi modern mesleki uygulamada ve dolayısıyla bireysel öğrencilerin gelecekteki mesleki kariyerlerinde gereklilikler olarak görmektedir.

Sonuç olarak, eğitim bağlamında öz-yönetim bir öğrenme hedefidir: bağımsız olmak, kendi öğrenmesinin sorumluluğunu almak ve kendini “öğrenen ve bilen” olarak tanımak, öğrenciler için eğitimin amaçlarından biridir. Hmelo-Silver, Duncan ve Chinn (2007) bu eğitim hedefinden “kendi kendine öğrenme” olarak söz etmiştir.

Diğerleri, pratikte öğrenmenin kendi kendini yönetmeyi gerektirdiğini savundu: kişinin pratik deneyimle öğrenmesi gerekir “ve öğrencilerin geleneksel uygulama odalarının aksine daha aktif bir şekilde öğrenmek için bilgi ve fırsatlar araması gerekir”.

Ayrıca, öğrencilerin eğitimde kendi kendilerini yönetmeleri fikri, öğrencinin kendi sorumluluğunun daha fazla vurgulandığı daha geniş bir toplumsal ve pedagojik görüşe uyar. Bu görüşe göre, öğrenmede kendi kendini yönetmeye izin vermek, öğrencilerin bağlılığını ve motivasyonunu artıracaktır. Bu görüşlerin her ikisinde de öz-yönelim, ya doğrudan pratikte öğrenirken ya da motivasyon ve bağlılığın arttırılması yoluyla, öğrenme sonuçlarını iyileştirmenin bir yoludur.

Bir öğretmenin sahip olması gereken özellikler
21. yüzyıl öğretmen becerileri
Etkili bir öğretmenin özellikleri nelerdir
Bir öğretmenin iletişim açısından sahip olması gereken beceriler
Etkili öğretmenlik becerileri
Bir öğretmenin Vizyonu ne olmalıdır
İyi bir öğretmenin özellikleri makale
21. yy da öğretmen OLMAK

Ayrıca, öz-yönetim, öz-yönetimli öğrenme ve öz-düzenleme ile ilgili kavramlar her zaman iyi tanımlanmamıştır. Öz-yönelim veya öz-yönelimli öğrenme, öz-düzenlemeden farklıdır. Öz-yönelim, öğrenme hedeflerini formüle etmeyi içerirken, öz-düzenleme içermez. Öz düzenleme, belirli bir öğrenme görevi (mikro düzey) içinde üstbilişsel bir süreçtir (örn. yönlendirme, planlama, izleme, ayarlama, değerlendirme, değerlendirme vb.), öz yönlendirme ise bunun ötesine geçer (makro düzey) ve tanı koymayı gerektirir. öğrenme ihtiyaçları, öğrenme hedeflerini formüle etme ve insan ve maddi kaynakları belirleme.

Eğitimde öğrencilerin kendilerini yönlendirmelerinin “öğretmen yönlendirmesi”ne karşı olduğu düşünülebilir. Tamamen öğretmen tarafından yönlendirilen durumlarda, öğretmen öğrenme süreçlerini ortaya çıkarmaktan sorumludur, oysa öz-yönetimde öğrenciler bu süreçleri kendileri başlatır ve düzenler. Uç formlarında, bu sürekliliğin iki kutbu, örneğin öğrencilerin konumu, deneyimlerinin rolü, yönelimleri ve motivasyonları hakkında farklı aksiyomları temsil eder.

Ancak bu kutuplar mutlak zıtlar olarak ele alınmamalıdır: Öğrenci için ölçekteki en iyi noktayı eğitim durumu ve öğrencilerin gelişim düzeyi belirlemelidir. Uygulamada, bunun gibi kavramlar nadiren tam olarak açıklanır ve çözüm seçimini desteklemek için kullanılır.

Bir araç ya da amaç olarak öz-yöneliminin bir şekilde öğrenilmesi gerektiği fikri büyüyor, ki bu başlangıçta gözden kaçırılmış olabilir. Bazı insanlar bunun öğrenilip öğrenilemeyeceğinden şüphe duyar. Mesleki Eğitim ve Öğretimin hedef kitlesi olan ergenler arasında bu gerçekten zor olabilir: sorumlu beyin yapıları hala gelişmektedir ve bu nedenle kendi kendini yönetme yeteneklerini kısıtlayacaktır.

Vermunt (1998), öğrencilere kendi öğrenmeleri için neredeyse taşıyabilecekleri kadar çok sorumluluk verilmesi gerektiğini iddia etti: artan bağımsızlıklarına meydan okumak için bazı “yapıcı sürtüşmeler” olmalıdır. Bu şekilde, bir öğrenme durumunun her bir unsuru için bilinçli seçimler yapılmalıdır.

Ancak hedefleri, içeriği, faaliyetleri, materyalleri, standartları veya değerlendirmeleri kim belirleyecek? Öğretmen mi olmalı? Öğrenen olabilir mi yoksa her ikisi de ölçeğin belirli bir noktasına kadar sorumluluğu paylaşıyor mu? Şimdiye kadar Hollanda deneyimlerinden önemli bir ders, öğrencilerin daha fazla kendi kendilerini yönetmeleri için öğretmenlerinden yeterli desteği almaları gerektiğidir. Kendini yönetme öğrenilmelidir ve bırakınız yapsınlar bir seçenek değildir.

Bazı teorisyenlerin iddia ettiği gibi, öğrencilerin zorlandıkları ancak gerçekçi olmayan hedefler tarafından hüsrana uğramadıkları düzenlemelere ihtiyaçları vardır. Çoğu durumda, bir tür ortak yön gerçekten de verimli olacaktır. Böyle bir durumda, öğrenme işlevleri öğrenciler ve öğretmenler arasında yayılır.

Öğrenme işlevleri, öğrenmeye hazırlığı, öğrenme etkinliklerinin kendisini ve öğrenmenin düzenlenmesini içerir. Öğrenciler, gelişimlerinin izin verdiği ölçüde, bu öğrenme işlevlerini kademeli olarak üstleneceklerdir. Öğretmenler de eğitim rejimlerini kademeli olarak değiştirmek zorundadır.

Başlangıçta öğretmen, öğrenme işlevlerinin kontrolünü tamamen elinde bulundurur, daha sonra etkinleştirici bir role geçer ve sonunda kontrolü öğrenciye verir. Bu şekilde öğretmenler sadece farklı aşamalarda ihtiyaç duyulan desteği vermekte ve kademeli olarak aşamalı olarak kaldırmaktadır (iskelede olduğu gibi). Bu arada, öğrencileri sürekli olarak yakınsal gelişim bölgeleriyle karşı karşıya getirerek meydan okumaya devam etmeye çalışırlar.

The post Öğretmenlerin Becerileri – Hollanda Mesleki Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).