Çağrıma biraz geç geldiğimi söyleyebilirsiniz, ancak hayatta biri onun çağrısını ne kadar erken keşfederse, kendisini “uzun vadeli bir kendi kendine eğitim programına” o kadar erken adayabilir. Bu, sonunda başkalarını eğitmek için uzun vadeli bir programa yol açmalıdır. Ancak, önceki bölümde yazdığım gibi, eğitim esas olarak kendi kendine eğitimle ilgilidir. Reform da öyle.

Bir öğrenci, görevinin bir parçası olarak kendini nelere adaması gerektiğini lisede keşfederse, uzun vadede, yirmi ya da otuz yıl sonra keşfettiğinden daha fazlasını başarabilir. Bir tasarruf programına başlamak gibidir. Ne kadar erken başlarsanız, sermaye büyümesi o kadar erken başlar. Bileşik büyüme süreci ne kadar uzun sürerse, hayatınızın sonundaki miras o kadar büyük olur. Bu sadece para için değil, yaptığımız hemen hemen her şey için de geçerlidir.

“Hızlı değişen iş piyasasını hepimiz biliyoruz. Çok az insan kendini üniversiteden on yıl sonra üniversitede okudukları şeylerle herhangi bir şekilde ilgili olan işlerde çalışırken bulur. Gençlerin üniversiteden mezun olduktan sonra, ömür boyu mesleğe benzer bir şeye nihayet yerleşmeden önce yarım düzine farklı işe sahip olmaları yaygındır.

Değişimin hızı inanılmaz derecede hızlıdır, bu nedenle üniversitede belirli bir kariyere konsantre olan herkes muhtemelen hayal kırıklığına uğrayacaktır. Belki bu, tıp, muhasebe veya kimya mühendisliği gibi bir meslekte özel bir pozisyona hazırlanıyorsa işe yarayacaktır, ancak genel liberal sanatlarda uzmanlaşırsa, üniversite diplomasının yaptığı şeyle çok az ilgisi olacaktır. 

Sonra şu sorun var: Üniversiteye kayıt yaptıran öğrencilerin yarısı mezun olamıyor. Mezun olanların çoğunun derecelerini almaları neredeyse beş yıl sürüyor. Bu zaman ve para yatırımı yüksek risklidir. Lise öğrencilerini hayattaki bir çağrıya odaklanmaya ve mesleklerini esnek olarak görmeye ikna edebilirsem, onlara uzun vadeli bir miras bırakmalarına yardımcı olacağım.

İyi bir iş bulmak harika bir şey; insanların masaya yiyecek koymalarına yardımcı olur. Ancak uzun vadede, çok az insan geçimini sağlamak için yaptıklarına dayalı büyük bir miras bırakabilir. Ancak, en geniş anlamda önemli katkı sağlayan diğerlerine hizmet ettikleri bir alana odaklanırlarsa, geçimlerini sağlamak için ne yapmaları gerektiği konusunda daha iyi yargılarda bulunabileceklerdir. Mesleklerine meslekleri açısından bakmalıdırlar.

eTwinning
eTwinning Kendi Kendine Eğitim Materyalleri Quiz cevapları
eTwinning Kendi Kendine Eğitim Materyalleri cevapları
eTwinning Quiz 1 cevapları
Kendi kendine öğrenme Modeli
Kendi kendine öğrenme yöntemi nedir
eTwinning EBA
Kendi kendine öğrenme yöntemleri

“Geçici istihdamı, yirmi yıl sürse bile, öldükten sonra yüz yıl sürecek büyük bir katkı sağlama aracı olarak görmeliler.

Elbette çoğu insanın “öldükten ve tüm dünyayı etkiledikten sonra” yüz yıl sürecek büyük bir katkı sağlamayacağının farkındayım. Ama neredeyse herkes, öldükten yüz yıl sonra birine yardım edecek bir katkı yapabilir. Bir şey yazabilir veya bir şeyin videosunu çekebilir veya birine bir şeyin nasıl yapılacağını gösterebilirler.

Bu küçük şeyler anlamlıdır. Günümüzün dijital dünyasında insanlar, bilgiyi yaratan kişi yıllar sonra ölmüş olsa bile, bilgiye rastlayabiliyor ve onu hayatlarında etkin bir şekilde kullanabiliyor. Dediğim gibi tarihte böyle bir şey olmadı. Amacım, gençlerin bu muazzam fırsattan yararlanmaya başlamalarına yardımcı olmaktır.

Bir genç onun çağrısını yeterince erken fark ederse, on yıllarca konsantre olabilir. Yaptığı işte inanılmaz derecede iyi olacak. Bazı araştırmacılar, bir kişinin yaklaşık bin saatlik bir çalışma ile bir alanda yetkin hale gelebileceğini söylemişlerdir.

Beş bin saatlik çalışmayla alanın ustası olabilir. Doğuştan gelen yeteneklere sahipse, bir virtüöz olmak için muhtemelen on bin saat ve ayrıca alanı bilen bir uzmandan eğitim alması gerekir. Çoğu insan on bin saat yatırım yapsa bile virtüöz olamaz.

Ancak doğuştan gelen bir yeteneğe sahiplerse ve yeteneklerini geliştirmek için günde iki saat yoğun, yoğun bir çaba harcarlarsa, yaklaşık on bin saat sonra virtüöz olurlar. Bu insanların çok geç olana kadar aradıklarını bulamamaları ne büyük bir trajedi olurdu.

Çevrimiçi müfredatımın amacı, kendini işine adamış lise öğrencilerinin ihtiyaçlarına hizmet etmektir. Müfredata hakim olmaya yetecek kadar öğrenci alırsam, bazıları özgürlük ilkelerinde usta olacak ve birkaçı virtüöz olacak. Bunu yapmak için motivasyona ihtiyaçları var. Ayrıca ne aradıklarını bulmaları gerekir. Umarım müfredatım bunu yapmalarına yardımcı olur.

Anlamlı bir miras, birkaç kuşak adanmış insanı içerir. Sana bir örnek vereyim. 1871’de Carl Menger adında kendi kendini yetiştiren bir ekonomist kitabını yayımladı. Ekonominin İlkeleri olarak adlandırıldı. Bununla Menger büyük bir entelektüel atılım yaptı.

Ekonomik değerin, doğuştan gelen özelliklere değil, bir ürün veya hizmet üretmek için girdilerin değerine değil, öznel değerlendirmeye dayandığını savundu. Ekonomik değerin emek teorisini reddetti. Ayrıca, ekonomik değerin üretim maliyeti teorisini de reddetti. Bunun yerine öznel bir değer teorisi önerdi: nesne veya hizmetin değeri, o ürün veya hizmetin potansiyel müşterilerinin veya alıcılarının öznel “değerlendirmelerine” dayanır.

Menger, Eugen von Böhm-Bawerk adında başka bir ekonomist öğretti. Menger’in fikrini aldı ve bunu, faiz oranları teorisini içeren sermaye teorisi alanında sistematik olarak uyguladı. Böhm-Bawerk sırayla Ludwig von Mises’i öğretti. Mises, her iki adamın da bankacılık, para ve sermaye alanındaki anlayışlarını genişletti.

Bu atılımı 1912’de yaptı. Sonraki yarım yüzyıl boyunca bu fikirleri geliştirdi. 1949’da Yale University Press, İnsan Eylemi adlı kitabını yayınladı. Bu kitapta Mises, piyasaların nasıl çalıştığına dair kapsamlı bir teori sunuyor. Onunki, aksiyomlar ve sonuçlar olarak adlandırdığı bir avuç şeye dayanan tüm piyasanın ilk kapsamlı teorisiydi.

Aynı yıldan itibaren Murray Rothbard, Mises tarafından verilen lisansüstü seminerlere katılmaya başladı. Rothbard New York Üniversitesi’ne kayıtlı değildi, ancak Mises dışarıdan gelenlerin seminerlerine katılmasına izin verdi.

Rothbard neredeyse yirmi yıl boyunca onlara katıldı. Mises 1969’da emekli oldu. Sırasıyla Rothbard, sınıf ortamında olmasa da bir nesil liberter aktivist ve serbest piyasa ekonomisti yetiştirdi. Bunu efsanevi olan yazma yeteneğinin gücüyle yaptı.

The post Kendi Kendine Eğitim – Okul Devrimi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).