Verilerin ortak teorik toplanması, kodlanması ve analizi yoluyla teori üretilirken, araştırmanın zamansal yönleri, araştırmanın her yönü için ayrı çalışma dönemlerinin belirlendiği araştırmanın özelliklerinden farklıdır. İkinci durumda, veriler toplanırken, varsa, yalnızca kısa veya küçük çabalar kodlama ve analize yöneliktir.

Bununla birlikte, teoriyi keşfetmeyi amaçlayan araştırma, üç prosedürün de mümkün olan en geniş ölçüde aynı anda devam etmesini gerektirir; çünkü bu, daha önce de söylediğimiz gibi, teori üretirken temel alınan işlemdir. Nitekim aynı anda hem kodlama hem de analiz yapmadan teorik örnekleme yapmak mümkün değildir.

Teorik örnekleme, ikincil analizde olduğu gibi önceden toplanmış araştırma verileriyle yapılabilir, ancak bu çaba, bazı yoğunlukta kategoriler ve özellikler içeren bir teori geliştirmek için büyük miktarda veri kullanılmasını gerektirir. Sosyolog, daha önce toplanan verilerin teorik örneklemesiyle uğraşır, bu da toplanan verilerden veri toplama anlamına gelir.

Ayrıca, ilgili ek karşılaştırmalı veriler bulmak için diğer gruplara hızlı, kısa veri toplama gezileri yapmanın yollarını mutlaka düşünecektir. Bu nedenle, sonunda, kuramsal örnekleme ve teoriyi keşfetmek için veri toplama, sosyolog ister toplanan verileri kullansın, ister kendi verilerini toplasın, ya da her ikisini birden yapsın, eşzamanlı hale gelir. Örneklenecek verilerin daha önce araştırmacı veya verileri derleyen herhangi biri tarafından ne ölçüde toplanacağına karar vermede ne kadar zaman ve paranın mevcut olduğu önemlidir.

Tüm araştırmalar, personelinin rahatı ve sağlığı için veri toplamaya ara verilmesini gerektirir. Ortak toplama, kodlama ve analiz yoluyla teori oluşturmak, ek ve bariz sebeplerden dolayı bu tür mühletleri gerektirir. Sosyolog sürekli olarak bazı sistematik kodlamalar (genellikle kategorileri ve özellikleri alan notlarının veya diğer kayıtlı verilerin kenarlarına not almakla yetinir) ve analitik kısa notlar yazmakla meşgul olmalıdır.

Ortaya çıkan kategorileri arıyor, özellikleri ortaya çıktıkça onları yeniden formüle ediyor, kategori listesini seçici bir şekilde budarken teorisinin özü ortaya çıktıkça listeye ekliyor, hipotezlerini geliştiriyor ve teorisini bütünleştiriyor olmalı.
yolun her adımında teorik örneklemesine rehberlik etmek için. Düşünmek ve analiz etmek için ara vermezse, teorik önemi şüpheli olan büyük bir veri yığını toplamaktan kaçınamaz.

Çoğu teori üretimi, sahadan veya makine dairesinden uzakta, kesintisiz bir sessizlik içinde yapılmalıdır. Bu, özellikle dikkatli formülasyon için daha fazla zamana ihtiyaç duyulduğunda, projenin erken aşamalarında geçerlidir.

Daha sonraki aşamalarda sosyolog, veri toplama anlarında analizin daha kolay ilerlediğini görecektir. Entegrasyon ve geliştirmede kategorileri daha sağlam olduğunda, veri toplarken teorik olarak ne yaptığını genellikle tespit edebilir.

Bu sefer, verilen bir teorik noktayı referans alarak bir grup hakkında öğrenmesi gereken her şeyi birkaç dakika içinde gözlemleyebilir. Ancak veri toplama anında fiilen teori üretmek hiçbir zaman kolay değildir; genellikle kişinin gerçekte ne bulduğunu keşfetmesi için daha sonra derinlemesine düşünmesi gerekir.

Ek olarak, aynı projede meslektaşlar varsa, ne yaptıklarını ve sonra ne yapmaları gerektiğini tartışmak için hepsinin veri toplamadan ara vermesi gerekir. Bu tür bir tartışma, ya farklı yerlere dağılmış oldukları ya da başkalarının yanında özgürce konuşamadıkları için sahada zor ya da imkansızdır.

Ölçüt ÖRNEKLEME örnekleri
Yargısal örnekleme nedir
Nicel araştırmalarda amaçlı örnekleme
Evreni bilinen örneklem hesaplama motoru
Kartopu Örnekleme Nedir
Amaçlı örnekleme yöntemi
Küme örnekleme
Ölçüt Örnekleme nedir

Sosyolog, eninde sonunda, dönüşümlü gidişata ayak uydurmayı öğrenir. Araştırma ve teori geliştirme aşamasına uygun olarak, her görevi uygun ölçüde yapmak için toplama, kodlama ve analiz etme temposundadır.

Başlangıçta, kodlama ve analizden daha fazla toplama vardır; daha sonra denge, araştırmanın çoğunlukla analiz içerdiği, kısa toplama ve yarım kalmış işleri toparlamak için kodlama ile sonlara doğru kademeli olarak değişir.

Sosyolog, bu üç işlemin değişen temposunu hızlandırmak için kısa sürede analizin çeşitli zamanlarda faydalı bir şekilde gerçekleştirilebileceğini öğrenir: sahadan ayrıldıktan hemen sonra; birbirini izleyen veri toplama günleri arasındaki akşam boyunca; ve iki veya üç günlük veya haftalık veri toplama molaları sırasında.

Ancak, sistematik formülasyonu, teorisinin temel yapısı, gerekli olmasa da, oldukça zaman alabilir. Her iki durumda da, sosyolog çalışmasının zamanlaması konusunda çok esnek olmalıdır. Sahaya dönmeden önce ortaya çıkan teorisini derinlemesine düşünmek için gerekirse (ve mümkünse) veri toplamasından kelimenin tam anlamıyla aylarca zaman ayırmaktan korkmamalıdır.

Veri toplama ve analizinin sürekli iç içe geçmesi, doğrudan veri toplamanın nasıl yapıldığıyla ilgilidir. sona getirilir. Bir araştırmacı, hipotezleri kontrol etmek veya yeni özellikler, kategoriler ve hipotezler oluşturmak için her zaman daha fazla veri toplamaya çalışabilir.

Alanın içinde veya yakınında yazı yazıldığında, geri dönme isteği özellikle güçlüdür. Veriler için yapılan bu son aramalar, ya belirli bir doğrulama (araştırmacı şimdi oldukça emin ve hızlı hareket ediyor) ya da detaylandırma (araştırmacının daha önce dokunulmamış ve hatta dikkate alınmamış bir alanı keşfederek çalışmasını tamamlamayı istemesi) için olma eğilimindedir. .

Sahada kurulan kişisel ilişkiler tatmin ediciyse veya orada heyecan verici yeni olaylar gelişiyorsa, çok cazip olabilirler. Bununla birlikte, ek verilerin toplanması, zaten doymuş kategoriler için veya teori için temel değeri olmayan kategoriler için zaman kaybı olabilir.

Bazen yeni bir şey olması ihtimaline karşı sahada bekleme eğilimi vardır, ancak çoğu zaman olmaz ve çalışma gereksiz uzatılmış olabilir. Bu eğilim, araştırmacının kuramsal doygunluk için gerekli olmayan “her şeyi bilme” kaygısıyla ilgili olabilir.

Araştırmanın temposunu önceden bilmek zordur, çünkü büyük ölçüde ortaya çıkan teorinin temposuna bağlıdır, bu tempo bazı noktalarda hızlı gelebilir ve bazen uzun gebelik dönemlerini içerebilir.

Bu zorluk bir sorun ortaya çıkarır: araştırma karıncaları için öneriler sunarken, teori üretmeyi amaçlayan sosyolog, veri toplama ve tüm proje için gerekli süreyi nasıl tahmin eder? Bu, inceleme kurullarının yanıtlanmasını istediği bir sorudur – ancak teori üretmeye odaklanan araştırmalar için yanıtlamak zordur, önceden planlanmış çizelgeler gerektiren doğrulama ve tanımlamaya adanmış olanlar için nispeten kolaydır.

The post Teorik Örnekleme Yönleri first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Teorik alaka için grup seçerken, örnekleme derecesi ile ilgili iki stratejik soru ortaya çıkar: Kişi kaç tane grup seçmelidir? Tek bir grupla ilgili ne dereceye kadar veri toplanmalı? Bu soruları yanıtlamak, teorik doygunluk, veri “dilim” ve teorik örneklemenin derinliği hakkında tartışmaları gerektirir.

Teorik Doygunluk

Daha önce de belirttiğimiz gibi, teoriyi keşfetmeye çalışan sosyolog, araştırmasının başında tüm çalışma boyunca kaç grup örnekleyeceğini söyleyemez; sadece sondaki grupları sayabilir. Çeşitli kategoriler için veriler genellikle tek bir gruptan toplandığından -her ne kadar belirli bir gruptaki veriler yalnızca bir kategori için toplanabilse de- sosyolog genellikle eski gruplardan veri toplamakla veya onlara geri dönmekle ve aynı zamanda yenilerini aramakla uğraşır. gruplar.

Böylece sürekli olarak çok sayıda grupla ve her birinin içindeki çok sayıda durumla uğraşır; teori üretmeye kendini kaptırırken, tüm bu grupları saymayı zor bulacaktır. (Bu durum, araştırmasında insanların çeşitli kategorilere dağıldığı doğrulama veya açıklama içeren araştırmacının durumuyla çelişir ve bu nedenle araştırmayı yöneten kanıt kurallarına göre örneklenecek grupların sayısını belirtmek zorundadır. güvenilir verilerin toplanması.)

Bununla birlikte, teoriye odaklanan araştırmalar sırasında bile, toplum bilimci, her teorik nokta için kaç tane grup örneklemesi gerektiğine sürekli olarak karar vermelidir. Bir kategoriyle ilgili farklı grupları örneklemenin ne zaman durdurulacağına karar verme kriteri, kategorinin teorik doygunluğudur.

Doygunluk, sosyoloğun kategorinin özelliklerini geliştirebileceği ek verilerin bulunmadığı anlamına gelir. Benzer örnekleri defalarca gördüğü için. Araştırmacı, bir kategorinin doymuş olduğundan ampirik olarak emin olur. Doygunluğun kategorideki mümkün olan en geniş veri aralığına dayandığından emin olmak için, veri çeşitliliğini olabildiğince genişleten grupları aramak için elinden geleni yapıyor.

Verilerin ortak toplanması ve analizi yoluyla teorik doygunluğa ulaşılır.’V’Bir kategori dolduğunda, diğer kategorilerle ilgili veriler için yeni gruplara gitmekten ve bu yeni kategorileri de doyurmaya çalışmaktan başka bir şey kalmaz. Doygunluk meydana geldiğinde, analist genellikle teorisindeki bazı boşlukların, özellikle ana kategorilerinde, tamamen olmasa da neredeyse yalan olduğunu görecektir.

Doygunluğa ulaşmaya çalışırken, bir kategoriyle ilgili veri çeşitlerini en üst düzeye çıkarmak için gruplarındaki farklılıkları en üst düzeye çıkarır ve böylece kategorinin mümkün olduğu kadar çok çeşitli özelliğini geliştirir. O halde doygunluğu belirleme kriterleri, verilerin ampirik sınırlarının, teorinin bütünleşmesi ve yoğunluğunun ve analistin teorik duyarlılığının bir kombinasyonudur.

Doygunluk, bir olayı bir grupta inceleyerek asla elde edilemez. Bir grubu inceleyerek kazanılan, olsa olsa bazı temel kategorileri ve bunların birkaç özelliğini keşfetmektir. Benzer grupların (veya birinci grup içindeki alt grupların) incelenmesinden birkaç kategori ve bunların özellikleri elde edilir.

Ama bu sadece bir teorinin başlangıcı. O zaman sosyolog, gruplar arasındaki farklılıkları maksimize ederek kategorilerini doyurmaya çalışmalıdır. Bu süreçte teorisini üretir. Örneğin, bir gruptaki bir olayı inceleyerek, hemşirelik öğrencilerinin ders çalışmasına ilişkin bakış açılarının önemli bir özelliğinin, fakülte için belirli ders türlerinin farklı önemini değerlendirmeleri olduğunu keşfedebiliriz; ama bu keşif bize neredeyse hiçbir şey söylemiyor.

Bir değerlendirmenin ne zaman ve nasıl yapıldığı ve paylaşıldığı, yapılan değerlendirmelerin kimlerden haberdar olduğu, öğrenciler, fakülte, okul ve öğrencilerin hemşirelik yaptığı hastalar için ne gibi sonuçları olduğu gibi özellikleri öğrenmek için onlarca ve birçok farklı gruptaki onlarca durum karşılaştırmalı olarak gözlemlenmeli ve analiz edilmelidir.

Evreni bilinen örneklem hesaplama motoru
Evren ve örneklem örnekleri
Evren örneklem tablosu
Makalede evren ve örneklem örnekleri
Araştırmada evren ve örneklem örnekleri
Tezde evren ve örneklem örnekleri
Makalede örneklem örnekleri
Amaçlı örnekleme

Teorik ve İstatistiksel Örnekleme

İstatistiksel (rastgele) örnekleme ile kategorilerin doygunluğuna dayalı teorik örneklemeyi karşılaştırmak önemlidir. Hem araştırma tasarlamak hem de güvenilirliğini yargılamak için farklılıkları da açıkça akılda tutulmalıdır.

Teorik örnekleme, kategorileri ve özelliklerini keşfetmek ve aralarındaki ilişkileri bir teoriye dönüştürmek için yapılır. Tanımlamalarda veya doğrulamalarda kullanılmak üzere, insanların kategoriler arasındaki dağılımları hakkında doğru kanıtlar elde etmek için istatistiksel örnekleme yapılır. Dolayısıyla her araştırma türünde (araştırmacılar ve araştırma okuyucuları olarak) aramamız gereken “yeterli örneklem” de oldukça farklıdır.

Yeterli teorik örnek, analistin geliştirmek istediği teori türüne göre doygunluk kategorileri için gruplarını ne kadar geniş ve çeşitli bir şekilde seçtiği temelinde değerlendirilir. Diğer bantta, yeterli istatistiksel örneklem, örneklenen bir grubun veya grupların sosyal yapısıyla ilişkili olarak kullanılan rastgele ve tabakalı örnekleme tekniklerine dayalı olarak da değerlendirilir.

Yetersiz teorik örneklem kolayca fark edilir, çünkü onunla ilişkili teori genellikle zayıftır ve iyi bütünleşmemiştir ve açıklanamayan çok fazla istisna vardır. Yetersiz istatistiksel örneklemi tespit etmek genellikle daha zordur; diğer araştırmacılar teknik gelişmişliği eleştirmeden kabul etme eğiliminde olduklarından, genellikle metodoloji uzmanları tarafından da işaret edilmelidir.

Teori üreten araştırmacının, kategoriler ve özellikler arasındaki ilişkileri ortaya koyarken, rastgele örneklemeyi teorik örnekleme ile birleştirmesine gerek yoktur. Bu ilişkiler, hem yönün hem de büyüklüğün tanımları olarak test edilmeyen, ilgili ilişkinin doğrultusuyla ilgili hipotezler olarak ileri sürülür.

Geleneksel teorileştirme, kapsamın genelliğini iddia eder; yani, ilişkinin belirli koşullar altında bir grup için geçerli olması durumunda, muhtemelen aynı koşullar altında diğer gruplar için de geçerli olacağı varsayılır. Bu sebat varsayımı, yalnızca diğer sosyologlar onun güvenilirliğini sorguladığında da çürütülebilir.

Sosyologlar, aynı ilişkinin başka bir grupta yeniden keşfini değil, yalnızca ilişkinin tersine dönmesini veya ortadan kalkmasını önemli bir keşif olarak değerlendirecektir; ilişkinin bir kez keşfedildiğinden beri devam ettiği varsayılır. Kalıcılık, kapsamı genelleştirmeye yardımcı olur, ancak teoride herhangi bir değişiklik gerektirmediğinden genellikle ilgi çekici olmadığı da düşünülür.

The post Formel Teoriyi Keşfetmek first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).