Filipinler, yaklaşık 350 yıl, 1565-1898 yılları arasında İspanya’nın ve 1898’den 1946’ya kadar Amerika Birleşik Devletleri’nin bir kolonisiydi. 1916’dan itibaren Birleşik Devletler, Filipinlileri özyönetim için hazırlamayı amaçlayan Filipin Yasama Meclisini kurdu. Ancak 1941’de Pasifik’te II. Dünya Savaşı’nın patlak vermesiyle Amerikan dönemi kesintiye uğradı, böylece Japon kuvvetleri Ağustos 1945’e kadar ülkeyi işgal etti. 1946’da kurulan Filipin Cumhuriyeti, 1935 Filipin Anayasasına göre örgütlendi.

1940’ta değiştirildiği şekliyle bu tüzük, kuvvetler – yürütme, yasama ve yargı ayrılığı ilkesine sahip demokratik bir başkanlık hükümeti sağladı. Ancak, 1973’te, yasama yetkisinin Ulusal Meclis’e ait olduğu bir parlamenter hükümet sağlayan yeni bir anayasa kabul edildi. Başbakan, kabinesiyle birlikte yürütme yetkisini kullanırken, yargı yetkisi mahkemelere verildi.

Bu yeni yönetim biçimi altında ülke 13 bölgeye ayrılmıştır. Daha sonra her bölge daha da geleneksel siyasi birimlere bölünür: (1) imtiyazlı şehirler ve bunların barangay adı verilen alt birimleri ve (2) şehirlere paralel olan ve kasabaları ve onların alt birimi olan barangay’ları denetleyen iller. 1970’lerde 72 il, 60 imtiyazlı şehir, 1.471 kasaba ve 42.000 barangay vardı. Arka plan olarak ülkenin temel demografik, ekonomik ve politik özelliklerinin bu resmiyle, şimdi okul sistemine ve tarihsel kökenlerine dönüyoruz.

Günümüz Okullarının Tarihsel Kökleri

Mevcut eğitim sistemi esasen Amerikan kökenli olmasına rağmen, kuruluşunu Filipin toplumundaki Batı öncesi akınlara ve İspanyol zamanlarına kadar izlenebilecek değerlere borçludur.

İSPANYA REJİMİ – 1565-1898

İspanyolların gelişinden önce, Filipinliler zaten 17 harften oluşan bir alfabeye sahipti ve çocuklara “okuma, yazma, hesap, din ve kendini savunma” öğretiliyordu.

İspanyollar altında ilk okullar esas olarak Hıristiyan doktrini, dini şarkılar ve dualar öğreten Katolik misyonerlerin elindeydi. İspanyolca iletişim kurmanın zorluğu nedeniyle misyonerler yerel lehçeleri öğrendiler ve Hıristiyan yazılarını bu dillere çevirdiler. Sınıflar genellikle “bir sınıfta ihtiyaç duyulan çeşitli nesneler için herhangi bir iç hüküm bulunmayan çatılı ve kapalı bir yapıda” bir manastırda gerçekleştirildi.

Sömürge hükümeti keşişleri yerlileri eğitmeye çağırsa da, İspanyol tacı tarafından bir devlet ilkokul sisteminin kurulmasını ve erkekler için normal bir okul oluşturulmasını emreden 1863 Eğitim Kararnamesi yayınlanana kadar hiçbir yasal düzenleme yapılmadı. Kararname, her 5.000 nüfus için erkekler için bir ve kızlar için bir okul öngörüyordu. Devam zorunlu ve eğitim dili İspanyolca olacaktı. Normal okulu yaratırken, sömürge yetkilileri eğitim görevinin nihai olarak İspanyol din adamlarından meslekten olmayanlara devredilmesini öngördü.

Filipinler eğitim sistemi
Filipinler üniversitesi
Filipinler’de Üniversite okumak
Filipinler eğitim sıralaması
Filipinler Yüksek Lisans
Filipinler Üniversite bölümleri
Finlandiya eğitim sistemi

1865’teki başka bir kraliyet kararnamesi ile bir ortaokul sistemi kurulacaktı, ancak din adamları eğitimi kontrol etmeye devam ettiğinden ve birkaç meslekten olmayan kişi İspanyolca öğretebildiğinden, ne 1863 ne de 1865 kararnamesi tam olarak uygulanmadı. 1873 tarihli Moret Kararnamesi, eğitimin kontrolünü keşişlerin elinden almaya yönelik başka bir girişimi temsil ediyordu, ancak Katolik yetkililerin güçlü protestosu nedeniyle bu plan rafa kaldırıldı. Dini ve siyasi baskıların bir sonucu olarak, Filipinli ilkokul ve ortaokullarda İspanyolca kullanımı yaygın değildi, bu nedenle tüm yüksek öğrenim İspanyolca olduğu için esasen yüksek öğrenimin kapıları Filipinlilere kapandı.

İspanyol zamanlarında geniş Filipinli kitleler için okulların müfredatı esas olarak Hıristiyanlık doktrinlerinden, dualardan ve dini şarkılardan oluşuyordu. Bununla birlikte, çoğu 1800’lerin sonlarında Manila’da bir tarım kurumu, bir denizcilik okulu, bir ticaret okulu, bir ticaret okulu ve bir tanesi güzel sanatlara odaklanan birkaç teknik ve meslek okulu da kuruldu. Ancak hepsi, hükümet himayesi eksikliğinden ve küçük kayıtlardan dolayı zayıf düştüler. 1820’de kurulan denizcilik okulu faaliyetlerine devam etti ve bugün İspanya’nın mesleki eğitime mirası olarak kaldı.

AMERİKAN DÖNEMİ – 1898-1946

İspanyollar altında kurulan okullar, 19. yüzyılın sonlarına doğru Filipinlilerin İspanya’ya karşı devrimi sırasında fiilen işlevini yitirmişti, bu nedenle 1898’deki Filipin-Amerikan Savaşı sırasında eğitim sistemi büyük ölçüde çökmüştü. Manila’nın Amerikalılara teslim edilmesinden sadece üç hafta sonra, ABD askeri hükümeti, öğretmen olarak ABD Ordusu askerleriyle birlikte yedi okulu yeniden açtı.

1901’de Filipinler’deki İkinci ABD Komisyonu, “Filipin halkı için ücretsiz bir birincil eğitim sistemi sağlamak” için bir Kamu Eğitimi Departmanı oluşturarak 74. Yasasını yayınladı. Bu, Filipinler’de organizasyon, müfredat ve öğretim yöntemlerinde Birleşik Devletler’den sonra modellenen bir devlet okulu sisteminin başlangıcını işaret ediyordu. Sistemle birlikte Amerikan ders kitapları, ekipman ve öğretim ortamı olarak İngilizce geldi.

İlk devlet okulu öğretmenleri, Ağustos 1901’de Thomas gemisine gelen Amerikan sivil öğretmenlerinin katıldığı Amerikan askerleriydi ve onlara Filipin eğitim tarihinde Thomasites adını kazandırdı. Kanun 74, Amerikalıların, bugün Filipin Normal Koleji olarak bilinen yeni oluşturulan Filipin Normal Okulu’nda eğitilecek olan Filipinliler tarafından değiştirilinceye kadar eğitmen olarak detaylandırılacağını belirtti. 1904’ün başlarında, yaklaşık 100 genç Filipinli, birçoğu daha sonra ilk Filipinli eğitim liderleri olan hükümet emeklileri veya hibe alanlar olarak Amerika Birleşik Devletleri’ne gönderildi.

1901’den 1935’e kadar Filipinler, 1946’da gelecek olan bağımsızlığa hazırlık olarak Commonwealth statüsünü aldığında, Kamu Eğitimi Departmanına eğitim sekreteri olarak bir Amerikalı başkanlık etti. Aynı dönemde Amerikalı öğretmenlerin sayısı giderek azaldı, böylece 1935’te sadece 160 kaldı. İlk Filipinli eğitim sekreteri, Departmanın 1935’te Commonwealth hükümetinin başkan yardımcısı olarak görevlendirildiği Sergio Osmena’ydı.

1925’te, Commonwealth’ten on yıl önce, Filipin Yasama Meclisi tarafından ortak bir eğitim komitesi düzenlendi. Filipin okullarının durumunu araştırmak için Dr Paul Monroe tarafından yönetildi.

Monroe Anketi aşağıdaki sorunları bildirdi:

(1) İlk ve orta dereceli okullardaki öğretmenlerin çoğu profesyonel olarak eğitimsizdi, deneyimsizdi ve tatminsizdi.
(2) Öğrencilerin yaklaşık yüzde 82’si dördüncü sınıfın ötesine geçmemiştir.
(3) Tüm sınıf seviyelerinde birçok öğrenci başarısız oldu ve tekrar etmeleri için geri bırakıldı.
(4) Müfredatların tamamı Filipin toplumuna kötü bir şekilde uyarlanmıştır.
(5) Eğitim, ders kitapları olduğu için kitaba dayalı ve yapaydı.
Amerika Birleşik Devletleri’ndeki okullar için hazırlanmıştır.
(6) Gerçek hayatta karşılaşılan yeni durumlarla yüzleşme ve sorunları çözme becerileri ihmal edilmiştir.
(7) Filipinliler İngilizce öğrenmekte büyük zorluk yaşadılar. Öğrenciler okurken
yeni dil haftada 25 saat, kazandıkları kazanımlar ne olursa olsun yerel lehçenin yaygın etkisi ile iptal edildi. Bu durum, Filipin lehçelerinin İngilizceden neredeyse tamamen farklı olması gerçeğiyle daha da kötüleşti. İngilizce oldukça kesik kesik ve aksanlı bir dil iken, Tagalog, Ilocano, Visayan ve diğer lehçelerde şarkı söyleyen, vurgusuz bir monoton hakimdir.
(8) Okullar yetersiz finanse edildi.

The post Filipin’de Eğitim – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).