İdari Verimlilik

Şimdiye kadar yaptığımız tartışmadan, Singapur’un eğitim hedeflerini gerçekleştirmede oldukça başarılı olduğu açıkça görülmelidir. Evrensel ilkokul eğitimi, 1960’ların sonundan önce, dört ayrı müfredat setinin ve dört dil akışına hizmet edecek öğretim elemanlarının gerekli olduğu garip koşullar altında bile sağlandı.

Ayrıca, orta öğretim fırsatları çok daha fazla öğrenciye genişletildi. Örneğin, orta öğretime kayıt 1966 ve 1976 arasında yüzde 35 arttı. 1960’larda nicel hedeflere ulaşmadaki bu başarılarla birlikte, ülkenin eğitim planlayıcıları 1970’lerde hem örgün hem de yaygın sektörlerde eğitimin kalitesini iyileştirmeye odaklanabildiler. 

Bu başarının çoğu, kendisi de birkaç kilit faktörün sonucu olan idari verimlilikten kaynaklanıyordu. Bir bariz faktör ulusun büyüklüğüdür. Daha önce belirtildiği gibi, Singapur, ASEAN ülkeleri arasında nüfus bakımından en küçük ve alanı en yoğun olanıdır. Akıllıca planlama için gereken verilerin toplanması nispeten kolaydır ve ada devletinin tüm bölümleriyle iletişim hızlı ve kesindir. İkinci faktör, hükümetin istikrarıdır.

Halkın Hareketi Partisi, 1960’ların başlarından sonra neredeyse hiç tartışmasız konumuyla, yirmi yıldır hükümetin sıkı kontrolünü elinde tutmayı başardı. Partinin şehir genelindeki toplum hizmeti merkezleri, önderliği insanların ruh halleri ve ihtiyaçları hakkında bilgilendirmek ve ayrıca bireylerin isteklerinin karşılanabileceği ajanslar olarak hareket etmek için dinleme noktaları olarak işlev görür. Hükümet bir politika benimsediğinde, bu politikayı hayata geçirmek için emin adımlarla hareket edebilmiştir.

Bu tür bir politikanın idari uygulamasına bir örnek, ülkenin aile planlaması programıdır. 1966’da hükümet, ulusun öngörülebilir gelecekte istikrarlı bir sıfır nüfus artışı elde etmesini sağlayan güçlü bir nüfus eğitimi ve aile hizmetleri programı yürütmekle sorumlu olan Aile Planlaması ve Nüfus Kurulu’nu kurdu.

Kurul, “Kız veya erkek iki yeter” mottosuyla yaygın bir tanıtım kampanyasına sponsor olmuş, ebeveynlere kısırlaştırma hizmeti sunmuş, kürtajın yasallaştırılmasına yönelik hizmetler sunmuş, çok sayıda anne ve babaya aile planlaması danışmanlığı sağlamış ve çocuk yetiştirmiştir. 

Yaygın eğitim Özellikleri
Yaygın eğitim örnekleri
Yaygın eğitim Nedir
Yaygın Eğitim ve örgün eğitim farkı
Yaygın eğitim kurumları
Formal eğitim
Formal eğitim nedir
Yaygın eğitim amaçları

Ne kadar çok çocuk, o kadar çok vergi. Bu önlemler sayesinde ülke, 1965 ile 1970 arasındaki yıllık büyüme oranını yüzde 2,5’ten yüzde 1,8’e, 1977’de ise yüzde 1,2’ye indirdi. 1970’lerin sonlarına gelindiğinde, bu önlemler ilkokul çağındaki çocukların sayısını yaklaşık yüzde 15 oranında azaltarak ilkokul nüfusunu etkilemişti.

Bu nedenle, hizmet verecek daha az sayıda öğrenciyle, okul sistemi ilköğretim düzeyinde daha küçük bir işletme bütçesi gerektirdi ve fonları ve enerjileri öğretimin kalitesini iyileştirmeye ve orta öğretim okullarını genişletmeye yönlendirebilirdi.

Devletin, kamu ve özel, ülke çapındaki öğrenim sisteminin tüm sektörlerini koordine etme kolu Eğitim Bakanlığı’dır. Birliğe, vücudun ana siyasi figürü olan bir bakan başkanlık eder ve kadroları, sistemin sorunsuz çalışmasını sağlayan kariyer eğitimcileri olan bölüm müdürleri ve onların profesyonel personelinden oluşur. Bakanlık, kökenini Boğazlar Yerleşimleri için bir sömürge Maarif Departmanı’nın kurulduğu 1872 yılına kadar takip eder. 1956’da Bakanlıktan Bakanlığa dönüştürüldü. Bununla birlikte, tüm eğitim için merkezi kontrol kurumu olarak temel rolü on yıllar boyunca aynı kaldı. Zaman zaman, Bakanlığın idari çerçevesi, önümüzdeki yıllarda şehir devletinin öngörülen yönüne uyacak şekilde değiştirilmiştir.

Örneğin, 1968’de Bakanlık, biri genel eğitimden, diğeri teknik ve mesleki eğitimden sorumlu olmak üzere iki ana bölüme ayrıldı. Bu yeniden yapılanma, değişen ekonominin ihtiyaçlarına hızlı ve kesin bir şekilde hizmet edecek türden insan gücü eğitim programlarının geliştirilmesine ek stres verdi.

Bakanlık, uzmanlığını desteklemek için sık sık, üyeleri yalnızca Bakanlığın kendi personelinden değil, aynı zamanda okullardan, ülkenin yüksek öğretim kurumlarından, diğer devlet kurumlarından ve özel sanayi ve ticaret kuruluşlarından seçilen özel komiteler kurar. – ticari sektörler. Daha geniş Singapur hükümeti gibi, Bakanlık da çalışmalarını gerçekleştirirken bilgisayarlar gibi modern teknolojileri ve sistem yaklaşımları gibi kurumsal uygulamaları kullanma açısından zamana ayak uydurmaya çalıştı.

Müfredat Geliştirme Yaklaşımları

Endonezya ve Malezya gibi ülkeler müfredat geliştirmeyi Bakanlıktaki kalıcı bir kuruma atamışken, Singapur’da müfredat planlaması esas olarak bu görev için periyodik olarak atanan komiteler aracılığıyla yürütülmüştür. 1960’larda birbirini takip eden iki komite, çeşitli konu alanlarındaki ders programlarını dört dil akışı için tek tip olacak şekilde yeniden düzenledi ve okullarda kabul edilen ders kitaplarının içeriğini gözden geçirdiler. Bununla birlikte, Wong’a göre, öğretimde temel iyileştirme ile sonuçlanabilecek türden bir analiz yapılmamıştır.

İçeriğin asıl “geliştirilmesi”, yerel sınıflarda öğretim için uygun olduğu düşünülen konuların bir listesi şeklini aldı. Öğretme ve öğrenmenin çeşitli amaçlarını inceleme ve analiz etme ön çalışmaları genellikle eksikti. Bir dizi hedefin verildiği durumlarda, operasyonel tanımlar ya habersizdi ya da belirsizdi.

Müfredat geliştirmenin etkinliğini artırmak için, 1970 yılında Eğitim Bakanı, mevcut müfredatla ilgili tüm konuları görüşmek ve iyileştirme planları formüle etmek için ayda bir kez toplanan Müfredat Geliştirme üzerine yeni bir Danışma Komitesi oluşturdu. Komite matematik, fen bilimleri, okumaya başlama ve diğerleri gibi konu alanlarında çalışan alt komitelere gözetmen ve politika rehberi olarak hizmet etti.

Komite tarafından başlatılan veya desteklenen projeler, katılımcılarını okul müdürleri, öğretmenler ve üniversite düzeyinde konu uzmanları gibi Bakanlık dışından çok çeşitli personelden almıştır. Yeni müfredat projesinin uygulama aşamasında okul müdürleri ve öğretmenlere yönelik seminerler ve çalıştaylar “Eğitim işletmesinde herkes, veliler ve çocuklar, yöneticiler ve öğretmenler pay sahibi olursa kazanımlar daha iyi sağlanır. “

1960’larda müfredatların sınırlı yaklaşımının ve küçük gruplar tarafından ders kitabı revizyonunun aksine, insanların müfredat geliştirmeye bu geniş çaplı katılımı, uygulamada çok sayıda zorlukla karşılaştı. Ancak 1970’lerin ortalarında, gayri resmi olarak geçmiş yaklaşımlara göre bir gelişme olarak değerlendirildi.

The post Yaygın Eğitimin Katkıları – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).