Çok kültürlü Eğitim, cinsiyet, yetenek, sınıf, ırk, cinsellik vb. Farklılıklar karşısında kültürel çoğulculuğu onaylamaya çalışan eğitim politikalarını ve uygulamalarını kapsar. Böyle bir yaklaşımı benimseyen eğitimciler, kültürel çeşitliliğin önemini, alternatif yaşam tarzlarını, yerli kültürleri, evrensel insan haklarını, sosyal adaleti, fırsat eşitliğini (sosyal kurumların gerçek sonuçları açısından) ve gruplar arasında eşit güç dağılımını vurgular.

Farklı gelenekleri ve bakış açılarını öğretmek, stereotipleri sorgulamak, çeşitli ortamlarda işlev görebilmek için uygun kültür kodlarını öğrenmek, tüm grupların topluma katkılarını tanımak (özellikle geleneksel olarak dışlananlar), öğretmenleri teşvik etmek öğrencilerinin deneyimleri ve gerçekleri hakkında daha fazla bilgi edinmek ve materyallerden olumsuz önyargıları ortadan kaldırmak, önemli günlük uygulamalar olarak kabul edilir.

Bu model aynı zamanda işbirliğine dayalı öğrenmeyi, öğrenme sürecine dahil olan tüm katılımcılardan yüksek beklentilere sahip olmayı, öğrenciler arasında olumlu bir benlik kavramını beslemeyi ve basmakalıp dil ​​içermeyen ve çok kültürlü müfredatı yansıtan değerlendirme biçimleri geliştirmeyi de kapsar.

Çokkültürlü Eğitimin savunucuları, davranış kalıplarının, okuryazarlık uygulamalarının, bilgi yapılarının, dil kullanımının ve bilişsel becerilerin sosyokültürel doğasını kabul ederler.

Bu eğitimciler, öğrencilerin öğrenme stilleri, ihtiyaçları ve gerçeklerine dayanan kültürel olarak uyumlu öğretim biçimleri talep ediyor. Bu hedefe ulaşmak için, bu modelde öğretim kadrosunu ve personeli çeşitlendirmeye ve böylece öğrencileri ve topluluklarını daha iyi yansıtmalarına yönelik bir çağrı vardır.

İnsan İlişkilerine benzer şekilde, çok daha fazla ilgili olsa da, Çokkültürlü Eğitim de topluluğu okullara getirmeyi hedefler ve bunun tersi de geçerlidir. Ebeveynlerin pasif rızasını isteyen Olağanüstü ve Kültürel Olarak Farklı Olanı Öğretmenin aksine, bu modelin savunucuları yer alır.

“Çocuklarının, ebeveynlerinin ve topluluk üyelerinin eğitimi söz konusu olduğunda, sadece mezuniyet törenlerine, açıkhavaya veya spor etkinliklerine katılarak sadece seyircilerden fazlası olması gerektiğine inanıyorlar. Tıpkı vatandaş katılımının Amerikan demokrasisi için temel olduğu gibi, okul başarısı için de temel olduğunu savunuyorlar. Çok Kültürlü Eğitim yaklaşımının savunucuları, bütçe prosedürlerine, okul personelinin seçimine ve müfredat geliştirmeye dahil olan topluluğu görmek istiyor. “

Çokkültürlü Eğitimin nihai amacı, yalnızca müfredatı veya bireylerin tutumlarını değil, tüm akademik ortamı dönüştürmektir.

Geleneksel eğitimin özellikleri
Geleneksel eğitimin dezavantajları
Geleneksel eğitimin avantajları
Geleneksel Eğitim Yöntemleri nelerdir
Geleneksel eğitimin zararları
Geleneksel öğrenme yaklaşımları
Geleneksel eğitim felsefesi
Geleneksel eğitim özellikleri

Eleştirel Çok Kültürlü Eğitim

Monolitik bir varlık olarak Eleştirel Çok Kültürlü Eğitimin yaygın yanlış algılarının aksine, genel olarak bu kategoriye giren geniş literatür ve pozisyonlar, yalnızca birden fazla teori ve farklılık olduğunu göstermekle kalmaz.

Bu tür eğitim çabalarını adlandırmak için kullanılan kavramsal tanımlayıcılar bile büyük ölçüde farklılık gösterir: Paulo Freire (1970) bu tür eğitimden “eleştirel pedagoji” olarak bahseder; Henry Giroux (1994a) sıklıkla “isyancı çok kültürlülük” başlığını kullanır; Peter McLaren (1994), “eleştirel ve dirençli çok kültürlülük” veya “devrimci çok kültürlülük” kullanımını tercih eder; Donaldo Macedo (1994) “özgürleştirici pedagoji” den bahseder; ve “sınır ötesi pedagoji” fikrini kucaklar.

Eleştirel Çokkültürlülüğü tanımlamak için çağrılan isimlerin bolluğuna bakılmaksızın, bu çeşitli kavramlar boyunca örülmüş önemli teorik kavrayışlar ve uygulamalar vardır ve bunlar genellikle ortak bir dizi sorun ve koşuldan doğar ve eleştirel konulara odaklanır. 

Sleeter ve Grant’in (1988) tipolojisindeki yaklaşımlar bu temel ilkelerle ve bir dizi eleştirel sosyal kuramcının sesleri aracılığıyla analiz edilecektir. Bununla birlikte, önce Eleştirel Çokkültürlülüğün geleneksel eğitimin reddini sunmak önemlidir.

Geleneksel Sınıfın Eleştirisi

Eleştirel eğitimciler, öğretme ve öğrenmeyi ayrı ve bilimsel bir girişim olarak dar bir şekilde kavramsallaştıran ana akım eğitim programlarına hakim olan geleneksel muhafazakar teknokratik modellerin, öğrencileri eğitmek için genellikle öğretmen uygulamalarının ve müfredatının düzenlenmesi ve standardizasyonuna dönüşen kişisel olmayan yöntemleri benimsediğini ileri sürmüşlerdir. Böylelikle, aktif olarak eğitilmek yerine “eğitilmiş” olan öğretmenin rolü, pasif ve verimli bir bilgi dağıtıcısı rolüne indirgenmiştir.

Okuma, yazma ve matematiğe mekanik bir yaklaşımı destekleyen, “temellere dönüş” olarak adlandırılan bu hareket, öncelikle temel becerilerin ve bilginin eğitmenden öğrenciye akılsız alıştırmalar ve ezberleme yoluyla aktarılmasına odaklanmıştır. Bunlar standartlaştırılmış testlerle kolayca ölçülebilen seçilmiş gerçeklerdir.

Eleştirel çokkültürlü eğitimciler, yalnızca öğrencileri işgücüne hazırlamaya odaklanan bu pedagojik modelin, bilinçli, sosyal açıdan sorumlu ve politik olarak aktif bir öğrenci topluluğu ve vatandaşlık geliştirmenin zorluklarından eğitimi nasıl özetlediğini sık sık tasvir ederler.

Pek çok muhafazakâr, eğitim politikalarını ve uygulamalarını yapılandıran temel değerleri, çıkarları ve güç ilişkilerini ortaya çıkarma girişimlerinin akademik ortamı bozduğunu iddia etti.

Bir çürütücü olarak, eleştirel eğitimciler, toplumun sosyal kurumlar, özellikle okullar anlayışını tarafsızlık ve demokrasi adına depolitize etme çabalarının sadece statükoyu sürdürmek için gerici bir taktik olduğunu iddia ediyorlar.

Formel eğitimin doğası gereği politik doğasını isimlendirmedeki bu isteksizlik veya başarısızlıktan yalnızca muhafazakarların suçlu olmadığını belirtmek önemlidir. Örneğin, eski Başkan Bill Clinton’ın görevdeyken yaptığı iki ayrı ve çelişkili ifadesini ele alalım:

“Politika okul kapısında durmalıdır!”Yerel okul bölgelerini, okullarını kiralamayı veya daha fazla devlet okulu seçimi yapmayı denemeleri veya her okulu tek bir yüksek standartla ölçtüğümüz sürece yapmak istedikleri her şeyi yapmaları için yetkilendirme çabalarını destekliyorum: Çocuklarımız ihtiyaç duydukları şeyi öğreniyor mu? Küresel ekonomide rekabet etmeyi ve kazanmayı biliyor musunuz? “

Clinton, halk eğitiminin temel değerini kariyerizme ve küresel kapitalizme koyuyor olsa da, siyasetin okul kapısında bırakılabileceği fikrini sürdürmekte suç ortağıdır: “Çocuklarımız rekabet etmek ve kazanmak için bilmeleri gerekenleri öğreniyor mu? 

Clinton, halkı eğitmekten açıkça bahsederken neoliberalizmin yerine demokrasi dilini ve yurttaşlık sorumluluğunu seçse bile, yine de siyasi bir duruş sergiliyor olacaktı. Sleeter ve Grant’in (1988) işaret ettiği gibi:

Demokrasiyi öğreten eğitim tarafsız değildir, ancak özel bir bakış açısı sunar. Bu görüş özgürlük, adalet ve eşitlikle ilgili olsa da, yine de bir bakış açısıdır.

The post Geleneksel Sınıfın Eleştirisi – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).