Emek ve istihdam, birçok ülkenin sosyal söyleminde merkezi bir öneme sahiptir. Burada sadece işin yapısı ve organizasyonu ile ilgili sorular analiz edilmekle kalmaz, ayrıca gelirin yanı sıra kişisel tatmin ve sosyal tanınma yönleri de diğerleri arasında önemli bir rol oynar.

Bu yazıda özel bir odak noktası ele alınmalıdır: Bu kitap benzersiz bir şekilde gençlerin ve genç yetişkinlerin “çalışma dünyasına” hazırlanmasıyla ilgilenir. Burada, sözde “çalışma dünyası” kurgusu kapsamlı bir şekilde anlaşılmalıdır. En geniş anlamıyla ‘okuldan işe geçiş’ boyutuyla ilgilenir.

Gerçekleşen gelirin yanı sıra, sosyalleşme, kişisel gelişim, sosyal katılım ve sınıflandırma, belirli meslek ve tatmin ile ilgili kişisel algı vb. yönleri incelenmelidir.

“Okuldan işe” geçişlerin kişisel ve toplumsal yönüne ek olarak, eğitim aşamaları ve farklı mesleki eğitim ve öğretim türleri arasındaki geçişleri yönetmek için gerekli yapısal ve kurumsal koşullara da dikkat edilmesi gerekmektedir.

Her türlü temel (teknik) mesleki eğitimin yanı sıra, meslek öncesi eğitimin yanı sıra çalışma hayatına hazırlayan akademik eğitim alanı, dolayısıyla ileri eğitim gibi bu kitabın odak noktasıdır.

Başlıkta belirtilen “hazırlık” yönü, eğitim bilimindeki klasik iddia açısından, gelecek nesillere bilgi ve beceri aktarımının yanı sıra deneyimin iş dünyasının gereksinimleriyle başa çıkabilmesini sağlamak için anlaşılmalıdır.

‘Çalışma Dünyasına Hazırlık’ tartışmasının özellikle Hindistan’da neden büyük önem taşıdığı sorusunun yanıtı madalyonun bir yüzü. Diğer taraf ise uluslararası bağlamdan kaynaklanmaktadır. Burada özellikle Hindistan’ın neden bu konuda analiz edilmesi gereken önemli bir ülke olduğu sorulmalıdır.

Her iki bakış açısı da çok boyutlu bir yapıya sahiptir, çünkü bazı yönler veya daha doğrusu zorluklar dış kaynaklıdır, dolayısıyla eğitim sisteminin dışında bulunur ve diğerleri eğitim sisteminin kendisiyle ilgilidir. Bu noktada tamamlanmış bir tartışmayı gerçekleştirmeye çalışmadan, en azından şu temel noktaları belirtmek gerekir.

Hindistan, büyük bir ülke ve bölge, dünya çapında yedinci en büyük ülkedir. Bir milyardan fazla nüfusu ve 500 milyondan fazla kişiyi istihdam eden kişi sayısıyla, ikinci sırada bile yer almaktadır.

Son yıllarda yaşanan küresel ekonomik krize rağmen ülke ortalama yüzde 8,5 oranında bir ekonomik büyümeye ulaştı. son yıllarda dünya çapında en hızlı büyüyen ulusal ekonomiler arasında yer almaktadır. Sonuç olarak, uluslararası bir perspektiften, bu küresel öneme sahip ülkede eğitim ve istihdam sistemi bağlamındaki gelişmeleri derinlemesine ele almak çok önemlidir.

hindistan’ın zenginlik kaynakları nelerdir
Hindistan ekonomisi neden güçlü
Hindistan ekonomisi neye dayanır
Hindistan sanayisi
Hindistan sanayi bölgesi midir
Hindistan ihracat rakamları
Hindistan tarım ve hayvancılık
Hindistan GSYİH

Üstelik ülke çok genç bir nüfusa sahiptir. 2021’de nüfusun yaklaşık %66’sı 15 ila 59 yaşları arasında ve dolayısıyla istihdam edilebilir bir yaşta olacak. Bununla Hindistan, dünya çapında ortalama olarak en genç nüfuslardan birine sahip. Yüksek doğum oranları nedeniyle bu sayı önümüzdeki yıllarda daha da artacaktır.

Tahminlere göre, 2025 yılına kadar tüm Hintlilerin %70’i istihdam edilebilir bir yaşta olacak. Bu, diğer ülkelere kıyasla önemli bir avantaj olabilir, ancak yüksek sayıdaki gencin aslında iş bulduğunu varsayıyor.

Aynı zamanda, büyümeye katılmak ve refah ve memnuniyet yaratmak için potansiyel çalışanları uygun şekilde nitelendirmek için ülkeyi büyük zorluklarla karşı karşıya bırakıyor. Bu insan gücünün çoğunluğu kullanılmadan kalırsa, bu “demografik temettü” de hızla “demografik dezavantaj”a dönüşebilir.

Aynı zamanda, Hindistan bir beceri boşluğu ile karşı karşıyadır çünkü özellikle orta beceri düzeyinde (akademik yolun altında) ve burada mavi yakalı sektörde, Hindistan işgücü piyasasındaki ekonomik gelişme nedeniyle büyük bir talep var.

Bununla birlikte, piyasadaki mevcut işçiler, istihdam sisteminin bu kısmı için nadiren yeterli niteliklere sahiptir. Böylece, örneğin bir yandan zanaat ve imalat sektörünün umutsuzca vasıflı işçi aradığı ve diğer yandan işe yeni başlayan gençlerin yeterli iş bulamadığı durumlarda çok sayıda uyumsuzluk ortaya çıkıyor.

Uluslararası bir perspektiften olduğu kadar dahili bir bakış açısından da, Hindistan’da da baskın, özel bir özelliğin dikkate alınması gerekiyor. Hindistan, ülkenin ekonomik çıktısının yaklaşık %60’ını oluşturan ve tüm işçilerin %90’ından fazlasını istihdam eden büyük bir kayıt dışı sektöre sahiptir.

Bu ekonomik ve işgücü piyasası uluslararası standartlara göre çok geniştir ve eğitim ve işgücü piyasası politikası açısından hiç kimse bunu görmezden gelemez. Hindistan ekonomisinin kayıt dışı sektöründe, ‘beceri kazanımı’ birçok durumda yaygın veya gayri resmi öğrenme yoluyla gerçekleşir.

Hindistan Ulusal Örnek Anketi (2006), 15-19 yaşlarındaki kişiler arasında sadece yaklaşık %2’sinin örgün mesleki eğitim aldığını ve diğer %8’inin yaygın mesleki eğitim aldığını bildirdiğini ortaya koymaktadır. Kayıt dışı sektördeki çalışanlar için, şeffaflığı ve hareketliliği sınırlayan edinilmiş becerilerin belgelendirilmesi yoktur.

Konunun önemli rolüne rağmen, nispeten az sayıda araştırma bulgusunun mevcut olması şaşırtıcıdır. Mesleki eğitime ilişkin özellikle ampirik araştırma bulguları, çoğunlukla yalnızca parçalanmış ve parçalanmış bir şekilde veya daha doğrusu tek, kısmi yönlere odaklanmış olarak mevcuttur. Sonuç olarak, en azından mevcut bulguların bu çalışma aracılığıyla bir araya getirilerek ele alınması gereken bir araştırma ihtiyacı bulunmaktadır.

Araştırmanın temel ve parçalanmış durumunun bir nedeni, şu ana kadar Hindistan’da TVET araştırması bağlamında kapsamlı bir araştırma topluluğu olmamasıdır. Örneğin, Avrupa’daki Avrupa Mesleki Eğitimi Geliştirme Merkezi (CEDEFOP) gibi önemli araştırma kurumlarının yanı sıra daha büyük, araştırma odaklı akademik eğitim kursları da eksiktir.

Farklı alt disiplinlerden seçkin Hintli araştırmacıları bir araya getirerek bir araştırma topluluğunun eksikliği giderilemez. Bununla birlikte, gelecekte bir ara bağlantı ve dolayısıyla bir araştırma topluluğu oluşumuna yönelik bir adım olabilir.

Farklı mesleki eğitim türlerinin türleri ve amaçları hakkında güvenilir veri ve bilgi oluşturmak yerine geleneksel arz-talep yönelimine daha fazla odaklanma eğiliminde olan Hindistan’daki bazı mevcut araştırma önceliklerini yeniden gözden geçirmek de gereklidir. 

The post Hindistan’ın İş Dünyası  – Hindistan’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

1,2 milyar nüfusu ve 500 milyondan fazla iş gücü ile Hindistan, küresel mali krizin dünya çapında birçok ülkeyi vurduğu 2008 yılına kadar istikrarlı bir Gayri Safi Yurtiçi Hasıla (GSYİH) büyüme oranını korumuştur.

Financial Express’e (2015) göre, ekonomi, 2015’in son çeyreğinde %7,5’e varan GSYİH büyümesinin hızlandığına dair işaretler verdi; bu, dünyanın en hızlı büyüyen büyük ekonomilerinden biri için çarpıcı bir gelişme. Ekonominin bu etkileyici büyümesi, örgütlü ve örgütlenmemiş sektörlerdeki ciddi beceri eksikliklerine rağmen Hindistan’da vasıflı işçi talebinde bir artışa neden oldu.

Hindistan Ulusal Beceri Geliştirme Şirketi (NSDC), kısa süre önce KPMG tarafından Hindistan ekonomisinin gelişmekte olan 24 sektöründeki beceri boşlukları üzerine yürütülen bir araştırmayı görevlendirdi.

Çalışmanın bulguları, bu 24 sektör genelinde, yaklaşık 109,73 milyon olan artan insan kaynağı gereksinimini ortaya koyuyor ve ilk on sektör, gereksinimlerin yaklaşık %80’ini karşılıyor.

Çalışmanın amacı, mevcut beceri gereksinimlerinin sektörel ve coğrafi yayılımını anlamaktır. Tahminler, her sektördeki küçük, orta ve büyük ölçekli işletmelerin yanı sıra Sektör Beceri Konseyleri (SSC’ler), beceri alanında ve akademide eğitim sağlayıcıları da dahil olmak üzere kapsamlı bir paydaş katılımına dayanmaktadır.

Çalışmalar, 2013-17 ve 2017-22 olmak üzere iki dönem için beceri boşlukları hakkında ayrıntılı veriler sağlar. Raporlar, önümüzdeki on yılda 109 milyona yakın kalifiye iş gücü olacağı tahmin edilen devasa endüstri gereksinimlerinin altını çizdi.

Hindistan işgücü piyasasında süregelen beceri boşlukları, yakın geçmişte Hindistan’daki hem politika yapıcılar hem de sanayiciler için ciddi bir endişe kaynağı olmuştur. Diğer çeşitli araştırmalar, Hindistan’daki farklı sektörlerdeki beceri boşluklarını vurgulamıştır.

Hindistan işgücünün %2’sinden fazlasının (toplanmış veriler) örgün mesleki eğitimde beceri eğitimi aldığı ortaya çıkmıştır. Sadece %2,4’ü enformel mesleki eğitim almıştır. Mesleki eğitim almış mezunlar da işgücü piyasasında gerekli olan becerilerden yoksundur.

Bu nedenle, mezun istihdam edilebilirliği bir engel olmaya devam etmektedir. Ülkede genel eğitim ile mesleki eğitim arasında sınırlı resmi bağlantı vardır. Ayrıca, Hindistan’daki işgücü piyasası dinamik bir değişim geçiriyor. Bunun arka planında, 2009 yılında NSDC, önümüzdeki 15 yıl içinde 365 milyon kişinin işgücüne katılmaya uygun hale gelmesinin beklendiğini ve her yıl yaklaşık 11-13 milyon kişinin iş fırsatları aramasının beklendiğini tahmin ediyor.

Fırsatlar ve Zorluklar

Hindistan’ın büyüme hikayesi fırsatlar ve zorluklarla karşı karşıya. Hindistan, 2020 yılına kadar dünyanın en genç ülkelerinden biri olmaya hazırlanıyor, bu Hindistan için büyük bir fırsat. Ortalama çalışan Hintli, Çin’de 37 ve gelişmiş ülkelerde 45’ten fazla iken 2020’de sadece 29 yaşında olacak. Hindistan, çok sayıda gençten kazanç elde edecek.

Gelecekteki demografik temettü fırsatlar sunacak olsa da, hem nicelik hem de nitelik olarak kalıcı beceri boşlukları zorluklar yaratmaktadır. Mesleki eğitim alan mezunlar, iş dünyasında gerekli olan pratik becerilerden büyük ölçüde yoksundur. Ayrıca, sektöre meydan okumaya devam eden işsizliğin ve insana yakışır işin ön saflarındalar.

Hindistan ekonomisi neden güçlü
Hindistan ekonomisi dünyada kaçıncı
Hindistan ihracat rakamları
Hindistan ekonomisi nasıl gelişti
hindistan’ın zenginlik kaynağı nedir
Hindistan ekonomisi neye dayanır
Hindistan sanayisi
hindistan’ın zenginlik kaynakları eodev

Zorlukların Ele Alınması

Teknik ve Mesleki Eğitim ve Öğretimin (TVET) bir çözüm olarak görülmesi için iki önemli şeye bakılması gerekir. Ne tür bir mesleki eğitim ve öğretime ihtiyaç duyulduğunu ve bu MEÖ sağlanmasının ekonominin acil taleplerini nasıl desteklediğini anlamak önemlidir.

Bu, Hindistan’da TVET’in kalkınmanın ekonomik, sosyal ve çevresel boyutlarını desteklemedeki dönüştürücü rolüne uygun şekilde dokunarak TVET’in radikal bir şekilde yeniden yapılandırılmasını gerektirir. TVET’in enformel ve örgütlenmemiş sektörlerde kapana kısılmış büyük nüfus marjı için fırsatlar yaratacak ve halihazırda resmi TVET sistemlerinde bulunanlar için kaliteli bilgi ve beceri sonuçlarını hedefleyecek şekilde farklı şekilde yeniden düzenlenmesi gerekmektedir.

Bu hedefleri desteklemek ve uygulama yollarını açmak için kapsamlı bir TVET Yasası geliştirmek için kamu ve özel sektör, toplum ve diğer paydaşları içeren çok paydaşlı bir ortaklık gereklidir.

Mesleki eğitim ve öğretimin pratik bileşeni Hindistan’da özellikle orta öğretim düzeyinde büyük ölçüde sınırlıdır. Şirket temelli veya işyeri temelli eğitim tarafından büyük ölçüde desteklenmedi. TVET’in yeniden yapılandırılması, endüstri birliklerinin, sektör konseylerinin ve şirketlerin aktif bir rol oynayabileceği TVET hükümlerinde yerleşik zorunlu pratik bileşenin yerleştirilmesi anlamına gelir.

İş dünyasında ortaya çıkan beceri ve yeterlilik gerekliliklerini belirlemek ve eğitim ve öğretimin bu yeterlilik ihtiyaçlarını karşılamasını sağlamak, alaka düzeyini ele alacak ve okullarda ve eğitim mekanlarında geçirilen zamanı birçok genç için daha anlamlı ve amaçlı hale getirecektir.

Kalite açısından, endüstrinin gerektirdiği becerileri yansıtacak şekilde müfredat içeriğinin güncellenmesi, daha fazla gencin TVET kurslarına çekilmesi için eğitim sunumunun modernleştirilmesi ve istihdam edilebilirlik becerisini sağlamak için okuldan işe geçişin yenilenmesi, TVET’i oluşturabilecek şeyler arasındadır. 

Gerçekten de, TVET birçok ülkenin gündeminde üst sıralarda yer almaktadır ve daha da geliştirilmesi, sosyo-ekonomik fırsatları desteklemek için vasıflı ve teknik işgücü üretme konusundaki yüksek potansiyeline bağlanmaktadır.

Okuldan işe geçişi başarılı bir şekilde kolaylaştırmak için özel sektör katılımı kritik öneme sahiptir. Bu, örneğin Almanya’da olduğu gibi, örneğin ikili eğitim sistemi/ikili eğitim sistemi/çıraklık modelinin sunulması gibi, özel sektörün ve diğer sosyal ortakların mesleki eğitim ve öğretimin uygulanmasına katılımını tarihsel olarak entegre etmiş ülkelerde kanıtlanmıştır.

Almanya’nın ekonomik kalkınma yoluna bakıldığında, son 40 yıl, Alman sanayi sektörünün üretime dayalı bir ekonomiden teknoloji ve yeniliklerin yönlendirdiği bilgi temelli bir ekonomiye nasıl ilerlediğini gördü. Teori ile işyeri ortamlarında uygulamaya dayalı eğitimin birleştirilmesi ve uygulamalı araştırma, TVET’yi geleneksel el emeği kavramından uzaklaştırmada uzun bir yol kat etti, ancak Almanya’da genel imajdaki zorluklar kaçınılmazdır.

The post Hindistan’da Beceri Geliştirme Fırsatları  – Hindistan’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).