Bir gruba ait son soru, katılımcıların kendilerini iki dilli olarak görüp görmediklerini öğrenmeye yönelikti. Verilen cevapların 11’i, katılımcıların çoğunun kendilerini iki dilli olarak gördüğünü ve sadece dokuz kişinin bu soruya olumsuz yanıt verdiğini göstermektedir. Burada ilginç olan, tamamlanan yirmi anketten ikisinde, katılımcının D2 yeterlilik düzeyi ile ilgili yanıtın, kendisini iki dilli olarak görüp görmediği ile örtüşmemesidir.

Her iki katılımcı da L2 yeterlilik düzeylerini yeterli olarak tanımladı, ancak aynı zamanda kendilerini ana dillerinde ve İngilizce/İzlandaca’da iki dilli olarak gördüler. İlk bakışta bu çok karmaşık görünüyor, ancak iki dillilik kavramının yakından incelenmesinden sonra daha da netleşiyor. Bu makalenin başında da belirtildiği gibi, iki dillilik teriminin bir dizi çeşitli tanımı vardır.

Bunlardan biri, ikinci bir dilin asgari düzeyde bilgisine sahip olsa bile, bir kişinin iki dilli olduğunu düşünmeye izin verir. Bu açıdan bakıldığında özneler iki dilli olarak görülebilir. İki dillilerin çoğunluğu İngiliz ve İspanyol gruplar arasında bulundu. Japon grubu eşit sayıda iki dilli ve tek dilli, Rus grubu ise çoğunlukla tek dillilerden oluşuyor.

2) Katılımcıların çocuklarının okuma, yazma ve sözlü D1 ve D2 Yeterlikleri ile ilgili sorular: Ankete katılanlardan, çocuklarının hem anadilinde hem de İzlandaca yeterliliği ile ilgili soruları yanıtlamaları istendi. Ebeveynlerinden farklı olarak, çocukların ana dil yeterliliği çok çeşitli düzeylerde (yoksuldan mükemmele) temsil ediliyordu.

Cevaplar, altı çocuğun anadillerinde iyi düzeyde okuma yeterliliğine sahip olduğunu göstermektedir; beş tanesinin L1 okumasında yeterli düzeyde olduğu kabul edildi; üç çocuk ebeveynlerinden çok iyi bir not aldı; bunlardan ikisi mükemmel düzeyde yeterliliğe sahip ve geri kalanı (iki çocuk) 1. Dilde okuma becerileri konusunda yetersiz bilgiye sahip olarak tanımlandı. Çocukların D1 yazma yeterlikleri konusunda çok benzer cevaplar alındı.

Çoğu çocuğun L1’inde (altı çocuk) iyi yazma becerileri vardır; beş çocuk yeterlidir; sadece bir çocuk L1 yazmada mükemmel ve dört çocuğun anadillerinde yazma becerileri zayıf. Sözlü beceriler çoğunlukla çok iyi ve iyi olarak tanımlanır (sekiz ve beş cevap).

Bu kategoride, Japonca ve İspanyolca grupları mükemmel olarak işaretlenen yanıtlara sahip değildir, bu nedenle her iki grup da aynı sayıda yanıta zayıf olarak işaretlenmiştir ve diğer dil gruplarıyla karşılaştırıldığında, Japon grubu en fazla sayıda yanıta yeterli olarak işaretlenmiştir. Aksine, bu kategorideki İngilizce grup cevaplarının çoğunluğu çok iyi olarak işaretlendi.

Alınan cevaplara göre, çocukların İzlandaca dil yeterliliği (L2) genellikle çok iyi veya iyi olarak tanımlanmaktadır. İzlandaca’da yeterli ve zayıf düzeyde okuma, yazma ve sözlü yeterlilik alan çocuklar, İzlanda’ya yeni taşınan ve dili yeni yeni öğrenmeye başlayan ailelere aittir.

Bir çocuğun İzlandaca yeterliliği ebeveyni tarafından değerlendirilememiştir çünkü verilen cevaplara göre çocuk “İzlanda dili öğrenmiyor”. Ancak, çocuğun İngilizce (L2 olarak) yeterliliği mükemmeldir. Bu kategoride zayıf olarak işaretlenen yanıtların yalnızca Rus grubundan alındığını belirtmek önemlidir.

“Çocuğunuzu iki dilli (çok dilli) olarak görüyor musunuz?” sorusuna ilişkin Alınan cevapların çoğu, ebeveynlerin çocuklarını iki dilli olarak gördüklerini göstermektedir (on beş cevap). Ancak beş katılımcı, çocuklarını iki dilli olarak görmediklerini belirtmiştir. Çoğu durumda bu cevap, bir çocuğun L1 veya L2’deki yeterlilik düzeyine bağlıdır. Burada en fazla olumsuz yanıtı Japon grubu aldı.

Sosyolekt nedir
Yarı dillilik Nedir
Dengeli iki dillilik nedir
İki dillilik Türleri
Tek dillilik Nedir
Kritik dönem hipotezi nedir
İki dillilik Nedir
Baskın iki DİLLİLİK nedir

Çocukların Dilsel ve Sosyal Kimlikleriyle İlgili Sorular

Katılımcıların çocuklarının öz kimlikleri ile ilgili çeşitli sorular sorulmuştur. Bu gruba ait ilk soru çocuğun ulusal öz kimliği ile ilgiliydi. Bu soru şaşırtıcı bir sonuç göstermedi ve alınan tüm cevaplar aynı denekler tarafından verilen diğer cevaplarla örtüşüyor.

Katılımcıların algılarına göre sekiz çocuk kendilerini İzlandalı olarak görmektedir; beşi İzlanda’da kendilerini yabancı olarak görüyor ve yedi çocuk duruma göre hem İzlandalı hem de yabancı. İzlanda’da çocuklarının kendilerini yabancı olarak gördüklerini söyleyen grupların sadece Japon (bir cevap) ve Rus (dört cevap) grupları olması ilginçtir.

Çocukların dilsel öz kimlikleri ile ilgili olarak yanıtlayıcılara “Çocuğunuz halka açık yerlerde size hitap ederken hangi dili kullanıyor?” gibi sorular sorulmuştur. ve “Çocuğunuzun herhangi bir dil tercihi var mı?” Cevaplar, çocukların çoğunun halka açık yerlerde ebeveynlerine hitap ederken L1 kullandığını (on üç cevap), ancak yedisinin ebeveynleriyle İzlandaca iletişim kurduğunu gösteriyor. Cevaplara göre, halka açık yerlerde ebeveynlerine hitap ederken L2 kullanan çocukların çoğu Japon grubundan geliyor.

Bununla birlikte, Rus grubu en fazla sayıda zıt cevaba sahipti. Dil tercihlerinden bahsederken on bir çocuk L1, L2 veya “bildikleri tüm yabancı dilleri” kullanmayı tercih ederken, dokuz çocuğun herhangi bir dil tercihi yok. D2’de çocukların iletişim becerileri ile ilgili bir soru “Siz ve çocuğunuz (kendi) kendi ülkenizdeyken, çocuğunuz etrafındaki insanlarla kolayca iletişim kuruyor mu?” şeklinde formüle edilmiştir.

Şaşırtıcı bir şekilde, yanıtların büyük çoğunluğu (on dokuz yanıt) olumluydu ve yalnızca bir yanıtlayıcı olumsuz yanıt verdi. Japon grup üyesinden olumsuz yanıt alındı. Bu sonuçlar, Móðurmál öğrencilerinin büyük bir çoğunluğunun sadece ana dillerinde sağlam konuşma becerilerine sahip olmadıkları, aynı zamanda ana kültürleriyle kendilerini rahat hissettikleri sonucuna varmaktadır.

Katılımcıların anadili ve yabancı dil öğrenimi ve kullanımına yönelik tutumları ile ilgili sorular: Katılımcılara evde ve halka açık yerlerde dil kullanımı ile ilgili bir takım sorular sorulmuştur. Yanıt verenler ile evdeki çocukları arasındaki dil kullanımıyla ilgili soru, doğrudan aile içindeki dil kullanımına bağlı sonuçlar verdi. Hem ebeveynlerin hem de bakıcıların aynı ülkeden geldiği ailelerde, doğal olarak sadece L1’lerini düzenli olarak kullanırlar.

The post Çocukların Dilsel ve Sosyal Kimlikleri – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

İki dilli eğitimin ve ana dil desteğinin esası hakkındaki tartışmalar uzun süredir ortalıkta dolaşmaktadır. Anadil desteği bilişsel, dilsel ve akademik başarıya mı yol açıyor yoksa sadece yeni bir kültüre uyum sürecini mi yavaşlatıyor? Bu soru, genç iki dillilerin eğitim sürecindeki de en önemli konudur.

Son zamanlarda yapılan bir dizi araştırma, eğitimde anadil desteğinin çocukların bilişsel, dilsel ve akademik başarıları üzerinde yalnızca olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. Peal ve Lambert (1962) ve Kanadalı öğrenciler üzerindeki araştırmaları ile başlayıp Ellen Bialystok (2001), Jim Cummins (2001), James Crawford (1998/99) ve diğer eğitim uzmanlarının daha yakın tarihli çalışmalarıyla biten sonuçlar, anadil desteğinin iki dilli çocukların yalnızca akademik yeterlilikte tek dilli meslektaşlarına ulaşmalarına değil, onları aşmalarına da yardımcı olur.

Araştırmalara göre, iki dil bilenler L1 bilgilerini yeni dil çerçevesine aktarıyorlar, bu da çocukların anadilinde okuryazarlık geliştirirken bu becerileri ikinci dillerine kolayca aktardıkları anlamına da geliyor.

İki Dilli Çocukların Ana Dili: Eğitim İçin Neden Önemlidir başlıklı makalesinde. (2001), iki dilli eğitimin en önemli uzmanlarından biri olan Jim Cummins, okullarda ana dili öğretiminin önemi hakkında modern bir araştırmaya atıfta da bulunmaktadır.

Yazar, ana dili öğretiminin iki dilli çocukların eğitim süreci için çok önemli olduğunu aşağıdaki noktaların gösterdiğine inanmaktadır:

– İki dilliliğin çocukların dil ve eğitim gelişimleri üzerinde olumlu etkileri vardır. Cummins, erken yaşta iki veya daha fazla dil öğrenen çocukların, bir dilin yapısını ve kavramını daha iyi anlama eğiliminde olduklarını, çünkü her iki dilin kavrayışlarını karşılaştırma ve karşılaştırma şansına sahip olduklarını da söylüyor;
– Çocukların ana dilinin gelişim düzeyi, ikinci dil gelişiminin güçlü bir yordayıcısıdır. Yazar, dillerin karşılıklı bağımlılığından bahsediyor. Anadili için evde destek alan bir çocuğun akademik olarak başarılı olmasında bir avantajı da vardır;
– Okulda anadilin tanıtılması, yalnızca ana dili değil, aynı zamanda çocukların okuldaki çoğunluk dilindeki becerilerini de geliştirmeye yardımcı olur. Önceki iki noktadan da anlaşılacağı gibi, iki dilli çocuklar ana dil becerilerini ikinci dillerine başarılı bir şekilde dönüştürürler. Bu nedenle okulların anadilini desteklemesi iki dilli çocukların akademik becerilerini geliştirmede de çok önemlidir;
– Okulda bir azınlık dili aracılığıyla eğitim zamanı geçirmek, çocukların çoğunluk okul dilinde akademik gelişimine de zarar vermez. Yazar, Belçika’da çocukların Almanca, Fransızca ve ana dillerini başarıyla öğrendikleri bir program örneği veriyor. Ana dili öğretimi, çocukların dilsel kavramları öğrenmelerine ve bunları başka bir dile aktarmalarına da yardımcı olur;
– Çocukların ana dilleri kırılgandır ve okulun ilk yıllarında kolayca kaybolur. Çocukların anadilini desteklemek önemlidir, çünkü erken okul yıllarında iki ila üç yıl içinde de kaybedilebilir. Ebeveynler evde ana dillerini uygulamalı ve öğretmenler öğrencileri ana dillerini kullanmaya teşvik etmelidir;
– Okulda bir çocuğun dilini reddetmek, çocuğu da reddetmektir.

Dil, bir çocuğun kimliğinin önemli bir parçasıdır. Genç iki dil bilenler okulda ana dillerini kullanmamaları gerektiğini düşündüklerinde, bu kısmi bir kimlik kaybına yol açabilir. Öğretmenlerin öğrencilerinin anadillerini kullanmaları konusunda olumlu olmaları da gerekmektedir.

İki dil bilenler modern topluma büyük katkı sağlayabilir, ancak onların yetenek ve ihtiyaçlarını desteklemek gerekir. Öğretmenlerin öğrencilerinin ana diline karşı sadece pasif bir tutum içinde olmaları yeterli değildir, aksine onları sınıfta kullanmaya teşvik etmeli ve çocukların her iki dilde de güçlü bilişsel beceriler geliştirmelerine yardımcı olacak olumlu bir atmosfer de sağlamalıdır.

Dengeli iki dillilik nedir
Yarı dillilik Nedir
İki dillilik Türleri
Tek dillilik Nedir
Kelimelerdeki bireysel seslerin tanınmasını gerektiren farkındalık
Konuşma döneminin Evreleri
Çok dillilik Nedir
İki dillilik Nedir

İki Dilli Eğitim Yoluyla Birinci Dilin Korunması

Bu bölüm, çeşitli iki dilli eğitim türlerine odaklanacak ve anadil desteği olgusunu tartışacaktır. İki dilli eğitim terimi, iki dilde müfredat sağlayan veya anadil gelişimini destekleyen eğitim türünü de ifade eder.

Başlıca iki dilli eğitim türleri vardır:

– erken çıkış veya geçiş iki dilli programlar. Bu programlar öğrencilerin ana dillerini kullanarak onlara temel ikinci dil bilgisi sağlamak üzere tasarlanmıştır, bu programlar genellikle öğrenciler ana dil sınıfına taşınmadan önce 2 veya 3 yıl sürer;
– Aksine, geç çıkış programları daha uzun süre dayanır ve erken çıkış programlarına göre daha fazla başarı gösterir. Okul öncesi çift dilli bir eğitim olarak başlarlar ve ancak 4. sınıftan sonra öğrenciler çoğunlukla ana dilde dersler alırlar;
– iki yönlü iki dilli eğitim programları. Bu programlar en başarılı iki dilli eğitim türü olarak kabul edilmektedir. Programlar, aynı sınıfta hem çoğunluk hem de azınlık dillerinde öğrenim gören öğrencileri içerir ve talimatlar iki dilde eşit olarak verilir. Böylece anadilleri ne olursa olsun tüm öğrenciler de iki dilli olurlar.

Zorunlu eğitim sürecine eklenen iki dilli programlarla birlikte, tüm dünyada temsil edilen tamamlayıcı ana dil programları bulunmaktadır. Bu programlar azınlık dil gruplarından çocuklar için tasarlanmıştır ve genellikle etnik topluluklar, elçilikler veya çeşitli kültürel fonlar tarafından desteklenir. Bunun gibi programlar, çocukların L1’lerini sürdürmelerine ve yerel kültürlerinin özelliklerini öğrenmelerine yardımcı olmaya da odaklanır.

İzlanda’da İki Dillilik ve İki Dilli Eğitim

İzlanda’da iki dilliliğin gelişimini etkileyen faktör, ülkeye gelen göçmenlerin büyük artışıdır. Hagstofa Íslands’e göre 2008 yılında İzlanda’da yaşayan yabancıların toplam sayısı 27.240 kişiydi ve 2009 yılında Reykjavik bölgesinde yaşayan yabancıların sayısı 10.729’du ve bu Reykjavik’teki toplam nüfusun %9’undan fazlasını oluşturuyor. alan.

1998’de İzlanda’daki toplam göçmen sayısı 6.514 kişiydi. Bu istatistikler, İzlanda’da yaşayan İzlandaca dışında anadili olan insan sayısının son on yılda muazzam bir şekilde arttığını göstermektedir.

The post İki Dillilik ve Bilişsel ve Akademik Başarı – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).