İsviçre makamlarıyla istişare halinde inceleme için oluşturulan kontrol pilotları ekibi aşağıdaki üyelerden oluşur:

● Profesör Ulrich Teichler – Müdür, Yüksek Öğrenim ve Çalışma Araştırmaları Merkezi, Kassel Üniversitesi, Almanya. Profesör Teichler, İnceleyiciler ekibinin Raportörüdür.
● Dr. Elsa Hackl – eski Müdür, Eğitim, Bilim ve Kültür Bakanlığı, Avusturya; Siyasal Bilimler Bölümü, Viyana Üniversitesi.
● Profesör Michel Hoffert – Başkan Yardımcısı, Université Louis Pasteur, Strasbourg I, Fransa.
● Profesör Alan Wagner – Başkan, Eğitim Yönetimi ve Politika Çalışmaları Bölümü, State University of New York, Albany, Amerika Birleşik Devletleri.
● Dr. Abrar Hasan – Eğitim ve Öğretim Politikaları Bölümü Başkanı, OECD.

OECD Sekreterliği tarafından Haziran 2001’de incelenecek konuların gözden geçirilmesi ve arka plan raporu ve gözden geçirme misyonu için prosedürlerin belirlenmesi için bir “ön ziyaret” gerçekleştirilmiştir. Kilit üst düzey politika yetkilileri ve incelemeyi organize etmekten sorumlu İsviçre ekibi ile toplantılar yapıldı.

OECD inceleme ekibi, çalışma misyonunu 18-27 Kasım 2001 tarihleri ​​arasında üstlenmiştir. Bu ziyaret sırasında ekip, Federal ve Kanton hükümetlerinden bakanlar ve üst düzey yetkililer (eğitim ve diğer portföyler) ve üniversitelerin, teknoloji enstitülerinin temsilcileri ile bir araya geldi. uygulamalı bilimler üniversiteleri, diğer üçüncül kurumlar ve üçüncül ile ilgili dernekler ve kuruluşlar yer alır.

Eğitim ve araştırma kurumlarında çok sayıda kurum ziyaret edilmiş ve üçüncü şahıslar (iş ve belediye yetkilileri dahil), yöneticiler, personel ve öğrenciler ile toplantılar yapılmıştır.

Arka plan raporundaki bilgilere, inceleme görevi sırasındaki tartışmalara ve ekip tarafından toplanan diğer bilgilere dayanarak, incelemeyi yapanlar raporlarının ilk taslağını hazırladılar. İsviçre makamlarıyla yapılan istişarelerden sonra, daha fazla yorum için ikinci bir taslak hazırlandı.

Eğitim Komitesinin 22 Ekim 2002 tarihindeki olağan toplantısı sırasında bir gözden geçirme oturumu düzenlendi. Bu oturum, gözden geçirme ekibi tarafından ortaya atılan sorulara ve tavsiyelere dayanıyordu. Denetçilerin raporu, inceleme oturumu tartışmalarını dikkate almıştır.

İnceleme ekibinin raporu, yükseköğretim politikası boyunca yürütülen üç ana temayı ele almaktadır. Yükseköğretim sisteminin şeklini ve boyutunu, yani nicel ve yapısal konuları ele almaktadır. 8. Bölüm, yüksek öğretimin temel işlevlerine, yani araştırma ile öğretme ve öğrenmeye odaklanır.

Yönlendirme konularını, yani ulusal ve alt-ulusal makamlar ile hükümet ve diğer dış paydaşlar arasındaki ilişkileri ele almaktadır; kurumlar ve bu yetkililer ve paydaşlar arasındaki ilişkiler; ve yükseköğretim kurumlarında yönetişim, yönlendirme ve değerlendirme.

Yüksek öğretimle ilgili sistematik bilgi toplama ve araştırma geliştirme ihtiyacını tartışmaktadır. Son olarak,  ana gözlemlerin bir özetini sunar, ana soruları ortaya koyar ve her bölümün sonunda sunulanlara ek olarak öneriler sunar.

isviçre’ye giriş yasağı
isviçre’nin başkenti
isviçre’de maaşlar
isviçre’de yaşam
İsviçre
isviçre’ye giriş formu
isviçre’de yaşayan türkler
isviçre’ye girişte karantina var mı

Yükseköğretime Odaklanma

İsviçre makamları, OECD’den incelemeyi üstlenmesini isterken, yüksek öğretime odaklanmayı önerdiler. Amaç, bir bütün olarak eğitim sisteminin işleyişi bağlamında, analiz ve incelemeyi keskinleştirmekti.

Bu bağlamda, İsviçre arka plan raporunda analiz edilen ve OECD müfettişlerinin İsviçre ziyaretinde kapsanan “yükseköğretim”, OECD tartışmalarında kullanılan geniş kavramdan farklıdır. İlki, şu anda İsviçre Federal hükümet yetkilileri tarafından tanımlandığı şekliyle “yüksek öğrenim” ile ilgilidir.

Bu, üniversite düzeyindeki yüksek öğretim kurumlarını, özellikle üniversiteleri ve iki federal teknoloji enstitüsünü [Eidgenössische Technische Hochschule Zürih (ETHZ); Ecole polytechnique fédérale de Lausanne (EPFL)] ve 1990’ların sonlarından beri uygulamalı bilimler üniversiteleri vardı (İsviçre’de kolejler için kullanılan terimler Almancada Fachhochschule, Fransızcada haute école spécialisée ve İtalyancada scuola universitaria professionale’dir).

Bu kapsam, profil ve düzey olarak kolej programlarına benzer kurum ve programları, yani öğretmen yetiştirme programları, sağlık eğitimi programları ve 2007’de sona ermesi planlanan mevcut reform döneminde resmi olarak “yüksek öğrenimin” parçası haline gelmesi muhtemel görülen diğer programları kapsamamaktadır.

Ayrıca, gözden geçirme, OECD (ISCED) tarafından “yükseköğretim-tip B” olarak tanımlanan yükseköğretimin bu kısmını büyük ölçüde hariç tutmuştur. Bu ayrımı açıklığa kavuşturmak için, 1990’ların sonlarından beri OECD, ilgili ülkede bir yüksek öğretim programı veya en az bir lisans derecesi programı olarak anlaşıldıkları takdirde, en az üç yıllık eğitim gerektiren programları “Üniversite A tipi” olarak adlandırmaktadır. 

“Üçüncü derece B tipi” programlar daha kısa olabilir ve üç yıl gerektirseler bile, üçüncü derece A tipinde ima edilen akademik statü iddiaları olmaksızın daha mesleki olabilir.

Bunlar, genellikle daha az talepkar giriş koşulları olan, çoğunlukla mesleki nitelikte olan lise sonrası programlardır. İsviçre, akademik ve mesleki sektörler arasındaki ve mesleki eğitim ve öğretim içinde, kariyer öncesi mesleki eğitim ile sürekli mesleki eğitim arasındaki ayrım çizgisini belirler.

OECD’nin aşamalar üzerindeki vurgusu, belirli bir aşamada öğrenmenin, modern bir bilgi toplumunun talepleriyle başa çıkmak için gerekli olan yeterlilik ve becerileri geliştirmek için daha uygun olabileceği bilincini keskinleştirir; birçok ülkedeki nüfus, zorunlu eğitim sonrası eğitim ve öğretimin herhangi bir türüne katılmamıştır.

Ayrıca, OECD tanımları, farklı eğitim sistemlerinin daha iyi karşılaştırılabilirliğine izin verir; bu özellik, niteliklerin sınır ötesi tanınması ve uluslararası hareketlilik daha yaygın hale geldikçe, önemi giderek artan bir özellik olacaktır.

Yükseköğretim Sisteminin Kapsamı ve Yapısı

İsviçre’deki üçüncül sektör, özellikle 1997’de bu seviyede yeni bir mesleki akımın yaratılmasından bu yana, son on yılda erişim ve katılımda büyük kazanımlar elde etti. Bölüm ek önlemler için tartışıyor: erişim yollarında daha fazla geçirgenlik, çeşitli arasında daha yakın ilişkiler üçüncül sektörün bölümleri, uygulamalı bilimler üniversitelerinde genişletilmiş çalışma alanları (özellikle öğretmen eğitimini kapsayacak şekilde) ve yetişkinlerin öğrenme ihtiyaçlarını karşılamak için daha esnek düzenlemeler.

Erişim, eğitim yolları ve fırsatlar

İsviçre, orta öğretimde iki yollu bir sistemi koruyan Avrupa ülkelerinden biridir. Öğrenciler, eğitim fırsatlarını ve ilgili mesleki/mesleki nitelikleri büyük ölçüde belirleyen belirli programları ve okulları seçerler veya bu programlara seçilirler. İsteğe bağlı bir okul öncesi eğitim döneminin ardından, İsviçre’deki çocuklar altı veya yedi yaşında zorunlu eğitime başlarlar.

İlköğretim iki Kantonda dört yıl, üç Kantonda beş yıl ve yirmi Kantonda altı yıl sürer. Alt orta dereceli okullar ve programlar, temel programlara ve çeşitli türlerde daha zorlu programlara bölünmüştür. Herkes için dokuz sınıftan oluşan zorunlu bir okul sadece Ticino Kantonunda verilmektedir.

The post İsviçre Makamları – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

İsviçre arka plan raporunda ileri sürülen seçenekler öncelikle modernizasyon taleplerine, artan küresel rekabet zorluklarına ve İsviçre’deki eğitimin geleneksel özelliklerini güçlendirme arzusuna verilen yanıtları yansıtmaktadır, örn. güçlü bir mesleki bileşeni koruyarak ve yükseköğretimin genişletilmesinde ikili bir yapı oluşturarak yapılır.

“Üçüncü bir yol”un, yani ne geçmişin güçlü yanları tarafından ne de küresel ve uluslararası gelişmelerin ana akımı tarafından önerilmeyen, kasten yeni bir şey yapmanın birkaç göstergesi vardır. Sonunda yükseköğretim politikasının yeni, modern bir prototipini geliştirmenin ilk adımı olarak görülebilecek tamamen yenilikçi bir yaklaşıma doğru ilerlemeye ilgi yoktur.

Bir istisna dikkate değer olabilir. İsviçre’deki çoğu kilit aktör ve uzman, yükseköğretimdeki ademi merkeziyetçi güçlerin geçmişte çok güçlü olduğu konusunda hemfikir görünüyor. İsviçre yüksek öğretiminin kalitesini, verimliliğini ve fırsat eşitliğini ve uluslararası rekabet gücünü artırmak için ülke çapında yönlendirme ve koordinasyon güçlendirilmelidir. Bu, nihayetinde ulusal, ulus altı, kurumsal ve bireysel politikalar ve çıkarlar arasında yeni bir dengeye yol açabilir.

İnceleme ekibi için ilginç bir soru, İsviçre’nin arka plan raporunda modernizasyonun küresel zorluklarına verilen vurgunun, politika ve tedarikte gerçekten daha önemli sapmaları önleyip önleyemeyeceğidir.

1990’ların başında OECD müfettişleri, “İsviçre pragmatizmi” olarak adlandırdıkları zorlukları ele almanın özel bir modunu gözlemlediler: “Dağ halklarının somut ve pratik oldukları ve belirsiz kavramları veya çok fazla konuşmayı sevmedikleri iyi bilinir. Her şeyden önce, harekete geçmeye meyillidirler: aceleci değil, düşünceli, her zaman temkinli ve bir güvenlik payı ile hareket ediyorlar. İsviçre pragmatizmi, bilinen, yakın ve komşu olandan, daha az bilinen, uzak, garip olana doğru aşamalar halinde hareket eder”.

OECD incelemesi

İsviçre, OECD eğitim politikası incelemesine ilgisini ilk kez 1998’de dile getirdi. İncelemenin, uygulamalı bilimler üniversitesinin ilk mezunlarının işgücü piyasasına girmesinin beklendiği 2001 yılında yapılmasına karar verildi.

İsviçre’de uygulananlara benzer üçüncül sektör reformları Finlandiya, Avusturya ve Meksika’da gerçekleştirilmiştir (her biri ulusal koşullardan kaynaklanan özgünlüklere sahiptir). İsviçre reformunun kalbinde yer alan çeşitlilik ve yanıt verebilirlik, bazı ülkelerdeki mevcut hükümlere ilişkin reformlarda da yer almaktadır. Bu, İsviçre reformunun bu yönünü hedefleyen bir politika incelemesinin karşılaştırmalı ilgisinin ve değerinin altını çizmektedir.

İnceleme için görev tanımı ilk olarak 1998’de tartışıldı ve daha sonraki tartışmalar sırasında, incelemenin yaşam boyu öğrenme politikalarının hedefleri bağlamında yapılar ve hükümler reformuna dayandırılması konusunda anlaşmaya varıldı. İnceleme, sistemin geniş verimlilik, eşitlik ve kalite hedeflerini ve yaşam boyu öğrenme hedeflerini karşılamada ne kadar iyi performans gösterdiğini değerlendirmek amacıyla üçüncül sektörün tamamını kapsayacaktı.

Ele alınacak konular arasında şunlar yer almaktadır: üçüncü basamak hizmete erişim, bunun sosyal ve ekonomik talebi karşılamadaki yeterliliği ve esnekliği; temel ve uygulamalı araştırma ve öğretme ve öğrenmenin kalitesi; yönetişim, yönlendirme, kalite güvencesi ve hesap verebilirlik mekanizmaları; üniversitelerin yeni reformlara tepkisi ve konumu; ve yetişkinler için diplomalı ve diplomasız öğrenme fırsatlarının sağlanmasında yeni ve güçlendirilmiş kolejlerin rolüdür.

isviçre’nin cumhurbaşkanı kimdir
isviçre’de yaşam
isviçre’nin başkenti
isviçre’nin nüfusu 2021
Daimi tarafsız ülkeler
isviçre’de maaşlar
Daimi tarafsızlık ilkesi nedir
İsviçre

Genel ve karşılaştırmalı bir uygulamaya sahip olmakla birlikte, bu konular şu anda İsviçre’de geliştirilmekte olan yeni yükseköğretim politikası seçenekleriyle ilgili olarak araştırılmaktadır. Bu yaklaşım, hayat boyu öğrenme ve finans gibi daha geniş çerçeveli, birbiriyle kesişen bir dizi tema veya gözden geçirme için sorun alanları etrafında organize edilmek yerine, İsviçre ortamına dayanan politika formülasyonunun dikkatli bir şekilde incelenmesine izin verme avantajına sahiptir.

Yeni İsviçre yüksek öğrenim politikaları, genç yetişkinlerin ve kariyerin ortasındakilerin katılımının arttığı ölçüde yaşam boyu öğrenmenin gerçekleştirilmesini ilerletir; cinsiyet, sosyoekonomik geçmiş, memleket Kantonu, vb. açısından daha çeşitli olan potansiyel öğrenici havuzu için bir dizi fırsatın mevcut olduğunu ve bu kişiler tarafından seçildiğini; ve öğrencilerin liseden yüksek öğretim programlarına ve bu programlardan geçerek bir miktar esneklikle hareket etmeleri gerekir.

Bu hususlar bu raporda biraz ayrıntılı olarak incelenmektedir. Yetişkinler için sürekli eğitim ve mesleğe yönelik, ortaöğretim sonrası veya kısa dönem yükseköğretim düzeyinde eğitim (OECD [ISCED] terminolojisinde yükseköğretim tipi B) gibi yaşam boyu öğrenmenin diğer özellikleri, incelenen politika seçeneklerinde belirgin bir şekilde yer almamaktadır. 

Şimdiye kadar, İsviçre üniversiteleri, teknoloji enstitüleri ve uygulamalı bilimler üniversiteleri, mesleki eğitim sistemi içindeki diğer sektörlere ve kuruluşlara daha fazla dayanan bu tür hizmetlerde daha küçük bir rol oynamıştır. Durum böyle olmaya devam etse de, bu kurumlar bir dereceye kadar mezunlarının kariyerlerine iyi gelen öğrenme olanaklarına açılıyorlar (örneğin teknoloji tabanlı fırsatlar ve modüler teklifler yoluyla).

Benzer şekilde, erişim, öğrenci hareketliliği, personel, araştırma için belirli hedefler ve kurumsal profil ve performansa yönelik finansman stratejileri için yeni düzenlemeler dahil edilmiştir (kurumların ve programların yönetişim ve yönetimi için yeni düzenlemeler dahilindedir).

Finansmanı hacmi, şekli ve ilgili kişi, program ve kurumlar ile üçüncü taraflar üzerindeki fiili veya olası etkileri, belirtilen hususların her birinin uygun şekilde incelenmesinde ele alınır. Yönlendirici kurumlara ve programlara ve araştırmalara hem fon sağlamak hem de yardımcı olmak için şu anda yürürlükte olan finansman stratejileriyle deneyim arttıkça, etkilerin daha geniş tabanlı bir incelemesi garanti edilecektir.

İnceleme sürecinin bir parçası olarak, İsviçre makamları tarafından oluşturulan bir görevliler, idareciler ve araştırmacılardan oluşan bir ekip, Mayıs 2001’de arka plan raporunun ilk taslağını tamamladı; gözden geçirilmiş bir versiyon, Ocak 2002’deki çalışma ziyaretinden sonra hazırlanmıştır. Bu rapor, OECD incelemesinin üzerinde anlaşmaya varılan şartlarında belirlenen konuların analizini ve gözden geçirilmesini bilgilendirmeyi amaçlamaktadır.

The post İsviçre Politikası – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Araştırma, üniversite sisteminin ayrılmaz bir parçası olduğu için, “yüksek öğretim politikasının” sunumu, İsviçre’deki araştırma politikası ve altyapısının önemli bir açıklaması olmadan tamamlanmış sayılmaz.

İsviçre, uluslararası standartlara göre araştırmaya büyük yatırım yapan bir ülkedir. Doğal kaynaklar açısından fakir olduğu için, uzun vadeli refahını ve sosyal güvenlik sistemini sağlama aracı olarak Ar-Ge’ye büyük önem vermektedir.

İsviçre, aşağıdaki nedenlerle araştırma için çekici bir ülkedir:

● uluslararası karşılaştırmalı bir temelde, araştırma harcamalarına ayrılan gayri safi milli hasıla (GSMH) payı dünyanın en yüksekleri arasındadır;
● 1998 yazında, “Science” bilimsel dergisi, kişi başına İngilizce olarak yayınlanan bilimsel makalelerin sayısına dayalı olarak, en fazla araştırma üreten on Avrupa bölgesinin bir sıralamasını yayınladı. En az üç İsviçre veya sınır ötesi bölge listelendi
● İsviçre araştırmalarının üçte ikisinden fazlası özel sektör tarafından finanse edilmektedir. Araştırmanın en büyük payı kimya, ilaç, elektrik ve metal endüstrileri tarafından finanse edilmektedir. 1990’lı yıllardaki durgunluk döneminde bile İsviçre ekonomisinin ulusal Ar-Ge yatırımlarının hacmini azaltmaması, İsviçre’de araştırmaya verilen önemi göstermektedir.

Araştırma Aktörleri

Özel sektörde, araştırmacılar öncelikle uygulamalı araştırmalarla ilgilenirler. Temel araştırmalar ağırlıklı olarak kanton üniversitelerinde, federal teknoloji enstitülerinde ve dört federal araştırma enstitüsünde (Paul Scherrer Enstitüsü, IPS; Federal Ormanlık, Kar ve Peyzaj Araştırmaları Enstitüsü, FNP; Malzeme Test ve Araştırma Federal Laboratuvarı, LFEM ve Federal Su Temini, Atık Su Arıtma ve Su Kaynaklarının Korunması Enstitüsü, IFAEP) yer alır.

Federal Tarım Dairesi’nin altı araştırma istasyonu da bu listeye eklenmelidir. Uygulamalı bilimler üniversiteleri, pazarın ihtiyaçları ile yakından ilgili uygulamalı araştırma ve geliştirme faaliyetlerine odaklanır. Kurulmalarının nedenlerinden biri, İsviçre üniversiteleri ile işletmeler, özellikle de KOBİ’ler arasında daha yakın bir bağ kurmaktı.

İsviçre Biyoinformatik Enstitüsü, Lozan yakınlarındaki Epalinges’teki İsviçre Deneysel Kanser Araştırmaları Enstitüsü ve diğer bazı araştırma enstitüleri kamu sübvansiyonları almaktadır. Neuchâtel’deki İsviçre Elektronik ve Mikroteknoloji Merkezi.

İsviçre’deki araştırma aktörlerini ve  Konfederasyonun araştırma ve geliştirme alanındaki harcamalarını göstermektedir.

isviçre’de yaşam
isviçre’ye nasıl gidilir
isviçre’de maaşlar
isviçre’nin başkenti
İsviçre şehirleri
isviçre’de yaşayan türkler
İsviçre Haritası
İsviçre gezilecek yerler

Özel sektörün araştırmaya önemli katkısı

Son derece araştırma odaklı birçok büyük uluslararası şirketin de merkezleri var veya İsviçre’de araştırma laboratuvarları işletiyorlar.

Bunlar arasında kimya-ilaç firmaları Novartis ve Hoffmann-La Roche, tarım-gıda devi Nestlé, teknoloji firmaları ABB ve Sulzer ve Zürih yakınlarındaki Rüschlikon’daki IBM araştırma merkezi yer alıyor.

Araştırma politikasının yeni yönelimi

İsviçre araştırmalarının uzun vadeli uluslararası rekabet gücünü korumak için, 1999’da federal hükümet araştırma politikasına yeni bir yön vermeye karar verdi. Bu yeni politikanın altında yatan temel fikir, kanton üniversitelerinin, federal teknoloji enstitülerinin ve uygulamalı bilimler üniversitelerinin yakın işbirliği içinde olduğu ülke çapında ağlar yaratmaktır.

Bu politikanın yönergelerine göre, bu ağlar, tüm alanlarda kapsamlı olmaya çalışmak yerine, tanınan yetkinlikleri geliştirmeyi ve önemli, geleceğe yönelik alanlarda mükemmellik için çabalamayı mümkün kılmalıdır. İsviçre hükümeti de araştırma alanındaki uluslararası işbirliğini güçlendirmek istiyor.

Hedeflenen araştırmalarla ilgili olarak, federal hükümet aşağıdaki öncelik alanlarını belirlemiştir:

● yaşam bilimleri;
● sosyal ve beşeri bilimler;
● sürdürülebilir kalkınma ve çevre;
● bilgi ve iletişim teknolojileri;
● nanoteknolojiler.
Mikroteknoloji, malzeme bilimi ve tıp teknolojisi gibi diğer önemli teknik disiplinler de önemli bir rol oynayabilir.

Yasal dayanak – Anayasa

Federal hükümet tarafından bilimsel araştırmaların desteklenmesi, Konfederasyonun desteğini, özellikle koordinasyon önlemleri alınması şartına bağlayabileceğini belirten Anayasa’nın 64. Maddesine tabidir. Ayrıca araştırma kurumları oluşturabilir, işletebilir veya devralabilir.

Araştırma Yasası

1983 yılında yürürlüğe giren Federal Araştırma Yasası, son yıllarda önem kazanan temel ve hedefli araştırmaların (Ulusal Araştırma Programları, Öncelikli Programlar ve Ulusal Araştırmada Yeterlilik Merkezleri) finanse edilmesini de mümkün kılmaktadır. 

Ayrıca, Konfederasyon tarafından araştırmayı desteklemekten sorumlu kurumlara (İsviçre Ulusal Bilim Vakfı, dört bilim akademisi ve üniversite dışı araştırma enstitüleri gibi) verilen hibeler için yasal dayanak sağlar.

Araştırmayı teşvik etmekten sorumlu kurumlar

İsviçre Ulusal Bilim Vakfı

İsviçre’de araştırmayı teşvik etmekten sorumlu ana kurum, İsviçre Ulusal Bilim Vakfı’dır. Öncelikli olarak kamu fonlarıyla finanse edilen bir özel hukuk vakfıdır. Kendi başına herhangi bir araştırma yürütmez, ancak Konfederasyon tarafından belirlenen referans koşulları altında, yükseköğretim kurumlarının içinde ve dışında kar amacı gütmeyen araştırma çalışmalarını teşvik eder. Amacı, temel araştırmaları teşvik etmek ve aynı zamanda yüksek nitelikli genç bilim adamlarının istihdamını sağlamaktır.

Vakıf, temel araştırmayı içeren projeleri teşvik etmenin yanı sıra, çeşitli ulusal araştırma programlarının uygulanmasından da sorumludur: Ulusal Araştırma Programları (programmes nationalaux de recherche), Öncelikli Programlar (programmes prioritaires de recherches) ve Ulusal Araştırmada Yeterlilik Merkezleri (pôles) yer alır.

Ulusal Araştırma Programlarının organizasyonu yukarıdan aşağıya bir yaklaşıma dayanmaktadır. Amaçları, ulusal öneme sahip çağdaş sorunların çözümüne yardımcı olmaktır. Federal hükümet daireleri ve herhangi bir gerçek veya tüzel kişi program önerileri sunabilir.

Vakıf daha sonra gündeme getirilen konuları bilimsel bir bakış açısıyla inceler ve İsviçre’nin gerekli araştırma potansiyeline sahip olup olmadığını değerlendirir. İsviçre Bilim Ajansı daha sonra programın alaka düzeyini ve ilgisini değerlendirir.

Öncelikli Programların amacı, İsviçre araştırmalarının uluslararası bilimsel ilerlemenin ön saflarında kalmasını sağlamak ve stratejik olarak önemli araştırma alanlarında yetkinlik merkezlerinin gelişimini desteklemektir.

Öncelikli Programların yerini şu anda araştırmayı teşvik etmek için en son tanıtılan araçlar olan Ulusal Araştırmada Yeterlilik Merkezleri almaktadır. Bu yeni aracın amacı, stratejik olarak önemli araştırma alanlarında İsviçre’nin konumunu korumak ve güçlendirmektir. Genellikle çok üst düzey araştırma projelerini desteklemek için kullanılır.

Bu plan şu şekilde çalışır: Bir üniversitede veya federal teknoloji enstitüsünde bir “öncü kurum”, Araştırmada Ulusal Yeterlilik Merkezi (aşağıdan yukarıya yaklaşım) oluşturmak için Vakfa başvururken diğer ortaklarla birleşir. 2001 yılında Vakıf 14 Ulusal Merkez kurdu.

Maksimum süre 12 yıldır. Dördüncü ve sekizinci yılın sonunda, Ulusal Merkezler değerlendirilecek ve belirlenen hedeflere ulaşmışlarsa dört yıl daha yenilenecektir. Ulusal Merkezlerin ilk dört yıl için toplam finansmanı, federal hibeler (2000-2003 dönemi için 161 milyon SF olmak üzere 224 milyon SF, geri kalanı 2004-2007 dönemine devredildi) ise 529 SF’dir. ) yükseköğretim kurumlarının kendileri tarafından yatırılan kaynaklar ve kurumsal ortakların katkıları ile birleştirilir.

The post İsviçre’de Araştırma – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Ülke ve insanları

İsviçre veya İsviçre Konfederasyonu, Fransa, Almanya, Avusturya, Lihtenştayn Prensliği (FL) ve İtalya arasında (saat yönünde, soldan sağa hareket ederek) Avrupa’nın kalbinde yer alan 41 284 kilometrekarelik küçük bir ülkedir. Başkenti Bern’dir. Ülke, Avrupa’nın en dağlık ülkelerinden biridir: Alpler, Alpler Öncesi ve Jura, arazi alanının üçte ikisinden fazlasını kaplar.

Bu dağlık bölgelerle çelişen, ülkenin 7.16 milyon insanının çoğuna ev sahipliği yapan İsviçre platosu. Bu rakam oldukça sabit kalırken, 65 yaş üstü nüfus artıyor, 19 yaş altı genç nüfus azalıyor.

Coğrafi olarak çeşitli olan İsviçre, orada konuşulan diller açısından da çeşitlidir. Bu küçük ülke en az dört ulusal dili tanır. Nüfusun yaklaşık üçte ikisi Almanca, beşte biri Fransızca, %10’un altında İtalyanca ve %1’den az Romanşça konuşulmaktadır.

Kalan %10 kadarı diğer dilleri konuşur. Nüfusun beşte birinin yerleşik yabancılardan oluştuğu söylenmelidir. Bu oran istikrarlı bir şekilde arttı, ancak yalnızca İsviçre’de sınırlı bir süre yaşayan yabancıları içerseydi %10’un altına düşecekti. İsviçre’de yaşayan yabancıların yarısından fazlası 15 yıldan fazla bir süredir orada ikamet ediyor veya orada doğdu.

Tarımdan sanayiye

1815’te, İsviçre’nin nihai sınırları Viyana Kongresi’nde çizildiğinde, nüfus 2,2 milyondu. Yayla çiftçileri, dağ sakinleri ve Cenevre, Zürih ve Basel gibi zaten büyük şehirlerin sakinleri arasında bölündü. Modern İsviçre, sanayileri, turizmi ve finansal hizmetleriyle 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında şekillendi.

Tarımsal İsviçre bir sanayi ülkesine dönüştürüldü. Bugün, ekonominin yapısı yüksek derecede uzmanlaşma, büyük çok uluslu şirketlerin varlığı ve güçlü bir bankacılık sektörü içermektedir. Nüfusun üçte ikisinden fazlası şehirlerde yaşıyor. Zürih, yaklaşık 370 000 kişiyle İsviçre’nin en büyük şehridir. Diğer dört şehrin nüfusu 100.000’den fazladır: Cenevre, Basel, Bern ve Lozan.

Hizmetler ön planda

İş gücü, daimi ikamet eden nüfusun yarısından fazlasını oluşturmaktadır. Hizmet sektörü (%64), sanayi (%32) ve tarım (%4) olarak ayrılmaktadır. 15 yaş ve üzeri daimi ikamet eden nüfus içinde, işgücünün oranı üçte ikisine yükselir. Aynı kategoride, işsizlerin oranı, %4,1 ile zirve yaptığı 1997 yılından bu yana istikrarlı bir şekilde azaldı.

isviçre’nin başkenti
isviçre’de yaşam
isviçre’de yaşayan türkler
isviçre’de maaşlar
İsviçre nüfus
isviçre’ye nasıl gidilir
Bern
İsviçre şehirleri

Önemli bir pazar

Küçük boyutuna ve çok sınırlı nüfusuna rağmen İsviçre, Avrupa işletmeleri için çok çekici bir pazara sahiptir. Bunun ilk nedeni ülkenin zenginliğidir. Gayri safi yurtiçi hasıla veya GSYİH ve özellikle kişi başına GSYİH, ekonomik analiz için ve uluslararası düzeyde mekansal karşılaştırmalar ve/veya zaman içinde karşılaştırmalar için kullanılan ana göstergelerden biridir. Bir ülkenin zenginliğini ortaya da çıkarır.

Tarih ve siyasi organizasyon

İnsan yerleşiminin ilk kanıtlarının izlenebildiği Üst Paleolitik dönemden bu yana, günümüzde İsviçre olarak adlandırılan topraklarda pek çok kültür birlikte ya da sırayla yaşamıştır. Ülkenin tarihi için en önemli olanlar arasında, MÖ 2000 ile 750 yılları arasında Metal Çağı’nda buraya yerleşen Kelt Helveti kabilesi vardı. Diğerleri arasında, Orta Çağ’da İsviçre’nin dilsel geleceğinin temellerini atan Burgonyalılar ve Alemanni Germen kabileleri de vardı.

1033’e gelindiğinde, günümüz İsviçre’sinin tamamı Germen Kutsal Roma İmparatorluğu’nun bir parçası haline gelmişti. Feodal bir sistem birkaç aileyi öne çıkardı. Bunların başında Savoy, Zähringen ve Hapsburg evleri de vardı. Uri, Schwyz ve Unterwald kantonlarının sakinleri, belirli bir bağımsızlık sağlamak için bir araya geldi ve Waldstätten topluluğunu da oluşturdu.

Bölgeler, 13. yüzyılın başlarında imparatorluk dolaysızlığına kavuştu, yani artık bir derebeyi otoritesine değil, doğrudan imparatora tabi oldular. Bir Hapsburg 1273’te imparator olduğunda, Waldstätten’in aciliyeti sona erdi ve topraklar korkmaya başladı. 1291’de imparator öldüğünde, endişeleri doruğa ulaştı ve İsviçre Konfederasyonu’nun kuruluşunu belirleyen bir ittifak da yaptılar.

Federalist bir sistem

Diğer kantonlar daha sonra ittifaka katıldı. Bugün İsviçre, 26 kanton ve yarım kantondan oluşan bir konfederasyondur. 1848’de İsviçre, merkezi hükümetin gücünü belirleyen yeni bir anayasa kabul ederken, aynı zamanda kantonların ellerine göreli bir egemenlik derecesi bıraktı. Demokrasiye doğru atılmış bir adımdı. İsviçre geleneklerine uygun olarak, liberalizmi reddetmeden merkezileşmeyi teşvik etti. Bu federalist sistem bugün de yürürlüktedir.

Kendi anayasalarına, hükümetlerine ve kanunlarına sahip olan kantonların belirli alanlarda yasama yapma hakları vardır. Örneğin, eğitim, halk sağlığı, arazi kullanım planlaması, kanun ve düzenin korunması ve yargı teşkilatı gibi alanlarda geniş yetkilere de sahiptirler.

Savunma, dışişleri, posta hizmetleri ve demiryolları gibi alanları yönetmek için bir dizi yetkiyi Konfederasyona devrederler. Kantonların kendileri de belirli bir özerkliğe sahip olan komünlere de bölünmüştür. Komünler varlıklarını yönetir ve yerel kamu hizmetlerini yönetir. Ayrıca, kanton veya federal mevzuat uyarınca kendilerine verilen görevleri de üstlenirler.

Doğrudan demokrasi, üç düzeyin her birine sağlam bir şekilde yerleşmiştir. Vatandaşlar sadece parlamentolarının üyelerini değil, Federal Konsey dışındaki hükümetlerinin üyelerini de seçerler. Ayrıca, önemli sorular anayasal sorular için veya popüler inisiyatif ve referandum hakkının kullanılmasının ardından halk seçimlerine sunulur. İsviçre’de milletvekilleri profesyonel değildir; diğer işlerle birlikte yerel veya federal görevlerini yerine de getirirler.

Federal düzeyde, Parlamento iki meclise bölünmüştür: Ulusal Konsey ve Eyaletler Konseyi. Bu iki meclisli sistem, hem en kalabalık hem de en az nüfuslu kantonların tümünün hem popüler delegasyonunu hem de eşitlikçi temsilini sağlar. Federal Konsey tarafından temsil edilen Hükümet, 1959’dan beri Parlamento tarafından dört büyük siyasi parti arasından seçilen yedi üyeden de oluşur.

Yedi, sırayla birer yıl süreyle Konfederasyon Başkanlığı görevlerini üstlenir. Kanton sistemi benzer bir organizasyona dayanmaktadır. Hem yasama hem de yürütme organlarının üyeleri doğrudan halk tarafından seçilir. Yapıların belirli ayrıntıları bir kantondan diğerine büyük ölçüde de değişebilir.

The post İsviçre Ülke Yapısı – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).