İsviçre’nin politika incelemesi 

Bu inceleme, OECD ülkelerinde ortaöğretim sonrası mesleki eğitim ve öğretime (VET) ilişkin bir OECD çalışmasının parçası olarak hazırlanan bir dizi ülke raporundan biridir. Seri, analizle desteklenen bir dizi politika tavsiyesine yol açan bir ülke sisteminin derinlemesine bir analizini içeren incelemeleri (bunun gibi) içerir. Ek olarak yorumlar var.

Bu daha basit alıştırmalar büyük ölçüde açıklayıcıdır, ancak aynı zamanda ülke sistemindeki güçlü yönlerin ve zorlukların bir değerlendirmesini de içerir. Yorumlar bağımsız raporlar olarak değerli olacak şekilde tasarlanmıştır, ancak aynı zamanda bir ülkenin istemesi durumunda tam bir incelemenin ilk aşaması olabilecek şekilde hazırlanmıştır.

Kutu 1.1 Okulun Ötesinde Beceriler: OECD ortaöğretim sonrası mesleki eğitim ve öğretim çalışması

Giderek ülkeler, OECD ekonomilerinde en hızlı büyüyen teknik ve profesyonel işlerin çoğunda ihtiyaç duyulan becerileri sağlamak için ortaokulun ötesinde daha gelişmiş niteliklere bakmaktadır. Okulun Ötesinde Beceriler adlı OECD çalışması, finansman ve yönetişim, arz ve talebin eşleştirilmesi, kalite güvencesi ve eşitlik ve erişim dahil olmak üzere ortaya çıkan politika sorularını ele almaktadır.

Çalışma, OECD’nin mesleki eğitim ve öğretime ilişkin önceki Çalışmalar için Öğrenme çalışmasının başarısı üzerine inşa edilecektir. 17 ülke incelemesi ve karşılaştırmalı bir rapor aracılığıyla politikayı inceledi. Çalışma aynı zamanda yatay OECD Beceri Stratejisinin bir parçasını oluşturmaktadır.

isviçre’de okul sistemi
isviçre’de anaokulu
isviçre’de okul öncesi eğitim
isviçre’de eğitim ücretleri
isviçre’de türk okulları
isviçre’de ortaokul eğitimi
isviçre’de okullar açık mı
isviçre’de öğrenci olmak

Tam ülke politikası incelemeleri Avusturya, Danimarka, Mısır, Almanya, İsrail, Kore, Hollanda, İsviçre, Birleşik Krallık (İngiltere) ve Amerika Birleşik Devletleri’nde (Florida, Maryland ve Washington Eyaleti vaka çalışmaları ile) yürütülmektedir. Bir OECD ülke yorumuna yol açan daha kısa tatbikatlar Belçika (Flanders), Kanada, İzlanda, Romanya, İspanya, İsveç ve Birleşik Krallık’ta Kuzey İrlanda ve İskoçya’da gerçekleştirilecektir. Tüm bu ülkelerde ve Fransa, Macaristan ve Meksika’da arka plan raporları hazırlanacaktır.

Bu inceleme standart bir metodolojiyi takip etmektedir. İsviçre başlangıçta bir ülke arka plan raporu hazırladı. Bir OECD ekibi daha sonra 26 – 29 Nisan ve 14 – 17 Haziran 2011 tarihlerinde İsviçre’ye iki ziyaret gerçekleştirdi ve burada ortaya çıkan sorunları çok çeşitli paydaşlarla tartıştılar.

Raporun yapısı

Bu ilk bölüm, daha geniş OECD çalışması bağlamında İsviçre incelemesini yerleştirir, raporun yapısını sunar, İsviçre ortaöğretim sonrası mesleki eğitim sisteminin ana özelliklerini tanımlar ve ana özelliklerini diğer ülkelerinkilerle karşılaştırır. Ayrıca, İsviçre’yi diğer OECD ülkeleriyle karşılaştıran bir dizi önemli istatistiksel gösterge ortaya koymaktadır.

Bunlar hem eğitim sistemini hem de işgücü piyasasındaki değişen meslekler karışımı da dahil olmak üzere işgücü piyasasını kapsar. Ayrıca sistemin temel güçlü yönlerinin takdir edilmesini sağlar ve ikinci bölümde ele alınması gereken zorlukları kısaca özetler.

İkinci bölüm, aşağıdaki şekilde belirlenen politika önerilerini ilerletir:

• Zorluk – öneriye yol açan sorun.
• Tavsiye – tavsiyenin metni.
• Destekleyici argümanlar – tavsiyeyi destekleyen kanıtlar.

Sistemin bir anlık görüntüsü

İsviçre’de Mesleki Eğitim ve Öğretim (PET)1 sistemi, işgücü becerilerine önemli bir katkı sağlar. 2009 yılında yükseköğretim programlarından mezun olanların yaklaşık %40’ı PET sektöründendi (BFS, 2010a) ve İsviçre işgücünün %20’si 2009’da yükseköğretim A derecesi oranına eşit bir PET derecesine (yükseköğretim B düzeyinde) sahipti. 

Farklı yollar PET niteliklerine yol açar. Meslek yüksekokullarında sağlık hizmeti ve sınavlar için polis teşkilatı ve itfaiye hizmeti gibi bazı istisnalar olsa da, PET sistemi öncelikle ilk girişi kolaylaştırmaktan ziyade daha yüksek bir yeterlilik seviyesi isteyen bir meslekte halihazırda çalışanlar için tasarlanmıştır. bir mesleğe.

PET sektörü iki ana alt sektörden oluşmaktadır. İlk olarak, profesyonel kolej (höhere Fachschulen) programları vardır.

İkincisi, ulusal PET sınavları arasında Federal Diploma Sınavı (Eidgenössische Berufsprüfung) ve İleri Federal Diploma Sınavı (höhere Fachprüfung) bulunur.3 Gelişmiş Federal Diplomalar, Federal Diplomalardan daha yüksek bir profesyonel seviyeyi temsil eder, ancak birçok meslekte yalnızca bir tür PET Diploması verilebilir. Elde edilen.

2011 yılında, mühendislik, sağlık, sanat ve tasarım gibi çeşitli profesyonel alanları kapsayan 52 profesyonel üniversite derecesi programı vardı. Tam zamanlı profesyonel kolej derece programları en az iki yıl ve yarı zamanlı programlar en az üç yıl sürer.

Tam zamanlı programlarda, çalışma süresinin yaklaşık beşte biri işyeri stajlarına ayrılırken, yarı zamanlı öğrenciler normalde eğitim programlarıyla yakından ilgili bir işte çalışırlar (ve aslında çoğu zaman bunu yapmaları gerekir). 2009 yılında verilen tüm profesyonel üniversite derecelerinin yaklaşık yarısı, yarı zamanlı eğitimlerin tamamlanmasının ardından elde edilmiştir; tam zamanlı eğitimde kazanılan derecelerin çoğu sağlık hizmetlerinde verilmiştir (diğer mesleklerde derecelerin üçte birinden azı tam zamanlı eğitim yoluyla kazanılmıştır).

2011’de mevcut olan 400 ulusal PET sınavından 240’ı Federal PET Diploması, 160’ı İleri Federal PET Diploması ile sonuçlanır.

İşgücü piyasası kurumları sınavları değişen ihtiyaçlara göre ayarladıkça sınavların sayısı ve içeriği düzenli olarak değişir; tipik olarak 60-100 sınav kuralı herhangi bir zamanda gözden geçirilir. Katılım ilke olarak zorunlu olmasa da ve dereceler yalnızca sınav performansına göre verilse de, öğrenciler tipik olarak ulusal bir PET sınavı için bir hazırlık kursuna (vorbereitender Kurs) katılırlar.

Hazırlık kursları, profesyonel üniversite derecesi kurslarından çok daha çeşitlidir ve büyük ölçüde düzenlenmemiştir. Tüm sektörü kapsayan çok az istatistik vardır, ancak BFS tarafından kaydedilen hazırlık kurslarında öğrencilerin sadece %7’si tam zamanlı bir kurs izlemiştir (BFS, 2010b). Hazırlık kursları birkaç aydan iki ila üç yıla kadar sürebilir. Kurs formatı öğrenci talebini yansıtır, genellikle hafta sonu veya akşam dersleri ve uzaktan eğitim anlamına gelir.

İsviçre İleri Federal PET Sınavı, çıraklıktan Meister seviyesine klasik ilerlemeyi yansıtarak, sınava girenlerin mesleklerini bağımsız olarak yürütme, kendi işlerini yürütme ve çırak yetiştirme kapasitelerini göstermelerini sağlar.

Ancak bu sınav türünün kapsamı artık ticaret, imalat, tarım ve hizmetle ilgili sektörlerdeki diğer teknik olmayan meslekleri de kapsayacak şekilde genişlemiştir. Sınavlar, örneğin yasal olarak düzenlenmiş alanlarda hizmet sektörüne giriş noktası olarak hareket etmek ve bir insan kaynakları geliştirme aracı olarak kullanılmak üzere ihtiyaç duyulan belirli mesleki yetkinliklerin belgelendirilmesi ihtiyacını karşılamaktadır.

The post İsviçre Okul İncelemesi – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

İsviçre, Avrupa’nın merkezinde küçük, ekonomik olarak gelişmiş bir ülkedir. 21. yüzyılın başında, bu dış gözlemci grubu İsviçre’de hem yüksek öğretimin başarılarından gurur duyuyor hem de bu alanda reformlara ihtiyaç duyulduğuna dair yaygın görüşlere dikkat çekiyor.

İsviçre’de süreklilik mi değişim mi tartışmaları, ülkenin kendine has özelliklere sahip olduğu inancıyla şekilleniyor ve ortama uygun özgün politika yaklaşımları benimsiyor. Ancak aynı zamanda, İsviçre yükseköğretim eğitiminin, öğretim ve araştırmadaki artan küresel karşılıklı bağımlılıktan ayrı olmadığı ve olmaması gerektiği yönünde bir algı var. Ulusal ve bölgesel yüksek öğretim ortamının temel özellikleri olarak kabul edilme eğiliminde olan en az dört özellik vardır.

Birincisi, İsviçreli yetkililer, kurum yöneticileri, uzmanlar ve diğer taraflar, resmi olarak Kantonlar tarafından kurulan üniversitelere ve Konfederasyon tarafından kurulan teknoloji enstitülerine bölünmüş, nispeten küçük ve seçici bir ulusal üniversite temelli eğitim sisteminin, araştırma alanında yüksek kaliteye sahip olmasından gurur duyma eğilimindedir. Özellikle bilim ve mühendislikte ama aynı zamanda hukukta, sosyal bilimlerde, teolojide ve sanatta önemlidir.

Ayrıca, genellikle üniversite temelli programlardan mezun olan kişilerin, kural olarak, yüksek düzeyde yeterlilik ve bilgi edindiklerine inanmaktadırlar.

Yüksek öğrenim ve araştırmanın yüksek kalitesine ilişkin bu görüş kesinlikle sağlam temellere dayanmaktadır. Bununla birlikte, şimdiye kadar elde edilen başarılar, halihazırda elde edilen başarılara aşırı vurgu yapma eğiliminde olabilir ve ülkenin mevcut ihtiyaçları ve potansiyelleri hakkında çok az endişe uyandırabilir.

Örneğin, yüksek öğretim kalitesi en çok akademik terimlerle tanımlanır, yani araştırma çıktılarının nicelikleri ve nitelikleri ekonomiye katkısı açısından daha az sıklıkla ve teknolojinin, ekonominin temel sorunlarının çözülmesine katkısı açısından neredeyse hiç tanımlanmaz. 

Ayrıca, geçmişte yüksek kaliteye yapılan vurgu, ne fırsat eşitliğine ne de mesleki alanlarda yükseköğretimin potansiyel faydalarına duyulan ilgiyle örtüşmemektedir. Bununla birlikte, birçok kişi tarafından sistemin genişletilmesi ihtiyacı hissedilmiş ve 1980’lerde bu yönde, 1990’larda ise daha güçlü bir şekilde adımlar atılmıştır.

Ayrıca, araştırmanın ekonominin ve toplumun ihtiyaçlarına uygunluğunu güçlendirmek için önlemler alındı. Bununla birlikte, örneğin ortaya çıkan bilgi toplumunun etkileri tartışıldığında açıkça görüldüğü gibi, sistemin akademik kalitesi ve seçiciliği ana vurgu olmaya devam etmektedir.

isviçre’de eğitim sistemi
isviçre’de ortaokul eğitimi
ETH Zurich giriş şartları
İsviçre Türkiye eğitim Sistemi karşılaştırması
isviçre’de anaokulu
isviçre’de yüksek lisans
isviçre’de okul öncesi eğitim
isviçre’de eğitim ücretleri

İkincisi, üniversite eğitiminin yanında güçlü ve geniş bir mesleki eğitim sistemi mevcuttur. Genç yetişkinlerin çoğu bir çıraklık sisteminde eğitim görmektedir. Kariyer öncesi eğitimin nihai işlevi ile birlikte, çıraklık sistemi, ileri düzey mesleki eğitime nispeten açık erişim sağlar.

Genel olarak, mesleki eğitim sektörünün kaliteli olduğu ve üniversite mezunlarından çok da farklı olmayan mesleklere ve gelirlere erişim sağladığı kabul edilmektedir. Güçlü bir eşitsizlik duygusu yoktu, ne de öğrencilerin üniversite eğitimine doğru güçlü bir kayması vardı.

Sonuç olarak, 1990’lara kadar mesleki eğitim ile üniversite eğitimi arasında geçişi kolaylaştırmak veya öğretimin araştırma tabanını ve eskinin ileri seviyelerindeki öğretmenleri güçlendirmek gibi bir ilgi yoktu. Sadece 1990’larda genel giriş koşullarını artırmak, bazı mesleki kurumları yükseköğretim düzeyine yükseltmek ve mesleki eğitimin araştırma tabanını güçlendirmek için adımlar atıldı.

Üçüncüsü, İsviçre, Kantonların güçlü bir rol oynadığı ve popüler oyların sıklıkla siyasi sorunları çözdüğü, oldukça merkezi olmayan siyasi sistemiyle gurur duyuyor. Sistem, çok değerli bir bölgesel çeşitliliğin korunmasına yardımcı olur; aynı zamanda, siyasi süreçlerde konsensüs inşasını gerektirir. Aynı zamanda, bireysel Kantonların sorumluluklarını, Kantonlar arasındaki işbirliğini, Federal-Kanton işbirliğini ve yüksek öğrenimin yönlendirilmesi, denetlenmesi ve finansmanına ilişkin özel Federal sorumlulukları belirleyen karmaşık düzenlemelere yol açar.

Bu, geçmişte yerel destek ve gurur sağlamıştır; aynı zamanda, en belirgin biçimde Federal teknoloji enstitülerinin kurulmasında olmak üzere, bazı alanlarda büyük Federal eylemlere yer bırakmıştır. Bununla birlikte, yüksek derecede ademi merkeziyetçilik ve ülke çapında koordinasyonun zorlukları, yükseköğretimdeki büyük reformların cesaretini çoğu zaman caydırmıştır. Bu tür reformlardan sorumlu olanlar, değişime yönelik dinamik baskılar ile siyasi sistemin daha temkinli yaklaşımı arasındaki sürtüşmeyi hissediyorlar.

Dördüncüsü, İsviçre’deki yüksek öğrenim, kültür ve dil çeşitliliği ile karakterize edilir. Nüfusun neredeyse üçte ikisinin ana dili Almancadır; beşte biri Fransızca, neredeyse onda biri İtalyanca konuşuyor. Yaklaşık %1’i Romanşça konuşur. Nüfusun yaklaşık %20’si yabancı vatandaşlardır ve bunların yaklaşık yarısı ağırlıklı olarak diğer dilleri konuşur.

Bu, kültürel bir zenginlik sağlar ve genellikle çeşitli bölgelerde günlük yaşamı ve çalışmayı zenginleştirir. Bireysel dil alanları, komşu ülkelerle, yani Avusturya, Almanya, Lihtenştayn, Fransa ve İtalya ile yakın bağlar sağlar. Örneğin, bu ülkeler ile dili paylaşan komşu Kantonlar arasındaki akademik personel ve öğrenci hareketliliği yüksektir.

Toplamda, İsviçre’de yüksek öğrenim gören öğrencilerin yaklaşık %20’si yabancı uyrukludur ve bu toplam nüfus payını yansıtır ve yabancı akademisyenlerin oranı daha da yüksektir. Buna karşılık, İsviçre’den diğer ülkelere hareketlilik önemli ölçüde daha düşük görünüyor.

Mevcut veriler eksiktir ancak akışlara ilişkin bazı göstergeler sağlar: İsviçreli öğrencilerin %1,2’si eğitimlerinin bir kısmını Avrupa Birliği’nin ERASMUS programı çerçevesinde diğer ülkelerde gerçekleştirir; Yeni mezunların %13’ü eğitimleri boyunca en az bir kez İsviçre dışına seyahat etmiştir; ve herhangi bir amaç için Kantonlar arası seyahat göz önüne alındığında, tüm İsviçreli öğrencilerin yaklaşık dörtte biri eğitimleri boyunca en az bir kez “ev” Kantonlarını terk etmiştir.

Diğer bölgeler ve ülkeler için karşılaştırılabilir veriler bağlamında bu akışların boyutlarını değerlendirmek zordur. Bu tür bir hareketliliğin motivasyonları ve kısıtlamaları tam olarak bilinmemektedir. Bununla birlikte, üniversitelerde mesleki eğitim, akademik orta öğretim, öğretim ve araştırmanın rolüne ilişkin farklı kültürel geleneklerin, yükseköğretimde ulusal ve uluslararası işbirliği, koordinasyon ve fikir birliği oluşturmanın önünde daha fazla engel oluşturduğu açıktır. 

Bu özellikler, ulusal ve bölgesel manzara için temel olarak görülme eğilimindeyken ve yükseköğretimin sağlanması ve politika çerçevesinde belirli bir şekil ve istikrardan yana olsalar da, sistemde büyük reformlar yapılmaması için nedenler olarak görülmemektedirler. İsviçre’de tartışılan reformlar, bu özellikleri büyük ölçüde, sistemin yenilenmesi ve yenilenmesinin önündeki engellerden ziyade biraz iyileştirme gerektiren güçlü yönler olarak kabul etmektedir.

The post İsviçre’de Yüksek Öğretimin Özellikleri – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Federal Anayasa, yetkilerin Konfederasyon ve kantonlar arasında nasıl paylaştırılacağını belirler. Anayasa’nın 3. maddesinde kantonların “Konfederasyona devredilmeyen tüm hakları kullanacağı” belirtilmektedir. Bu nedenle, egemenlik Anayasa ile sınırlandırılmadığı sürece kantonlar egemen devletlerdir. Konfederasyona verilmeyen tüm hakları kullanırlar. Kendi yetki alanlarında hangi tedbirlerin alınacağına kendileri karar verirler.

Buna rağmen, Konfederasyon ve kantonlar birlikte çalışır ve birbirlerine karşılıklı destek verirler. Konfederasyonun bazı taahhütleri ve özellikle kanun yapma konusunda kantonlara danışılır. Buna karşılık, kantonların, Anayasa ve federal mevzuatta tanımlandığı şekilde federal yasayı uygulaması gerekmektedir. Ancak federal yasalar, kanton yasalarından daha önceliklidir. Konfederasyon, kantonların federal yasalara uygunluğunu denetler. Bu sistemi özetlemek için “kooperatif federalizm” ifadesi kullanılmaktadır.

İsviçre’deki Eğitim Sistemi

Eğitim sisteminin yapısı

Çok geniş olarak, İsviçre eğitim sistemi üç seviyeye ayrılabilir: ilk, orta ve üçüncül. “Okul öncesi” düzeyi, ilkokula hazırlık olarak ayırt edilebilir. Ortaöğretim düzeyi, biri zorunlu ve diğeri zorunlu olmayan iki bölüme ayrılmıştır.

Okul öncesi seviye

Okul öncesi eğitim isteğe bağlıdır, ancak zorunlu eğitime hazırlık sağlar ve her kantondaki çocukların yararlandığı bir haktır. 1999/2000 itibariyle, çocuklar okul öncesi kurumlarda ortalama 1,9 yıl harcıyorlardı. Bu süre, son 18 yılda ortalama 1,3 yıl olduğu Orta İsviçre kantonları dışında, ülke genelinde artmıştır. Okul öncesi eğitime yaklaşımların farklılık gösterdiği kantonlar arasında önemli farklılıklar bulunmaktadır.

İlkokul ve ortaokul seviyeleri

İsviçre eğitim sisteminin temeli zorunlu eğitimdir. Genellikle dokuz yıl sürer ve ilkokul ve ortaokul seviyeleri arasında bölünür. Kantonların çoğunda ilkokul altı yıl sürer. Bunu, genellikle üç yıl süren ortaokul izlemektedir. Bununla birlikte okula gitme zorunluluğu sona erer.

Lise seviyesi

Lise, zorunlu eğitim sonrası ilk aşamayı oluşturur. Mesleki veya genel nitelikteki tüm eğitimi içerir. 2000 yılında, okulu bitirme yaşındaki gençlerin %86’sı lise diplomasına sahipti. Geriye kalan %14’ü bu düzeyde örgün eğitim almamış veya bir yıllık bir kursa gitmiş ya da temel eğitim almıştır. Lise mezunlarının dörtte üçü mesleki eğitim ve dörtte biri genel eğitim almıştır.

isviçre’de eğitim ücretleri
İsviçre Türkiye eğitim Sistemi karşılaştırması
Fransız laik eğitim sistemi
Alman eğitim sistemi
isviçre’de anaokulu
isviçre’de ortaokul eğitimi
isviçre’de okul öncesi eğitim
Türkiye eğitim sistemi

1980’lerin sonlarında mesleki diplomaların sayısında keskin bir düşüşün ardından, sayılar istikrar kazanmıştır. Yakın zamanda bir mesleki diplomanın (maturité professionalnelle) oluşturulması da mesleki müfredatın geliştirilmesinin yolunu açmalıdır. Aynı zamanda, akademik diplomaların sayısı istikrarlı bir şekilde artmaktadır.

Yeni ikincil diploma türleri

1995 yılında, İsviçre Hükümeti ve kantonlar genel orta öğretim diplomasını (maturité gymnasiale) yeniden düzenlemeye karar verdiler. Yeni düzenlemeler, tek bir akademik diploma türü (o zamana kadar beş taneydi), ders ve sınav sayısında azalma ve bir tez şartı getirilmesini gerektirmektedir. Bu reformlar 2003 yılına kadar tam olarak faaliyete geçmelidir.

Daha 1993 yılında, bir mesleki diplomanın (maturité professionalnelle) tanıtılmasıyla birlikte, İsviçre Hükümeti ve kantonlar mesleki eğitimin genel koşullarını iyileştirmeye yönelik taahhütlerini ifade etmişlerdi. Mesleki diploma, uygulamalı eğitime dayanıyordu ve gençlerin bir uygulamalı bilimler üniversitesinde (UAS) eğitim almalarını sağlıyor.

Şu anda beş farklı mesleki diploma bulunmaktadır: teknik, işletme, el sanatları, sanatsal ve teknik/tarımsal. 1978 Mesleki Eğitim Yasası’nın gözden geçirilmesi, mesleki diplomanın getirilmesinden ve uygulamalı bilimler üniversitelerinin kurulmasından sonra açıkça gerekli hale geldi.

Lise mezunları, aldıkları ortaöğretimin türüne bağlı olarak özel ders olmak üzere, eğitimlerini yükseköğretim düzeyinde sürdürme fırsatına sahiptirler.

Yüksek öğretim

Yükseköğretim, yükseköğretim olarak da adlandırılır. Bunun önemli bir kısmı İsviçre’de mevcuttur. Öncelikle daha akademik yönelimli yüksek öğretim kurumları (hautes écoles) ve ileri mesleki eğitim olmak üzere iki alana ayrılmıştır.

Yüksek öğretim kurumları üniversiteler (kanton üniversiteleri ve federal teknoloji enstitüleri dahil) ve uygulamalı bilimler üniversitelerinden oluşur. İleri mesleki eğitim alanı, diğer tüm üçüncül eğitim yollarından oluşur. Teknik okullar, mesleki sınavlar ve ileri mesleki sınavlar dahil olmak üzere ileri eğitim okullarından oluşur. İsviçre’deki ileri mesleki eğitim, geniş ve çeşitli özel kurum seçeneklerine sahiptir.

1999-2000 öğretim yılında, 156 100 kişi yüksek öğretime kaydolmuştur. Bunların 112 400’ü veya üçte ikisinden fazlası yüksek öğretim kurumlarından birine kayıtlıydı. Yükseköğretimdeki kadınların oranı %42 olup, bu rakam uygulamalı bilimler üniversitelerinde daha düşüktür.

Sürekli Eğitim

Sürekli eğitim, yalnızca mevcut bilgi, yetenek ve yetenekleri güncellemeyi, derinleştirmeyi ve genişletmeyi değil, aynı zamanda yeni bilgi, yetenek ve yetenekleri de edinmeyi ve genişletmeyi amaçlar. İsviçre Federal İstatistik Ofisi (OFS) tarafından 1999 ve 2000 yıllarında yürütülen bir araştırmaya göre, her yıl yaklaşık 1,9 milyon yetişkin, 123 milyon saatlik eğitimi temsil eden 2,7 milyon kurs almaktadır. Diğer ülkelerle karşılaştırıldığında, nüfusunun %39’u sürekli eğitim alsa da, İsviçre bu açıdan kabaca ortalamadır.

Paylaşılan Sorumluluklar

Eğitim alanındaki yetkiler

“İşbirlikçi federalizm” ruhuyla, Konfederasyon ve kantonlar eğitim alanında yetkileri paylaşırlar. Toplamda 26 kanton ve yarım kanton büyük bir özerkliğe sahiptir. Ancak bu özerklik, kurum türüne ve İsviçre eğitim sistemi içindeki eğitim düzeyine göre değişir.

Okul öncesi (“anaokulu”) ve zorunlu eğitim (ilkokul + ortaokul) düzeylerinde, tek sorumluluk kantonlara aittir. Bununla birlikte Konfederasyon, tüm çocukların belirli kalite standartlarını karşılayan ilköğretime hak kazanması ve eğitimin ücretsiz verilmesi ilkelerine uyulmasını denetler.

Lise düzeyinde, Konfederasyon mesleki eğitimden sorumludur ve ilgili sertifikaların – Federal Kapasite Sertifikası ve Mesleki Olgunluk Sertifikası – tanınması federal düzeyde ele alınır.

Lise düzeyinde ve özellikle spor salonlarında genel eğitim kantonların sorumluluğundadır. Bu akademik odaklı ikincil çalışmaların tamamlandığını gösteren, sınavın içeriğini (Akademik Olgunluk Sertifikası veya maturité gymnasiale) düzenleyen kantonlardır.

Konfederasyonun bu diplomaları tanıması veya tanımaması, 15 Şubat 1995 tarihli bir Kararname ile düzenlenir. Diplomalar, sahiplerinin üniversite düzeyinde eğitim almak için ihtiyaç duydukları genel bilgi ve becerilere sahip olduklarını onaylar. Konfederasyon tarafından tanınmayan ve öğrencileri doğrudan İsviçre maturité sınavına hazırlayan özel okullar vardır.

The post İsviçre’deki Eğitim Sistemi – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).