Artan kayıtlar. 2000 yılının kış döneminde, İsviçre üniversitelerine yaklaşık 100.000 öğrenci kaydoldu – 1980’den yaklaşık %60’lık bir artış. 2000 yılında kaydolan tüm öğrencilerin 20.000’in hemen altında veya yaklaşık %20’si birinci sınıf öğrencileriydi. 2000 yılında bu birinci sınıf öğrencilerinin aynı yaştaki (21) toplam daimi ikamet eden nüfusa bölünmesi, üniversite eğitimine başlayan gençlerin oranını verir ki bu da yaklaşık %20’dir. Öğrencilerin çoğunluğu bir beşeri ve sosyal bilimler fakültesine kayıtlıydı.

Kız ve erkek öğrencilerin oranları henüz eşit olmasa da yakınlaşıyor. 1980’de öğrencilerin yaklaşık %70’i erkek iken, 2000 yılında erkeklerin oranı “sadece” %55’e düştü. Diğer parametreler de gençlerin üniversiteye gidip gitmediklerini belirlemeye yardımcı oluyor. Örneğin, bir öğrencinin sosyal geçmişi belirleyici bir rol oynar.

Yabancı öğrenciler, toplam üniversite kayıtlarının yaklaşık beşte birini oluşturmaktadır. Bu oran 1980’den bu yana çok az değişiklik göstermiştir. Bu öğrencilerin dörtte üçünün Avrupa pasaportu vardır. Yabancı öğrencilerin yüzde yetmişi özellikle okumak için İsviçre’ye gelirken, kalan %30’u zaten ülkede yaşıyor ve orada okula gidiyordu.

Yabancı üniversite öğrencilerinin oranı, Fransızca ve İtalyanca konuşulan İsviçre’de, ülkenin Almanca konuşulan bölgelerine göre daha yüksek olma eğilimindedir.

İsviçreli bir üniversite öğrencisinin diploma veya lisans derecesi alması ortalama olarak altı yıl sürer, ancak sürenin uzunluğu çalışma alanına göre değişir. Bir beşeri bilimler öğrencisi yaklaşık yedi yıl alırken, bir ekonomi öğrencisi beş buçuk yıldan daha az bir süre alacaktır. Herhangi bir alanda, erkek ve kız öğrenciler eğitimlerini tamamlamak için hemen hemen aynı sayıda sömestr alacaktır.

Bununla birlikte, genel olarak, ortalama çalışma süresi kadınlar için erkeklere göre biraz daha uzundur (5,9 yıla karşılık 6,3 yıl). Bunun başlıca nedeni, tüm kız öğrencilerin yaklaşık %50’sinin eğitimlerin daha uzun olduğu beşeri ve sosyal bilimlere kayıtlı olması, buna karşın erkek öğrencilerin yalnızca dörtte birinin bu tür çalışmalara katılmasıdır.

Çalışmaların yapısı

Üniversite çalışmaları genellikle birinci ve ikinci aşamaya ayrılır. Okula ve çalışma alanına bağlı olarak uzunluğu iki ila altı yarıyıl arasında değişen ilk aşama; kural olarak, dört sömestr sürer, genellikle ikinciden daha yapılandırılmıştır. Başka bir deyişle, müfredat daha sıkı bir şekilde düzenlenir ve öğrenci başarısı daha düzenli olarak test edilir.

İlk döngü, sonraki uzmanlaşmadan bağımsız olarak tüm alan için geçerli olan temel bilgi ve metodolojiyi aktaran, seçilen çalışma alanına bir giriştir. Çoğu durumda, aynı zamanda seçimi de içerir. İkinci döngü genellikle dört yarıyıl sürer ve söz konusu alan hakkında daha kapsamlı bilgi verir ve genellikle bir ilk uzmanlaşmayı içerir. Teorik olarak, üniversite çalışmaları bir lisans derecesi veya diploma verilmesiyle sekiz yarıyıl veya dört yıl sonra sona erer.

Sınavların sayısı bir okuldan ve çalışma alanından diğerine değişir. İlk aşama genellikle ikinci aşamaya kabul için geçilmesi gereken bir sınavla sona erer. Final sınavını başarıyla tamamlayan bir öğrenci bir derece almaya hak kazanır.

isviçre’de üniversite okumak
isviçre’de üniversite okumak ekşi
İsviçre üniversiteleri
isviçre’de eğitim ücretleri
isviçre’de ortaokul eğitimi
isviçre’de öğrenci olmak
isviçre’deki üniversiteler ve bölümleri
isviçre’de üniversite okumak için gerekenler

Üniversite mezunlarının oranı

2000 yılında yaklaşık 10.000 öğrenci diploma veya lisans derecesi aldı. Bu, 1980’e göre %80’lik bir artışı temsil eder ve aynı zamanda, belirli bir yıldaki üniversite mezunlarının 27 yaşındaki daimi yerleşik nüfusa oranı olarak hesaplanan nüfusun %10’unun biraz üzerinde olan üniversite mezunlarının oranına da tekabül eder. . 2000 yılında verilen doktora sayısı 2700’ün biraz üzerindeydi, 980’e göre yaklaşık %55’lik bir artış söz konusudur.

Başarı oranları ve bırakma

2000 yılında, 1990 yılında üniversite eğitimi alan bir öğrenci grubu üzerinde yapılan gözlemler, başarı oranının yaklaşık %70 olduğunu göstermektedir. Bu rakam, bugüne kadar lisans diploması veya diploma alarak çalışmalarını tamamlayan grubun oranını temsil etmektedir.

Başarı oranı kadınlar için erkeklere göre biraz daha düşüktür, %64’e karşı %72’dir, bu da büyük ölçüde kadınların başarı oranının en az yüksek olduğu beşeri ve sosyal bilimlerde yüksek oranda temsil edilmesinden kaynaklanmaktadır.

İşe girmenin zorluğunun ve üniversite diplomalarının işgücü piyasasındaki çekiciliğinin bir göstergesi olarak, yeni mezunların işsizlik oranı son on yılda istikrarlı bir şekilde düşmektedir.

Buna rağmen, çalışmaya başlayan kişilerin giriş seviyesi bir çalışma alanından diğerine farklılık gösterir. Pek çok mezun için eğitimleri bir ilk üniversite diploması ile bitmiyor; aksine, daha yüksek bir derece elde etmek için eğitimlerine devam ederler veya yüksek öğretim kurumları sisteminin dışında başka genellikle mesleki eğitim ararlar. İlahiyatçıların, hukukçuların ve tıp mezunlarının çoğu için durum böyledir.

Açıkça tanımlanmış meslek alanlarına yönelmeyen sosyal ve beşeri bilimler mezunları için durum çok farklıdır ve federal düzeyde düzenlenen ilgili meslekler pratikte yoktur. Bu mezunlar bazı meslek kategorilerinde kendi yollarını bulmalıdır.

Tüm üniversite mezunlarına açık olan bir başka lisansüstü eğitim seçeneği de bir UAS veya üniversitede öğretim görevlisi olmak; bu tür gönderiler genellikle doktora tezi yazmayı planlayan öğrencilere verilir. Genel olarak, yeni mezunların kabaca beşte biri birinci derecelerini aldıktan sonra üniversitede kalmaktadır. Doğa bilimleri mezunları arasında oran daha da fazladır.

“Bilginizi veya yeteneklerinizi kullanabilmeniz açısından işinizin eğitiminize uygun olduğunu düşünüyor musunuz?” “az ya da çok” ve kalan %15 “hayır” ya da “gerçekten değil”. Bu soru, Federal İstatistik Ofisi tarafından 1999 yılında yeni mezunlar arasında yapılan bir anketle bağlantılı olarak sorulmuştur. Yanıt, yeni mezunların okulda edindikleri niteliklere göre işlerine ilişkin öznel algılarını ölçer.

Üniversite personeli

2000 yılında, İsviçre üniversiteleri yaklaşık 26000 tam zamanlı eşdeğere karşılık gelen yaklaşık 45.000 kişilik bir personel istihdam etmiştir. Bunların %10’u profesör, %35’i idari ve teknik personeldi.

Kalan pozisyonlar diğer öğretim üyeleri tarafından ve öğretim ve bilimsel asistanlar tarafından dolduruldu. Bu son iki kategori, corps intermediaire veya orta düzey öğretim kadrosu olarak bilinen gruba aittir. İlki bazen “üst orta düzey öğretim kadrosu” (corps intermediaire supérieur) olarak da bilinir ve özel doktorlar, öğretim görevlileri, öğretim görevlileri, konuk profesörler ve öğretim ve araştırma görevlilerini içerir. Öğretim ve bilimsel asistan kategorisine bazen “alt orta düzey öğretim kadrosu” (corps intermédiaire inférieur) denir.

The post İsviçre Üniversitelerinin Özel Yönleri – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Daha yüksek veya üçüncül eğitim düzeyinde, yetkiler de paylaşılır. Yeni (1999) Anayasası uyarınca, Konfederasyon ileri mesleki eğitimi yöneten yasaları çıkarır. Bu nedenle Konfederasyon, hem ileri mesleki eğitimden hem de uygulamalı bilimler üniversitelerinden sorumludur.

Ayrıca, iki Federal Politeknik Enstitüsü ve araştırmaların teşviki üzerinde de yargı yetkisine sahiptir. Kantonlar ise kendi üniversitelerinden on tane olmak üzere sorumludurlar. Üniversiteler Konfederasyon’dan mali destek almaktadır.

Biri genel olarak eğitim, diğeri yükseköğretim kurumları hakkında olmak üzere iki yeni Anayasa maddesi hazırlanmaktadır. Her ikisi de öncelikle Konfederasyon ve kantonlar arasında daha yakın işbirliğinin temellerini atmaya çalışıyor.

Eğitimsel Kazanımlar

Nüfusun eğitim seviyesi

Yerleşik nüfusun yaş, bölge ve cinsiyete göre eğitim düzeyine bakıldığında, İsviçre nüfusunun beşte dördünün bir tür zorunlu eğitim sonrası eğitimi tamamladığı görülebilir.

Çoğu, bir üst orta mesleki eğitim kursunu tamamlamıştır. Beş kişiden sadece biri yüksek öğrenim diplomasına sahiptir.
Şekil 2.2’de açıkça gösterildiği gibi, lise mezunlarının dörtte üçü mesleki eğitim almış ve dörtte biri genel eğitime katılmış ve çoğu durumda Akademik Olgunluk Sertifikası almıştır.

Bu sertifikaların yüzdesinin büyük ölçüde eğitim kantonuna bağlı olduğunu belirtmek ilginçtir. 1999’da, oran bir bütün olarak İsviçre için kabaca %18 iken, Cenevre’de yaklaşık %32 iken, Obwald kantonunun yarısında ve Uri kantonunda %10’dan azdı.

Yaş da eğitim düzeyi açısından önemli bir faktördür. 45 yaşın altındaki kişiler, yaşlı nesillere göre çok daha yüksek bir eğitim düzeyi göstermektedir: emeklilerin kabaca %38’inin aksine, 25 ila 34 yaş arasındaki gençlerin yalnızca %12’si zorunlu eğitim sonrası eğitim almamıştır. İleriye dönük net adımlara rağmen, kadınlar üçüncül düzeyde hala yetersiz temsil edilmektedir.

isviçre’de yüksek lisans şartları
isviçre’de yüksek lisans ekşi
isviçre’de yüksek lisans ücretleri
isviçre’deki üniversiteler ve bölümleri
isviçre’de yüksek lisans bursları
isviçre’de üniversite okumak
isviçre’de öğrenci olmak
isviçre’de üniversite ücretleri

İsviçre’de Yüksek Öğrenim

İsviçre’de yükseköğretim oldukça çeşitlidir ve ileri mesleki eğitim okulları, uygulamalı bilimler üniversiteleri, kanton üniversiteleri ve federal teknoloji enstitüleri dahil olmak üzere birçok farklı kurum türünü kapsar. Bu çeşitli kurumlar genellikle iki geniş kategoriye ayrılır: 1) ileri mesleki eğitim verenler; ve 2) yüksek öğretim kurumları (kanton üniversiteleri, federal teknoloji enstitüleri ve uygulamalı bilimler üniversiteleri).

Gelişmiş mesleki eğitim

İleri mesleki eğitim, biri başlangıç ​​eğitimi ve diğeri lise mezunları için mesleki yeterlilik kursları sunan iki tür kurumda çok çeşitli kurslar sağlar. İlk grup, teknik okullar dahil olmak üzere ileri eğitim okullarıdır. İkinci grup, öğrencileri mesleki ve ileri mesleki sınavlara hazırlar.

1978 yılına dayanan mevcut Mesleki Eğitim Yasası’nda ileri mesleki eğitim kurumları, “sürekli eğitim” genel başlığı altında marjinal bir özelliktir. Yasa, politika odağının başka bir yerde olduğu bir zamanda hazırlandı. Ancak o zamandan beri, yüksek öğrenim, kapsamını genişletmek için kişisel inisiyatif ve federal çabaların etkisi altında gelişmiştir.

Bir dizi kurum

İleri mesleki eğitim, güçlü uzmanlaşma ve bazıları çok küçük olan bir dizi kurum ile karakterize edilir. Kurumlar, eğitim sağlama türü ve düzeyi, eğitim misyonları, giriş koşulları, kursun uzunluğu, bağlı oldukları makamlar (kanton/federal) ve finansman kaynakları açısından farklılık gösterir.

İleri düzeyde mesleki eğitim veren 300’den fazla kurumun yaklaşık yarısı kamu sektöründedir. Üçte biri özel ama sübvansiyonlu, geri kalanı ise özel ve sübvansiyonsuz. Yeterlilikler kanton, okul, dernekler veya diğer kurumlar tarafından verilebilir ve birçoğu federal veya kanton düzeyinde tanınır.

1999’da 27 000 ileri mesleki yeterlilik verildi. Rakam 1980’den beri keskin ama istikrarlı bir şekilde yükseliyor. Bu niteliklerin büyük çoğunluğu erkek öğrencilere veriliyor. Bu ağırlıklı olarak erkeksi kayıt, teknik kurslarda özellikle yüksektir. İleri mesleki eğitimin bir başka özelliği de, Almanca konuşulan bölgelerde İsviçre’nin geri kalanından daha yüksek mezuniyet oranıdır.

Çok önemli bir nokta, bir dizi ileri mesleki eğitim kurumunun haute école spécialisée veya uygulamalı bilimler üniversitesi (UAS) statüsünü kazanmış olmasıdır.

Kurumlar aşağıdaki kategorilere ayrılır:

● Gelişmiş teknik okullar dahil olmak üzere gelişmiş eğitim okulları. Gelişmiş eğitim okulu kursları, işletme yönetimi, yemek ve otel yönetimi, turizm, ticari bilgisayar, ormancılık ve droguerie veya reçetesiz eczaneleri kapsar. Teknik kolejler bilgisayar, mekanik, elektronik, fotoğrafçılık, multimedya ve inşaat üzerine dersler verir.

Tam zamanlı kurslar iki yıl, yarı zamanlı kurslar üç yıl sürer. Teori ve pratiğin bir kombinasyonu, öğrencileri orta yönetimdeki görevlere hazırlar. Nitelikler federal düzeyde tanınır.

● Mesleki sınavlar. Bunlar bir yeterlilik sertifikasına yol açar ve adayların yönetim pozisyonlarını veya ortalamanın üzerinde gereksinimleri olan meslekleri üstlenmek için gerekli beceri ve bilgiye sahip olup olmadıklarını belirler. Sertifika federal düzeyde tanınır.

Federal yeterlilik sertifikalarının ödülleri 1985’ten bu yana dört katına çıkarak keskin bir şekilde arttı. İleri düzey mesleki sınavlar esas olarak zanaat endüstrileri, endüstri, teknoloji, yönetim ve tarım içindir. Bu sertifikaların %31’i hizmet sektöründe, %25’i yönetimde ve %12’si metalurji ve makine mühendisliğinde verilmektedir. %32’si kadınlara veriliyor.

● İleri düzey mesleki sınavlar. Başarılı öğrenciler, federal yetkililer tarafından meslekleriyle ilgili olarak maître (usta) veya diplômé (nitelikli) kelimesini kullanma hakkına sahiptir. Sınav, adayların bir işletmeyi bağımsız olarak yönetme veya mesleklerinde yüksek standartları karşılama bilgi ve becerilerine sahip olup olmadıklarını belirler. Gelişmiş mesleki sınavlar esas olarak zanaat endüstrileri, endüstri, teknoloji, yönetim ve tarım içindir.

Mesleki sınavlarda olduğu gibi, ileri mesleki sınavlar için hazırlık kurslarına kaydolan öğrencilerin çoğu halihazırda istihdamdadır. İleri düzey mesleki sınavların sayısı son on yılda yaklaşık %60 arttı, ancak aynı seviyeye geliyor gibi görünüyor. Kadın mezunların yüzdesi hala özellikle düşüktür. 1985 yılında %8.5 iken 1999 yılında %15’e yükselmiştir. Bu yeterliliklerin dağılımı şu şekildedir: %27’si hizmet sektöründe, %19’u yönetimde, %12’si satışta ve %11’i metalurji ve makine mühendisliğinde verilmektedir.

● Diğer yükseköğretim düzeyindeki nitelikler. Bu kurslar federal düzeyde düzenlenmemiştir. Buna göre, pastoral çalışmalar ve ileri sosyal hizmet kursları gibi yukarıda değinilmeyen tüm ileri mesleki kursları kapsar.

The post İsviçre’de Yüksek Öğrenim – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).