Veriler indirgemeci bir şekilde incelenirse elde edilebilecek bu gerçeklerin açıklığa kavuşturulmasına ve sınıflandırılmasına yol açacaktır. Hermeneutik ve yorumlayıcı olan “Husserl’ci” fenomenolojide, hakikatlerin “mutlak ve evrensel olarak doğru” olduğu iddia edilir.

Ancak, bireylerin kendi dünyalarını nasıl yorumladıklarına odaklanırsak, özellikle her birey aynı fenomeni biraz farklı yorumlayacağından, bu tür mutlak iddialarda bulunulamaz.

Pring’in dediği gibi: ‘Fenomenolojik araştırma öznel bilinci ortaya çıkarır’ ve farklı insanların aynı deneyim hakkında söylediklerini inceleyerek, aynı fenomenler üzerinde eşit derecede geçerli, ancak mutlaka uyumlu olmayan farklı bakış açılarını ortaya çıkarmak mümkün olabilir.

Spiegelberg fenomenolojiyi şöyle tanımlar:

fenomenlerin bilinçli olarak deneyimlendiği, nedensel açıklamaları hakkında teoriler olmadan ve mümkün olduğunca incelenmemiş önyargılardan ve varsayımlardan bağımsız olarak doğrudan araştırılması ve tanımlanması gerekir.

Bu, araştırmacının rolünün, tarif edilene çok fazla yorum dayatmadan, olanı tarif etmek için mümkün olduğunca açık ve tarafsız kalmaya devam etmesi gerektiğini gösterir. Fenomenolojinin, başkalarıyla ilişki kurduğumuzda yaratıcı bir kendi kendini aktarma yolunu takip etmemize ve işbirlikçi bir karşılaşma olmamıza izin verebileceğini savunuyor.

Yönetimde karar verme süreci
Karar verme süreci aşamaları
Karar verme BASAMAKLARI formu
Karar verme Nedir
Karar verme sürecinin Öğeleri
Psikolojide karar verme teknikleri
Karar verme süreci pdf
İş Hayatında karar verme

Değerlendirenin kişisi olmadığımız için, kendimizi değerlendirme deneyiminin içinde düşünmemiz gerekir (hayal gücüyle kendini aktarma). Ayrıca, değerlendirmenin farklı üyeleriyle ilişki kurarak onların yaşadıkları deneyimi/olguları anlamaya başlarız (işbirlikçi karşılaşma).

O halde terimi benim kullanımımda fenomenoloji hakikati sağlamayı amaçlamaz; tartışmalı olarak, tüm gerçekler özneldir. Bununla birlikte, deneyimi damıtmanın bir yöntemi olarak, elimizdeki durumu daha iyi anlamamıza yardımcı olur. Fenomenoloji kaçınılmaz olarak betimlemeye odaklanır.

Her bir değerlendiricinin hissedilen deneyimlerini anlamaya başlamak ve bir anlayış sentezi oluşturmaya başlamak, ancak okuyucu, değerlendirme süreci veya bağlamı sırasında meydana gelenlerin ‘gerçekliği’ hakkında böyle bir iç görü kazandıktan sonra mümkün olur. Bireysel ve ortak olarak neler yaşadıklarına gelince bu konuya daha detaylı odaklanmak doğru olacaktır.

Bu bizi daha sonra ‘şeylerin kendisine geri’ götürür. Bir sonraki bölümde sunulan anlatı açıklamasının uzunluğu ve ayrıntıları, daha fazla ilerlemeden önce bu bilgiyi sağlamak için temel olarak önemlidir.

Değerlendirmenin bağlamına odaklanma kararı, aynı zamanda, bağlama bakmada başarısız olduğunda fenomenoloji eleştirisine karşı koymanın bir yolunu bulur. Bu eleştiri en sık Husserl’in hermenötik fenomenolojisi ile bağlantılı olarak duyulur.

Değerlendiricinin Bölüm 5’te açıklanan yaşanmış deneyimi, deneyimle ilgili olduğu için anlama birimlerine parantez içine alınır. Bununla birlikte, görüşmeler sırasında ifade edilen çatışan kavram ve değerlerin dağınıklığını korumamız gerektiğinden, yaşanan deneyim bazı fenomenolojik çalışmalarda görülen tek bir “anlayış birimine” bölünmez.

Aynı deneyimlerin farklı anlayışları bu nedenle sunulur. Değerlendirmenin anlatısal tanımlamasını değerlendiricinin bireysel ‘yaşanmış’ deneyimleriyle (Eigenwelt) birleştirerek, bu özel duruma bütüncül bir bakış sunulabilir.

Bu nedenle değerlendirici bağlam içindedir ve deneyimlediklerine ilişkin bireysel yorumunu keşfederiz. Aynı deneyimlerden geçenlere göre bu belirli zaman boyunca hareket ettiği dünyayı da anlıyoruz: değerlendirmenin Mitwelt’i.

Değerlendirici, Alman yüksek öğretimi ve onun disiplini olan Eğitim Bilimi (Lebenswelt) bağlamında, olduğu gibi, Alman yüksek öğretiminin Überwelt’inde yer alır.

Değerlendirmenin organizatörü Martina Röbbecke röportajda bunu şöyle açıklamıştır: “Bir disiplini değerlendiriyor olabilirsiniz, ancak gerçekte, kesinlikle aklınızda bulundurmanız gereken çok sayıda üniversite veya yüksek öğretim yapısıyla da bağlantı kuruyorsunuz.

Bu nedenle, bir değerlendirme bilginin özümsenmesi ve ne olduğu hakkında sonuçlara giden bir yol olduğu için, hissedilenleri, hangi değerlerin var olduğunu ve hangi yargıların yapıldığını anlamaya daha yakın olmamızı sağlayacak olan dört dünyanın birleşmesidir. görmüş, öğrenmiş, değerlendirmiş ve betimlemiştir.

Bir yanda değerlendiricilerin bireysel deneyimleri varken, katılanlar karşılıklı anlaşmaya varma süreçlerini gerektiren bir deneyimin içindeydiler. Bu nedenle, bireyin örgütsel olanla yan yana olduğunu görüyoruz.

Bu nedenle araştırmam, değerlendirme çalışmaları gibi ortak girişimlerde insanların nasıl anlaşmaya vardığını inceleyen karar verme teorilerinden de etkilenmiştir.

Değerlendirme, teftişe çağrıldıkları kurumları incelemek ve yargılamak için çok sayıda alandan insanları bir araya getiren karmaşık bir girişimdir. Sözlü ve yazılı kelime aracılığıyla jest ve iletişimi içeren insan davranışının bir çalışmasıdır. İşlemlerin her adımında grup dinamiklerini, rasyonel seçimleri, tartışmayı ve karar vermeyi içerir. Özellikle değerlendiricilerin rasyonel seçimler yapmasını bekliyoruz.

Hastie & Dawes, rasyonel bir seçim yapıldığını düşündükleri dört kriter belirledi:

1. Karar vericinin fizyolojik durumu, psikolojik yetenekleri, sosyal ilişkileri ve duygularını içeren mevcut varlıklarına dayanır.
2. Seçimin olası sonuçlarına dayanır.
3. Bu sonuçlar belirsiz olduğunda, olasılık teorisinin temel kurallarına göre olasılıkları değerlendirilir.
4. Bu olasılıkların kısıtlamaları ve seçimin olası sonuçlarının her biri ile ilişkili değerler veya tatminler dahilinde uyarlanabilir bir seçimdir.

Ancak, rasyonel seçimlerin her zaman yapılmadığını bize hatırlatırlar. Fischoff’un (1996) gözlemine atıfta bulunarak, insanların “en göze çarpan birkaç olasılığa ve sonuçlara odaklanma ve diğerlerini görmezden gelme ve bu da tam olmayan analizle sonuçlanan genel bir eğilimi olduğunu” da belirtiyorlar.

Eğer bu doğruysa, değerlendiricilerin de sadece en göze çarpan konulara odaklandıkları ve karar vermelerinde bazı alanların incelenmeden bırakıldığı da söylenebilir. Hastie & Dawes,  ayrıca alışkanlık, uygunluk ve dini ilkelerin veya kültürel zorunlulukların karar verme şeklini etkileyebileceğinin altını da çizmiştir.

Özellikle ikinci kategori olan uygunluk, bireylerin hayran oldukları veya özellikle başarılı olarak gördükleri kişilerin kararlarını taklit etme eğilimini ifade eder. Elbette bu, karar vericilerin değerlendirme sırasında veya sonrasında memnun kalmayabilecekleri bir duruş benimsemelerine yol açabilir. Bu araştırma, değerlendiriciler arasındaki uyumun boyutunu ortaya çıkarmaya çalışacak ve değerlendirmenin neden bu yönde ilerlediğini de vurgulayacaktır.

The post Karar Verme – Almanya’da Eğitimin Değerlendirilmesi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).