Bu çalışmanın odağını oluşturan Kwale ilçesi, eğitim açısından halen ülkenin en az gelişmiş ilçelerinden biridir. 1984 yılında Kwale ilçesinde okula katılım oranı (%64), ulusal ortalamanın yaklaşık üçte ikisi (%96) ve hatta pastoral nüfusa sahip diğer birçok ilçeninkinin bile altındaydı; Kenya’daki eğitim yetkilileri ve başka yerlerdeki eğitim araştırmacıları tarafından örgün eğitime en dirençli olanlar olarak kabul ediliyor.

İlkokul öğrencilerinin 1982 İlköğretim Sertifikası sınavındaki performanslarının ilçe karşılaştırmalarında, Kwale Ulusal Sınav Konseyi’nin Başarı Sırasında otuz dokuz kırsal bölge arasında 31. sırada yer aldı. Bölgedeki öğrencilerin ortalama puanı (141), en övgüye değer kırsal bölge olan Marang’a’nın (168) yirmi beş puan altında ve Nakuru belediyesindeki en üst sıradaki öğrencilerin (181) kırk puan altındaydı.

Kwale bölgesindeki düşük okula katılım oranına, öğrencilerinin ulusal sınavlardaki düşük performansına ve kıyı halklarının eğitimsel olarak “geri” olarak resmi olarak tanımlanmasına rağmen, 1981’de yapılan bir ulusal anket, yetişkin okuryazarlığının nispeten yüksek olduğunu gösterdi.

Kwale sakinlerinin yarısından fazlası (%57) Kiswahili metnini anlayabiliyordu ve benzer bir oran (%57) basit bir paragraf yazabiliyordu. Örgün eğitime daha fazla erişimi olan diğer Kenyalıların çoğunun herhangi bir dilde okuma yazma bilmediği bulundu.

Beklenmedik bir şekilde yüksek yetişkin okuryazarlık oranı, bu ağırlıklı olarak kırsal bölgede mevcut olan resmi okullaşma veya diğer “modernleştirici” etkilerden değil, ilk olarak kıyıdaki Arap yerleşimlerinde geliştirilen çok sayıda Kuran okulunun varlığından kaynaklanıyor olabilir. ve daha sonra bu yüzyılın başlarında bölgenin Afrika halkları arasında yayıldı.

Batılı eğitime ilk maruz kalanlar Kenya kıyılarındaki Müslüman halklar oldu. Diğer Afrika kıyı toplumlarının (örneğin Batı Afrika’daki Yoruba ve Ibo) aksine, onlar eğitime ve toplumlarına yıkıcı etkileri olan ücretli ekonominin genişlemesine direndiler. Kenya’nın kıyılarında, başlangıçta Hıristiyanlığa dönüştürülen azatlı kölelere batı eğitimi verildi; bu, köle ticaretinin bastırılmasının getirdiği iyiliğin somut kanıtıydı.

Bu, Arap ticaret merkezlerinden oluşan Zanzibar federasyonunun dağıtılmasına ve ardından İngilizlerin Doğu Afrika’yı sömürgeleştirmesine İngilizlerin dahil olması için sunulan gerekçeydi. Avrupa misyoner faaliyeti ve yönetimi, kıyı ticareti ve plantasyon üretimi üzerinde gelişen asırlık bir Arap toplumunu modern Kenya’nın ekonomik ve eğitimsel durgun suyuna dönüştürdü.

Svahililer

Svahili terimi, çoğu Kiswahili’yi ana dili olarak konuşan ve İslam’ı uygulayan Arap, Asya veya Afrika kökenli kıyı halklarını tanımlar. Arap kökenli bireyler, İngiliz sömürge yetkilileri tarafından Afrikalı olmayanlar olarak sınıflandırıldı ve bir ölçüde kendi kendini yönetme hakkına sahipti. Daha da önemlisi, kulübe ve sandık vergilerinden muaf tutuldular ve çocuklarını misyoner veya devlet okullarına göndermeye zorlanmadılar.

“Arap” olarak sınıflandırılanların kökenleri, sekizinci ve dokuzuncu yüzyıllarda Umman ve İran’dan gelen ve Doğu Afrika kıyıları boyunca Mogadişu’dan Kilwa’ya kadar Arap yerleşimlerinin kurulmasıyla sonuçlanan göçlere dayanmaktadır. İlk göçmenlerin çoğu Sünni Müslümanlardı. Arap nüfusunun yabancı olarak tayin edilme riskini göze aldığı 1963’teki bağımsızlıktan bu yana, ayrı statülerini kaybettiler ve şimdi kendilerini Svahili olarak görüyorlar.

Sömürge toplumunda, Afro-Araplar, Arap tüccarların ve çiftçilerin eski köleleri de dahil olmak üzere, Arap kökenli Arap kökenli dönüştürülmüş Afrika halklarından oluşuyordu. Araplar şeker kamışı, pirinç ve pamuk ekimini Doğu Afrika’ya getirdiler ve bu temel ürünler Hint Okyanusu’ndaki Arap devletleriyle ticareti yapıldı.

Kölelik, bu yüzyılın başlarına kadar plantasyon üretimi için önemliydi ve özellikle Umman Sultanı Seyyid Said’in 1830’larda Zanzibar’ı yeni başkenti yapmasından ve adanın ekonomisini geliştirmek için Doğu Afrika içlerinden köleler almasından sonra büyük bir zenginlik kaynağıydı.

Kenya Hakkında bilgi
Kenya hangi dili konuşuyor
Kenya nasıl bir ülke
Kenya da yaşayan Türkler
Kenya insanları
Kenya iklimi
Kenya nüfusu 2020
Kenya Gece Hayatı

Afro-Araplar, soyları kölelik damgasından arınmışsa kendilerine waungwana ya da watumwa (köle doğumlu) diyorlardı. Her iki grup da Arap olarak sınıflandırılmayı arzuluyordu. Kwale bölgesindeki Afrika nüfusunun çoğunluğunu oluşturan güney Mijikenda Digo da dahil olmak üzere, sömürge döneminde Arap statüsü elde etmeyen dönüştürülmüş Afrikalılar topluca mahaji olarak bilinir. Çoğu, kurtuluştan sonra din değiştirmiş ve İslam öncesi kültürlerinin birçok özelliğini korumuştur.

Bantu dili konuşan bir halk olan Mijikenda, Araplar ve Afro-Araplar tarafından yerleştirilen kıyı şeridi ile iç kısımdaki tepeler ve savanlar arasındaki bölgeyi doldurdu. 17. yüzyılda bugünkü Somali’den Kenya kıyılarına göç ettiler ve dokuz farklı gruptan oluşuyorlar: Kauma, Giriama, Chonyi, Jibana, Kambe, Ribe, Rabai ve Duruma ile Digo.

Bizi en çok ilgilendiren Digo, Mijikenda’nın atalarının vatanı olan Singwaya’dan ilk göç edenlerdi. Digo, Mijikenda’nın babası Muyeye’nin yaşlı karısının oğullarından birinin adından türetilmiştir.

Mijikenda yaş grupları, Digo’nun Kwale ilçesindeki şimdiki evlerine, ritüel amaçlar ve koruma için bir kaya inşa ettikleri, bugün Kwale kasabasındaki ilçe merkezinin yakınında görülebilen göçüne tarihlenmektedir. İslam’a geçişleri, onları Araplar tarafından yönetilen ve kölelik tarafından sürdürülenlerin yerini alan Avrupa kıyı plantasyonlarının ücretli ekonomisine sürmeyi amaçlayan Afrikalıların sömürge vergileriyle hızlandırıldı.

Hıristiyanlık, Kölelik ve Arazi Yabancılaşması

Kilise Misyoner Cemiyeti’ni (CMS) temsil eden ilk Hıristiyan misyonerler, 1846’da Mijikenda arasında, Mombasa’nın kuzeybatısındaki Rabai’de çalışmaya başladı. On altı yıl sonra Birleşik Hür Metodistlerin himayesinde Ribe yakınlarında ikinci bir misyon istasyonu kuruldu. Her iki misyon da Mijikenda’yı Hıristiyanlığa dönüştürmekte pek başarılı olamadı.

Ancak kısa süre sonra İngiliz Donanması’nın köle ticaretini bastırmasında serbest bırakılan Afrikalıları eğitmede farklı ve daha umut verici bir rol buldular. 1870’lerde CMS, Afrikalıların evanjelik çalışma için eğitildiği Freretown’da (1875) ve daha sonra (1888) şehrin kendisinde bir tane daha özgürleştirilmiş köleler için bir misyon kurarak Doğu Afrika’daki faaliyetlerini genişletti.

Misyonerlik faaliyetinin, Mijikenda’nın dolaylı olarak bağlı olduğu kıyı plantasyon ekonomisinin yıkımı ile ilk ilişkisi, sömürge dönemi boyunca yerli nüfus için batı eğitiminin gelişimini durdurdu.

The post Kenya Kıyılarında Batı Eğitimi – Kenya’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Kenya ve diğer Afrika ülkelerinde kullanılan bir İngilizce kitabı olan Going to School, bir çocuğun ilkokuldaki ilk gününü anlatıyor. Çocuğun öğretmeni, “Bu sizin sınıfınız,” diye açıklıyor, “büyük bir sınıf.” İçeride çocuğa bir ders kitabı ve diğer okul malzemeleri verilir ve başka bir öğrenciyle paylaşacağı bir sıra verilir.

Ekli çizimler, kentsel bir alanda iyi finanse edilen bir ilkokul tasvir ediyor: geniş bir okul kompleksi, uzun bir veranda ile birbirine bağlanan yivli demir çatılı binalar ve parlak, kalabalık olmayan sınıflardır.

Bu koşullar, çoğu Afrikalı çocuğa, özellikle de genellikle çamur ve sazdan yapılmış ilkokullara devam eden, elliden fazla öğrencinin bulunduğu, yeterli ders kitabı ve diğer öğrenme kaynaklarından yoksun olan sınıflara giden kırsal alanlardaki çocuklara aşina değildir.

Yeni bağımsız Afrika hükümetleri, devletin işgücünün beceri düzeyini yükseltmek, ulusal bütünleşmeyi ve yeni bir siyasi kültüre bağlılığı teşvik etmek ve eşitsizlikleri düzeltmek için eğitime daha fazla erişim sağlaması yönündeki taleplere yanıt olarak kısa süre sonra ilk ve orta öğretim üzerinde kontrol iddiasında bulundu. 

Sonuç, okul inşaatı ve bakımının finansmanı veya ortak finansmanı, öğretim için ulusal standartların getirilmesi, öğretmen istihdamı ve öğretim kaynaklarının sağlanması yoluyla yerel düzeyde eğitim üzerindeki hükümet kontrolünün uygulandığı oldukça merkezi sistemlerin kurulması oldu. Tüm okullar tarafından benimsenmesi için müfredat ve metinlerin geliştirilmesi ve öğrencilerin öğrenmesini değerlendirmek için ulusal sınavların kullanılması gerekir.

Çoğu Afrika ülkesinde okullaşma bir kamu malı ve buna ek olarak kıt kamu fonlarının akıllıca bir yatırımı olarak kabul edildiğinden, çok az araştırmacı kayıt artışlarının okul düzeyinde getirdiği dönüşümlerle ilgilendi. Bu artışlar bazı Afrika ülkelerinde ilk aşamada yıllık %5 ila %10 mertebesinde olmuştur.

Gelişmekte olan ülkelerin eğitim sistemlerine ilişkin son literatür, artan okul kayıtlarının sonucu olarak okullaşma kalitesinin düştüğüne dair iddialarla doludur, ancak bunlar genellikle daha fazla genişlemeyi desteklemek için nitelikler olarak ifade edilir.

Üçüncü Dünya öğrencilerinin gelişmiş ülkelerdeki diğer öğrencilere göre zayıf akademik performanslarının kanıtı, eğitim başarısına ilişkin uluslararası araştırmalar tarafından sağlanmıştır.

Kenya eğitim sistemi
Kenya da yaşayan Türkler
Kenya dili
Kenya dini
afrika’da eğitim sistemi
Kenya uçak bileti
Kenya nasıl bir ülke
Kenya Hakkında bilgi

Bunlar, “kişi başına düşen gelirin düşük olduğu ülkelerde ilkokula giden çocukların, okulda benzer süreler geçirdikten sonra, yüksek gelirli ülkelerdeki öğrencilere göre önemli ölçüde daha az öğrendiğini göstermiştir.

Örneğin, bilimde, Hindistan ve Kolombiya gibi ülkelerdeki ilkokul çağındaki çocukların ortalama başarı puanları, Amerikalı çocukların puanlarından üçte bir daha düşüktür ve Japon öğrencilerin sonuçları ölçen testlerde elde ettikleri düzeyin yarısıdır. Kapsam, içerik ve hedefler açısından karşılaştırılabilir.

Batılı eğitim araştırmalarının çoğunda öğrencinin sosyo-ekonomik geçmişinin akademik başarı üzerinde öğrencilerin aldığı eğitimdeki niteliksel farklılıklardan daha fazla etkisi olduğu gösterilmiş olsa da, gelişmekte olan ülkelerdeki benzer araştırmalardan çok farklı bulgular ortaya çıkıyor. Orada, okul kalitesinin akademik başarı üzerinde, öğrencinin okulda başarılı olmasını sağlayan ev ve aile ortamındaki faktörlerden çok daha büyük bir etkisi var gibi görünüyor.

Okul tesisleri, ders kitabı mevcudiyeti ve öğretmen eğitimi, birçok gelişmekte olan ülkede öğrenci başarısı ile ilişkilendirilmiştir. Bilimdeki başarı farklılıklarının büyük bir kısmı bu faktörlerin bir kombinasyonu ile açıklanmaktadır; Gelişmiş ülkelerdeki okullar ve öğretmenler tarafından açıklanan başarı farkının yaklaşık dörtte biri ile karşılaştırıldığında, Hindistan’da %90, Kolombiya’da %88 olur.

Gelişmekte olan ülkelerde öğrenci başarısına önemli katkılar sağlayan diğer niteliksel faktörler arasında ders kitaplarının mevcudiyeti yer almaktadır. Aslında, ders kitabı mevcudiyeti, başarı ile okul tesislerinden veya öğretmen eğitiminden daha güçlü bir ilişkiye sahip olabilir.

Eğitimli öğretmenlerin, ders kitaplarının ve okul kalitesinin diğer göstergelerinin bir eğitim sistemi içindeki dağılımı, elbette, herhangi bir ülkede eşit değildir. Gelişmekte olan ülke öğrencilerinin bileşik bir ilkokul kalitesi ölçüsüne erişim açısından en alttaki %40’ı, genellikle ülkelerinin okul kaynaklarının üçte birinden daha azını aldı; bu, daha gelişmiş ülkelerde bu tür öğrenciler tarafından alınan kaynakların oranıyla ilgilidir. Sadece genel kalite çok daha düşüktür ve niteliksel faktörler başarının daha önemli belirleyicileridir.

Kenya’da Okul Kalitesi ve Okulun Genişletilmesi

Afrika genelinde olduğu gibi Kenya’da da bağımsızlık döneminde ilkokul kayıtları büyük oranda artmıştır. 1963’te bağımsızlıkta ilköğretim okullarına bir milyondan az çocuk (840.677) kaydoldu. Okula kayıt 1984’te dört kat artarak dört milyonun (4.384.559) üzerine çıktı. Artış oranı, eğitim ücretlerinin kademeli olarak kaldırıldığı 1974’ten bu yana özellikle dramatik olmuştur.

Okul çağındaki nüfusun yaklaşık yüzde doksanı (%96) şu anda ilkokula gidiyor. İlköğretime katılımı artırmak için atılan her adım, en yenisi 1984’te kayıt sayısını yaklaşık 583.000 artıran döngünün uzatılmasıdır, okul finansmanı ve öğretimi için ciddi ve bazen beklenmedik sonuçlar doğurmuştur.

Okul genişlemesini etkileyen eğitim politikaları ulusal düzeyde yapılırken, hükümet direktiflerini yerine getirme sorumluluğunun çoğu, okul tesisleri ve ekipmanları için fon toplaması gereken yerel topluluklar ve ebeveynler tarafından karşılanmaktadır.

1981’de Kenya için ikinci bir üniversitenin kurulmasının nelerin içerebileceğini incelemek üzere atanan bir başkanlık Çalışma Grubu, ülkenin eğitim sisteminin yapısında büyük değişiklikler önerdi.

Kanadalı bir denizcilik üniversitesinin eski başkanı tarafından yönetilen Çalışma Grubu, üniversite eğitimine bir yıl daha eklenmesini, orta öğretimin dört yıla kısaltılmasını ve ilköğretimin yedi yıldan sekiz yıla çıkarılmasını önerdi; başka bir deyişle, eğitimin Kuzey Amerika modeline göre yeniden düzenlenmesi gerekliydi.

Çalışma Partisi’nin raporu, hükümetin, çok sayıda ilkokul öğrencisinin ortaokullara devam etmesi ve Ο ve A seviyesi sınavlarını tamamladıktan sonra Nairobi Üniversitesi’ne kabullerinin reddedilmesine ilişkin kaygılarının yol açtığı uzun yıllar süren spekülasyonları sona erdirdi.

A seviyesindeki sınavlara giren öğrencilerin üçte birinden azı (%30) Üniversiteye kabul için yeterli puan aldı ve bunların yarısından biraz fazlası, konut ve diğer tesislerin olmaması nedeniyle fiilen yer aldı.

Yeni bir üniversite ve daha kısa bir orta öğretim dönemi, en azından geçici olarak, orta ve yüksek öğretime daha fazla erişim taleplerini azaltacaktır. İlköğretim düzeyinde, Çalışma Grubu ilk altı yıl için aritmetik ve okuryazarlığın vurgulanmasını ve ilköğretimin son iki yılının çocuklara kırsal yaşamı modernleştirmek için gerekli becerileri kazandırarak pratik bir önyargıya sahip olmasını tavsiye etti.

The post Kenya’da Okul Kalitesi – Kenya’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).