Öğretme-öğrenmenin odağı, bu tür veritabanlarını işlemek ve bunlara erişmek için gerekli performanslarla yer değiştirir. Eğitim, iş ve bilimsel üretim arasındaki yakın ilişkiler mantığının kabul edilmesiyle, öğretimde ve diğer alanlardaki verimlilik, belirli performansları üretmek için yeterlilikler ve beceriler açısından ölçülen eşdeğer olarak görülmektedir.

İkincisi, internetteki hipermetin bağlantılarının yanı sıra sürekli ve aşırı hızlı yersiz yurtsuzlaştırmalar nedeniyle, kütüphanelerin koleksiyonlarının çözülmesi hızlanır. Canclini (1998), koleksiyonların ansızın ölümünün, yüksek ve popüler kültür arasındaki sınıflandırmaların ortadan kalkmasının ve aynı zamanda asıl konunun kaybolmasının belirtisi olduğunu düşünür. Bilginin daha akışkan ve daha karmaşık dolaşımı yeni kimlikler ve hiyerarşiler yaratır ve böylece yeni disiplinler oluşur.

Disiplinlerin solup gitmesiyle başa çıkmak için, sanki hafızanın kendisi somut bir araçmış gibi, geçmişin hatırlama, unutma ve yeniden yaratma dinamikleri içinde sürekli yeniden inşası değilmiş gibi tutunuyoruz.

Geçmişten hatırladığımız şeyler, şimdiki zamandan daha iyiymiş gibi yorumlanır, çünkü şimdiki zamanda hissettiğimiz baskı, sınır ve zorlukların izlerini ondan kaldırırız, geleceğe yönelik arzularımızın bir ifadesi olur. Hafızayla olan bu ilişki, birlikte çalıştığımız teorileri etkiler. Zaman zaman geçmişe sığınarak ve sözde sabitlenmiş kütüphanelerine sığınarak bugüne kadar yüzleşmekten kaçıyoruz.

Ancak geçmiş, kimliklerimizi stabilize etme konusunda daha yetenekli görünüyor. Appadurai’nin belirttiği gibi, geçmiş artık sadece hafızada yaşanan bir bölge değil. Aynı zamanda, bir yerin geçmişinin diğerinin şimdisi olduğu mekansal değişikliklerle geçilebilen bir dizi kültürel senaryodur, böylece kendi geçmişimiz, şimdinin “normalleştirilmiş bir modalitesi” olacak şekilde manipüle edilebilir.

Amerikan sineması bu konuda özellikle verimli olmuştur. Down with Love8 ve Far from Heaven9 gibi filmler, yapımcılarının, izleyicilerinin çoğunun, canlandırdıkları zamanda gerçekten yapılmış olabileceğine inandıkları için gurur duyduğu dönem rekreasyonlarıdır.

Jameson (1997), tarihsel zamanların dondurulduğu ve gerçek tarihsel zamanın ötesinde olarak sunulduğu nostalji filmleri olarak sunulduğunu hatırlıyor. Eşzamanlı olarak, geçmişten aktarılan deneyimler ve sorunlarla bir geçmişi yansıtır, böylece onu yeniden icat ederler. Geçmişe sadık kalabilmek için onların “şimdilik”leri üretilir. Bu süreçler, küreselleşen dünyada bir eylem biçimi ve sosyal bir gerçek olarak hayal gücüne daha da büyük önem atfetmektedir. Dünyayı nasıl hayal ettiğimiz ve hayal ettiklerimizin sonucunda kendimizi nasıl eyleme geçirdiğimiz de değişir.

Küresel zaman dediğimiz şeyin bir özelliği olan bu hızlandırılmış toplama, yersizyurtsuzlaştırma ve yeniden yapılandırma süreci, kütüphanelerimiz ve kimliklerimiz için bir tehdit olarak görülüyor. Geç kapitalizmde ortaya çıkan yeni çalışma biçimleri, insanlardan her zamankinden daha fazla kopuk ve ürettikleri ürünlerle daha fazla ilişkili bir bilginin yaratılmasından sorumlu tutuluyor.

Eğitim sorgulanır, çünkü gençlerin bilişsel ve davranışsal olarak disiplinli olmalarını garanti etmez, yeni çalışma biçimlerine uyumu savunanlar kadar onları reddedenler tarafından da. Aranan, istikrarlı bir repertuar oluşturulması ise, soru vurgular ve ihmaller arasında ayrım yapmak için oluşturulan kriterlerin yeterli olup olmadığıdır.

Koleksiyon HAZIRLAMA süreci
Moda koleksiyon Temaları
Koleksiyon hazırlama Aşamaları
İma online eğitim ücretleri
Koleksiyon oluşturma Trendyol
Koleksiyon nasıl hazırlanır
Koleksiyon sunumu nasıl yapılır
Moda koleksiyon isimleri

Giderek daha fazla sayıda yayınlanan kitapların çok daha az okunduğu algısı nedeniyle bir ıstırap üretiliyor. Kağıt üzerine yazılan, filme alınan, internette dolaşıma giren, fotoğraflanan, televizyon ekranlarına, avuç içi ve cep telefonlarına konulan metinlerin çeşitliliği göz önüne alındığında, bütün kavramının kaybolmasından korkulmaktadır. , her biri en çeşitli kabilelerde neyi okuyup okumayacağına dair kendi seçimine sahiptir.

Bununla birlikte, Appadurai’nin (2000) küreselleşmeyi yeni olmayan bir fenomen olarak ele alışını destekliyorum. Ona göre küreselleşme, uzun süredir var olan ayrık akışların üreticisidir. Akışlar, yalnızca hareketi tanımlama ve hareketle başa çıkma mekanizmalarımızın yetersizliği nedeniyle geçici olarak istikrarlı yapılar veya organizasyonlar olarak görülen fikirlerin, ideolojilerin, kişilerin, imajların ve teknolojilerin sürekli hareketlerini karakterize eder.

Bu akışlar, diye devam ediyor, yakınsak değiller, aynı yöne, hıza ve kökene sahip değiller ve aralarında yalnızca ayrık ilişkiler sürdürüyorlar. Günümüzde bu akışlar sadece yeni teknolojiler tarafından hızlandırılmaktadır.

Geçmişte bile koleksiyonlar, belki de kaosun görünür olduğu ve bilgi edinme çabasının, kaosun içinde saklı olan düzeni keşfetmeye hizmet ettiği düşünülmeden önce, kaosun içinde belli bir düzen oluşturmak için toplanırdı.

Bugün düzeni açık olarak kabul etmek daha kolaydır. Todos os nomes [Tüm İsimler]’deki Saramago’lu José10 gibi kayıt kütüphaneleri düzenleyenler de dahil olmak üzere yorulmak bilmeyen koleksiyoncuları görmek bizim için daha kolay – bu kaos kurallarına dayanamadığı için metafizik ıstırap çeken biri evren ve çok iyi düzenlenmiş koleksiyonlarını savunarak bu ıstırabı durmadan aşmaya çalışan; Bu düzeni delmek için bile ayak bileğine bağlı bir Ariadne ipliğine ihtiyaçları var.

Fausto Carregal’in kütüphanesini bu kadar katı bir şekilde disipline etmediğini anlamanın mümkün olduğunu düşünüyorum. Ayrıca, içinde bilgi akışları, belki de onları o kadar dikkate değer kılmayan daha düşük bir hızda ortaya çıkar. Lavoisier, Camões ve Euclides de kütüphanesindedir.

Bununla birlikte, derleme süreçlerinin hızlanmasıyla birlikte, temel kitapların var olmadığı, kurucu kütüphanelerin bizi bir kez ve herkes için veya en azından uzun bir istikrar dönemi için tanımlayabilecekleri kesinliği daha da güçleniyor. Bu, geçmişe bakmamızı ve aynı zamanda bu tür iyi konsolide edilmiş kütüphaneler aracılığıyla ne yaptığının veya ne yaptığının gerçek yorumunu sorgulamamızı sağlar.

Bana öyle geliyor ki, bu kültürel melezleri yalnızca postmodern bir senaryo olarak değil, aynı zamanda bizim için bir kategori olarak görürsek, hibritlik kavramı, öznelerimizi ve kütüphanelerimizi karakterize eden derlemeleri, yersizyurtsuzlaştırmaları ve saf olmayan türleri anlamamıza yardımcı olabilir. tarihi inşa ettiğimiz sağlam temellere dayanan istikrarı yeniden düşünmek gerekir.

The post Dekoleksiyonlar – Brezilya Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).