Daha önce açıklandığı gibi, görüşmenin pilot uygulaması mümkün değildi, ancak planlanan sorgulama derinliği için uygun görünen 75 dakikalık bir uzunluk tahmin edildi. Bu oldukça doğru bir hesaplama olduğunu kanıtladı. En uzun 4 saatin üzerinde ve en kısa 50 dakika olmasına rağmen, ortalama görüşme süresi gerçekten 75 dakika idi.

Mülakat partneri seçimi / örnekleme

Değerlendiriciler çalışmanın merkezinde yer alır. Bununla birlikte, çalışmalarını birden fazla açıdan aydınlatmak için ajans çalışanları, bakanlık üyeleri ve bazı kurumsal başkanlarla yapılan yapılandırılmamış görüşmeler, değerlendirmeye ve ilgililere ilişkin algılarını tanımlamalarına olanak tanıyacak şekilde tasarlanmıştır. Bu görüşme ortaklarının görüşmeyi ‘yönetmelerine’ izin vermek, şeyleri algıladıkları önem sırasına göre sunmalarını sağlar.

Her iki bakanlık ile de görüşme yapılabileceğinden, dahil olan iki bakanlığın üyeleri ile herhangi bir örnekleme sorunu yaşanmamıştır. Aynı şekilde, ajans müdürü, bu özel değerlendirmenin düzenleyicisi ve diğer değerlendirmelerin düzenleyicisi olan diğer iki kişi ile görüşmeler yapılmıştır.

Görüşme ortaklarının çoğu Almanya’nın çeşitli yerlerinde bulunuyordu. On dördü Almanya’nın 16 federal eyaletinden dokuzunda olmak üzere toplam görüşmeler yapıldı. Danimarka yakınlarındaki bir liman olan Kiel, en kuzeydeki yerdi; En güneydeki Constance. Oxford’da yabancı değerlendiricilerle İngilizce olarak iki görüşme yapılmıştır; diğerleri, İsviçreli ve Hollandalı değerlendiriciler de dahil olmak üzere, Almanya’da Almanca olarak yürütülmüştür.

Evlag çalışanları ile Mannheim’da üç görüşme yapıldı; biri Gütersloh’ta evalag’ın eski müdürü ile ve iki öğretmen yetiştiren kolejde ve bir üniversitede üç görüşme. Stuttgart’ta bakanlık üyeleriyle iki görüşme yapıldı.

Kültür Araştırmaları Dergisi
DergiPark
Kültür Dergisi
Bilimsel tarih dergileri
Kültür Dergileri
Kültür Dergisi pdf
Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi
Kültürel Araştırmalar Vakfı

Örneklem seçimi, “araştırmacının daha geniş bir popülasyonu temsil edebilirliği hakkında varsayımlarda bulunmasını sağlayan bir süreç” yoluyla yapılır. Bu durumda, %100 bir örneklem elde etmek ve tüm değerlendiricilerle görüşme yapmak mantıklı görünüyordu.

Aynı şekilde, davalara en fazla katılan bakanlıklardan iki temsilci ile de görüşmeler yapılmıştır. Ancak, hem üniversiteler hem de öğretmen yetiştiren kolejler dahil olmak üzere değerlendirilen 15 kurumun tamamıyla görüşülmemiştir.

Bununla birlikte, kurumsal yöneticilerle yapılan görüşmelerin örneklemi (toplam sayının %20’si) büyük ve küçük, sivil veya kırsal her iki kurum türünü ve daha olumlu veya daha az olumlu geri bildirim alanlardır. 

Değerlendirme komisyonunun nasıl değerlendirildiğine dair genel anlayışı geliştirebileceğinden, hem övgü dolu hem de eleştirel bakış açılarından onların algılarına ilişkin bir anlayış oluşturmak uygun görünüyordu. Disipline yaklaşımları biraz farklı olduğundan, her iki kurum türünün de dahil edilmesi gerekiyordu. Yine de küçük bir örnek, kurumların değerlendiricilere ve değerlendirme sürecine nasıl tepki verdiğine dair bir fikir verdi.

Seçkinlerle Görüşme: Kültür ve Araştırmacı

Görüşme ortaklarına erişmeye çalışırken, görüşülen kişinin daha sonra tepki verme şeklini etkileyebilecek sorunlar ortaya çıkabilir. Alman yüksek öğretim kurumları, belirgin ve karmaşık hiyerarşilerle karakterize edilir.

Sadece durum bu değil, aynı zamanda herhangi bir alandaki uzmanlarla veya seçkinlerle görüşmenin kendi özel zorluklarını ortaya çıkardığı kabul edilen bir gerçektir, ancak bazı zorluklar biraz fazla abartılmış olabilir.

Alana girerken göz önünde bulundurulması gereken ilk şey, araştırmacının kendi geçmişi ve durumudur. Oxford Üniversitesi’nden orta yaşlı bir kadın araştırmacı olmak ve uzun yıllar Almanya’da yaşayıp çalışan ve ayrıca geçmişte bir Alman üniversitesi için çalışmış olan iki dilli bir anadili Almanca konuşan biri olmak, tüm bunlar yapılabilecek ve yapılabilecek noktalardır. muhtemelen bir görüşme durumu üzerinde bir etkisi olmuştur.

Guba ve Lincoln’ün dediği gibi: ‘Sorgulayan ve soruşturmanın ‘nesnesi’ birbirini etkilemek için etkileşime girer; bilen ve bilinen birbirinden ayrılamaz. Bailey ayrıca ‘bireyin geçmişinin bilgisini kısıtladığını ve yönlendirdiğini, ilgi alanlarının eğitiminden ve günün algılanan sorunlarından etkilendiğini’ belirtir. Bir araştırmacı olarak ‘kendinizi araştırıyorsunuz’.

Araştırmacı, araştırma sürecinin bir parçasıdır ve çalışmadan uzaklaştırılamaz, hatta uzak durması beklenemez. Sorulan veya vurgulanan sorulardan bazıları, başka bir kişinin olayları nasıl gördüğünden farklı olacaktır.

Değerlendiricinin araştırmacı hakkındaki algısı, görüşme yoluyla ulaşılan verileri etkileyebilir ve muhtemelen etkilemiştir. Daha önce de belirtildiği gibi, genellikle beni daha geniş bir bağlama yerleştirmek istediler ve kendi dillerinde iletişim kurabilmeleri kesinlikle onları rahatlattı.

Mülakatları Almanca yapabilmek, hemen daha yakın bir ilişki kurdu. Almanca Eğitimi uzmanlarının çoğunluğunun iyi, hatta mükemmel bir İngilizce bilgisine sahip olmasına rağmen, görüşme ortakları yabancı bir dilde iletişim kurmak zorunda kaldıklarında gözden kaçabilecek anlam veya ima nüansları belirlendi.

Görüşme ortakları, Almanca konuşarak onlara Entgegenkommen’i (konaklama) takdir ettiler, bu da benim onlarla zımnen “görüşmeyi yapan kişinin yeterlilik göstermesi gerekir” statüsünü yükseltti. Ayrıca, sahaya Alman olmayan bir çevreden gelmek, bu özel araştırma alanı için belirgin avantajlara sahipti.

Görüşmeciler, kendi görüşlerinin görüşülen kişilere ne ölçüde açıklandığının farkında olmalıdır. Siyasi bir ajandamın olmaması beni daha az tehditkâr yapmış olabilir. Bu nedenle değerlendiriciler, ‘Interna’yı tartışmaya, Almanya’dan birisiyle aksi takdirde olabileceklerinden daha uygun göründüler.

Bununla birlikte, bunun için bir tehlike, özellikle önemli bir şeyin ifşa edilmesi durumunda anonimliğin korunması gerekmesiydi. Bu, aşağıda daha ayrıntılı olarak tartışılacaktır.

Mülakatların tamamına yakını Almanca yapılmış olmasına rağmen, mülakatlardan alınan örnekler, Almanca orijinali dipnotlarda yer alacak şekilde İngilizce’ye çevrilmiştir.

Yukarıda bahsedildiği gibi, araştırmanın amacı açıklığa kavuşturulmuşsa, görüşme taleplerine karşı çok az direnç vardı ya da hiç yoktu. Görüşme ortakları, araştırma ilgi alanlarım ve görüşmenin hangi yöne gidebileceği hakkında bir şeyler duymayı takdir ettiğinden, bu yöntem tercih edilen yöntem oldu.

Çoğu, görüşmeden önce nihai raporu yeniden inceleyerek değerlendirmeyle ilgili anılarını tazelemek için çaba harcamıştı. Hillier’in belirttiği gibi:

Mülakat tekniği, pratiğe yansıtmak için özellikle etkili bir araçtır; görüşmeci tarafından belirlenen yapıları dayatmadan bir odak sağlar ve kullanımı, yanıt verenlerle işbirliği içinde keşfedilebilecek zengin bir yorumlayıcı veri kaynağı oluşturur.

The post Kültür ve Araştırmacı – Almanya’da Eğitimin Değerlendirilmesi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Geniş bir kültür görüşü, günlük etkileşime dahil olanlardan daha geniş bir insan yelpazesinin standartlarını, normlarını ve kendine özgü özelliklerini çağrıştırır. Bazılarının “milliyetçi” olarak adlandırdığı bu daha geniş görüş, insanların atıfta bulundukları veya uydukları bir kod fikrini vurgulamaktadır, yani uygulamalarının kültürel kalıplar üretme biçimine karşı Fransız kültürü veya Meksika kültürü nosyonundadır.

Önleyici veya “kapalı” kültür görüşünün aksine, bu konum tarihsel süreçlere daha özenli, ancak kültürün karmaşıklıklarını kavrayışında hala sınırlıdır. Öncü kültür görüşü gibi, ulusal köken fikri de kendi başına bir yaşamı, kurumsallaşmış devlet aygıtlarından bağımsızlığı vurgular.

Aynı zamanda, kendine özgü bir politikanın uygulandığı önceki bir kalıp ve fikir kümesine de atıfta bulunur. Ancak böyle bir görüş, kültürün karmaşık katmanlaşmasını ve onun teğetsel hegemonik güçlerini kavrayamaz.

Leistyna bunu yazarken fark eder;

Ne yazık ki, güncel çokkültürlü uygulamalarla aktif olarak meşgul olan birçok eğitimci, kültür fikrini ulusal kökene indirgiyor. Bu varsayım, yalnızca bir ulus içindeki sayısız kimliği homojen bir imaja indirgemekle kalmaz, aynı zamanda gerçek sınırlar aracılığıyla insan gruplarını parçalara ayırır, kültürü düşman gruplararası ilişkilerinden ve ulusötesi ilişkilerden ve kurumsal oluşumlardan çeker.

Marksist bilim adamlarının çalışmalarına sıklıkla yansıyan üçüncü bir görüş, insanların, örneğin okullar, mahkemeler, polis departmanları gibi ulus devletlerle bütünleşmiş kültürel ortamlarda çalıştığını ileri sürmektedir.

Bu görüş, kültür kavramına, toplumsalın geniş bir ufkundaki kolektif mücadelelere katılımdan ortaya çıkan kimlik biçimleri olarak yaklaşır. Burada kültür, daha geniş toplumdaki veya sosyal bütünlükteki hegemonik güçlere kolektif direniş biçimlerinden ortaya çıkmış olarak görülüyor.

Marksistler, kültürün bir anlamlar ve paylaşılan fikirler sistemi olarak, diğer bir deyişle alışkanlıklar, gelenek ve görenekler olarak tarihsel bir süreç olarak nasıl ortaya çıktığı konusunu gündeme getirirler.

Kültür Araştırmaları Dergisi
Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi
NOSYON Dergi
Medeniyet Dergisi
NOSYON Dergisi Yazım Kuralları
Toplum Dergisi DergiPark
Yeni Medya Dergisi
Google Akademik

Kültür, genellikle kolektif ve bireysel sosyal üyelik üzerindeki mücadelelerin temelini oluşturur. Başka bir deyişle, kültür, kolektif kimlik iddialarıyla iç içe geçmiştir ve bu tür iddialar her zaman, diğer özelliklerin kendilerini duyurmak için mücadele ettiği daha geniş bir siyasallaşmış ortamda yapılır.

Bütünleşik kültür görüşü, siyaseti kültür aracılığıyla ifade edilen bir şey olarak görürken, kültüre ilişkin Marksist ya da “çatışma” perspektifi, kültürel toplulukların siyasal angajmanlardan nasıl ortaya çıktığını sorgular.

Smith’in (1999) belirttiği gibi:

Bu üç kültür algısından herhangi birini keskin bir şekilde ayrı görmek yerine, birbirlerini nasıl bilgilendirdiklerini görmemiz gerekiyor. Yerel farklılığın ve kimliğin sınırları ve daha geniş “ulusal kültür” alanı, mevcut ve ortaya çıkan kolektiviteler içindeki ve arasındaki tarihsel olarak oldukça spesifik mücadelelerden ortaya çıkarsa, o zaman “kültür” ne yapabilir? bu mücadelelerin doğasının bir sonucu olarak herhangi bir anda ortaya çıkması gerektiği anlamına gelir.

Smith, antropolojik kültür nosyonları ile Marksist versiyonlar arasında temiz bir ayrım yapmanın imkansız olduğunu iddia ediyor. Sorun, hem politikanın kültürel oluşumlar aracılığıyla nasıl ifade edildiğini hem de kültürel toplulukların politik angajmanlardan nasıl ortaya çıktığını görmektir.

Öncelikle, Leistyna’nın kitabında ortaya attığı şu soruları sormamız gerekiyor: Yerel mücadeleler bağlamında ortak, günlük deneyimler nasıl işliyor? Bu tür bir deneyim, belirli deyimlerin ve söylemlerin geliştirilmesi için fırsatlar sağlayan, yerel ifadeye etki eden daha geniş çatışmalar bağlamında nasıl işliyor?

Elbette, bu görüşe bağlı kalırsak ihmal edilmiş oluruz. Bunun nedeni, kültür kavramının “sivil toplum” kavramı ile örtüşmesidir. Aslında, bazı sosyal teorisyenler kültürü, sivil toplum alanında devletin yanında, üstünde ve ötesinde ve daha da ötesi, devletin alanında bir ifade alanı olarak görür.

Aslında, sivil toplum ve devletin kültürü temsil ettiği, en geniş ölçüde genişlediği iddia edilebilir. Örneğin, birçok Gramscian akademisyeni, kültürü, gücün sivil toplum aracılığıyla uygulandığı bir süreç olarak görür. Ancak durumun böyle olduğuna inanıyorsak, sivil toplumu devlete gömülü oluşuyla bağlantılı olarak tanımlamakla karşı karşıya kalırız.

Bu da şu soruları gündeme getiriyor: Sivil toplum devlete karşı mücadelelerden mi ortaya çıkıyor yoksa devletin iç karakteri mi? Sivil toplum metalaşmayan veya piyasaya tabi olmayan her şeyi mi oluşturur? Sivil toplumdaki sosyal uygulamalar devletle ilişkili uygulamalardan nasıl farklıdır?

Aracı kurumlar devlet tarafından mı kontrol ediliyor? Smith’e göre sivil toplum, dış düzenlemeye karşı mücadeleden doğar, ancak böyle bir mücadele içinde kurumsallaşmış düzenleme pratiklerini kendi içinde yeniden üretir. Yerel düzeyde, iddialar ve davranış kalıpları, farklı devlet türleri çerçevesinde farklı kültürel oluşumlar üstlenir.

Smith, yerel, kültürel, yurttaşlık ve devleti bir birey ile toplum arasında aracılık eden güçleri anlama açısından çözümlemeye çalışırken her zaman kafa karışıklığı olduğunu belirtiyor. Öyleyse, kültür kavramını yalnızca yerel olayları değil, aynı zamanda ulusal kültürü, sivil toplumu ve devlet oluşumlarını da kapsayacak şekilde genişletirsek, onun temel işlevini nasıl kavrayabiliriz? Kültürün işleyiş şeklini nasıl anlamalıyız? Süreçsel karakterini nasıl anlayabiliriz?

Antonio Gramsci, hegemonya (ilk kez kullanılan bir terim) kavramını geliştirerek bu zorluğa cevap vermeye en yakın olanıdır. Gramsci geçmişten miras alınan ve bireyler ve gruplar tarafından eleştirilmeden özümsenen şeylere ve gerçek dünyanın pratik dönüşümüne odaklanır.

Smith’in belirttiği gibi, bize özgül öznelliğimizi veren tarihsel koşullar ile insan iradesi veya failliğinin merkezi rolü arasında diyalektik bir gerilim vardır.

Bu bağlamda, kültürün tarih ve iktidarla nasıl kesiştiğini anlamak istiyorsak, geriye dönüp bakıp, öznelliklerimizi oluşturan sosyal ve kültürel ilişkileri nasıl belirli tarihsel koşulların ürettiğini analiz etmemiz gerekmiyor, aynı zamanda ihtiyacımız olan sosyal dünyanın pratik dönüşümünü dört gözle beklemek gerekir.

Başka bir deyişle, sevdiğimiz ve çalıştığımız koşulları nasıl dönüştüreceğiz? Geriye ve ileriye bakma şeklindeki bu Gramscian pozisyonu, Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama’da ele aldığı pozisyondur.

The post Kültür Nosyonlar – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).