Önemli olan müfredat, resmi belge ve politikaların açıkça aksine okullarda uygulanan müfredattır. Bu anlamda, üretim olarak kültüre merkezi bir yer verse bile, yeniden üretim boyutu bunun tam tersi olmaya devam eder ve bu ikici kültür anlayışıyla bağlantılı bir dizi başka ikiliye yol açar.

Başlangıçta, bu ikili dosyalar, okul bilgisinin (yeniden üretim) temelinde bulunan bilime karşı çıktılar ve yalnızca günlük yaşamda değil, okullarda da üretilen bilgi olarak anlaşılan sağduyuyu onayladılar.

1990’larda postmodernite ile, özellikle Gilles Deleuze ile diyalog, “ağaç” ve “rizom” metaforlarını getirdi ve ağ tabanlı müfredat, köksap bilgisi kavramıyla damgalandı. Günlük yaşam taktiklerine odaklanma, doğaçlama ve gücü birleştirerek kavramın kendisini genişletebilse de, bilgi ağ bağlantılı müfredat tartışmasında merkezi bir kategori olmaya devam ediyor.

Bir yanda resmi bilgiyi tanımlayan modern bilgi ile diğer yanda müfredatı uygulayanların günlük üretimi arasındaki kutuplaşma, kültürün yeniden üretimi ve üretimi arasındaki ayrımı vurgularken, deneyimli müfredatı resmi bilgiden daha değerli kılmıştır. 

Müfredat teorisinin kültürü, ortak bir anlamlar dağarcığı fikrinden vazgeçmeden anlamların üretimi olarak ele almasını sağlayan bu ek çözümle ilgileniyorum.

Müfredat teorisi açısından bakıldığında, müfredatın kültürel varlıkların seçildiği ve dağıtıldığı ulusötesi bir kültür müzesi olarak görülebileceği beni endişelendiriyor. Bununla birlikte, bu çözümü sorgulamaya geçmeden önce, kültür ve bilgi arasında bir kaymayı algılamak mümkün olsa bile, Brezilya’daki alan için daha spesifik olarak kültürel çalışmalardan türetilen katkılardan bahsetmenin tavsiye edilebilir olduğunu düşünüyorum.

Bunlar, daha açık bir şekilde post-yapısal bir perspektifte yapılan çalışmalardır ve büyük çoğunluğu Foucault’nun tartışmalarının depolarıdır. Bir başlangıç ​​anını belirlemek istemeden, Moreira ve Silva’nın yukarıda bahsi geçen önemli makalesinin altını çiziyorum.

Kültür çatışması örnekleri
Kültürel çeşitlilik ne demek
Kültürel çeşitliliğin faydaları
Kültür çatışması Nedir
Kültürel asimilasyon örnek
Kültürel etkileşim nedir
Kültürel Miras
Kültürel emperyalizm

İçinde Yeni Müfredat Sosyolojisi ve bahsettiğim müfredatın eleştirel teorisi ile olan bağlantıların ötesine geçilerek, postmodern olarak kabul edilen dilbilimsel bir dönüşün ortaya çıkması hakkında yorumlar yapıldı ve eleştirel teorilerin gerçekçiliği eleştirildi.

Antonio Flavio Moreira, modernite ve postmodernite arasında bir ilişkiyi savunmaya başlarken, Tomaz Tadeu da Silva’nın çalışması, ABD müfredat teorisinde gözlemlenen bir eğilimi takip ederek, post-yapısalcılık yönünde11 güçlü bir değişim geçirdi.

Bu karar, eleştirel teori tartışmasına damgasını vuran dilin şeffaflığını sorgularken, öğretilecek bir içerik kaynağı olarak yaygın kültür anlayışını değiştirerek, anlam pratiğine merkezi bir yer verdi.

Brezilya’da da etkisi olan daha yakın tarihli bir başka metinde,12 Silva, kültür ve bilgi arasında kaymıştır, örneğin, kültürel çalışmaların “bir şekilde, özellikle okul bilgisini, açık ya da örtük bir şekilde bir iletişim yoluyla aktarılan bilgiyle eşitleyeceğini” savunur. 

Müfredat, üretken ve anlamlı bir uygulama, bir sosyal ve güç ilişkisi ve kimlikler üreten bir uygulama olarak tanımlansa bile, bir aktarım nesnesi olarak okul bilgisi Brezilya’da müfredat çalışmalarının ufkuna hükmetmeye devam edecektir.

Bu yerleşik ama kronolojik olmayan tarihle ilgili niyetim, bilgi ve kültür üzerine devam eden tartışmanın müfredatın gerçek tanımında nasıl işlediğini anlamaktır. Kültürel çalışmalar ve dilsel dönüşüm, Brezilya’da 1990’lardan bu yana alanın önemli kilometre taşları olmasına rağmen, alandaki yaygın kültür fikri, bilgi ve kültür arasındaki sınırları bulanıklaştıran ortak bir anlamlar dağarcığı fikri olmaya devam ediyor.

Bununla birlikte, kültürün yeniden üretim boyutunun kültürel üretim fikriyle ve dilsel dönüşümden sonra anlam pratikleri kavramıyla genişletildiğini umarım göstermişimdir.

Bununla birlikte, Brezilya’daki müfredat alanındaki genişlemenin yeniden üretim ve üretim arasındaki ikiliği çözmediğini, bunun yerine resmi ve deneyimli müfredat, skolastik kültür ve eğitim kültürü gibi ikili ikililerde güçlendirilmesine katkıda bulunduğunu iddia ediyorum. okul, bilimsel ve günlük bilgi. Bu ikili dosyaların üstesinden gelmenin gerekli olduğunu hissediyorum.

Benim iddiam, olası konumları çoğullaştırarak ikilemlerden kurtulmanın mümkün olmadığıdır. Gerekli olan, müfredat örneğinde kültürel ifade olarak karakterize edilerek gerçekleştirilebilecek olan, içinde düşünülebilecekleri mantığı yapı bozuma uğratmaktır.

Kültürel İfade

Müfredatı kültürel ifadenin bir mekânı/zamanı olarak ele almak için, müfredat alanının içinde işlediği ikilikleri analiz ederek başlayacağım. Bunlar, resmi müfredat ve deneyimli müfredat kavramları ve yeniden üretim ve üretim olarak kültür gibi ABD ve İngiliz literatüründe de görülen ikilemlerdir.

Dikotomiler, ikinci terimlerin değerlendirilmesiyle düzenlenir (birincisinin zararına, aynı zamanda birincisi güçlü, kişinin ona karşı mücadele etmesi gereken güç olarak kabul edilir). Örneğin müfredat politikaları çalışmaları, hem yukarıdan/aşağı modellerin eleştirilerinde hem de aşağı/yukarı stratejilerin önermesinde bu ayrımı çok net bir şekilde ortaya koymaktadır.

Brezilya’da bu çalışmalar alanın önemli bir parçası olmuştur (özellikle devletin müdahalesinin genişlediği 1990’larda) ve bahsettiğim ikili ayrımları açıkça göstermektedir. Son zamanlarda müfredat politikası üzerine yapılan çalışmaların teorik odakları artmaktaysa da, bunların büyük çoğunluğu, devletin direnen veya taviz veren bir okula dayattığı bir şey olarak müfredat politikası kavramı tarafından yönetilmektedir (yukarıdan/aşağıya model).

Resmi müfredat ve yeniden üretim olarak kültür kavramı, çoğunlukla kritik olan ilgi odağıdır. Bu alanda ayrıca, sayıları daha az olmakla birlikte, okulların günlük yaşamına (aşağı/üst model) dokunan müfredat alternatiflerine odaklanan, günlük yaşamın yaratıcı boyutunu vurgulayan, ancak yeniden üretim boyutunu ve resmi yaşamın önemini en aza indiren politika çalışmaları da vardır. 

Her iki yaklaşımda da Stephen Ball’un (1997) işaret ettiği müfredatın üretimi ve uygulanması arasındaki ayrım görülebilir,  sözünü ettiğim dikotomist bakış açılarını genişletiyor ve bence bunun üstesinden gelinmesi gerekiyor.

Deneyimli müfredatın resmi müfredat üzerinden değerlendirilmesinin, mükemmel temsil fantezisini ve Batı düşüncesinde gerçekçi bir epistemolojinin yaygınlığını ifade ettiğini düşünüyorum. Resmi müfredatın yazılı doğası, dilin dolayımını açık hale getirir ve yazarlığı isimsiz görünecek noktaya getirirken, deneyimli müfredat yazılı belgelerin yaşanmış anlamı ile doğrudan ve doğal bir ilişki sürdürmeyi taahhüt eder.

The post Kültürel İfade – Brezilya Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).