Genel olarak, komite, çoğunlukla tüm farklılıkların eşit derecede kabul edilebilir olduğu kültürel göreceliliği benimseyerek eğitim başarısını artıracak çözümler üzerinde çalışıyordu. “Kabul”, “tüm kültürlerin takdir edilmesi”, “çeşitliliklerin kutlanması, birliği teşvik eder”, “tüm öğrenciler için eşit değer” ve “personelin öğrencilerin ve ailelerinin farklı geçmişlerine saygı ve duyarlılıklarından” söz etti.

Her türden çokkültürlü eğitim, toplumdaki tüm grupların ilk güvenini ve katılımını kazanmayı umuyorsa, çeşitliliğin doğrulanması son derece önemlidir.

Bununla birlikte, çeşitliliğin yüz değerinde kutlanması, güçlü yönleri ve eksiklikleri nedeniyle tüm kültürleri dahil etmenin neredeyse imkansız olduğu etkileşimli bir süreç yaratabilir. Carlos, Üçüncü Bölümde çok ırklı gençlerle konuşurken içinde bulunduğu durumu şöyle anlattı: “Bir noktada, sadece yaşamak için silah satmaya başladım.

Birkaç kez hapse girdim, (yakındaki bir eyalette yakın bir şehre) taşındı, çocuğu oldu, orada uyuşturucu satmaktan yoruldu, buraya geri geldi, tekrar hapse girdi. ” Bir onaylama diline hapsolmuş liberal çok kültürlü eğitimci, bu dünya görüşünü romantikleştirmeye mecbur kalacaktı.

Eleştiriye, kültürel analizlere ve etik müdahaleye yer yoktur. Daha önce belirtildiği gibi, bir İnsan İlişkileri yaklaşımı, uyumdan ziyade gerilimler ve karşıtlıklar yarattığını savunarak bu tür araştırmalardan açıkça kaçınır.

Aslında, ana akım çokkültürlü sınıflarda genellikle olan şey, örgün öğrenmede öğrencilerin bu sert gerçekliğin hiçbir zaman nefes alamamasıdır, çünkü öğretmenler pek çok gencin hayatını ve benlik kavramını şekillendiren varoluşsal gerçekleri nadiren araştırırlar.

Öğrencilerin özgüvenini arttırmadaki başarı, öğrencilerin mucizevi ve ani bir şekilde çevrelerindeki dünyayla barış bulduğu pedagojik narsisizmin yan ürünü değildir.

Çokkültürlü eğitim, öğrencileri tarihlerini / kültürel köklerini ve dolayısıyla benliğin söylemsel doğasını kazımak için tam olarak ihtiyaç duyacakları şeylerle hazırlamanın bir yolu olarak kullanılmalıdır. Ancak o zaman gerçek özlü kişisel dönüşüm ve sosyal faillik gerçekleşebilir.

Mesleki gelişim hizmet içi oyunlara, rol oyunlarına veya kültürel fuarlar gibi fikirlere dayandığında, bunların tümü genel olarak sosyo-tarihsel güç suiistimallerinin özüyle herhangi bir etkileşimden arındırılmışsa, eğitimciler arasında hiçbir zaman eleştirel farkındalığa ulaşamaz. 

Bu nedenle CSC, bir ulusal sergiden diğerine geçmek için pasaportları kullanacak bir kongre geliştirmekten bahsettiğinde, bu yaratıcı ve potansiyel olarak bilgilendirici fikrin savunucuları, insanların gerçekte yaşadıkları evleri ziyaret etmeyi de önermelidir.

Sosyal Bilimler Bölümü başkanının belirttiği gibi, [öğretmenler] bu çocukların Nobel’den [eyaletin başkenti] geldiğini düşünüyorlar. İnsanlara bu çocukların burada yaşadığını göstermek için otobüs durağına gidiyoruz. ” Giselle de bu konuya değindi. “Bir öğretmenin bu öğrencilerin hayatları hakkında hiçbir fikri olmadığı açıktı.”

Kültürel görelilik örnekleri
Kültürel rölativizm ne demek
Kültürel görelilik örnekleri sosyoloji
Kültürel görecelik örnekleri
Kültürel görelilik Nedir sosyoloji
Kültürel Görecelik ve İnsan hakları
Kültürel görelilik Kuramı
Kültürel rölativizm ve insan hakları

Onları kültürü teorileştirmeye teşvik etmek için, pasaportlu atölyenin kolaylaştırıcıları eğitimcilere uyuşturucu, şiddet ve açlığın günlük gerçekler olduğu harap bir konut projesinde hayatta kalmanın nasıl bir şey olduğunu sormalıdır.

Hasta ebeveynlere bakmanın ne anlama geldiğini, okul kitaplarına sahip olmanın nasıl bir his olduğunu, kamu eğitimine güvenmemenin kaçınılmaz sonuçlarını, hapsedilmiş kardeşlerinizin resimlerinin şehrin her yerine asılması nasıl bir şey olduğunu keşfetmelidirler. Kötü giden bir uyuşturucu anlaşması yüzünden birinin yüzüne pil asidi dökülmesini görmek nasıl bir duygu, yatak odası penceresinin dışındaki silah sesleriyle uyanmak ya da arkadaşlarını sokak şiddetine kaptırmak ya da annenin erkek arkadaşını senin içinde ölü bulmak nasıl hissettiriyor? aşırı dozda uyuşturucudan ev, bıçaklanmanın veya vurulmanın nasıl bir duygu olduğu ya da polis tarafından dövülmenin nasıl bir şey olduğu, görüşülen yerel gençlerin anlattığı tüm sosyal gerçeklerdir.

Başka bir deyişle, burada önemli olan şey, tarih dışı bir değerler, inançlar, grup ahlakı, dil ve pratikler anlayışının ötesine geçebilmek için kültürü tanımlayan şeyin daha derin bir anlayışını geliştirmek ve bu unsurların nasıl olduğunu anlamaktır. iktidarın kötüye kullanılması ve antagonistik sosyal ilişkiler içinde üretilir. Carlos’un da belirttiği gibi, “Getto her yerde, kaput şaka değil ve çıkış yolu yok.”

Tricia Rose (1994) “getto milyonlarca genç siyah ve diğer beyaz olmayan insanlar için var – çok önemli bir yer” gözlemliyor. Eğitimciler, etnograflar olarak, hizmet vermeyi amaçladıkları toplulukları ve öğrencilerinin neler olduğunu anlamaya başlayabilecekleri, kültürel sermayenin çatışmaları (farklı dil, bilişsel ve öğrenme stilleri, okuryazarlıklar, bilgiler vb. Dahil) içindedir. resmi öğrenim alanına getiriyor.

Bu, birçok çocuğun daha önce hiç görmediği başka bir ülkedeki yaşamı egzotikleştirerek çokkültürlülüğü basitçe uluslararasılaştırmaktan çok daha bilgilendirici olurdu. Buna ek olarak, odak farklı uluslar üzerinde olsa bile, böyle bir fuarın kolaylaştırıcıları, küresel kültürlerin ABD’nin uluslararası politikasında hiyerarşik olarak var olduğu ve neoliberalizm ve küreselleşme içinde tüm insanların geçiş için eşit fırsatlara sahip olmadığı gerçeğine işaret etmelidir. Göç ettiklerinde de aynı bütünlükle muamele görürler.

Neyden Farklıdır?

Çalışmaları boyunca, CSC üyeleri sık sık farklılığa da atıfta bulundular (örneğin, “farklılıktan korkuyoruz”; “bu çocukları kült olarak dezavantajlı değil, farklı olarak görmeliyiz”; “farklılıklarla başa çıkmaya odaklanın” ; “Okullar farklılığı benimsemeli”; “hepimiz farklıyız”).

Kültür kavramında olduğu gibi, komite “farklılığın” tam olarak ne anlama geldiğini tanımlamak için çalışmalıdır. Kültürel görecelik ve onaylama üzerine yapılan vurgu, üyelerin farklılığın yalnızca bir referansta var olduğu gerçeğini fark etmelerine izin vermez. Kritik soru şu ki, söz konusu referansın, yani konuşan kişi / grubun tanımlayıcı parametreleri nelerdir?

Birinci Bölüm’de tartışıldığı gibi, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki farklılık kavramı genellikle baskın referans grubunu adlandıran ve sorgulayan yollarla incelenmez – beyaz, üst-orta sınıf, heteroseksüel, sağlıklı, görünmez norm. Diğerlerinin değerlendirildiği ve konumlandırıldığı farklıdır.

The post Göreliliğin Tuzaklarından Kaçınmak – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Jurgen Habermas’ın (1962) kamusal alan anlayışına göre zorlayıcı politik ve ekonomik etkilerden olabildiğince özgür olan sivil siteler – öğretmenler, devleti koruyacak şekilde öğretmesi gereken kamu entelektüelleri ve kültür çalışanları olarak açıkça tanınmalıdır.  Mesele şu ki, eğitimciler tamamen sistemin dışında çalışabilir veya eğitim kurumları sosyal değişim için her şeyi kapsayan her derde devadır.

Bununla birlikte, bir ayak-in-out felsefesi yararlı olabilir: fikir, toplumun sınırlarını grup dayanışması ve bilinç yükseltme için bir yer olarak kullanmak ve aynı zamanda sistemin özünde çalışmaktır (örneğin , sınıfta) kurumlar içindeki baskın baskıcı uygulamaları merkezileştirmek ve ortadan kaldırmak içindir.

Bunu yaparken, eğitimciler, halk eğitimini ilk sırada konumlandıran daha geniş toplumsal düzeni değiştirmek için, öğrencilerin diğer kamusal hareketler ve alanlarla etkili bir şekilde ittifak kurabilecekleri yolları aynı anda sağlamalıdır.

Kurumsallaşmış ayrımcılık, Globe of Human Differences literatüründe, tanımlar listesinde ve hizmet içi hizmetlerden birindeki bir Latin, değer ve inançların sosyal olarak onaylanmış endüstrileriyle ilgilenmenin önemini vurgulamaya çalıştığında bahsedildi: Bunlar bireysel anlamsız davranışlardan daha fazlasıdır, sistematik hale gelmesi uzun zaman aldı.

Tersine, bireylere geri dönmek uzun zaman alacak. ” Ayrıca üçüncü yılın sonuna doğru Steele, CSC’ye “eğitimcilerin toplumumuzu şekillendiren kölelik gibi değerleri ve kurumları incelemesi gerektiğini” belirtti.

Komite, mikro düzeydeki politik, ekonomik ve sosyal değişkenler arasındaki birbiriyle bağlantılı bağlantıları ifade etmek için çalışmalıdır; kimliklerin oluşumu (kendilerininki dahil); ve ikincil grupların mikro düzeydeki sınıftaki akademik performansıdır. Diğer bir deyişle, tüm eğitim topluluğu, okulların daha geniş sosyal düzeni nasıl yansıttığını ve “güçlü kurumların ve grupların bilgiyi, sosyal ilişkileri ve değerlendirme biçimlerini etkileme yollarını” keşfetmelidir.

Bu şekilde, CSC üyelerinin çoğunluğu, kendi okul sistemleri de dahil olmak üzere toplumu yapılandıran kurumların iyi olduğu ve değişmesi gerekenlerin basitçe insanlar olduğu şeklindeki orijinal önermelerinin ötesine geçebilirler. Ancak bu, teori oluşturma yeteneğini gerektirir.

Teori, insanların sosyal dünyanın neden döndüğü ekonomik, kültürel ve politik ağları döndürdüğüne dair nasıl yorumladıkları, eleştirdikleri ve genellemeler çizdikleridir. O, gündelik olanı, yani neyin neden ve nasıl olduğunu anlamlandırma yeteneğidir.

Kültürel görelilik örnekleri
Kültürel rölativizm ne demek
Kültürel görelilik Kuramı
Kültürel görelilik örnekleri sosyoloji
Kültürel rölativizm ve insan hakları
Kültürel Görecelik ve İnsan hakları
Kültürel görelilik Nedir sosyoloji
Etnosentrizm ve kültürel Görelilik

İnançları ve uygulamaları sosyo-tarihsel oluşumlarını yapısızlaştırmak yerine psikolojikleştirmek, aslında eleştirel sosyal kuramı anlama ve üretme olasılıklarına aykırıdır. Dünya, bireyin iç işleyişine indirgenirse, o zaman, kendi kişisel deneyimlerinin ötesinde, çevrelerinde sosyal olarak neler olduğu hakkında genellemeler yapmak neredeyse imkansızdır – bu deneyimlerin üretildiği koşullar. Bu nedenle, “kültür” anlamsız bir terim haline gelir.

Merkezi Yönlendirme Komitesi ve atölye çalışmasının kolaylaştırıcıları ve katılımcıları, çoğunlukla, kendilerini bireysel hikayelerin paylaşılması ve “duyguların belgelenmesi” ile sınırladılar. Hizmet içi İnsan Farklılıklarının Dünyası, CSC’yi ve okul temelli komitelerin temsilcilerini bireysel görüşlerini dile getirmeye teşvik etti: “Kendi kişisel deneyimlerimizden ‘Ben’ ifadelerini paylaşmalı ve onlarla konuşmalıyız ‘inanıyorum’ ‘ Sanırım ‘- böylece genelleme pratiğinden kurtulabiliriz. “

Bireylerin kendi yaşam öyküleri etrafında seslerini duyurmaları ve kalıp yargıların sürekliliğinden kaçınmaları son derece önemliyken, yine de insanların inceleyebilecekleri ve sosyal kalıpları oluşturabilecekleri bir dile ihtiyaçları vardır.

Deneyimin ve tarihin bireyselleştirilmesinde GHD kolaylaştırıcılarının aradıkları şeyi kucaklayan eğitimciler, belirli bir kültürel gerçekliğe veya grup tarihine maruz kalmanın ne anlama geldiğini analiz etmeyi neredeyse imkansız kılar.

Bu nedenle, “ben” in özneler arası bir formdan, yani anlamın yaratıcısından ziyade ürün olduğundan daha sık anlaşılması imkansızdır. Sesleri sosyo-tarihsel öneminden ayrı olarak bireyselleştirmek yerine, bu tür anlatıları veya duygusal zihin durumlarını üreten ideolojik ve maddi bağlamla teorik bir ilişki kurulması gerekir.

Çeşitli insan tarihlerinin ve algılarının karmaşıklığını doğrulamak ve devreye sokmak için, Kritik Çok Kültürlü Eğitimin temel bir ilkesi, mesleki gelişim ve / veya öğretim söz konusu olduğunda, kolaylaştırıcıların ve hizmet içi katılımcıların (hem öğretmenlerin hem de hizmet içi katılımcıların) dahil edilmesidi) öğrenme sürecindeki sesleridir.

Bu tür bir demokratik katılım, herkesin yerini (özne konumu), deneyimlerini ve varsayımlarını sorgulamaya çağırır. Bu tür tarihler, boş, tanımlayıcı “I” ifadelerine indirgenmek yerine, sosyal teoriyi temellendirmek için derin örnekler sağlayabilir.

Birinci Bölüm’de tartışıldığı gibi, kamuoyuna duyurulan görüşleri ve değerleri dinlerken ve bunlarla ilgilenirken, fikir hizmet içi kolaylaştırıcıların veya öğretmenlerin aşağılayıcı veya sansür içermesi değildir. Daha ziyade, diyalojik etkileşim, insanları ayrımcılık biçimlerini yeniden üretmedeki suç ortaklığı konusunda herkesin kabul ettiği ve bunun sorumluluğunu üstlendiği bir noktaya kadar rahat bırakmayı amaçlamaktadır.

CSC gerçekten profesyonel gelişim yoluyla önemli bir sosyal değişim getirmeyi umuyorsa, organizasyon umutsuzca, birey ve sosyal arasındaki diyalektik gerilimle boğuşarak kişisel ve politik arasındaki yapısal bağlantıları daha derinlemesine kurmaya ihtiyaç duyar.

Paulo Freire’nin (1996) belirttiği gibi, “diyaloğa giriyorum çünkü bilme sürecinin sadece bireysel karakterini değil, sosyal olduğunu da tanıyorum”.

Eleştirel sosyal teori olmadan, grup muhtemelen mesleki gelişimin temel amacının ayrımcı olaylara yanıt vermek için mekanik stratejiler aramak olduğu sonucuna varacaktır. Örneğin, personelinin bazı üyelerinin sert davranışlarıyla yüzleşmeye istekli olan Fred, “Öğretmenlerin salonunda ırkçı bir söz duyarlarsa öğretmenlerin yanıt verebilecekleri stratejileri bilmek istiyorum!” diye sordu.

Eğitmenler, önemli bir adım olan etkili bir yanıt aramadan önce, önce baskıcı davranış hakkında nasıl kuram geliştireceklerini öğrenmeli ve daha sonra bu tür adaletsizlikler üzerinde robotik değil, bilgili bir konumdan hareket etmelidir.

Kültürel Göreliliğin Tuzaklarından Kaçınmak

Beşinci Bölümde tartışıldığı gibi, çok kültürlü eğitimi işleyen bir kültür duygusu olmadan belirli güç ilişkileri içinde nasıl üretildiğini ve daha sonra yaratmak ve sürdürmek için neyin işe yaradığını ele almak zordur.

The post Kültürel Görelilik – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).