Uluslararasılaştırma, hem Dışişleri Bakanlığı hem de Norveç Kültür Bakanlığı tarafından onaylanmaktadır. Eğitim değişiminin sağladığı temaslardan Dışişleri Bakanlığı’nın memnun olduğu açık, çünkü bu bir tür insandan insana diplomasi yaratıyor. Kültür Bakanlığı daha az memnun çünkü onlara göre değişim çok asimetrik ve çok sayıda “değişim” öğrencisi aslında Norveç’e hiç gelmiyor ve “karşılaşmasız bir değişim” oluşturuyor. Bu bakanlıkların ilgisi uluslararasılaşmanın hem dış politika hem de eğitim politikası ile ilgili olduğunu teyit etmektedir.

Eğitim değişimi, Barents Bölgesi’ndeki uluslararası politikanın açık bir parçasıdır. Kirkenes Bildirgesi’nden sonraki sürecin başlarında, ikili ilişkilerin iyileştirilmesine yönelik önemli bir adım olarak “insanlara” gündemi teşvik edildi. Bir “Avrupa sınır bölgesi” olarak Kuzey Kutbu ve Kuzey Boyutu, 1990’ların başından beri uluslararası siyasi gündemin üst sıralarında yer aldı.

Bölgenin gelecekteki gelişimi ve iklim değişikliğinin etkileri konusunda hem korkular hem de umutlar dile getiriliyor. Kilit konular güvenlik, çevre politikası ve doğal kaynakların çıkarılmasıdır. Ukrayna ve Suriye’deki çatışmalar nedeniyle aktörler arasındaki gerilimler artarken, döngüsel işbirliği giderek daha önemli hale geliyor.

Ulusal çıkarlar da kurumlar için iyidir, örneğin Rus üniversitelerinden birinde yeni atanan bir rektörün daha önce siyaset tecrübesi olan bir rektörü tarafından örneklendirilmiştir: önceki üst düzey siyasi konumu ona yeni işlevinde daha fazla etki sağlar ve yeni görev için beklentileri uyandırır. 

1991’den önce Barents Bölgesi’nde yüksek eğitim düzeyinde temas kurmak neredeyse imkansızdı. Rusya’daki çoğu insan 1992’den önce yurtdışına seyahat bile edemiyordu. Bu nedenle, eğitim değişimi bu sahneyi sadece 30 yıllık bir süre içinde uluslararasılaştırmanın açık bir şekilde yasaklanmasından uluslararasılaşmanın aktif olarak desteklenmesine kadar radikal bir şekilde değiştirmeye çok katkıda bulundu. 

Bununla birlikte, tereddüt ve şüphe duyguları yüzeyin hemen altında kalmaktadır ve bu duygular, “yabancı ajan yasası” ile ilgili 2012 mevzuatı veya Ukrayna’daki olaylar sonrasında yaptırım tehdidi gibi federal tedbirler tarafından kolaylıkla uyandırılmaktadır.

Uluslararası ilişkilerin aktif tanıtımıyla birlikte seyahate erişimin artması, kültürel farklılıkları kabul etmeyi ve anlamayı kolaylaştırır. Bununla birlikte, bir Murmansk yöneticisinin dediği gibi, uluslararasılaşma sadece yabancı insanlarla temasa geçmenin bir kelimesi/göstergesidir ve belki de uluslararasılaşmanın daha önemli bir şey olup olmayacağını görmek için başka bir nesli beklemek gerekir.

Sonuç

Uluslararasılaşma gerçekten çok boyutlu bir olgudur. Bu, birçok politika alanı için bir endişe kaynağıdır ve yukarıda gördüğümüz gibi, bunlar genellikle örtüşür. Yüksek öğretimde uluslararası olmak, yalnızca eğitim hedefleri meselesi değil, aynı zamanda sürdürülebilirlik, güvenlik, iş ve bir dizi başka endişeyi geliştirmek için oyunda bir piyondur.

Bazen bu amaçlardan hangisinin en önemli olduğunu ayırt etmek zordur ve yüksek öğrenimin sadece diğer, daha önemli kaygılar için bir oyun alanı olup olmadığını merak eder. Uluslararasılaşma, Knight ve de Wit 1995 tarafından belirtildiği gibi, birden çok işlevi ve anlamı olan bir kavramdır. Yüksek öğretim çalışmalarında, retorikte olduğu kadar pratikte de uluslararasılaşmanın akademik bir odaktan çokluğu kucaklamaya doğru ilerlediğini kabul etmek zorundayız. statü, ekonomi, kapasite, kültür vb. boyutların Pratik terimlerle, yukarıda sıralanan geniş bir faaliyet alanını ifade eder.

Küreselleşme din eğitimini nasıl etkiler
Küreselleşme nedir eğitim felsefesi
Küresel öğrenme Krizi nedir
Küreselleşme Postmodernizm ve Eğitim ilişkisini
Eğitimin globalleşmesi
KÜRESELLEŞME ve eğitim ile ilgili temel ilkeler
KÜRESELLEŞME ve uzaktan eğitim
Küreselleşme Batı dışı toplumları nasıl bir yere konumlandırıyor

Uluslararasılaşma ne demektir? Uluslararasılaştırmayı “yaptığımızda” ne yapıyoruz? Uluslararasılaşma hakkında konuştuğumuzda ne hakkında konuşuyoruz? Bunlar, bu analize rehberlik eden sorulardır. Anlam ve uluslararasılaşmanın kesişimi birçok anlamsal ve pratik düzeyde gerçekleşir.

Bu seviyelerden üçü burada vurgulanmıştır. Uluslararasılaştırma, genellikle başka bir şeyi başarmak için bir araç/metafor (araç) olarak hizmet eden bir faaliyettir. Aynı zamanda birden çok yorumu (anlamı) olan bir kavramdır ve ister uluslararası programların koordinatörleri olsun, ister sınır ötesi eğitim girişimcileri olsun, yükseköğretim kurumlarının enternasyonalizminin “misyonerleri” için kesin olarak önemlidir (anlamlıdır).

Burada odaklanılan “Uluslararasılaşma hakkında konuşurken ne hakkında konuşuyoruz?” sorusunun kısa cevabı, konuşmamız gereken şeyden (yüksek öğretimde ve yükseköğretimde uluslararasılaşma) bahsetmemizdir. dar anlamda ama aynı zamanda daha geniş anlamda başka birçok şeyden de bahsediyoruz. Bu tür karşılaşmalar, sadece bir etkinlik üzerinde düşünmek için fırsatlar değil, aynı zamanda sözü edilen etkinliğin bir gösterimi ve performansıdır.

 “Bologna Paltosu”: Rusya’yı Uluslararası Eğitim Boyutuyla Bütünleştirmenin Paradoksları

Bu bölümün başlığı, Bologna Deklarasyonu’nun uygulanması hakkında şaka yapmak için Rus akademik çevrelerinde doğmuş bir metafordur. Rusya Federasyonu tarafından imzalanan ve 2003 yılında Sovyet sonrası eğitim alanına getirilen Bologna Deklarasyonu, 1960’larda İtalya’dan SSCB’ye getirilen ve “Bologna ceketi” olarak adlandırılan özel bir ceket türüyle karşılaştırılıyor.

Bologna paltosu, Fellini’nin filmleri ve İtalyan dergileri SSCB’ye geldiğinden beri İtalyan modasıyla ilişkilendirilen bir dış giyim türüdür. Her modaya uygun Sovyet insanının bir kat koyu mavi malzemesi vardı. SSCB’de moda olarak ilan edilmesine rağmen, yıl boyunca giymek hiç uygun olmamıştı: Kış havası için yeterince sıcak değil ve yaz için fazla sıcak değil.

2003 yılında Bologna Deklarasyonu’nu imzalarken, Rusya Eğitim ve Bilim Bakanlığı yüksek öğretimdeki öncelikleri yeniden tanımladı ve uluslararasılaşma HEIS’in ana görevlerinden biri haline geldi. Tüm yüksek öğrenim sistemindeki bu radikal değişiklik, bir Bologna paltosuna dönüşmeye benzetilir. Bologna süreci, küreselleşmenin kaçınılmaz bir unsuru ve aracı olarak anlaşılmaktadır:

Bologna süreci, küresel pazarlar, küresel medya veya küresel terörizm gibi küreselleşmenin başka bir biçimidir. Genel olarak konuşursak, Bologna süreci, insanların, fikirlerin ve bilgilerin ulusal sınırlar arasında özgürce hareket ettiği daha büyük senaryonun bir parçasıdır. Ulusal kimliğin temel alanlarından biri olan yüksek öğretim, devletler politikalarını bu yeni gelişmeye uyarlarken giderek daha fazla uluslararasılaşıyor. 

The post Uluslararası Eğitim Boyutu – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).