1999’dan beri, gündelik olana, farklı okul konularının birbirleriyle etkileşim yoluyla geliştirdikleri çeşitli uygulamalara ve bu uygulamaların farklı koşullarda üstlenebileceği özgürleştirici anlam üzerine odaklanan araştırma projeleri üzerinde çalışıyorum.

Okulların gündelik yaşamında, nicel geleneksel araştırma yöntemlerinin göremediği olayları ve çoğul yapılanma/bilme, hareket veya hareketlilik ve bulunan farklılıkların genelleştirmeleri yoluyla belirli uygulamaların modellerini ve açıklamalarını araştırmasını gözlemledim ve anlamaya çalıştım. okullarda. Bu anlamda, okulların konuları tarafından uygulanan müfredatın üretiminde yer alan çeşitli farklı unsurları ele alıyoruz.

Şimdiye kadar görünmez olan bu boyutları anlama olanaklarını merkeze alan mevcut projede, okulun toplumun demokratikleşmesine katkısı olarak henüz gerçekleşmemiş okul gerçekliğinde kayıtlı olan olasılıkları ortaya çıkarmak için çalışıyoruz.

Konuların çağdaş sosyal bağlam ve bunun politikalar ve müfredat uygulamaları üzerindeki etkisi ile ilgili olduğu müfredat alanındaki diğer çalışmalarla sürekli diyalog halinde kalarak, uygulanan çeşitli müfredatların örülmesinde okul gündeminin özelliklerini anlamaya çalışıyoruz, bunlar her zaman birden fazla etkiye tabidir.

Bu yüzden, bu bölümü yazarken, küreselleşme ve onunla bağlantılı politik, sosyal ve ekonomik meseleler gibi konulara biraz dikkat ettim (ancak bunlar siyaseti ve müfredat uygulamalarını etkiliyorlar). Araştırmamda, esas olarak, gündelik olana dair teorik yansımayı ve gündelik olanın/içindeki/gündelik ile ilgili araştırmaların metodolojik gelişimini derinleştirmeye çalışıyorum.

Diğer amacım, okulların günlük dinamiklerini, eylem, etkileşim ve bu gündelikte yer alan konular hakkında düşünme biçimleriyle örülmüş, araştırmacılardan, öğretmenlerden ve öğrencilerden yapmayı/bilmeyi özgürleştirme olarak tanımladığımız şeyden yararlanarak, okulların günlük dinamiklerini anlamaktır. okullar. Boaventura de Sousa Santos’un Yokluk Sosyolojisi (2004) aracılığıyla, mevcut araştırmada, gündelik müfredat uygulamalarında kayıtlı özgürleştirici potansiyel hakkında somut bir şekilde düşünmeyi amaçlıyoruz.

Ek olarak, Sociology of Emergence’dan sonra, bu uygulamaları daha geniş bir ölçekte yayma olanaklarını, başkalarının kendi uygulamalarını geliştirmeleri için bir ilham kaynağı olarak düşünüyoruz. Bunu istiyoruz, çünkü her bir gerçekliği, onları tanımlayan öznelerin ve koşulların tekilliklerinin ve özgüllüklerinin bir ürünü olarak, toplumsal özgürleşme için potansiyel oluşturan, yalnızca ayrı ayrı değil, aynı zamanda içinde bulunduğu yapılardan farklı bir mantığa saygı duyan bir küme olarak anlıyoruz. bunlar yazılıdır, ancak muhtemelen uygulamalardan biri olan başka bir mantığı takip eder.

Pedagojik uygulamaları, farklı konular, olası örgün eğitimdeki paydaşlar tarafından toplumun demokratikleşmesine katkıları, farklı bağlam ve koşullara dokunduğu için özgül ve tekil olduklarını bilsem bile, sosyal özgürleşmenin bir yolu olarak algılıyorum. Gündelik olanın ortak yönleri ve biçimleri, bir kez doğru bir şekilde anlaşıldığında, okulun demokratikleşmesini destekleyen somut unsurların tanınmasına yol açabilir ve böylece gerçek toplumsal özgürleşme süreçlerine katkıda bulunabilir.

Bu fikir, Santos’un (2000) Ernst Bloch’tan ödünç aldığı bir kavram olan, gerçekte ne olabileceğini ayırt eden ancak henüz olmayan Ortaya Çıkış Sosyolojisi’nden alınmıştır. Bu fikirle çalışarak, özgürleştirici eğitim projesini hayata geçiren uygulamaların tanınmasına ve ardından sosyal demokrasinin kurulmasına olası katkısının tanınmasına katkıda bulunduğumuza inanıyorum.

Gerçeği sabit ve sabit kafeslerde çerçevelemenin, karmaşıklığını ve zenginliğini kaybetme cezası altında çerçevelemenin imkansızlığına ilişkin günlük araştırmalardan/araştırmalardan öğrendiklerimize dayanarak, mevcut projenin fikri formüle etmektir. 

Batı modernitesinin hegemonik mantığı ve onun toplumsal gerçekliği kavrama ve araştırma konusundaki indirgemeci araçları tarafından ezilmeyen her şeyi arayacağız. Bu araştırmayı bilmek, yapmak, değerler ve kültürler arasındaki bu dinamik ve sürekli diyalog süreçlerini inceleyerek yürütürüz.

Küreselleşme nedir
3. küreselleşme dönemi
1. küreselleşme dönemi
Küreselleşmenin Boyutları
Küreselleşme ne zaman başladı
2. küreselleşme dönemi
KÜRESELLEŞMENİN tarihsel gelişimi
Küreselleşme Nedir Makale

Küreselleşme Zamanlarında Uygulanan Müfredat

Günümüzde müfredat konuları hakkında düşünmek, küreselleşmenin yerel müfredat üzerinde gerçek etkileri olduğu fikrini gündeme getirmeyi gerektirmektedir. Ayrıca, küreselleşmenin etkisinin, eşitsizliklerin ve dışlamaların üretimiyle sınırlı soruları aştığını takdir etmeliyiz. Bu nedenle, Macedo’dan (2006) anladığımız gibi, bu örneklerin birbirinden ayrılamayacağını, karşılıklı etkilerle tamamlayıcı hale getirildiğini sadece politik değil, aynı zamanda müfredata yönelik uygulamalar olarak düşünmek gerekir.

Ayrıca Santos’tan (1999) sonra, küreselleşme süreçlerinin çağdaşlıkları içinde tekil olarak değil çoğul olarak ele alınması gerektiğini takdir ediyoruz. Santos, karmaşık “küreselleşme” süreçlerine tekil olarak atıfta bulunmanın, terimin altında yatan çoklu ekonomik-politik süreçlerin yanlış anlaşılmasına yol açabileceğini düşünüyor.

“Hegemonik küreselleşmeye” muhalefet eden toplumsal hareketler arasında ayrım yapan Santos, farklı somut gerçekliklere ve aynı zamanda daha fazla gelişmeyi destekleme işlevi gören egemen anlayış yollarına karşı çıkan “devam eden” siyasi ve sosyal mücadelelere odaklanmamız gerektiğine dikkat çekiyor. 

Santos, insan hakları ya da “yerel”in önemi adına küreselleşmeye karşıtlığın ne küreselleşmeyi anlamada ne de onun neden olduğu sorunları iyileştirmede yardımcı olmadığını savunuyor. Küreselleşmenin diğer biçimleri için süreçler ve mücadeleler devam ediyor ve incelenmeleri, anlaşılmaları ve değerlendirilmeleri gerekiyor.

O halde hegemonik küreselleşme ve buna karşı inisiyatifler açısından düşünebiliriz. Santos iki sürece işaret ediyor: küreselleşmiş yerelcilik ve yerleşik küreselcilik. Analizleri, bu iki sürecin neden yapısal eşitsizliklere katkıda bulunduğunu anlamamıza yardımcı olur.

Belirli bir halkın, ülkenin veya kültürün belirli ürünlerinin, değerlerinin ve alışkanlıklarının evrenselliğine bizi inandıran küreselleşmiş yerelcilikler aracılığıyla, hegemonik olmayan kültürler tabi kılınır.

Küreselleşmiş yerelliklerin bu süreçlerine paralel olarak, yerleşik toplum pratiklerinin ve mantıklarının farklı yerelliklere nüfuz etmesini ve yerel halkları etkilemesinin farklı yollarını belirleyen yerleşik küreselleşmeler vardır. Yerleşik bir mantık hegemonik olma eğiliminde olduğunda eşitsizlikler artma eğilimindedir.

Birçok yerel kültürün, örneğin bazı kabileler ve kırsal nüfuslarda olduğu gibi, kapitalizm ve onun çalışma örgütlenme biçimleri tarafından kendilerine dayatılanlarla uyumsuz kökenleri, alışkanlıkları ve gelenekleri vardır.

Dünyanın her yerinden eğitimciler tarafından savunulan zorunlu eğitim, kırsal nüfus, göçebe halk ve sözlü kültürler için sorunludur.

Okulu evrensel hale getirme fikrine saldırmadan, bu fikrin altında yatan kültürel dayatma sorununu gündeme getirmenin temel olduğunu düşünüyorum. Özellikle, evrensel eğitimin Hristiyan-Yahudi geleneklerinin baskınlığını sürdürdüğü için belirli kültürlere karşı saldırganlığını sorguluyorum.

Küreselleşmiş yerelcilikler ve yerleşik küreselcilik kavramlarından türetilen çağdaş müfredat çalışmaları için temel görünen şey, hegemonik Batılı kapitalist dünyanın kültürel farklılıkları yönetme biçimleriyle ürettiği eşitsizliklerin ve dışlamaların yaratılmasıdır. Küreselleşmeyi anlamak, yalnızca eşitlik sorunu hakkında değil, aynı zamanda farklılık hakkında da daha derin bir anlayış gerektirir.

The post Küreselleşme Zamanları – Brezilya Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).