Birleşik Devletler’deki bu sosyal güç merkezi sistematik olarak iç içe geçmediği sürece, ana akım çokkültürlülük her zaman kendi sembolik ufkunun sınırları veya koordinatları içinde sıkışıp kalacaktır: beyazlık ve seçici olarak ödüllendirilmiş kültürel sermayenin politikasıdır.

Leistyna bu ikilemi kabul eder ve eleştirel çokkültürlülük ve eleştirel pedagoji geleneğinden gelen bir analiz modu gerektirir. Leistyna, bunu bu terimlerle açıkça ifade etmese de, çağdaş ana akım çeşitlilik çağrılarının, Birleşik Devletler toplumu içinde daha geniş, daha derin yapısal çelişkiler için bir sözdizimi temsil ettiğini kabul eder.

Bu ikilemle ilgili olarak başka bir soru daha sorabiliriz: Hem Cumhuriyetçi hem de Demokrat Partiler tarafından teşvik edilen mevcut çeşitlilik çağrısı, dikkati köklü kurumsallaşmış ırkçılığın sert gerçekliğinden uzaklaştırmanın bir yolu olabilir mi? Ve aynı zamanda, kapitalizmin küreselleşmesini teşvik eden, şimdi iyice yerleşmiş neoliberal politikaların zayiatlarından halkı uzaklaştırmanın bir yolu olabilir mi?

Bu, halkın dikkatini, egemen toplumsal ilişkilerin yeniden üretimine ırkçılık ve kapitalizmin birlikte dahil edilme biçiminden saptırmanın bir yolu olabilir mi? Pepi Leistyna, çokkültürlü eğitimin nasıl tanımlanacağı, oluşturulacağı ve değerlendirileceği konusunda mücadele eden bir toplulukla ilgili önemli çalışmasını bu sorular bağlamında üstleniyor.

Leistyna, “çok kültürlü eğitimin hayali apolitik ve ahlâk dışı alemde dondurulursa sonuçsuz kalacağını” öne sürerek aslında daha da temel bir soruyu gündeme getiriyor: Çok kültürlülük hangi temelde, hangi koşullarda, kimin çıkarınadır?

türkiye’de çok kültürlülük
Çok kültürlülük kavramı, ilk nerede ve ne zaman ortaya çıkmıştır
Çokkültürlülük Nedir
Kymlicka çok kültürlülük
Türkiye de çok kültürlülük Tartışmaları
Çok kültürlülük örnekleri
Çok kültürlülüğün temel ilkesi nedir
Liberal çokkültürlülük

Sömürünün hem Amerika Birleşik Devletleri’nde hem de başka yerlerdeki belirli ırk gruplarını orantısız bir şekilde hedef alması, eleştirel çok kültürlülüğün gelişimini küresel kapitalizme ve ardından gelen çeşitli ırkçılık, cinsiyetçilik ve homofobi biçimlerine karşı mücadeleye uygun hale getirmek için yeterli neden olmalıdır.

Ancak akıl, eğitim alanında her zaman madeni para değildir, özellikle de son zamanlardaki eğitim politikası oluşturma ve uygulama politikaları ışığında. Çok az insan bu gerçeği ve Pepi Leistyna’yı tanıyor.

Leistyna yıllardır eğitimde dönüşüm sağlamak için mücadele ediyor. Akademiye girmeden önce Leistyna, toplum temelli yetişkin eğitimi / okuryazarlık ve ikinci dil olarak İngilizce alanında birkaç yıl ders verdi.

Sınıfları bir banyo zemini ve montaj hattından Harvard Graduate School of Education’ın duvarlarına kadar uzanıyordu. Harvard’ın eğitim alanında doktora programında yüksek lisans öğrencisi olarak Leistyna, programın anti-entelektüalizmine ve öğretmenlerin çağdaş toplumda karşılaştıkları karmaşık gerçekleri anlamaları ve kuramlaştırmalarına engel olan uygulamalara karşı bir tavır aldı.

Taktikleri cesur olsa da, dikkatli bir şekilde gerekçelendirildi ve politik olarak terbiye edildi. Leistyna’nın yaklaşımını tartışırken, daha yaygın olan “reform” terimine zıt olarak “dönüşüm” terimini vurguluyorum çünkü Leistyna’nın eleştirel bir çok kültürlü uygulama çağrısında neyin söz konusu olduğunun altını çizmek istiyorum.

Leistyna, çeşitlilik çağrılarının (Cumhuriyetçi Parti’den General Colin Powell tarafından üstlenilenler gibi) kendi başlarına illa ki ilerici olmadığının kesinlikle farkındadır.

Daha geniş toplumsal düzen, yapısal düzenlemelerine (yani işçilerin artı değerinin sömürülmesine, uluslararası işbölümüne) dokunulmadığı sürece, bu tür çeşitlilik çağrılarını kesinlikle karşılayabilir. Ricardo Rosa’nın belirttiği gibi, şu anda Amerika Birleşik Devletleri nüfusunun yüzde 1’inin (çoğunlukla beyaz) Amerika Birleşik Devletleri’ndeki servetin yüzde 45’ini kontrol ettiği ve dört çocuktan birinin yoksulluk içinde doğduğu bir ortamda, çeşitlilik çağrısı yapıyor. statükoya ciddi bir meydan okuma anlamına gelmez.

Leistyna’nın çok kültürlülük alanındaki çalışmasını tek bir öneme sahip yapan şey, çokkültürlülüğün yüzeysel ve engebeli eşitlik çağrılarının yükünü hafifletmeye ve baskın olanı oluşturan tarih, kültür, sermaye, dil ve iktidarın kesiştiği çokkültürlü eğitimin eksik merkezini analiz etmeye çalışmasıdır. 

Çokkültürlülüğü Tanımlamak ve Tasarlamak, yalnızca Changeton’ın Çokkültürlü Merkezi Yönlendirme Komitesinin Kuzeydoğu toplumu içinde esaslı bir değişim yaratmak için yürüttüğü sistem çapındaki çabalarının ince ayarlanmış ampirik bir incelemesi değil, aynı zamanda Leistyna’nın kültür ilişkisinin daha geniş sosyal düzenlemelerle olan sofistike anlayışını da göstermektedir.

Bunun neyi gerektirdiğini vurgulamak için, biraz vites değiştirmek ve okuyucudan kültür kavramına kısa bir gezi yaparken beni bir anlığına şımartmasını istiyorum.

Antropolog Gavin Smith, Confronting the Present: Towards a Politically Engaged Anthropology’de (1999), yakın zamanda kültür kavramını yeniden gözden geçirdi ve şunu soruyor: Kültür, insanların çarpıklığını ve atkısını kavramaya yardımcı olmak için öncelikle bir sezgisel cihaz mıdır? 

İnsanların günlük sosyal hayata katılımlarını ifade etmek için kullandıkları somut araçları yakalayan genel bir taslak mı? Yoksa kültür tanımlanabilir bir yer mi, zaman ve mekanı işgal eden, böyle adlandırılabilen ve muhtemelen dönüştürülebilen bir şey mi? Yıllar boyunca bilim adamlarının kültür kavramıyla kavramsal ve politik ilişkilerini belirlerken üstlendikleri çok sayıda konum vardır.

Bunlar Smith tarafından kapsamlı bir şekilde özetlenmiş ve tartışılmıştır. Kültür üzerine nispeten yaygın bir görüş, önleyici görüş olarak adlandırılabilir. Burada kültür, devletin daha büyük sosyal ve sivil aygıtlarının sistematik dolayımlarından kopuk yerel fenomenlerden oluşan oldukça entegre ve tutarlı bir alan olarak görülüyor.

Bu perspektifte kültür, paylaşılan fikirler dizisi, gündelik hayata şekil ve anlam veren kabul edilmiş düzenlemeler veya benzer şekilde insanların yaşama biçimlerini bilgilendiren veya bunlara tutarlılık veren sistemler ve kavramlar olarak algılanır.

Başka bir deyişle, kültür, devlet kurumlarıyla ilişkili olanlar gibi diğer ortamların daha resmileştirilmiş uygulamalarından farklı olan yerel bir habitus tarafından hem işliyor hem de aracılık ediliyor olarak görülüyor. Smith, genel olarak, kültürel uygulamaların belirli hak taleplerini meşrulaştıran kimlikler sağladığını belirtiyor.

The post Çok Kültürlülük – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).