Sonuçlar önemli farklılıkların olduğunu doğrulamaktadır, yani verilen cevaplar okulun sahibine ve cinsiyete, yaşa, liderlik rollerinde ve Mesleki Eğitim ve Öğretimde deneyime ve katılımcıların kurumsal konumuna bağlı olarak değişmektedir.

Okul modellerinin araştırılmasında toplumla ortaklıklar açısından farklılıklar olduğu gözlemlenmiştir. Önceki sonuçları yansıtan dört tür okul belirledik:

• Model A, idari okullar (sık işbirlikleri yapılır, çoğunlukla yönetim tarafından belirlenir, ancak PC’de yer almayan eylemlerin geliştirilmesine doğru ilerler;
• Model B, başlangıç ​​okulları (PC’de yer almayan eylemler ve ortak projeler geliştirilir ve planlama belgelerinde sonuçlandırılmasına doğru ilerler);
• Model C, resmileştirilmiş okullar (PC’de listelenen işbirlikçi eylemler ve projeler geliştirilir ve eğitimsel, profesyonel ve sosyal ağ daldırma yönünde ilerletilir); ve
• Model D, okulları destekler (PC’nin eylemleri ve projeleri aracılığıyla ağlara daldırılırlar).

Bu tipoloji, okulların kendilerini mevcut durumlarına yerleştirmelerine ve toplumla ilişkilerinin kalitesini iyileştirmeye yönelik ilerlemelerine yardımcı olabilir. Maruyama’nın (2009) belirttiği gibi, sosyal işbirliği, işe giren genç insanlar için daha iyi sonuçlar üretir, yerleştirme sektörlerinin değeri artırmasını sağlar ve öğrenciler yerel topluluklarına daha fazla dahil olmaya başlar.

Epstein’ın (2014) belirttiği gibi işbirliği, farklı aktörler arasında rahat ve dostane bir atmosferin var olduğu gayri resmi bir süreç olarak başlar ve zaman geçtikçe aralarındaki ilişki, anlaşmalar, işbirlikleri olacak şekilde güçlenecektir. , projeler vb. resmileştirilir.

Aynı doğrultuda Antúnez (1998), okullardaki işbirlikçi süreçlerin çeşitli konsolidasyon aşamalarından veya derecelerinden geçtiğini belirtmiştir: karşılıklı anlayışı teşvik etmek ve geliştirmek, iyileştirmeleri ve uyumu tanımak, kaynakları paylaşmak, ortak projelere katılmak ve kurumlar arasında ağlar kurmak gerekir.

Grafik 6.1’in gösterdiği gibi, Endülüs ve Sevilla ilindeki en baskın okulların modeli idari okullar modelidir (A), ardından resmileştirilmiş (C), ilk (B) ve son olarak destek (D) gelir.

“Geçtiğimiz on yıllar boyunca sosyal sermayeyi artırmak, topluluk ilişkilerini ve toplulukta, okulda ve farklı okullar, aileler ve topluluk arasında bir çalışma duygusu geliştirmek, yönün nerede iyileştirilmesi gerektiği konusunda netleşti.

Kısacası, Mesleki Eğitim ve Öğretim, günümüz toplumuna uyum sağlamak ve bir sosyal değişim ve gelişmenin motoru olarak hareket etmek için gerekli olan esnekliği ve uyarlanabilirliği içerdiğinden, sürekli değişimin karşılıklı bir ilişkisi olarak hareket ettiğinden, yalnızca piyasa gereksinimlerinin yeniden üretimine indirgenmemelidir.

Liderlik eğitim Programı
Liderlik geliştirme Programı
İş odaklı ne demek
Dijital pazarlama eğitimi sabancı
Liderlik Sertifika Programı
Finansal eğitim
İşbirliği
Kurumsal Finans Eğitimi

Sonuçlar

Sonuç olarak, bu bölüm, yönetim ekibi üyelerinin bakış açısından işbirliğinin özelliklerini ve potansiyel iç ve dış ilişkileri ve olası ortaklıkları anlama fırsatı sunar. Bu nedenle, hem okulların iç eylemlerinden, hükümet ekiplerinin yönetiminden hem de topluluğun bağlılığından yeni nesillerin oluşumuna kadar gelişimlerinin gerekliliğini vurgular.

Sosyal, ekonomik ve üretken toplumla ortaklıklar kurmayı bir öncelik olarak belirlemiştir. Ancak, esas olarak İdare tarafından belirlenen veya PC’de yer almayan bazı eylemleri başlatan belirli ilişkileri sürdüren okullar vardır. Yine de, planlama belgelerinde ve anlaşmalarda resmileştirilen eğitimsel, profesyonel ve sosyal ağlardaki ilişkilerini ilerletmek istiyorlar.

Bu bakış açısından, toplumla ortaklıklarının özelliklerine dayalı olarak önerilen Mesleki Eğitim ve Öğretim modelleri: Model A, idari okullar; Model B, başlangıç ​​okulları; Model C, resmileştirilmiş okullar; ve model D, destek okulları. Endülüs’te ve Sevilla eyaletinde en baskın okul modelleri model A’dır ve onu C, B ve D takip eder.

Bu ilişkileri güçlendiren ve geliştiren okul personeli, eğitim topluluğunun geri kalanının desteğiyle çeşitli bölümlerin müdürleri ve başkanıdır. Ancak, Mesleki Eğitim ve Öğretim okullarının isteğine rağmen, ailelerin işbirliğinde önemli bir rolü yoktur.

Mesleki Eğitim ve Öğretim okulları ve yönetim ekibi üyelerinin yürüttüğü topluluk üyeleri arasındaki ortaklıkların değerlendirilmesi, okulun mülkiyetine, katılımcıların cinsiyetine ve yaşına, liderlik rollerinde ve Mesleki Eğitim ve Öğretimde deneyim yıllarının sayısına ve kurumsal rol vardır.

En düzenli işbirliği ilişkileri, öğrencilerin FCT’yi gerçekleştirdiği şirketlerdir ve bunu özel ve kamuya ait harici şirketler, yerel kurumlar, hükümet ve diğer okullar takip eder. Ancak, düşük katılım düzeyine rağmen, Kariyer Rehberlik Servisleri, sendikalar, sosyal temsilciler ve kamu istihdam hizmetleri ile daha sık işbirliği yapmak istediklerini söylüyorlar.

Bu nedenle, bu işbirliklerinin amaçlanan hedefleri, öğrencilerin istihdamı ve becerilerinin geliştirilmesi ve toplumla bağlantı kurma ihtiyacıdır (şirketleri, mesleki eğitim ve öğretim organizasyonunu ekonominin ve toplumun ihtiyaçlarına ve okulun topluma doğru projeksiyonunu içeren .

Bu hedefler, yönetim ekibinin koordinasyonu, terfisi ve yönetimi tarafından kapsanmaktadır; özerklik, katılım ve sorumluluk; PC ve aktiviteler; okul uygulamalarının iç ve dış yayılması; işbirlikçi girişimleri ve BİT kullanımını destekleyen belirli politikalara erişim söz konusudur.

Bu ilişkilerde devreye alınan mekanizmalar sonucunda öğrencilerin işgücü piyasasındaki becerilerinin geliştirilmesi ve öğrencilerin eğitimleri ile mesleki gerçekler arasında köprüler kurulması ön plana çıkmaktadır.

Bununla birlikte, örgüt üyelerinin eğitimi, iç ilişkiler, eğitim camiasının duyarlılığı, okul değerlendirme süreçleri, BİT destekli ağlara katılım, öğretmenlerin çalışma ortamı, kurumsal ve mesleki tanınma gibi işbirliğini kolaylaştıran unsurlar gereklidir. 

Kuruluşları etkileyen mevcut yapısal dönüşüm göz önüne alındığında, katılımcılar işbirliği ilişkileri kurmak için iç ve dış düzeyde yaklaşımların gerekli olduğunu düşünmektedir.

Dahili düzeyde: kaynak sağlama; yaşam boyu öğrenmeyi teşvik etmek; zaman ve mekan yaratmak; yönetim ekibinin koordinasyon ve yönetim rolünü güçlendirmek; ve PC’de işbirlikçi girişimleri toplayın. Ve dış düzeyde, ağlar oluşturmak için BİT kullanımını teşvik edin; yönetim tarafından yönlendirilen topluluk düzeyinde bir kurumsal yapıyı teşvik etmek; ve ikili bir VET-VET şirketi modelini başlatmak ve tanıtmaktır.

Mesleki Eğitim ve Öğretim okulları ve bağlam arasındaki ilişkinin önemi nedeniyle, araştırmamızın sonucu olarak, onları makro düzeyde (Devlet ve İdare) ve mikro düzeyde (toplum merkezleri ve kurumlar) güçlendirmeye yönelik yönergeler aşağıda verilmiştir.

The post İşbirliği – İspanya’da Eğitim Sistemi– Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Müfredatın içeriği programın yapısı ile tutarlı olmalıdır. İçerik, kişisel sorumluluğun genişlemesiyle birlikte özgürlüğün de genişlediğini göstermelidir. Özgür insanların yaratıcı olduğunu ve ekonomik büyümenin devlet müdahalesinin değil, kişisel sorumluluğun, bireysel “girişimciliğin ve sermayenin yeniden yatırımının bir sonucu olduğunu göstermelidir.

Öğrencinin birey olarak kendisi için doğru olanın toplum için de doğru olduğunu anlayacağı şekilde özgürlük hikayesini sunmalıdır. Öğrenciyi özyönetimin özgürlüğün temeli olduğuna ikna etmeye çalışmalıdır. Bu, müfredat içeriğinin temel ilkesidir, ancak müfredatın yapısıyla pekiştirilmelidir.

Ebeveynler, çocuklarını kişisel sorumluluk ve kişisel özgürlükle ilgili gerçeğe ikna etmek istiyorlarsa, bu hedefle tutarlı bir müfredat seçmeleri daha iyi olacaktır.

Müfredat Keynesyen ekonomiyi öğretiyorsa, refah devleti siyasetini pekiştiriyorsa, devletin özerk egemenliği ilkesini öğretiyorsa, o zaman ebeveynlerin çocukları ile ilgili hedeflerini baltalıyor. Başka bir deyişle, eğitim programı şizofrendir.

İçeriği, ebeveynlerin sahip olduğu dünya görüşü ve müfredatın kendi yapısı ile tutarsız bir dünya görüşü öğretir.

Öğrenci, özgürlük ilkeleri konusunda çok bilgili olmalıdır, böylece oy verme kabinine veya üniversite kampüsüne adım attığında özgürlük ile esaret arasındaki farkı anlar.

Ebeveynler, çocuklarını üniversiteye göndermeden önce bu tür bir müfredatı borçludur. “Çocuklar aradaki farkı anlamazlarsa, modern yüksek öğretimin dönüştüğü entelektüel kıyma makinesine tabi tutulacaklar.

tekrar söyleyeceğim. Özgürlüğün kaçınılmaz ilkesi, sorumluluktan ayrılamamasıdır. Bu ilke hayatın her alanında geçerlidir. Küçük çocukların sorumsuz olmaları, onlar üzerindeki ebeveyn otoritesinin temelidir. Çocuklar tam özgürlüğe sahip değildir. Eğitim, sorumluluk düzeylerini her yıl yavaş yavaş artırmaya yönelik olmalıdır.

Eğitimde süreklilik olmalıdır. Bu gereklilik eğitimin hem yapısını hem de içeriğini şekillendirmektedir. Çocuklar daha fazla sorumluluk üstlendikçe, onlara daha fazla özgürlük verilmelidir. Bu yapılmazsa, üniversite deneyiminden hiçbir şey kazanamayabilirler. Birinci sınıfa kaydolanların yarısı mezun olmuyor. Geçiş onlar için çok fazladır.

Liderlik Eğitimi Konuları
Liderlik Eğitimi Nedir
Liderlik Eğitimleri nelerdir
Liderlik ve Yöneticilik Eğitimi
Liderlik ve Yöneticilik Eğitimi Sertifika Programı
Liderlik Eğitimi Sertifikası
Liderlik Sertifika Programı
Liderlik eğitimi ders Notları

Liderlik İçin Eğitim

Liberter hareketin ortaya çıkışını Friedrich Hayek’in 1944’te yayınlanan ve tıp fakültesinde okuduğum Köleliğe Giden Yol adlı başyapıtı ile tarihlendirirsek, hareket altmış yıldan daha eskidir.

Ama elbette bir kitabın yayınlanması bir hareket oluşturmaz. Kurulacak ilk liberter örgüt, bu çalışmanın girişinde bahsettiğim gibi, 1946’da Leonard E. Read tarafından başlatılan Ekonomik Eğitim Vakfı’ydı.

On yıl sonra FEE aylık dergisi The Freeman’ı yayınlamaya başladı. Bu dergi, önümüzdeki üç “on yıl için önemli bir işe alım aracı haline geldi. Liberter hareketi başlattığını söylemenin güvenli olduğunu düşünüyorum.

Leonard Read, 1962’de Liberter Liderliğin Unsurları adlı bir kitap yazdı. 1. bölüme şu ifadeyle başlıyor:

Hemen herkes özgürlükten yana olduğunu söylüyor; yapmadığını söyleyen tek bir kişi bulmaya çalışın. Arama neredeyse kesinlikle sonuçsuz kalacaktı. Aslında, o kadar çok kişi kendilerini özgürlük için ve komünizme karşı ilan ediyorlar ki, bu çekici terime ortak bağlılığı tatmin etmek için şimdi yüzlerce örgüt var.

Ancak, özgürlüğe yönelik bu sözde hizmete rağmen, gerçek özgürlüklerimiz azalmaya devam ediyor. Merkezi devlet, bizim yerimize giderek daha fazla karar veriyor.

Read’in çalışmasının geri kalanı, retorik ve gerçeklik arasındaki bu süreksizliğin açıklamasına ayrılmıştır. Liderlik eksikliğini, ancak çok özel bir liderlik biçimini suçluyor: kendini geliştirmeye dayalı bir liderlik.

Devam ediyor:

Tüm bireyler kendilerini veya başkalarını kimin iyileştireceği sorunu ile karşı karşıyadır. Bana öyle geliyor ki amaçları, kendi açılımlarını, kendi bilinçlerini yükseltmeyi, kısacası kendini mükemmelleştirmeyi sağlamak olmalıdır.

Denemeyen veya denediğinde kendini mükemmelleştirmeyi çok zor bulanlar, genellikle enerjilerini başkaları için harcamaya çalışırlar. Enerjilerinin bir hedef bulması gerekiyor. Özellikle Goethe gibi büyük bir enerjiyle kutsanmışlarsa enerjilerini içe yönlendirmeyi başaranlar, örneğin ahlaki liderler olurlar.

Enerjisini içe yöneltmeyi başaramayanlar ve özellikle Napolyon gibi büyük enerjiye sahiplerse dışarıdan tezahür ettirenler, örneğin ahlaksız liderler olurlar. Kendilerini yönetmeyi reddedenler genellikle başkalarını yönetmeye meyillidirler. Kendilerini yönetebilenler genellikle başkalarını yönetmeye ilgi duymazlar.

Bu tavsiyeyi her zaman çok ciddiye aldım. Kongrede görev yapmış olmama rağmen amacım her zaman zorlamadan ziyade ikna etmekti. Amacım, federal hükümet gücünün genişletilmesine karşı durmak için elimden geleni yapmaktı.

Herhangi bir yasanın yasalaşması konusunda başarılı olamadım. Ancak meslektaşlarıma, seçmenlerime ve yazılarıma veya konuşmalarıma rastlayan herkese, amacımın başkalarının kendilerini geliştirmelerini sağlamak için elimden geleni yapmak olduğunu açıkça belirttim.

Gücün devlet tarafından sınırlandırılmasından yanaydım çünkü kendini geliştirmenin, öz disiplinin ve nihayetinde özyönetimin gelişen bir uygarlığı mümkün kılacağına inanıyordum ve hala inanıyorum. Bu temel hakikatten asla vazgeçmedim.

Bir tür liderlik yaptım ama bu kitlelerin liderliği değildi. Devletin gücünü genişletmek için seçmenlerin seferber edilmesine dayalı bir liderlik değildi.

Aksine, meslektaşlarımı, seçmenlerimi ve ABD’nin bir dizi krizle karşı karşıya olduğu ve yüzleşmeye devam edeceği diğer herkesi uyarmak için elimden geleni yaptım, çünkü federal hükümet dokunaçlarını hayatımızın pek çok yönüne genişletti. .

Amerikan siyasi hayatında ne tür bir etkim olursa olsun, devletin rolüne dair hakim felsefeler açısından liderlik yapmamış olmamdan kaynaklanıyor. Devleti ele geçirmeye çalışmayı asla önermedim; Büyük ölçüde küçültmeyi önerdim.

Bazıları, yasayı yasaya geçirmediğim için Kongre’de başarısız olduğuma inanabilir. Ancak liberter liderlik, siyasi etkiye dayanmaz. Muhafazakarlar, “Fikirlerin sonuçları vardır.

Bu aynı zamanda Richard Weaver’ın bir nesil önceki kitabının adı. Başlığın doğru olduğuna inanıyorum. Uzun vadeli etki isteyen insanlar, sonuçları olacak fikirleri geliştirmek akıllıca olacaktır.

Kongredeki rolümü, biri şu olan fikirlerin bir temsilcisi olarak gördüm: özgür insanlar özgür olmayan insanlardan daha yaratıcıdır. Bunun bir sonucu var: Yaratıcılığın gelişmesini istiyorsanız, devletin etkisini azaltmalısınız.

The post Liderlik İçin Eğitim – Okul Devrimi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).