Bu bölümde, Hollanda’da şimdiye kadar mesleki eğitimde böyle bir çerçeve bulunmadığından, yıllar içinde mesleki-eğitim üzerine bir pedagojik çerçeve için yapı taşları olarak üç sütun belirleyen yazarlara katıldık. Bu sütunlar, özgün öğrenme ortamları yaratmak, esnek öğrenme ortamları yaratmak ve kendi kendine öğrenmeyi destekleyen ortamlar yaratmaktır.

2000’lerde ulusal yenilik programı (het Innovatiearrangement) tarafından mali olarak teşvik edilen Hollanda Mesleki Eğitim ve Öğretim programları, otantik öğrenme ve kendi kendine öğrenmenin birleştirildiği esnek öğrenme düzenlemeleri geliştirmek için önemli çabalar sarf etmiştir.

Bu bölümde ilerlediğimiz gibi, bu tür öğrenme düzenlemelerinin geliştirilmesi, geniş kavramsal modellerin ideallere ve düşünce şemalarına yön vermesi, ancak tasarım ve/veya öğretim uygulaması için hiçbir kılavuz sağlamaması gerçeğiyle engellenmiştir. Van der Meijden et al. kavramların çoklu yorumlara tabi olduğunu ve özgün, öz-yönetimli ve esnek öğrenme ilkelerine dayalı bir müfredatın nasıl tasarlanacağına dair kanıtlanmış bir model veya modellerin hala mevcut olmadığını gözlemledi.

Ayrıca, bu modellerin eğitim uygulamalarına dönüştürülmesine yönelik çabalar, bazen kavramların ve modellerin anlamı hakkında şiddetli tartışmalara yol açmıştır. Öz-yönetim kavramının ya öğrencinin performansını artırmanın bir yolu ya da mezunların işgücü piyasasında yollarını bulmalarını sağlamak için gerekli bir eğitim hedefi olarak yorumlanması, bu çeviri sürecinin açık bir örneğidir.

Bitişik araştırma alanları, araştırmacıların ve geliştiricilerin üzerine inşa etmeleri için kanıtlar sağlasa da, bütünleyici bir pedagojik teorinin olmaması, aynı zamanda, otantik öğrenmenin, esnek öğrenmenin ve pratikte kendi kendini yönlendirmenin fizibilitesi üzerine araştırma için kapsamlı bir temele izin vermez. Sonuç, üzerine teori inşa etmek için çok az ortak temel sağlayan çok küçük bir dağınık araştırma grubudur.

Karmaşık bir faktör, herhangi bir modelin uygulanmasının, Wesselink ve Zitter tarafından açıklandığı gibi, farklı organizasyon düzeylerinde değişiklik gerektirmesidir. Ayrıca, otantik öğrenme ile ilgili bölümde açıklandığı gibi, uygulama okul ve iş ortakları arasında işbirliğini gerektirir. Smulders ve ark. (2013) ortaklıklar üzerine yapılan araştırmaların işbirliğinin genellikle sorunlu ve çoğu zaman başarısız olduğunu gösterdiğini belirtmiştir.

Karar verme süreçleri oldukça karmaşıktır çünkü karar vermekten kimse sorumlu değildir ve her ortak kendi özerkliğini korur. Bu genel gözlemlerin yanında, çağdaş Hollanda Mesleki Eğitim ve Öğretiminde kullanılan pedagojik stratejileri oluşturan üç konu hakkında bazı özel açıklamalar yapılabilir.

Son on yılda, resmi çıraklık dönemine ek olarak otantik öğrenme ortamlarının geliştirilmesine ve otantik öğrenme düzenlemelerinin geliştirilmesine çok dikkat edildi.

Türkiye de mesleki ve teknik eğitimin sorunları
Eğitimde mesleki YÖNLENDİRME sorunu
türkiye’de mesleki ve teknik eğitim mevcut durum, sorunlar ve çözüm önerileri
Mesleki EĞİTİM SORUNLARI VE YENİ MODEL ARAYIŞLARI
Türkiye de Mesleki ve Teknik eğitim
Mesleki eğitim politikaları
Cumhuriyetin ilk yıllarında mesleki ve teknik eğitim alanındaki çalışmalar nelerdir
türkiye’de mesleki eğitim sistemi

Bu, fazla teori odaklı ve pratik deneyimler için olanaklardan yoksun olarak değerlendirilen tam zamanlı pistler için (Hollandaca “BOL”) büyük bir endişe kaynağı olmuştur. Bu gelişmenin öğretim elemanlarının rol(ler)i ve pedagojik repertuarı üzerinde önemli etkisi olmuştur.

Önemli bir sonuç, otantik öğrenmeye olan ilginin artmasının, müfredat düzeyinde teori ve uygulama arasındaki bağlantıyı tasarlaması, otantik görev dizilerini dikkatlice düşünmesi ve çalışma görevlerini yeniden tasarlaması gereken öğretmenlere tasarımcı rolünü dayatmasıdır. 

Aynı zaman diliminde mesleki eğitimi bireysel öğrencinin ihtiyaçlarına göre uyarlamaya yönelik girişimlerde bulunulmuştur. İlgili literatür, çok çeşitli formlar gösterir, ancak öğrencilerin tutumları, motivasyonları ve başarıları üzerindeki etkileri hakkında çok az araştırma vardır. Mevcut olan küçük araştırma umut verici etkiler gösteriyor.

Literatür ayrıca özelleştirmeye bütünsel bir şekilde yaklaşılması gerektiğini göstermektedir. Sadece eğitim içeriği veya müfredatla ilgili değildir. Öğretmenlerde destekleyici araç ve sistemlerin, örgütsel destek ve becerilerin ve tutum geliştirmenin eş zamanlı olarak geliştirilmesi “olmazsa olmaz” gibi görünmektedir. Otantik öğrenmenin gerçekleştirilmesiyle uyumlu olarak, mesleki eğitimin özelleştirilmesi nadiren sadece bir eğitim meselesidir.

Özelleştirilmiş mesleki eğitim sağlamak için işverenlerle işbirliği gerekli görünmektedir. İnşaat alanı bunun en açık örneklerini vermektedir. Bu alanda, işverenler neredeyse bir kural olarak, öğrencilerin siteler arasında dolaşmasını sağlayarak öğrencilerin vasıflı işçi olmaları için görevlerde yeterli çeşitliliği sağlamak için ayrı organlarda işbirliği yaparlar.

Öğrencilerde öz-yönetim geliştirmek ve öz-yönetimli bir şekilde öğrenmelerini sağlamak, öğrenciler ve öğretmenler için zor bir süreç haline geldi. Son on yıllardaki deneyimler, çoğu öğrencinin gelişimsel, sosyal ve psikolojik kısıtlamalar nedeniyle bağımsız olarak öz-yönetimli bir öğrenme yolu geliştirmeyeceğini veya kendi eğitim ve mesleki kariyerlerini şekillendirmeyeceğini göstermiştir.

Örneğin (uygun) kariyer rehberliği yoluyla öğretmenlerinden uygun desteğe ve geri bildirime ihtiyaçları vardır ve hiçbir şekilde bırakınız yapsınlar bir seçenek olamaz. Tam zamanlı eğitimde, kendi kendini yönetme, yarı zamanlı eğitimden çok daha fazla bir sorundur.

Hollanda’da yöneticiler, özellikle ilk ve orta tam zamanlı mesleki eğitimde, okulu bırakma oranlarına karşı koymak için çok çaba sarf ettiler. Kısmen, en azından bazı okul terklerinin oldukça öz-yönelimli olduğu iddia edilebilir. Araştırmalar, okulu bırakanların neredeyse yarısının daha sonra eğitimin, çabaladıkları işleri elde etmelerine nasıl yardımcı olabileceğini anladıklarında eğitime geri döndüklerini gösteriyor.

Görünüşe göre, kendi kendilerini yönetme yetenekleri o zamana kadar hafife alınmıştı. Tam zamanlı eğitimde öz-yönetim ile ilgili olarak öğretmenlerin desteğinin ve geri bildiriminin öneminin anlaşılması da öğretmenlerin pedagojik dağarcığı üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Öğretmenler, kendilerine belirlenen uygun zorluk seviyesini sağlamak için desteklerini bireysel öğrencilerin koşullarına göre uyarlamak zorundadır.

Burada yine, öğretmenlerin bir azınlığı bunu yapmak için gereken tüm becerileri gösterir, bu nedenle diğerleri bunları kasıtlı olarak geliştirmek zorunda kalacaktır. Onlar da (yavaş yavaş) eski alışkanlıklarını yenileriyle değiştirmek için desteğe ihtiyaç duyarlar.

The post Mesleki Eğitimin Olmaması  – Hollanda Mesleki Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).