Dereceli okul sistemi nasıl Batı’dan Güneydoğu Asya’ya ithal ediliyorsa, sertifikalar ve diplomalar da öyleydi. Ve bugün, akademik başarının bu kanıtları, ASEAN eğitim sistemlerinin önemli, yaygın olarak benimsenen unsurlarıdır.

Hedefler

Toplum veya hükümetin bakış açısından, bir sertifika bir uzmanlık düzeyini sembolize eder ve bu itibarla sahibine belirli bir iş koluna girmeye veya bir eğitim veya profesyonel sistemde daha yüksek bir aşamaya geçmeye hak kazandırır.

Toplumdaki bireyin bakış açısından, sertifika aynı zamanda uzmanlığı sembolize eder ve değerli mesleklere veya daha yüksek eğitim fırsatlarına giriş bileti olarak hizmet eder. ASEAN toplumlarında, diğer bölgelerde olduğu gibi, son yıllarda diplomalar ve akademik dereceler, statü sembolleri olarak kalıtsal aile unvanlarının yerini giderek daha fazla almıştır. Bu eğilim, bir bireyin aile kökeninden çok kendi başına başardıklarına itibar eden modernleşme tutumlarıyla uyumludur.

Bununla birlikte, eğilim aynı zamanda, çok sayıda insanın, sertifikanın temsil etmesi amaçlanan yeterlilikten ziyade, sembolün kendisini sertifika veya derece olarak aradığı suçlamalarına da katkıda bulunmuştur. Sonuç olarak, Güneydoğu Asya’daki ve dünyanın diğer bölgelerindeki bazı eğitim kurumları, öğrencilerin liyakatten çok finansal isteklilik isteklerine göre verilen “ucuz diplomalar” sunmakla suçlanıyor.

Ayrıca öğrenciler, sınavlarda kopya çekmek, derslerine tutarlı bir şekilde başvurmamak ve “oyunsuz isim” almak için kayıtta tahrifat yapmakla suçlanıyor. Aslında, belgelendirme ve sınav sistemlerinin amaçlarının ne olduğu, kimin çıkarlarını göz önünde bulundurduğuna bağlıdır.

Sınav ve Belgelendirme Sistemlerini Etkileyen Koşullar

Bu tür sistemlerin doğasını belirleyen kilit faktörlerden biri arz ve taleptir. Bir toplumda belirli bir tür uzmanlığın arzı talebi karşılamadığından, sertifikasyon standartları gevşetilir. Arz, talebi aştığından, standartların sıkılaştırılması muhtemeldir. Örneğin Skolnik, Singapur’da son yıllarda İlkokul Bitirme Sınavında ortalama başarısızlık oranının yüzde 50 civarında olduğunu yazmıştır.

“Ancak başarısızlık yüzdesi, çoğunlukla hükümetin Birinci Ortaöğretime (ortaokulun ilk sınıfı) yerleştirmeye hazır olduğu öğrenci sayısının bir yansımasıdır ve terfi için gerekli olan açıkça tanımlanmış ve kamuya açık olarak belirtilen başarı standartlarının bir işlevi değildir. “

İkinci koşul, toplumsal taleptir. Diplomaya değer veren önemli sayıda aile tarafından hükümete karşı büyük siyasi baskılar yapılırsa, diploma alma olanakları genişleyecek veya diploma alma koşulları azalacaktır.

Karşı güç, halihazırda bir sertifikaya veya dereceye sahip olan kişilerin, yalnızca sınırlı sayıda kişinin sertifika alabilmesi için standartları korumak veya sertleştirmek isteme eğilimidir. Standartların sıkılaştırılması, ya eğitimin kalitesini ya da mesleki performansı iyileştirmeye yönelik samimi bir istekle ya da gelecekteki adayların sertifika alma şanslarını azaltarak kendi statüsünü yükseltmek gibi daha az asil bir niyetle motive edilebilir.

CBS Uzmanlığı sınavı
Cbs Uzmanı Nasıl Olunur
MYK Ulusal yeterlilik
Ulusal Meslek Standartları
Uluslararası Mesleki YETERLİLİK Belgesi
Ulusal YETERLİLİK NEDİR
Ulusal yeterlilik sisteminin bileşenleri
Mesleki YETERLİLİK sınavı

Eylemler

Veriler, ASEAN bölgesindeki kalkınma hakkında çeşitli genellemelere yol açmaktadır. İlk olarak, çocukların düşük akademik performans nedeniyle sınıf tekrarı yapmamaları için ilkokullarda otomatik veya sosyal terfi sistemleri kurmaya yönelik bir eğilim olmuştur, ancak her seviyede bir yıl geçirdikten sonra sınıflar boyunca ilerlemektedir. Bu tür otomatik tanıtım uygulamaları 1970’lerde Endonezya, Filipinler ve Malezya’da başlatıldı.

Bununla birlikte, son zamanlarda Endonezyalı yetkililer, bu hareketin bilgeliği hakkında şüphelerini dile getirdiler ve okul sisteminin her düzeyinde bir kez daha tekrarlayıcı olması için performans temelinde terfiyi yeniden başlattılar. Bununla birlikte, yakın zamanda 9. Sınıftaki bir başarı raporu, otomatik terfi lehinde şiddetle tavsiye etti.

İkincisi, tüm ASEAN okul sistemleri, ilk ve orta dereceli okullarda veya bunların yakınında sınavlar yapar ve bitirme sertifikaları genellikle sınavlara dayalı olarak verilir. Sınavların önemli bir işlevi, eğitim hiyerarşisinde kimin bir üst seviyeye geçeceğini ve her öğrencinin hangi uzmanlık alanına gireceğini belirlemektir.

Son yirmi yılda, daha büyük ülkelerde, sınavların merkezi bir otorite tarafından mı yoksa bölgesel otoriteler mi yoksa yerel okullar tarafından mı yazılmasının ve düzeltilmesinin daha iyi olduğu konusunda bazı tartışmalar ve kafa karışıklığı yaşandı. Malezya merkezi otorite yaklaşımını benimserken, Endonezya 1970’lerde işi okullara devretti ve merkezi bakanlığı testleri kendisi hazırlamak yerine değerlendirme konusunda tavsiye verme rolünde de kullandı.

Filipinler, ülke çapındaki genel eğilimleri yansıtmak için ara sıra yapılan öğrenci başarısı ulusal değerlendirmesiyle, öncelikle bireysel öğretmenlerin öğrencilerle ilgili değerlendirmelerine dayanmıştır. İngiliz geleneğinde, hem Singapur hem de Malezya ortaöğretim düzeyinde, denizaşırı Cambridge sınav planında modellenen “0 düzeyi” (beşinci formdan sonra) ve “A düzeyi” (altıncı formdan sonra) türlerini de kullanır.

Bu testler, esas olarak, kimin belirli ileri eğitim fırsatları için nitelikli olduğunu belirlemek için kullanılan tarama cihazlarıdır. Endonezya, ortaokulların ve liselerin kapanışlarında ulusal başarı sınavlarını kullanmaya devam ederken, öğrencilerin sınavlarda kazandıkları puanlar, okul sisteminin daha yüksek seviyelerine girişin belirlenmesi için kullanıldı. Ancak okullar kendi sınavlarını hazırladıkları için, lise ve yüksek öğretim kurumları okulların puanlarına güvenmediler ve kendi giriş sınavlarını verme eğiliminde de oldular.

ASEAN bölgesindeki sınav prosedürlerinde önemli bir eğilim, testlerin teknik olarak iyileştirilmesi ve sınavlarla kolayca ölçülemeyen alanlarda öğrencilerin ilerlemesini değerlendirmek için daha iyi yöntemler olmuştur. Daha fazla eğitim sistemi, kolay erişim için iyi test öğelerini depolamak (madde bankaları), nesnel test kağıtlarını puanlamak, istatistiksel sonuçları özetlemek ve iyi ve zayıf test öğeleriyle ilgili bilgileri sınavları oluşturanlara geri beslemek için bilgisayarları da kullanıyor.

Özetle, son yıllarda öğrencilerin ilerlemesini değerlendirme yöntemlerinde değişiklikler yapılırken, okul sisteminin her düzeyinde sertifika veya diploma verilmesi temelde değişmeden devam etmiş ve sertifikalar öğrencilerin eğitiminde önemli belirleyiciler olarak işlev görmeye devam etmiştir.

The post SINAV VE BELGELENDİRME SİSTEMLERİ – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Özet Bu bölüm mesleki yeterlilik akreditasyon süreçleri ile ilgilidir. İspanya’da yakın zamanda geliştirilen iş deneyiminin ve yaygın eğitim yollarının tanınmasına odaklanıyoruz. Bu bölüm, akreditasyon prosedürlerine ve bunların tanıtımının panoramayı ve VET sistemini düzenleyen kurallar dizisini ne ölçüde değiştirdiğine dair kapsamlı bir görüş sağlamayı amaçlamaktadır.

Yazar, prosedürün resmi unsurlarının nasıl yapılandırıldığına, açık işlevlerine, mevzuat tarafından desteklenen kurallar ve ilişkilere ve ayrıca yönetişim yönetimi analizi yoluyla öğrenmenin tanınmasına bakar.

Bulgular, mesleki niteliklerin akreditasyonu ile ilgili olarak Avrupa, İspanya ve yerel mevzuat içinde çerçevelenmiştir. Tartışma, bu prosedürde yer alan temsilcilerin rollerine ve bunun uygulanmasına ilişkin koşullara odaklanmaktadır.

Batı toplumunun yeni sosyo-politik ve ekonomik bağlamları, dönüşüm ve belirsizlik açısından yorumlanmaktadır. Mevcut teknolojik ilerlemenin üretim süreçleri üzerinde büyük etkisi vardır. Bu ortamda, becerilerin, bilgilerin ve yetkinliklerin sürekli güncellenmesi, ekonomik büyümenin ve bireysel refahın kilit bir faktörü haline geldi.

Yeni niteliklerin ortaya çıkması, ilerici uzmanlaşma, istikrarsızlık, işsizlik ve hareketliliğin yanı sıra çalışma hayatı boyunca faaliyetlerin sık sık değişmesi, elde edilen öğrenmenin görünürlüğünü gerektiriyor gibi görünmektedir.

Yaygın ve yaygın eğitim yoluyla edinilen becerilerin onaylanması ve akreditasyonu, becerilere, bilgilere, yeterliliklere ve mesleki niteliklere görünürlük kazandırmayı amaçlayan bir prosedürdür. Cedefop ve Avrupa Konseyi (2012), bu değerlendirme sistemini, vatandaşlar tarafından gösterilen iş kapasitesi üzerinde zaman içinde tanımlanan kamu, resmi belgelendirme olarak tanımlamaktadır.

Validasyon ve akreditasyon, çok sayıda konunun resmi yeterliliğe sahip olmadığı ancak mesleki yeterliliklere sahip olduğu ülkelerde, profesyonel alanlarda ve nüfus sektörlerinde özel ilgi gören bir projedir. İspanya ve Portekiz’de durum böyle.

Avrupa’yı bilgiye dayalı bir ekonomiye dönüştürme hedefi, Avrupa Birliği’nin (AB) Mesleki Eğitim ve Öğretimi yüceltmek ve yaşam boyu mesleki eğitime erişimi teşvik etmek ve hassas grupların işgücü piyasasına geçişini kolaylaştırmak için önemli çabalarına yol açmıştır.

mesleki yeterlilik belgesi e-devlet
Myk Belgesi nedir
Myk Belgesi Nasıl ALINIR
MYK Belgesi
MYK Belgesi Veren firmalar
5. seviye mesleki yeterlilik belgesi nedir
mesleki yeterlilik belgesi sorgulama/düzenleme
Mesleki YETERLİLİK sınavı

Gayri resmi ve gayri resmi alanlarda edinilen öğrenmenin tanınması ve akreditasyonu için sistemlerin kurulmasının önemi, Avrupa’da hayat boyu öğrenme politikasında kilit bir konu olarak kabul edilmiştir.

Yetişkin Öğrenimi ve Eğitimi Üzerine Üçüncü Küresel Rapor (GRALE III), UNESCO (2016), Yaygın ve Yaygın Öğrenmenin Tanınması, Doğrulanması ve Akreditasyonu Küresel Gözlemevi’nin sonuçlarını analiz eder: 133 ülkeden oluşan bir örneklemin %71’i yaygın ve yaygın öğrenmeyi tanımak, doğrulamak ve akredite etmek için siyasi çerçeve sunar.

Yaygın ve yaygın öğrenmenin onaylanmasına ilişkin son Avrupa envanteri, bazı AB ülkelerinin eğitim ve öğrenimin tanınmasında nasıl geride kaldığını hala ön plana çıkarıyor. Bu raporda, genel olarak İspanya’da gösterilen çabaların tüm olası yararlanıcılara ulaşmak ve onlara iş piyasasının ihtiyaçları doğrultusunda doğrulama fırsatları sunmak için yeterli olmadığı değerlendirilmektedir.

İstihdam politikası önlemi olarak niteliklerin düzeyini yükseltmek için fonlarda bir artış da gereklidir. Bölgeler Komitesi, önerilen tedbirlerin devletler tarafından yeterince uygulanamayacağı görüşündedir. Bu görüş, eyaletlerin, bölgelerin ve yerel yönetimlerin karar vermelerini sınırlayacak bir pan-Avrupa stratejisinin oluşturulmasına yönelik politika önerilerini duyurur.

Ekonomi ve emek dünyasındaki mevcut değişiklikler, eğitim sistemini, düşünme ve tartışma için alanlar gerektiren yeni, daha karmaşık bir duruma doğru itmektedir. Mevcut bağlamda, müfredatın yorumu iki baskın söyleme dayanmaktadır: neoliberal ve daha hümanist bakış açıları.

İlki, işgücü piyasasında gerekli olan mesleki yeterliliklerin geliştirilmesine odaklanmıştır; ikincisi ise insanın mesleki eğitimde bütünsel gelişimini içerir.

Önceki Öğrenmenin Tanınması (RPL) olarak da adlandırılan yeterliliklerin onaylanması ve akreditasyonu, sosyal ve ekonomik perspektifler arasında gidip gelen yaşam boyu öğrenme politikası hakkındaki tartışmayı yansıtıyordu.

Farklı uluslararası organlar bu tartışmada kutupları birbirinden ayırıyor. UNESCO, “kendin olmak için” öğrenmenin toplumsal önemini iddia eden bir söylem kullanırken, OECD ekonomik gelişmeyi desteklemekten yanadır.

AB’deki mevcut eğilim, büyük bir sosyoekonomik krizden geçtikten sonra, işgücü piyasasının taleplerini karşılayan profesyonelleştirme yeterliliklerinin onaylanmasına ve akreditasyonuna öncelik verme eğilimindedir. İspanya’daki akreditasyon sistemi de bu neoliberal duruşa sahiptir.

Öğrenmenin yalnızca düzenlenmiş öğrenme ortamlarında gerçekleşmediği giderek daha belirgin hale gelmektedir. Öğrenmenin ve mesleki niteliklerin değerlendirilmesi ve akreditasyonu için bu sistemde, öğrenmeye nasıl erişildiği ile ilgili bir endişe yoktur.

Ürünlere yapılan bu yeni vurgu, ortak bir dil getirerek, içeriklerine göre niteliklerin kazanıldığının ve mesleki profilin kanıtını sağlayan yeterliliklerin doğrulanmasına olanak tanır. Edinme yöntem ve süreçlerine odaklanmaz.

İspanya’daki kurumsal söylem, doğrulama ve akreditasyon prosedürünü, düzenlenmiş eğitim süreçleriyle bağlantılı eşitsizliklere titiz bir yaklaşıma izin veren bir sertifikasyon önerisi olarak sunar.

Prosedürün yüksek işsizlik oranlarının, yüksek okulu erken bırakma yüzdesinin, giderek artan güvencesiz eğitim ve işgücü geçişlerinin yanı sıra çok sayıda erkek ve kadın işçinin etkisini azaltmayı amaçladığını vurgulayan kurumsal söylemle aynı fikirdeyiz. Sertifikalı niteliklere sahip olmayan kadın işçiler vardır.

Ancak normda ortaya konan ve toplumsal eşitliğin iddia edildiği söylem, usulün pratiğine aktarılmazsa, dışlanma riski altındaki kişiler bunu yeni bir engel olarak görebilirler.

Bu bölüm, akreditasyon prosedürlerine ve bunların tanıtımının İspanya’daki Mesleki Eğitim ve Öğretim sistemine nasıl yeni bir boyut getirdiğine dair kapsamlı bir görüş sağlamayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, 1224/2009 sayılı Kraliyet Kararnamesi’nin uygulama süreçleri, yaygın eğitim ve iş deneyimi yoluyla edinilen mesleki yeterliliklerin tanınmasını düzenleyen yönetmelik olarak, sürecin artıları ve eksileri belirtilerek derinlemesine detaylandırılmıştır. 

Bölümün yapısı nedeniyle, ikinci bölüm, yeterliliklerin değerlendirilmesi ve akreditasyonu için İspanyol prosedüründeki aşamaların her birini açıklar ve uygulanmasını tartışır. Üçüncü bölüm, prosedürdeki üç iyi uygulamayı ön plana çıkaracak ve dördüncü bölüm, yazarın mevcut akreditasyon sistemi hakkındaki görüşünü vererek sona ermektedir.

The post Mesleki Yeterlilik – İspanya’da Eğitim Sistemi– Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).