İngilizce, belirli bir üniversite türünün şemasının tam ortasında yer almalıydı. Brian Simon’ın “öğrencinin görüşü”, üniversiteyi sosyal yeniden yapılanmada bir lider olarak konumlandırmayı amaçlıyordu ve bunu başarmak için gerekli kültürel değişikliklere yaklaşımı, üniversiteyi Leavis’inki kadar geniş, radikal, uluslararası bir tuval üzerine yerleştirdi.

Simon, son 30 veya 40 yılda “üniversitelerin sorunlarına ilişkin olağanüstü az düşünme ve tartışmanın” nasıl gerçekleştiğini ve üniversitelerin kendilerinin “kendi kendini inceleme ve özeleştiride kesinlikle öne çıkmadıklarını” vurguladı.

Mevcut krizde ve geleceğin fırsatlarında, “modern değerler ışığında yeniden gözden geçirmek her sosyal kurumun hayati bir ulusal görevidir ve modern, toplumsal kalkınmaya katkısına ihtiyaç duyar”.

İşlerin ‘eski şekilde’ devam etmesine izin verilmeyecek ve 1914-18 veya Eylül 1939 konumuna geri dönülmemelidir. Teknik ve endüstriyel gelişme koordine edilmemiş ve planlanmamıştı, bu nedenle insanların tam anlamıyla keyif almasını engelliyordu.

Sürekli olarak ‘bilim ve kültürü’ parantezinde tuttu. Toplumun büyük bir kısmı ve özellikle üniversiteler, bilimin planlı bir şekilde kullanılmasına ve sosyal ilerlemenin yararına teknolojik ve endüstriyel sonuçlarına katılmaya ihtiyaç duydu.

Genel olarak sosyal hayatın ve insanların kültürel beklentilerinin teknik ve endüstriyel seviyeye bağımlılığı oldukça açıktır. Özellikle, son yirmi yıl, oldukça yeni umutlar açan muazzam ilerlemeler gördü.

Bu şartlar göz önünde bulundurulduğunda, eğitimin ve özellikle üniversitelerin rolünü göz önünde bulundurmamız gerektiği açıktır, çünkü üniversiteler sadece eğitim sisteminde değil, sosyal yapımızda da kilit noktalardır.

Bilimsel Bilginin Sosyolojisi
Bilimin tarihsel gelişimi PDF
Bilim felsefesi filozofları
Bilimi bilim insanlarının etkinliği olarak ele alan düşünür hangisidir
Bilimi bilim insanların etkinliği olarak ele alan düşünür kimdir
Bilimi bilim insanların etkinliği olarak ele alan düşünür hangisidir
Modern Çağ’da bilim
Bilimi bilim insanlarının etkinliği olarak ele alan

Bilim ve teknolojinin sosyal ihtiyaçlara ayrılmasının yollarını bulmak ve bu nedenle öğrencilerinin modern toplumun karşı karşıya olduğu umutları ve teknoloji, sağlık, eğitim ve bilimdeki modern bilginin nasıl olduğunu anlamalarına yardımcı olmak üniversitelerin işlevi olmalıdır. Genel olarak insanların çıkarları için kullanılabilir.

Bunlar, üniversitelerin cevaplaması gereken sorular için politik ve sosyal başlangıç ​​noktalarıydı. Simon’ın vizyonu üniversiteyi ve eğitim sistemini, toplumu, ulusu ve uluslararası savaş çabalarını kapsıyordu.

Üniversiteleri, ‘yaşamsal ve yaratıcı bir kültürün merkezleri, kendi bölgelerinde binlerce ve milyonlarca insana ışık tutan, günlük faaliyetler ve problemlerle yakından bağlantılı ve bu nedenle esasen halkın emrinde’ ‘olarak gördü. Üniversiteler, kültür ve bilim düşmanlarını devirmek için dünyanın her yerindeki ilerleme güçleriyle ittifak kurarak bu konuma ulaşacaklardı.

Bir dereceye kadar retorikle, bir özne kimliğinden, Marksist siyasetten veya Hıristiyan inancından çıkanlar, bu ister yenilikçi reform ister bir geleneğin yeniden canlandırılması anlamına gelsin, değişim için bazı zorunluluklar gördüler.

Leavis’in yaklaşımı haricinde, savaşın bu yıllarında bir tür süreklilik söz konusudur, yalnızca yeni bir savaş sonrası dünyaya girme ihtiyacı değil, aynı zamanda onu planlama ihtiyacı da vardır. Örneğin, savaşın başlarında Brian Simon’ın bazı radikal politik sempatilerini paylaşan Sir Charles Trevelyan, ‘Eğitimin eşitlenmesi’ üzerine bir makalede şöyle yazdı: ‘Yeni uluslararası dünyaya daha demokratik bir çerçeve varsa kendi ülkesinde daha demokratik bir toplumda muadili var.

Üniversitelerin “vaat edilen topraklarına” yalnızca birkaç işçi çocuğu girebildi. Yüzyılın ilk on yıllarının yazarları, yeni üniversitelerin ve kolejlerin böyle vaat edilmiş bir toprak sağlamasını savunuyorlardı, ancak savaş sırasında da yeninin reformu için talepler formüle ediliyordu ve “reform”, “kültür” kadar değişken idi.

Gördüğümüz gibi, her ikisi de adalet ve demokrasi, Hıristiyan inancı ve sosyalist idealler sözlüğünde yorumlandı ve her ikisi de savaşın sonunda ve sonrasında bilim ve teknolojinin talepleri ve insan gücü açısından yeniden yorumlanacaktı. 

UGC 1948’de 1935’ten 1947’ye kadar Üniversite Gelişimini rapor ettiğinde, yorumlarının çoğu bu bölümün kapsadığı dönemle ve özellikle savaş zamanı deneyimiyle ilgilidir.

Yalnızca “anın acil ihtiyaçları” ile meşrulaştırılabilen “doğrudan faydacı değeri olan disiplinler” e yapılan vurgu da dahil olmak üzere, savaşın etkisinin “borçlu tarafına” dikkat çekti. Savaşın sonunda bu sorunlar, UGC’nin “üniversite eğitiminin kültürel ve mesleki yönleri” arasındaki karşıtlık olarak tanımladığı şey arasındaki ilişkiyi bir bütün olarak sistem için daha da güçlendirdi.

Raporda, savaş öncesi ve sırasında tüm bu çeşitli şekillerde ortaya çıkan soruları geniş bir tuval üzerine boyayan ve kendi vizyonuna çeviren bir pasaj var. Muhtemelen UGC’den geldiği gibi bir geçide nüfuz ediyor:

On sekizinci ve ondokuzuncu yüzyıllarda eski üniversitelerdeki geleneksel kültürel eğitim biçimi, öncelikle toplumun serbest ve ayrıcalıklı bir kesiminin yararına tasarlanmıştı ve profesyonel yaşamın belirli eğitim gereksinimleriyle çok az ilgiliydi.

Bu özel eğitim biçimleri diğer kurumlara bırakıldı. Diğer yandan, yeni üniversiteler, eğitimin mesleki işlevini bir bütün olarak vurgulama eğilimindeydiler, ancak bu genelleme birçok durumda önemli yeterliliğe tabidir.

Şu anda girdiğimiz çağda, iki eğitim hedefinin bazı etkili sentezlerine ulaşılması gerektiği açıktır. Geleceğin hiçbir üniversitesi, öğrencilerinin çoğunluğuna, özellikle gelecekteki kariyerleriyle ilgili bir tür eğitim verme görevinden kaçamaz.

Aynı zamanda, bir üniversite, bir şekilde mesleki işlevlerini geniş bir hümanist kültür ve uygun şekilde sert bir entelektüel disiplinin sağlanmasıyla birleştirmeye çalışmasaydı, bizim görüşümüze göre temel amacını yerine getiremezdi.

Bu kapsamlı pasaj (şüphesiz, halen UGC başkanı olan Moberly’nin görüşlerini ifade eden veya en azından yankılayan, ancak emekli olma ve Üniversitede Kriz yayınlama hakkındaki görüşlerini) 1930’larda ve 1940’larda öne çıkan görüşlerin temellerini yakaladı. Savaşı takip eden on yıllarda tartışma ve gelişme açısından hayati öneme sahip çözülmemiş sorulara işaret ediyordu.

UGC, kaynak sıkıntısı zemininde öğrenci sayısının keskin bir şekilde genişlemesini başlatan bir sistemde başarıya ve yüksek standartlara karşı savaşan faktörlerin savaşının sona ermesinin çok iyi farkındaydı.

The post Modern Bilimsel İlerlemenin Potansiyelleri  – İngiltere’de Eğitim Sistemi – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).