Verilerin ortak teorik toplanması, kodlanması ve analizi yoluyla teori üretilirken, araştırmanın zamansal yönleri, araştırmanın her yönü için ayrı çalışma dönemlerinin belirlendiği araştırmanın özelliklerinden farklıdır. İkinci durumda, veriler toplanırken, varsa, yalnızca kısa veya küçük çabalar kodlama ve analize yöneliktir.

Bununla birlikte, teoriyi keşfetmeyi amaçlayan araştırma, üç prosedürün de mümkün olan en geniş ölçüde aynı anda devam etmesini gerektirir; çünkü bu, daha önce de söylediğimiz gibi, teori üretirken temel alınan işlemdir. Nitekim aynı anda hem kodlama hem de analiz yapmadan teorik örnekleme yapmak mümkün değildir.

Teorik örnekleme, ikincil analizde olduğu gibi önceden toplanmış araştırma verileriyle yapılabilir, ancak bu çaba, bazı yoğunlukta kategoriler ve özellikler içeren bir teori geliştirmek için büyük miktarda veri kullanılmasını gerektirir. Sosyolog, daha önce toplanan verilerin teorik örneklemesiyle uğraşır, bu da toplanan verilerden veri toplama anlamına gelir.

Ayrıca, ilgili ek karşılaştırmalı veriler bulmak için diğer gruplara hızlı, kısa veri toplama gezileri yapmanın yollarını mutlaka düşünecektir. Bu nedenle, sonunda, kuramsal örnekleme ve teoriyi keşfetmek için veri toplama, sosyolog ister toplanan verileri kullansın, ister kendi verilerini toplasın, ya da her ikisini birden yapsın, eşzamanlı hale gelir. Örneklenecek verilerin daha önce araştırmacı veya verileri derleyen herhangi biri tarafından ne ölçüde toplanacağına karar vermede ne kadar zaman ve paranın mevcut olduğu önemlidir.

Tüm araştırmalar, personelinin rahatı ve sağlığı için veri toplamaya ara verilmesini gerektirir. Ortak toplama, kodlama ve analiz yoluyla teori oluşturmak, ek ve bariz sebeplerden dolayı bu tür mühletleri gerektirir. Sosyolog sürekli olarak bazı sistematik kodlamalar (genellikle kategorileri ve özellikleri alan notlarının veya diğer kayıtlı verilerin kenarlarına not almakla yetinir) ve analitik kısa notlar yazmakla meşgul olmalıdır.

Ortaya çıkan kategorileri arıyor, özellikleri ortaya çıktıkça onları yeniden formüle ediyor, kategori listesini seçici bir şekilde budarken teorisinin özü ortaya çıktıkça listeye ekliyor, hipotezlerini geliştiriyor ve teorisini bütünleştiriyor olmalı.
yolun her adımında teorik örneklemesine rehberlik etmek için. Düşünmek ve analiz etmek için ara vermezse, teorik önemi şüpheli olan büyük bir veri yığını toplamaktan kaçınamaz.

Çoğu teori üretimi, sahadan veya makine dairesinden uzakta, kesintisiz bir sessizlik içinde yapılmalıdır. Bu, özellikle dikkatli formülasyon için daha fazla zamana ihtiyaç duyulduğunda, projenin erken aşamalarında geçerlidir.

Daha sonraki aşamalarda sosyolog, veri toplama anlarında analizin daha kolay ilerlediğini görecektir. Entegrasyon ve geliştirmede kategorileri daha sağlam olduğunda, veri toplarken teorik olarak ne yaptığını genellikle tespit edebilir.

Bu sefer, verilen bir teorik noktayı referans alarak bir grup hakkında öğrenmesi gereken her şeyi birkaç dakika içinde gözlemleyebilir. Ancak veri toplama anında fiilen teori üretmek hiçbir zaman kolay değildir; genellikle kişinin gerçekte ne bulduğunu keşfetmesi için daha sonra derinlemesine düşünmesi gerekir.

Ek olarak, aynı projede meslektaşlar varsa, ne yaptıklarını ve sonra ne yapmaları gerektiğini tartışmak için hepsinin veri toplamadan ara vermesi gerekir. Bu tür bir tartışma, ya farklı yerlere dağılmış oldukları ya da başkalarının yanında özgürce konuşamadıkları için sahada zor ya da imkansızdır.

Ölçüt ÖRNEKLEME örnekleri
Yargısal örnekleme nedir
Nicel araştırmalarda amaçlı örnekleme
Evreni bilinen örneklem hesaplama motoru
Kartopu Örnekleme Nedir
Amaçlı örnekleme yöntemi
Küme örnekleme
Ölçüt Örnekleme nedir

Sosyolog, eninde sonunda, dönüşümlü gidişata ayak uydurmayı öğrenir. Araştırma ve teori geliştirme aşamasına uygun olarak, her görevi uygun ölçüde yapmak için toplama, kodlama ve analiz etme temposundadır.

Başlangıçta, kodlama ve analizden daha fazla toplama vardır; daha sonra denge, araştırmanın çoğunlukla analiz içerdiği, kısa toplama ve yarım kalmış işleri toparlamak için kodlama ile sonlara doğru kademeli olarak değişir.

Sosyolog, bu üç işlemin değişen temposunu hızlandırmak için kısa sürede analizin çeşitli zamanlarda faydalı bir şekilde gerçekleştirilebileceğini öğrenir: sahadan ayrıldıktan hemen sonra; birbirini izleyen veri toplama günleri arasındaki akşam boyunca; ve iki veya üç günlük veya haftalık veri toplama molaları sırasında.

Ancak, sistematik formülasyonu, teorisinin temel yapısı, gerekli olmasa da, oldukça zaman alabilir. Her iki durumda da, sosyolog çalışmasının zamanlaması konusunda çok esnek olmalıdır. Sahaya dönmeden önce ortaya çıkan teorisini derinlemesine düşünmek için gerekirse (ve mümkünse) veri toplamasından kelimenin tam anlamıyla aylarca zaman ayırmaktan korkmamalıdır.

Veri toplama ve analizinin sürekli iç içe geçmesi, doğrudan veri toplamanın nasıl yapıldığıyla ilgilidir. sona getirilir. Bir araştırmacı, hipotezleri kontrol etmek veya yeni özellikler, kategoriler ve hipotezler oluşturmak için her zaman daha fazla veri toplamaya çalışabilir.

Alanın içinde veya yakınında yazı yazıldığında, geri dönme isteği özellikle güçlüdür. Veriler için yapılan bu son aramalar, ya belirli bir doğrulama (araştırmacı şimdi oldukça emin ve hızlı hareket ediyor) ya da detaylandırma (araştırmacının daha önce dokunulmamış ve hatta dikkate alınmamış bir alanı keşfederek çalışmasını tamamlamayı istemesi) için olma eğilimindedir. .

Sahada kurulan kişisel ilişkiler tatmin ediciyse veya orada heyecan verici yeni olaylar gelişiyorsa, çok cazip olabilirler. Bununla birlikte, ek verilerin toplanması, zaten doymuş kategoriler için veya teori için temel değeri olmayan kategoriler için zaman kaybı olabilir.

Bazen yeni bir şey olması ihtimaline karşı sahada bekleme eğilimi vardır, ancak çoğu zaman olmaz ve çalışma gereksiz uzatılmış olabilir. Bu eğilim, araştırmacının kuramsal doygunluk için gerekli olmayan “her şeyi bilme” kaygısıyla ilgili olabilir.

Araştırmanın temposunu önceden bilmek zordur, çünkü büyük ölçüde ortaya çıkan teorinin temposuna bağlıdır, bu tempo bazı noktalarda hızlı gelebilir ve bazen uzun gebelik dönemlerini içerebilir.

Bu zorluk bir sorun ortaya çıkarır: araştırma karıncaları için öneriler sunarken, teori üretmeyi amaçlayan sosyolog, veri toplama ve tüm proje için gerekli süreyi nasıl tahmin eder? Bu, inceleme kurullarının yanıtlanmasını istediği bir sorudur – ancak teori üretmeye odaklanan araştırmalar için yanıtlamak zordur, önceden planlanmış çizelgeler gerektiren doğrulama ve tanımlamaya adanmış olanlar için nispeten kolaydır.

The post Teorik Örnekleme Yönleri first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Gerçekte, pek çok sosyolog, belirli bir araştırma sırasında yalnızca bir grubu inceleyerek, alt grupları tasvir etmek için biraz çaba sarf ederek ve ara sıra başka bir gruptaki karşılaştırmalı bulgulara (genellikle dipnotlarda) atıfta bulunarak, tipik olarak bunu izleyen farklılıkların kısa bir açıklaması, ancak teorik bir analizle değildir.

Diğer çalışmalarda, özellikle tarama araştırmalarında, karşılaştırmalar genellikle ve oldukça keyfi bir şekilde, yalnızca tek bir farklı asli gruba (doğa bilimcilerin sosyal bilimcilerle karşılaştırılması veya bilim adamlarının mühendislerle karşılaştırılması gibi); veya karşılaştırmalar asli grup içindeki birkaç alt gruba dayanmaktadır.

Ve ikiden fazla grubun “karşılaştırmalı incelemelerinde”, sosyolog genellikle kendi zamanının ve parasının sınırları dahilinde veri elde edebildiği ve bu gruplara erişim derecesini koruyabildiği kadar çok grubu karşılaştırmaya çalışır. 

Ortaya çıkan gruplar daha sonra ortak faktörlere ve ilgili farklılıklara atıfta bulunularak gerekçelendirilir ve bunun nasılsa tüm mevcut verileri oluşturduğu belirtilir. Daha fazla karşılaştırma gelecek araştırmacılara bırakılmıştır.

Bu grup seçme yöntemleri değerli araştırmalar sağlasa da, bu bölümde tartışacağımız teorik örnekleme kriterlerini kullanmazlar. Kriterlerimiz teorik amaç ve alaka düzeyidir, yapısal durumla ilgili değildir. Araştırmanın aynı yapısal koşulları tarafından kısıtlanmış olsak da, araştırmayı bunlara dayandırmıyoruz.

Kriterler esnek görünebilir (geçerlilik için çok fazla, dedi bir eleştirmen), ancak okuyucu asıl amacımızın … gerçeklerle doğrulamalar yapmak değil teori üretmek olduğunu hatırlamalıdır. veri toplama üzerinde, günlük grup sınırlarının mevcut yapısal sınırlarına dayalı önceden planlanmış, rutinleştirilmiş, keyfi kriterlerden daha sistematik, ilgili, kişisel olmayan bir kontrol yaratıyor gibi görünmektedir.

Son kriterler, gerçekleri elde etmek ve hipotezleri test etmek için tasarlanmış çalışmalarda kullanılır. Kontroldeki bu farklılığı vurgulamanın bir nedeni hemen ortaya çıkıyor. Teorik örnekleme kriterleri, teorinin oluşturulmasıyla ilişkili ._data’nın devam eden ortak toplanması ve analizinde uygulanmak üzere tasarlanmıştır.

Bu nedenle, sürekli olarak verilere uyacak şekilde uyarlanırlar ve analizde doğru noktada ve anda akıllıca uygulanırlar. Analist, verilerin ortaya çıkmakta olan teorisinin kişisel olmayan kriterlerine uygun olmasını sağlamak için veri toplama üzerindeki kontrolünü sürekli olarak ayarlayabilir.

Buna karşılık, önceden planlanmış bir rutine göre toplanan verilerin analisti alakasız yönlere ve zararlı tuzaklara zorlama olasılığı daha yüksektir. Yanıtlayanlarda, kütüphanede ve arazide beklenmedik durumlar keşfedebilir, ancak toplama prosedürlerini ayarlayamaz ve hatta tüm projesini yeniden tasarlayamaz.

Geleneksel uygulamaya uygun olarak, araştırmacı, veriler ne kadar zayıf olursa olsun, öngörülen araştırma tasarımına bağlı kalması konusunda uyarılır.

Görevini bu öngörülemeyen olumsallıkları karşılamak için değiştirirse, okuyucular, önyargılı kişisel olmayan kuralları kişisel olarak ihlal etmesiyle olgularının kirlendiğine karar verebilir. Bu nedenle, kişisel olmayan kuralları tarafından kontrol edilir ve yanlış gittiğini görse bile verilerinin uygunluğu üzerinde hiçbir kontrolü yoktur.

grupların belirlenmesi etkinliği
Nicel araştırmalarda amaçlı örnekleme
Amaçlı örnekleme
Toplumsal grupların Özellikleri
Amaçlı örnekleme örneği
Amaçlı örnekleme nedir
Maksimum çeşitlilik Örneklemesi örneği
Grup içerisinde grup üyelerinin her birinin

Hangi Gruplar Olmalıdır?

Teoriyi keşfetmek için karşılaştırma gruplarının seçimini yöneten temel kriter, ortaya çıkan kategorilerin gelişimini ilerletmek için bunların teorik önemidir. Araştırmacı, kategorilerin mümkün olduğu kadar çok özelliğinin üretilmesine yardımcı olacak ve kategorileri birbirleriyle ve özellikleriyle ilişkilendirmeye yardımcı olacak herhangi bir grubu seçer.

Dolayısıyla, daha önce de söylediğimiz gibi, grup karşılaştırmaları kavramsaldır; kanıtları kendi iyiliği için karşılaştırarak değil, aynı kavramsal kategorileri ve özellikleri gösteren farklı veya benzer kanıtları karşılaştırarak yapılırlar. Karşılaştırmalı analiz, göstergelerin “değiştirilebilirliği”nden tam olarak yararlanır ve ilerledikçe, kategoriler ve özellikler için geniş bir kabul edilebilir gösterge yelpazesi geliştirir.

Gruplar yalnızca tek bir karşılaştırma için seçilebileceğinden, kategorilerin tümü veya hatta çoğu için karşılaştırılan kesin, önceden belirlenmiş, önceden planlanmış bir gmup seti olamaz (doğru tanımlamalar ve doğrulama için yapılan karşılaştırmalı çalışmalarda olduğu gibi).

Keşfetme teorisi için yapılan araştırmalarda sosyolog, araştırma tamamlanana kadar veri topladığı grupların sayısını ve türlerini belirtemez. Uç bir durumda, her ana kategorinin gelişiminin farklı grup gruplarının karşılaştırılmasına dayandığını görebilir.

Örneğin, bilim adamlarının kuruluşlardaki otoritesi hakkında somut bir teori yazılabilir ve ortaya çıkabilecek çeşitli kategorilerle ilişkili özellikler geliştirmek için çok farklı türdeki organizasyonlar karşılaştırılabilir: müşteriler, yönetim, araştırma tesisleri veya dışarıyla ilişkiler üzerindeki otorite. kuruluşlar ve topluluklar; kuruluştaki bağlılığın derecesi veya türü; ve benzeri.

Ya da sosyolog, örgütlerde profesyonel otorite hakkında resmi bir teori yazmak isteyebilir; o zaman, olası karşılaştırma alanı artık çok daha geniş olduğundan, her bir kategori için karşılaştırma gruplarının kümeleri, bilim adamları hakkında somut bir teori geliştirmek için kullanılanlardan çok daha çeşitli olabilir.

Grupların süregelen dahil edilmesi mantığımız, esas olarak tanımlama ve doğrulama için doğru kanıtlara odaklanan karşılaştırmalı analizlerde kullanılan mantıktan farklı olmalıdır. Önceden planlanmış dahil etme ve dışlama mantıklarından biri olan bu mantık, analisti “karşılaştırılamaz” grupları karşılaştırma konusunda uyarır.

Bir grubun planlanan kümeye dahil olabilmesi için diğer gruplarla “yeterince ortak özelliği” olması gerekir. Dışlanması için diğerlerinden “temel bir farklılık” göstermesi gerekir. Bu iki kural “sabit tutma” çabasını temsil eder. Stratejik gerçekler, ya da gerçeklerin aslında sabit tutulamayacağı ya da daha fazla istenmeyen farklılıklar ortaya çıkaracağı grupları diskalifiye etmek gerekir.

Dolayısıyla, değişkenleri karşılaştırırken (kavramsal ve olgusal), bu “saflaştırılmış gruplar” dizisi nedeniyle, sahte faktörlerin artık bulguları ve ilişkileri etkilemeyeceği ve onları yanlış kılmayacağı umulmaktadır. Bu arınma çabası, ulaşılması imkansız bir sonuç için yapılır, çünkü neyin sabit tutulup neyin sabit tutulup tutulmadığı asla tam olarak bilinemez.

Elbette, bu karşılaştırılabilirlik kuralları, amaç doğru kanıt olduğunda önemlidir, ancak bunlar, grupların “karşılaştırılamazlığının” alakasız olduğu teorinin üretilmesini engeller. Kategorilerin özelliklerini geliştirmek için çok daha geniş bir grup yelpazesinin kullanılmasını engellerler.

The post İnceleme Gruplarının Belirlenmesi first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).