Yukarıda açıklanan uluslararasılaştırma ve öğrenci hareketliliği için dört ana gerekçe türü, Norveç’in yüksek öğretimin uluslararasılaşmasına yönelik politikasında da bulunur. Öğrenci hareketliliğine ilişkin bakış açıları ve politika zamanla değişti. Norveç, diğer ülkelerle araştırma işbirliği ve giden öğrenci hareketliliği konusunda uzun bir geleneğe sahipken, gelen hareketlilik daha yeni bir gelişmedir. Norveç’in uluslararasılaştırma politikasının önemli özellikleri ve bunların nasıl geliştiği aşağıda açıklanmıştır.

Öğrenci İhracatı Yoluyla Kapasite Geliştirme

Norveç’teki ilk üniversite 1811 gibi geç bir tarihte kuruldu; o zamana kadar yüksek öğrenim için yurt dışına gitmek gerekiyordu. Norveç’te yüksek öğretim kurumlarının kurulmasından sonra bile, özellikle işletme, tıp, mühendislik ve mimarlık gibi alanlarda yurtdışında eğitim alma geleneği devam etti.

İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, Norveç özellikle akademisyenler konusunda yetersiz kaldı ve bu da artan hareketlilik aşamasına yol açtı. Yetersiz yurt içi kayıt kapasitesi nedeniyle, birçok Norveçli öğrenci yurt dışına “itildi” ve 1950’lerde Norveçli öğrencilerin %30’u yurt dışına gitti. Hükümetin perspektifinden bakıldığında, yurtdışındaki yüksek öğretim için kamu mali desteğinin sağlanması, işgücü piyasasının profesyonel kesimlerindeki eksiklikleri gidermenin bir yoluydu.

Bugün uluslararasılaşma olarak etiketlenen faaliyetler, aşağı yukarı giden hareketlilik ile eş anlamlıydı. Devlet Eğitim Kredisi Fonu (1947’de kuruldu), Norveç’in toplam öğrenci topluluğunun büyük bir bölümünün diğer batı ülkelerinin çoğuna kıyasla yurtdışında olması için bir ön koşul olmuştur ve hala da öyledir. Norveç gibi yüksek maliyetli bir ülke için, perspektiften bağımsız olarak – ulusal veya bireysel – yurtdışında eğitim, evde eğitimden daha pahalı değildir.

Öğrenci ihracatı, ekonomik bir gerekçe olarak görülebilecek bir kapasite geliştirme biçimidir. Yeterince yüksek kaliteli bir yüksek öğretim kaynağı oluşturmak zaman alır; ayrıca pahalıdır ve yüksek öğretimde bir tür uluslararası işbölümü faydalı olabilir. Bu, Norveçli tıp doktorlarının yüksek bir oranının hala yurtdışında eğitim almasının nedenlerinden biridir.

Norveç ekonomisi neye dayanır
norveç’te yaşam
Norveç siyasi yapısı
Norveç dili
Norveç neden zengin
Norveç Hakkında bilgi
Norveç dini
norveç’in ürettiği ürünler

Uluslararası Dayanışma

Norveç uluslararasılaşma politikasının merkezi bir özelliği, gelişmekte olan ülkelerde uluslararası dayanışma ve kapasite geliştirmeye odaklanmaktır. Uluslararası dayanışma ve kalkınma, Norveç’in uluslararası temasının ve kültürel anlayışının teşvik edilmesine ek olarak, uluslararası öğrencileri çekmek için argümanlardı.

Ancak, Norveç üniversitelerinin stratejileri üzerine yaptıkları çalışmada, eski güçlü uluslararası dayanışma, barış ve “Bildung” odaklarının artık neredeyse hiç bulunmadığını belgelemektedir. Aynı çalışma, kurumsal stratejilerin büyük ölçüde ulusal eğitim amaçlarını yansıttığını ortaya koymaktadır. İkisi arasında gerilimler olsa da, yüksek öğretim ve dış yardım politikası yakından iç içe geçmiştir. 1990’larda uluslararasılaşma politikası oldukça nicelik odaklıydı. Giden ve gelen hareketliliği artırmak başlı başına bir hedef haline geldi.

Tüm Norveçli öğrencilere yurtdışında bir süre kalma fırsatı sunulması gerekiyordu. Değişim programları aracılığıyla yurtdışında daha kısa uluslararası konaklamalar özellikle teşvik edildi. AB üyesi olmamasına rağmen Norveç, AB hareketlilik programı ERASMUS1’e erken bir aşamada katılmış ve yükseköğretim kurumları çok sayıda yabancı meslektaşı ile ikili ve çok taraflı değişim anlaşmaları yapmıştır.

Uluslararası Eğitimin Katma Değeri

Yurtdışında eğitim giderek yaygınlaştıkça, yurtdışında eğitimin potansiyel kültürel ve sosyal avantajları da kabul edildi. Ancak, Rotevatn’a (1998, s. 97) göre, 1970’lere kadar öğrenciler ve hükümet yurtdışında eğitim almanın kendi başına bir değeri olduğunun tam olarak farkına varamadı. Dil becerilerinin, kültürel becerilerin ve ağların yalnızca yurtdışında bir kariyer için değil, aynı zamanda Norveç işgücü piyasası için de yararlı olabilecek katma değerler olduğu “keşfedildi”.

Devlet öğrenci desteğinin kapsayacağı eğitim programı türü ve hedef ülkelerin kapsamı üzerindeki çoğu kısıtlama, 1980’lerde ve 1990’larda kademeli olarak kaldırıldı. O zamana kadar öğrenciler yalnızca ABD veya Avrupa’da okudukları takdirde halk desteği alabiliyorlardı. Öğrencilerin daha geniş bir coğrafi dağılımı ek bir hedef haline geldi ve daha geniş bir çalışma programı yelpazesi destek için uygun hale geldi. Ancak, giden öğrenci akışının politika hedeflerine göre düzenlenmesine yönelik teşvikler yetersiz görülebilir.

1980’lerde gelen öğrenciler için potansiyel konusunda artan bir farkındalık ortaya çıktı ve İngilizce eğitim programlarının kurulması teşvik edildi. Gelen hareketliliğin artırılması 1980’lerde zaten önemli bir hedef olarak belirtilmiş olmasına rağmen, gelen hareketlilikte önemli bir artışın görülmesi neredeyse yirmi yıl aldı.

İngilizce’de daha fazla program kurmak, İskandinavya dışındaki ülkelerden öğrenci çekmek için bir ön koşuldu. Norveçli öğrencileri de hedef alma düşüncesiyle İngilizce kursların verilmesi tartışmasız olmadı ve kurumsal düzeyde uygulanması biraz zaman aldı. Son yıllarda, giden ve gelen öğrenciler arasındaki dengeyi iyileştirmeye yönelik bir politika hedefine ulaşılmıştır. Giden öğrenci sayısı artmaya devam etti, ancak gelen öğrenci sayısı daha hızlı arttı.

Kalite ve Uygunluk

Son yıllarda, yüksek öğretimin uluslararasılaşmasına yönelik politikada kalite ve uygunluk üzerinde daha fazla odaklanmaya yönelik açık bir gelişme olmuştur. Bu, uluslararasılaşmayla ilgili en son beyaz kitapta ifade edilmiştir. Uluslararasılaşma politikası, bilgi politikasıyla bağlantılıdır ve uluslararasılaşma ve öğrenci hareketliliği, Norveç yüksek öğretim kurumlarının kalitesini artırmayı amaçlar.

Hükümet böylelikle Norveç eğitiminin artan uluslararasılaşmasına ulusal bilgi politikasında daha iyi bir köklenme sağlamayı önermektedir. Bu, eğitimin uluslararasılaşmasının yalnızca kendi içinde bir hedef olarak değil, aynı zamanda yüksek öğretimde kalite ve uygunluğun daha da artırılması için bir araç olarak tanımlandığı anlamına gelir.

Uluslararasılaşmanın küresel rekabet gücünü güçlendireceğine ve hareketliliğin Norveç yükseköğretim kurumlarında kaliteyi artıracağına inanılmaktadır. SIU (2013), Norveç üniversitelerindeki uluslararasılaşma stratejilerine ilişkin bir raporda, kalitenin uluslararasılaşma için en yaygın gerekçe olduğunu; ve bunun gerçekleştiği mekanizmanın, karşılaştırma ve rekabet gücü yoluyla uluslararası tanınırlık ve kalite geliştirme olduğuna inanılmaktadır. Uluslararasılaşma, aynı zamanda, giderek artan uluslararası işgücü piyasasına gerekli bir yanıt ve uyum olarak görülmektedir. Stratejiler aynı zamanda çoğu alanda araştırma cephesine yaklaşmak için uluslararasılaşmanın gerekli olduğunu da yansıtır.

The post Norveç Politikası – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Bazı üniversite kolejlerinde gözlemlediğimiz ölçek ekonomileri, bazı uzmanlaşmış üniversite kurumlarında da belirgindir. Küçük boyutları, çok fakülteli daha büyük bir üniversitede diğer fakültelerdeki personel tarafından sağlanacak olan uzmanlık konularını öğretmek için personel almaları ve tutmaları gerektiği anlamına gelir.

İki farklı kurum türü içeren herhangi bir yükseköğretim sistemindeki sorun, iki kurum grubunun kurulmasını yöneten kuralların kaçınılmaz olarak bireysel kurumlar için esneklik kaybına yol açmasıdır. Üniversite koleji ve üniversite sektörleri arasında daha yakın bağlantılar önerdik.

Bireysel kurumların rolünün bireysel durumlarda esneklikle belirlenmesi gerektiğine inanıyoruz. Özellikle yeni üniversiteler, daha geniş bir akademik program yelpazesi geliştirmeye teşvik edilmelidir (örneğin, tüm eğitim seviyeleri dahil).

İki özel yükseköğretim kurumunu ziyaret ettik. Oslo’daki daha büyük işletme okulu, iş ve ticaret ile yakın bağlarını sürdürdüğü ve ücretlerine rağmen öğrencileri çekebildiği için gelişiyor. Stavanger’deki (Misyon ve İlahiyat Okulu) küçük misyoner okulu, personelin ve öğrencilerin coşkusundan etkilenmemize rağmen, finansal olarak gelişmiyor.

Bize göre, 2005 Yasası uyarınca özel ve kamu kurumlarının paritesi, bazı küçük özel kurumlar için daha adil finansmana yol açmalıdır. Özel kurumların kâr getiremeyeceği veya temettü dağıtamayacağına ilişkin yeni hükmü memnuniyetle karşılıyoruz.

Arka plan raporunun ve ziyaret programımızın odak noktası üniversiteler ve üniversite kolejleriydi. Herhangi bir meslek yüksekokulunu ziyaret etmedik. Bakanlık tarafından, ziyaret sırasında meslek yüksekokullarının yükseköğretimin yaygınlaştırılması için öncelikli bir alan olduğu söylendi. Mesleki dersler ile işletme çalışmaları veya mühendislik arasındaki işbirliğini teşvik etmek ve öğrencilerin her iki yönde hareketini kolaylaştırmak için bazı meslek yüksekokullarını üniversite kolejleri ile birleştirmenin veya birleştirmenin faydalı olacağına inanıyoruz.

Norveç hükümetinin üçüncül kurumların yapısını ve aralarındaki bağlantıları güçlendirmek için atabileceği birkaç adım vardır. Örneğin, geleceğe yönelik bir amaç, kurumlar arasında daha az tekdüzeliği ve üniversiteler için daha fazla özerkliği teşvik etmek olabilir. Özellikle yeni üniversiteler, çeşitli seviyelerde akademik programlar geliştirmeye teşvik edilmelidir.

Mevcut kurumlara dayalı olarak yeni üniversitelerin onaylanması, bunun başarılmasına yardımcı olacak bir kapsam sunar. Üniversite kolejlerinin rolü ve konumu, hem üniversitelerde eğitim ve mühendislikte sunulan ilgili konular hem de bölgesel boyut dikkate alınarak gözden geçirilmesinde yarar vardır.

Meslek yüksekokulları ile bağlantılar veya birleşmeler de böyle bir süreçte araştırılabilir. Yukarıda önerilen stratejik gözden geçirme, elbette, kurumların yapısına ve aralarındaki bağlantılara ilişkin bu tür gözden geçirmelerin sonuçlarını hesaba katmalıdır.

hindistan’ın yönetim şekli
Norveç
norveç’in nüfusu 2021
Norveç zenginlik kaynakları
Norveç Letonya
Norveç Hakkında bilgi
Danimarka yönetim şekli
Norveç dini

Sistem ve Kurumların Yönetişimi

Hem yükseköğretim kurumları için daha fazla özerkliği hem de bunların yönetimi için daha net düzenlemeleri destekliyoruz. Bize göre, bunların her ikisi de inisiyatifi ve girişimi teşvik etmeye hizmet ediyor. Hükümet tarafından daha fazla özerklik tercih edilse de, ziyaretlerimizden edindiğimiz izlenim, bunun gerçek olmaktan çok bariz olduğu yönünde. Örneğin, iki üniversite, hangilerinin yeni bir akademik programa başlaması gerektiği konusunda Bakanlığın görüşünü beklediklerini söyledi.

Bu ilke olarak üniversiteler için bir sorun olmasına rağmen, öğrenci sayıları üzerindeki fiili sınır, üniversitelerin diğer programları azaltmadıkça bunu kendilerinin çözemeyeceği anlamına geliyordu. Artan özerkliğe akademik personel tarafından karşı çıkıldığı da söz konusudur.

Yükseköğretime yönelik fonların çoğu neredeyse yalnızca bir Bakanlıktan veya diğer kamu kurumlarından geldiği sürece, gerçek kurumsal özerklik nitelikli kalacaktır. Bu nedenle, artan özerklik hükümet politikalarının gerçek bir hedefi olacaksa, kurumların ulusal hükümetin ötesinde alternatif finansman kaynakları edinmeleri için her olasılığı teşvik etmek hem kurumların hem de Bakanlığın çıkarınadır.

Özerkliğin önünde bir engel daha var. Kurumlar topluma karşı sorumlu olduklarını gösteremedikçe, toplumu temsil edenler daha fazla özerkliğe itiraz edeceklerdir. Hesap verebilirliği göstermenin bir yolu, kurumların, üzerinde anlaşmaya varılan bir formatta, öğretim ve araştırma kalitesi ve mezunların istihdamı gibi ölçümler de dahil olmak üzere bir dizi performans ölçüsü yayınlamasıdır. Aşağıdaki değerlendirme bölümümüzde bununla ilgili daha fazla şey söylüyoruz.

Ayrıca, kurullara harici bir üye tarafından başkanlık edilmesi ve diğer harici temsilcilerin dahil edilmesi faydalı olacaktır. Bu dış temsilciler normalde kurum için tavsiye ve destek sunarlar. Bununla birlikte, kurumun üst düzey yetkililerinden hesap sormaya hazırdırlar. Rektörün kurul tarafından atanması, bir kurumun topluma karşı sorumlu olduğunu göstermenin başka bir yolu olacaktır.

Bu, 2005 Yasası kapsamında üniversitelere sunulan yönetişim seçeneklerinden biridir. Daha fazla özerklik için gerekli bir adım olarak kurumların yöneticileri tarafından memnuniyetle karşılanması gerektiğine inanıyoruz. Hükümetin, ilk etapta bu yönetişim modelini benimseyen üniversiteler olması muhtemel olan kurumlara daha fazla özerklik sunma teklifleriyle zamanı gelince hazır olması gerektiğine inanıyoruz.

Nihai olarak, yükseköğretim kurumları her zaman kamu sektörünün bir parçası olarak muamele görmekle sınırlandırılacaktır. Binaların ve sitelerin kamu mülkiyeti, yatırılan sermayenin her zaman en iyi şekilde kullanılmasını desteklemez. Japonya yakın zamanda ulusal üniversitelerini bünyesine katmıştır.

Almanya ve Kore de dahil olmak üzere diğer ülkeler, üniversitelerin kendi başlarına tüzel kişilikler olarak kurulmasını düşünüyorlar. Sektörün kendi içinden gelen güçlü direnişin, hükümetin bu yönde daha güçlü hareket etme girişimlerini boşa çıkardığını kabul etmemize rağmen, bunun Norveç için bir hedef olması gerektiğine inanıyoruz.

Yönetim düzenlemeleri hakkındaki görüşümüzü zaten belirtmiştik. Alışılmadık bir şekilde, iki üniversitedeki akademik personelden daha etkili yönetim ve liderliğe ihtiyaç duyduklarını duyduk. Bu kısmen öğretim ve araştırma için zaman ayırmakla bağlantılıydı. Akademik konular ve yönetim için mevcut bölünmüş sorumluluğun iyi yönetim ve hesap verebilirliğe elverişli olduğuna inanmıyoruz.

Bize göre, her kurumda, kurum içindeki tüm konulardan nihai olarak sorumlu olan tek bir baş yönetici, rektör olmalıdır. Böyle bir değişikliğin, en iyi uluslararası uygulamadan yararlanan bir kurumsal liderlik programının başlatılmasıyla birlikte gerçekleşmesi gerektiğini düşünüyoruz.

Norveç üniversitelerinin tek bir genel müdür, üniversite içindeki tüm konulardan sorumlu rektör ile kendi başlarına kendi kendini yöneten tüzel kişilikler haline gelmesi hedefine adım adım ulaşılabilir. Örneğin, hükümetin, zamanı geldiğinde, kurullarının başkanı olarak bir dış temsilci atamaya karar veren üniversitelere daha fazla özerklik sunmaya hazır olması gerektiğine inanıyoruz.

Ancak kurumsal yönetişim konusunda yaptığımız önerilerin öncelikle üniversiteler ve ihtisaslaşmış üniversite kurumları için takip edilmesi gerektiğine inanırken, üniversite yüksekokulları için de kurumsal yönetişime yönelik revize düzenlemeler düşünülmelidir.

Örneğin Avustralya ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki uluslararası deneyimler, net sorumluluk sınırlarına izin veren yönetim yapılarıyla birleşen, üniversite dışı kurumlar için özerklik ve özyönetimin, endüstriyle ve dünyayla daha yakın bağları teşvik etmek için etkili bir mekanizma olabileceğini göstermektedir. 

The post Kurumsal Yapı ve Bağlantılar – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).