Geniş bir kültür görüşü, günlük etkileşime dahil olanlardan daha geniş bir insan yelpazesinin standartlarını, normlarını ve kendine özgü özelliklerini çağrıştırır. Bazılarının “milliyetçi” olarak adlandırdığı bu daha geniş görüş, insanların atıfta bulundukları veya uydukları bir kod fikrini vurgulamaktadır, yani uygulamalarının kültürel kalıplar üretme biçimine karşı Fransız kültürü veya Meksika kültürü nosyonundadır.

Önleyici veya “kapalı” kültür görüşünün aksine, bu konum tarihsel süreçlere daha özenli, ancak kültürün karmaşıklıklarını kavrayışında hala sınırlıdır. Öncü kültür görüşü gibi, ulusal köken fikri de kendi başına bir yaşamı, kurumsallaşmış devlet aygıtlarından bağımsızlığı vurgular.

Aynı zamanda, kendine özgü bir politikanın uygulandığı önceki bir kalıp ve fikir kümesine de atıfta bulunur. Ancak böyle bir görüş, kültürün karmaşık katmanlaşmasını ve onun teğetsel hegemonik güçlerini kavrayamaz.

Leistyna bunu yazarken fark eder;

Ne yazık ki, güncel çokkültürlü uygulamalarla aktif olarak meşgul olan birçok eğitimci, kültür fikrini ulusal kökene indirgiyor. Bu varsayım, yalnızca bir ulus içindeki sayısız kimliği homojen bir imaja indirgemekle kalmaz, aynı zamanda gerçek sınırlar aracılığıyla insan gruplarını parçalara ayırır, kültürü düşman gruplararası ilişkilerinden ve ulusötesi ilişkilerden ve kurumsal oluşumlardan çeker.

Marksist bilim adamlarının çalışmalarına sıklıkla yansıyan üçüncü bir görüş, insanların, örneğin okullar, mahkemeler, polis departmanları gibi ulus devletlerle bütünleşmiş kültürel ortamlarda çalıştığını ileri sürmektedir.

Bu görüş, kültür kavramına, toplumsalın geniş bir ufkundaki kolektif mücadelelere katılımdan ortaya çıkan kimlik biçimleri olarak yaklaşır. Burada kültür, daha geniş toplumdaki veya sosyal bütünlükteki hegemonik güçlere kolektif direniş biçimlerinden ortaya çıkmış olarak görülüyor.

Marksistler, kültürün bir anlamlar ve paylaşılan fikirler sistemi olarak, diğer bir deyişle alışkanlıklar, gelenek ve görenekler olarak tarihsel bir süreç olarak nasıl ortaya çıktığı konusunu gündeme getirirler.

Kültür Araştırmaları Dergisi
Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi
NOSYON Dergi
Medeniyet Dergisi
NOSYON Dergisi Yazım Kuralları
Toplum Dergisi DergiPark
Yeni Medya Dergisi
Google Akademik

Kültür, genellikle kolektif ve bireysel sosyal üyelik üzerindeki mücadelelerin temelini oluşturur. Başka bir deyişle, kültür, kolektif kimlik iddialarıyla iç içe geçmiştir ve bu tür iddialar her zaman, diğer özelliklerin kendilerini duyurmak için mücadele ettiği daha geniş bir siyasallaşmış ortamda yapılır.

Bütünleşik kültür görüşü, siyaseti kültür aracılığıyla ifade edilen bir şey olarak görürken, kültüre ilişkin Marksist ya da “çatışma” perspektifi, kültürel toplulukların siyasal angajmanlardan nasıl ortaya çıktığını sorgular.

Smith’in (1999) belirttiği gibi:

Bu üç kültür algısından herhangi birini keskin bir şekilde ayrı görmek yerine, birbirlerini nasıl bilgilendirdiklerini görmemiz gerekiyor. Yerel farklılığın ve kimliğin sınırları ve daha geniş “ulusal kültür” alanı, mevcut ve ortaya çıkan kolektiviteler içindeki ve arasındaki tarihsel olarak oldukça spesifik mücadelelerden ortaya çıkarsa, o zaman “kültür” ne yapabilir? bu mücadelelerin doğasının bir sonucu olarak herhangi bir anda ortaya çıkması gerektiği anlamına gelir.

Smith, antropolojik kültür nosyonları ile Marksist versiyonlar arasında temiz bir ayrım yapmanın imkansız olduğunu iddia ediyor. Sorun, hem politikanın kültürel oluşumlar aracılığıyla nasıl ifade edildiğini hem de kültürel toplulukların politik angajmanlardan nasıl ortaya çıktığını görmektir.

Öncelikle, Leistyna’nın kitabında ortaya attığı şu soruları sormamız gerekiyor: Yerel mücadeleler bağlamında ortak, günlük deneyimler nasıl işliyor? Bu tür bir deneyim, belirli deyimlerin ve söylemlerin geliştirilmesi için fırsatlar sağlayan, yerel ifadeye etki eden daha geniş çatışmalar bağlamında nasıl işliyor?

Elbette, bu görüşe bağlı kalırsak ihmal edilmiş oluruz. Bunun nedeni, kültür kavramının “sivil toplum” kavramı ile örtüşmesidir. Aslında, bazı sosyal teorisyenler kültürü, sivil toplum alanında devletin yanında, üstünde ve ötesinde ve daha da ötesi, devletin alanında bir ifade alanı olarak görür.

Aslında, sivil toplum ve devletin kültürü temsil ettiği, en geniş ölçüde genişlediği iddia edilebilir. Örneğin, birçok Gramscian akademisyeni, kültürü, gücün sivil toplum aracılığıyla uygulandığı bir süreç olarak görür. Ancak durumun böyle olduğuna inanıyorsak, sivil toplumu devlete gömülü oluşuyla bağlantılı olarak tanımlamakla karşı karşıya kalırız.

Bu da şu soruları gündeme getiriyor: Sivil toplum devlete karşı mücadelelerden mi ortaya çıkıyor yoksa devletin iç karakteri mi? Sivil toplum metalaşmayan veya piyasaya tabi olmayan her şeyi mi oluşturur? Sivil toplumdaki sosyal uygulamalar devletle ilişkili uygulamalardan nasıl farklıdır?

Aracı kurumlar devlet tarafından mı kontrol ediliyor? Smith’e göre sivil toplum, dış düzenlemeye karşı mücadeleden doğar, ancak böyle bir mücadele içinde kurumsallaşmış düzenleme pratiklerini kendi içinde yeniden üretir. Yerel düzeyde, iddialar ve davranış kalıpları, farklı devlet türleri çerçevesinde farklı kültürel oluşumlar üstlenir.

Smith, yerel, kültürel, yurttaşlık ve devleti bir birey ile toplum arasında aracılık eden güçleri anlama açısından çözümlemeye çalışırken her zaman kafa karışıklığı olduğunu belirtiyor. Öyleyse, kültür kavramını yalnızca yerel olayları değil, aynı zamanda ulusal kültürü, sivil toplumu ve devlet oluşumlarını da kapsayacak şekilde genişletirsek, onun temel işlevini nasıl kavrayabiliriz? Kültürün işleyiş şeklini nasıl anlamalıyız? Süreçsel karakterini nasıl anlayabiliriz?

Antonio Gramsci, hegemonya (ilk kez kullanılan bir terim) kavramını geliştirerek bu zorluğa cevap vermeye en yakın olanıdır. Gramsci geçmişten miras alınan ve bireyler ve gruplar tarafından eleştirilmeden özümsenen şeylere ve gerçek dünyanın pratik dönüşümüne odaklanır.

Smith’in belirttiği gibi, bize özgül öznelliğimizi veren tarihsel koşullar ile insan iradesi veya failliğinin merkezi rolü arasında diyalektik bir gerilim vardır.

Bu bağlamda, kültürün tarih ve iktidarla nasıl kesiştiğini anlamak istiyorsak, geriye dönüp bakıp, öznelliklerimizi oluşturan sosyal ve kültürel ilişkileri nasıl belirli tarihsel koşulların ürettiğini analiz etmemiz gerekmiyor, aynı zamanda ihtiyacımız olan sosyal dünyanın pratik dönüşümünü dört gözle beklemek gerekir.

Başka bir deyişle, sevdiğimiz ve çalıştığımız koşulları nasıl dönüştüreceğiz? Geriye ve ileriye bakma şeklindeki bu Gramscian pozisyonu, Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama’da ele aldığı pozisyondur.

The post Kültür Nosyonlar – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).