Gerekirse, tek tek okullar, onları birbirine bağlayan bir idari ağ olmadan kendilerini yönetebilir. Bu, Güneydoğu Asya’da yüzyıllar boyunca gelişen, çoğunlukla Müslüman göletler ve Budist manastırlarından oluşan geniş özel okullar dizisi tarafından fazlasıyla kanıtlanmıştır. Bununla birlikte, modernleşme sürecindeki gelişmekte olan bir ulusun bakış açısından, böylesi bireyci, bırakınız yapsınlar düzenlemesinin kayda değer üç dezavantajı vardır.

Birincisi, tüm okulların ulusun adadığı ortak hedefler peşinde koştuğunu garanti edemez. İkincisi, tüm bölgelere eğitim için eşit fırsatlar vaat eden bir toplumda, okulların varlığı ve kalitesi tamamen yerel halkın inisiyatifine bağlı olduğundan, laissez-faire politikası her bölgenin gerçekten gerekli ilgiyi görmesini sağlamaz.

Üçüncüsü, sınırlı tedarikte olan yetenek ve imkanları verimli kullanmaz. Akıllı bir eğitmen tarafından bir okulda oluşturulan bir dizi fen öğretim birimi diğer okullarda kullanıma sunulmaz. Her okul kendi ders kitaplarını yayınlamayı göze alamaz ve her okul meslekteki gelişmeleri takip edemez.

Bu dezavantajları ortadan kaldırmak için açık bir yaklaşım, tüm okulları merkezi bir otoriteden yönetilen bir idari sisteme bağlamaktır. Bu, ASEAN ülkelerinin beşi tarafından benimsenen yaklaşımdır. Tüm devlet okulları, yalnızca merkezi bir eğitim bakanlığının (ve Endonezya’daki din bakanlığı gibi paralel bakanlıkların) etki alanına ve yetkisine girmekle kalmaz, aynı zamanda daha önce belirtildiği gibi, özel kurumlar bile ortaya çıkan belirli düzenlemelere bağlıdır. 

Merkezileşme açıkça karışık bir nimettir. Yukarıda önerilen avantajlara ek olarak, ASEAN bölgesinde şu anda sorun teşkil eden dezavantajları da beraberinde getirebilir. Merkezi yönetim, yerel ihtiyaçlara daha az yanıt verir ve yerel olarak yerleştirilmiş otoriteye göre çok daha yavaş yanıt verir. Yerel okul personeli bir sorunu çözmek için ekipman almadan veya harekete geçmeden önce, talepler iletişim kanalları aracılığıyla belirli bir kararı vermeye veya istenen olanakları sağlamaya yetkili hiyerarşi düzeyine gönderilmelidir.

Ağda yukarı veya aşağı geçerken, mesaj genellikle uzun süreler boyunca ertelenir, bir memurun veya memurun masasındaki bir yığın kağıtta durur. Bu tür gecikmeler, yerel okul düzeyinde hüsrana, verimsizliğe ve sisteme güven kaybına neden olur. ASEAN’ın en büyük dört üyesi Endonezya, Malezya, Filipinler ve Tayland, bu tür idari sorunlardan muzdariptir.

Sonuç olarak, ulusların her birinde, bazı durumlarda üst düzey yetkililerin bilinçli niyetiyle ve diğer durumlarda kendi kendilerine itiraf ettikleri beceriksizlikleriyle motive edilen bir miktar ademi merkeziyetçilik gerçekleşti. Beceriksizlikten kastımız, merkezi otoritenin bir görevi kendisinin yönetemeyeceğini kabul etmesidir, bu nedenle görevin bir şekilde verimsiz olsa da yapılmasını sağlamaya yardımcı olmak için görevi yerel yetkililere devreder. 1960’ların başında Endonezya’daki ulusal başarı sınavları buna bir örnektir.

Okul müdürü yönetim süreçleri
Okul yöneticilerinin karşılaştığı sorunlar
Okullarda karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri
Okulda yaşadığımız sorunlar
Yöneticilerin karşılaştığı sorunlar
PRODAY FATİH Projesi
Okul müdürü kadar okuldur sözü kime aittir
Okuldaki etkinliklere katılarak

O sıralarda, ülkenin ekonomik sistemi kötüleşiyordu, bu nedenle adalar arasındaki ulaşım giderek güvenilmez hale geliyordu ve ülke çapında başarı testlerinin yayınlanması ve dağıtılması için gereken fonlar yetersizdi. Bakanlık, bu kötü durumdan en iyi şekilde yararlanmak için, sınavların kalitesinin artık ilçeden ilçeye değişeceği kabul edilmesine rağmen, başarı sınavlarının hazırlanmasını illere ve bucaklara görevlendirdi.

Bununla birlikte, son yıllarda ASEAN eğitim liderleri, “bilinçli niyetle”, yani merkez ofisin görevi yapabileceği, ancak yerel yetkililerin muhtemelen yapabileceği inancıyla taşra ofislerine ve yerel okullara daha fazla sorumluluk veriyor.

Oldukça merkezi bir sistemin bir dezavantajı, yerel inisiyatifi caydırmasıdır. Köylülerin kendi okullarını inşa etmek ve desteklemek için işbirliği yaptıklarında, merkezi otoritenin okulu inşa edip işleyişi üzerinde tam kontrol sahibi olduğu zamandan daha fazla kaderine bağlı oldukları yaygın bir gözlemdir. Bu nedenle, son yıllardaki ademi merkeziyetçilik hareketinin bir kısmı, hem para tasarrufu sağlayan hem de parlak yerel sakinleri sorunları çözmenin yollarını, yerel koşullara uygun yollar yaratmaya teşvik eden yerel inisiyatifi canlandırmayı amaçlamıştır.

Etkili yerel yönetim için bir gereklilik, bölge ofislerinde ve yerel okullarda görev yapacak personel için bir eğitim programıdır. Beş ASEAN ülkesinin tamamı, genellikle SEAMEO gibi bölgesel kuruluşlar aracılığıyla, kısa süreli atölye çalışmalarından yurtiçinde ve yurtdışındaki kolejlerdeki lisans programlarına kadar uzanan güçlü eğitim çalışmaları yürütüyor.

Böylece hem merkez bakanlık bürolarında hem de taşra eğitim dairelerinde daha yüksek vasıflı personel bulunur hale gelmiştir. Zaman geçtikçe, 1940’larda ve 1950’lerde sömürgeci personelin ayrılmasıyla sorumlu işlere zorlanan daha az hazırlıklı memurlar emekli oluyor, yerlerine son zamanlarda ileri düzeyde mesleki eğitim almış genç insanlar geliyor.

1979’da Malezya’da açılan Eğitim Bakanlığı Personel Eğitim Kurumu (MESTI) gibi daha uzmanlaşmış departmanlar ve kurumlar eklenmektedir. MESTİ, okul yöneticileri ve profesyonelleri yetiştirmek amacıyla kurulmuştur. Başlangıçta odak, müdürler ve diğer idari asistanlar üzerinde olacaktır. Böylece idari yapı için yetenekli personel kadrosu genişlemektedir.

Okullardan veri toplamada (kayıtlar, öğretmen sayısı, sınıf mevcudu, test sonuçları, bırakma ve tekrarlama oranları vb.), verilerin merkezi otoriteye iletilmesinde, verilerin analizinde, ve bunu okulların işleyişini iyileştirme planlarına uygular.

Elektronik bilgisayarların artan kullanımı bu ilerlemeye katkıda bulunmuştur. Okul inşa programlarına daha sistematik bir değerlendirme de eklenmeye başlıyor. Son zamanlarda Endonezya’da Eğitim Bakanlığı’nın bina inşaat programındaki zaman farklılıklarının biçimlendirici bir değerlendirmesi yapıldı.

Gelişmiş değerlendirme ve veri toplama tekniklerinin bir sonucu, yöneticilerin sorunlarının büyüklüğünü ve en ciddi sorunların nerede yattığını daha kesin olarak bilmeleridir. Yöneticiler her zaman okulların yaşadığı sorunların türlerini biliyorlardı, çünkü bu türler okulların gözlemleri ve öğretmenlerden, müdürlerden, müfettişlerden ve velilerden gelen şikayetlerle tanınır. Ancak doğru veri toplama ve analizle, hangi çözümlerin, nerede, ne zaman ve ne miktarda deneneceğine karar vermek için daha fazla bilgelik uygulanabilir.

Özetle, son yıllarda, personel arasındaki becerilerin geliştirilmesi ve hem donanım (elektronik bilgisayarlar) hem de benzeri açılardan daha ileri teknolojilerin uygulanması yoluyla ASEAN eğitim sistemlerinin idaresinin verimliliğini artırmada ilerlemeler kaydedilmiştir.

The post Okuldaki İdari Ağlar  – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

RESMİ OKUL

1960’dan 1977’ye kadar Tayland okul sisteminin yapısı 7-5-4 idi: dört yıllık bir alt döngüye ve üç yıllık bir üst döngüye bölünmüş yedi yıllık ilkokul, üç yıllık bir alt döngüye bölünmüş beş yıllık ortaokul ve iki yıllık bir üst döngü ve birinci derece için dört yıl. 1978’de bu, 6-3-3 düzenine dönüştü. Mevcut sistemi göstermektedir.

İki eğitim yapısı arasındaki temel farklar şu şekilde özetlenebilir:

(1) Birincil döngünün uzunluğu yedi yıldan altı yıla düşürülmüştür. Bu, okul yılı başına 180 günden 200 güne bir artışla birleştirilir. Bu, yedi yıllık okul sistemiyle yaklaşık aynı sayıda ders saati ile sonuçlanır.

(2) Öğrencilerin seçebileceği seçmeli dersler ve mesleki beceriler sağlanarak değiştirilen akademik müfredat müfredatı ile akademik ve mesleki orta öğretimin iki akışı devam etmektedir. Alt orta düzeydeki mesleki dersler, öğrencilerin yeteneklerini ve yeteneklerini keşfetmeleri için sağlanırken, üst düzeyde vurgu, gelecekteki kariyerleri için başarı üzerindedir. Bu vurgu, okuldan işe geçişi iyileştirmeyi amaçlamaktadır.

(3) Lise dönemi iki yıldan üç yıla çıkarılarak, öğrencilerin bir iş bulmak için yeterli mesleki becerilerde ustalaşmalarına izin verilir veya yüksek öğrenime devam etmek isteyenler için sağlam bir akademik temel sağlanır.

(4) Öğrencilerin istedikleri zaman okula girip çıkmalarına izin verilmesi ve örgün veya yaygın eğitim yoluyla kazanılabilecek yeterli sayıda krediyi topladıklarında mezun olmaları ile sistem genelinde daha fazla esneklik vardır. Bu esnek artikülasyon gösterilmiştir.

Tayland’daki tüm eğitim yönetimi kontrol altında ve devletin denetimindedir. Mali sorumluluk esas olarak özel sektör tarafından desteklenen devlet sektörüne aittir. Bu nedenle, her eğitim düzeyi için devlet ve özel olmak üzere iki tür okul vardır.

(1) Devlet okulları hükümet tarafından kurulur ve sürdürülür. Organizasyon bakanlıkların sorumluluğundadır: Eğitim Bakanlığı, İçişleri Bakanlığı ve Üniversite İşleri Dairesi. Bu üç kurum arasındaki sorumluluk dağılımı daha sonra gösterilecektir.

(2) Özel okullar, kişi veya kişi grupları tarafından kendi özel fonlarından veya harçlardan kurulur. Bazı özel okullar dini kuruluşlar tarafından kurulur ve finanse edilir. Bu okullar genellikle Batılı yönetim biçimini benimsemiştir. Tüm örgün eğitime kayıtları özetlemektedir.

YAKLAŞIK EĞİTİM

1977 Milli Eğitim Planı Milli Eğitim Politikası’nda belirtildiği gibi, yaygın eğitimin önemi şu şekildedir: Devlet, herkese, özellikle ilk örgün eğitimi kaçırmış olanlara ömür boyu eğitim sağlamak için çeşitli okul dışı eğitim türlerini hızlandırmak ve teşvik etmek için çaba gösterecektir.

Okul dışı nüfus, toplam okul çağındaki nüfusun yaklaşık yüzde 80’ini oluşturduğundan, yaygın eğitim hızla yaygınlaştırılmaya çalışılmıştır. Merkezi koordinasyon sistemi şu anda Yaygın Eğitim Ulusal Komitesi’ne bağlıdır ve idari işler Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı Genel Eğitim Daire Başkanlığı’ndaki Halk Eğitimi Daire Başkanlığı tarafından yürütülmektedir.

Etkili okulun özellikleri
Eğitim sistemini eleştiren yazılar
Başarılı okul müdürünün özellikleri
Türk eğitim sisteminin sorunları ile ilgili Makaleler
türkiye’de eğitim sorunları ve çözümleri
Bir okul Müdürünün Günlüğü
Türk Eğitim Sistemi PDF
Okul müdürü yönetim süreçleri

1921 Zorunlu Eğitim Yasası’ndan sonra, İkinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesine kadar okuryazarlık oranında sürekli bir artış oldu. 1940 yılında Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde Halk Eğitimi Birimi kurulmuştur. O yıl hükümet, okuma yazma bilmeyen tüm yetişkinlerin Tayca okuma ve yazmayı öğrenmek için yetişkin sınıflarına katılmasını gerektiren bir politika benimsedi.

1947 ve 1960 nüfus sayımı verileri karşılaştırıldığında, okuryazarlık oranının yüzde 52’den yüzde 68’e yükseldiği, ancak okuma yazma bilmeyenlerin mutlak sayısı aşağı yukarı değişmeden kaldığı görülüyor. 1970 yılında okuryazarlık oranı yüzde 82’ye yükselmişti. 1978’de bu rakamın yüzde 85 gibi bir şey olması gerekiyordu, oysa kesin bir rakam yoktur.

Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Programlar

Ülke genelinde yaygın eğitimden sorumlu olan Eğitim Bakanlığı, bir dizi program yürütmektedir. Bunlardan biri 1970 yılında  başlayan İşlevsel Okuryazarlık Programıdır. 1975 yılında programa kayıtlı 17.807 yetişkin öğrenci vardı; 1977 yılında bu sayı 10.459’a düşmüştür.

Halkın yakından tanıdığı ikinci bir program ise, sınıf denklik belgesine ihtiyaç duyanlara istihdam için fırsat sağlayan Okul Denklik Programı’dır. Kayıt, 1977’de 138.163 idi.

Köy Gazetesi Okuma Merkezleri Projesi, topluma haber ve bilgi sağlamak, okuryazarlık becerilerini geliştirmek ve insanların tekrar cehalete düşmesini önlemek için kurulan bir başka programdır. Bir köy gazetesi okuma merkezi, normalde sadece insanların gazete okuyabileceği bir yer olarak değil, aynı zamanda bilginin yayılması için bir merkez ve çeşitli kitle iletişim kanallarından gelen tüm bilgiler için bir takas odası olarak kullanılır. 1977’de Tayland’ın çeşitli yerlerinde 3.979 köy gazetesi okuma merkezi vardı.

Milli Eğitim Bakanlığı ayrıca yaygın eğitim projesi olarak bir Radyo ve Televizyon Programı yürütmektedir. Tayland’daki toplam hane halkının yüzde 71’inde radyo seti bulunduğundan, radyonun diğer kitle iletişim araçlarına göre avantajı, halkın çoğunluğuna çok az masrafla eğitim fırsatları sunabilmesidir. Televizyon etkili bir eğitim aracı olarak kabul edilmiştir ve Eğitim Teknolojileri Merkezi ve Genel Eğitim Dairesi, mevcut radyo ve televizyon istasyonları ile işbirliği içinde programlar geliştirmeye başlamıştır.

İlgi Grubu Programı, herhangi bir gruba talep üzerine, Yetişkin Eğitimi Bölümü tarafından düzenlenen herhangi bir konuda eğitim vermek üzere düzenlenmiştir. Çalışma konuları, insanların sorunlarına, ihtiyaçlarına ve ilgi alanlarına dayanmaktadır, böylece çalışılan şey insanlara ve topluluklarına yardım etmek için gerekli bilgi ve deneyimi sağlayabilir. Şu anda, bir grubun süresi minimum 5 saat ve maksimum 30 saat ile sınırlıdır. Program 1973’te başlatıldı ve şu anda ülkedeki hemen hemen her ilde uygulanıyor.

Gezici Mesleki Eğitim Programı, çeşitli alanlarda kısa mesleki beceri eğitim programları sunmaktadır. Temel vurgusu, insanların günlük yaşam ve işteki sorunlarını çözmek ve yaşam koşullarını iyileştirmek için bilgi ve becerilerin sağlanmasıdır. Bir mobil birim, ihtiyaçlar karşılanıncaya kadar bir yerde eğitim verecek ve daha sonra başka bir yere taşınacaktır. Gezici eğitim birimleri tarafından öğretilen tipik meslekler motosiklet tamirciliği, kuaförlük, mantar yetiştiriciliği ve radyo tamirciliğidir.

The post Mevcut Okul Yapısı – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).