İrlanda geleneğinin önemine rağmen, St. Benedict’in Kuralı (altıncı yüzyılın başlarında) en kalıcı eğitim mirasını oluşturdu. Kuralın gerektirdiği manastır disiplini, özellikle de lectio divina’ya yaptığı vurgu, eğitimin teşvik edildiği ve hatta gerekli olduğu belirli bir kurumsal bağlam sağladı.

Kural hiçbir zaman modern anlamda bir okuldan bahsetmese de, adakların kabul edilmesini öngören hükmü, Latince okuryazarlık ve yazı öğretmek için manastır okullarının kurulmasını gerektirdi. Yine de Aziz Benedict’in Kuralı karmaşık ve hatta ikircikli bir miras bıraktı. Okullarda kullanılan metinler, önemli iç tartışmalara yol açtı.

Pagan yazarlar önemli eğitici metinler sağlasalar da, birçok keşiş çalışmalarını manevi yaşamla uzlaştırmakta güçlük çekiyordu. Bu kararsızlık, beşinci ve altıncı yüzyılın en etkili Hıristiyan yazarlarının çoğunun duygularını yansıtıyordu ve Orta Çağ boyunca bir endişe olmaya devam etti.

Benediktin eğitim mirasını daha da karmaşık hale getiren şey, manastırın dünyadan kaçış ideali ile birleşimiydi. Aziz Jerome, takipçilerini ünlü bir şekilde uyardı, “Keşişin görevi öğretmek değil, ağıt yakmaktır.”

Kural, keşişler ve dış dünya arasındaki teması sınırlamaya çalıştı; bu ideal, desteklenirse manastır okullarının yabancıların eğitimi için kullanılmasını engelledi. Benedict, tüm manastırı bir okul olarak gördü, ancak keşişlerin ruhsal gelişimine yönelik bir okuldu; manastırı, laikleri bırakın, laik din adamlarının eğitimi için bir araç olarak asla düşünmedi.

Bu gerilimler, özellikle sekizinci yüzyılın sonlarında ve dokuzuncu yüzyılın başlarında, Charlemagne’nin eğitim reformlarını ilerletmek için manastırları kullanmaya çalıştığı ve Orta Çağ boyunca dış bilim adamlarına yönelik manastır tutumlarını etkilemeye devam ettiği zaman belirgin hale geldi.

okul öncesi öğretmenliği 1. sınıf dersleri
Okul öncesinde dersler
MEB Okul öncesi eğitim Programı 2019
Okul öncesi öğretmenliği dersleri zor mu
Okul Öncesi Ders Programı Çizelgesi
mersin üniversitesi – okul öncesi öğretmenliği yök atlas
Okul öncesi Öğretmenliği dersleri YÖK
2 yıllık okul öncesi dersleri

Charlemagne, krallığı içinde eğitim düzeyini yükseltmeye muktedir iki kurum olarak, doğal olarak katedrallere ve manastırlara yöneldi. Fulda başrahibine yazdığı ve piskoposlukların ve manastırların “Tanrı’nın lütfuyla her biri kendi kapasitesine göre öğrenebilenler” için okullar sağlaması gerektiğini yazdığı Fulda başrahibine yazdığı bir mektupta arzusunu dile getirdi. ” Bununla birlikte, Charlemagne’nin birincil kaygısı, evrensel eğitimden ziyade ayinleri düzgün bir şekilde gerçekleştirebilecek yetkin din adamlarının eğitimiydi.

Buradaki endişe, rahiplerin ve keşişlerin görevlerini doğru ve muhtemelen etkili bir şekilde yerine getirebilmeleridir. Hem özgür hem de köle erkeklerin oğullarının eğitim programına dahil edilmesi, bazı tarihçilerin Charlemagne’ın bir tür evrensel halk eğitimi kurmaya çalıştığını iddia etmesine yol açtı. Bununla birlikte, halk eğitimi sağlamaya yönelik kalıcı bir ilginin kanıtı eksiktir.

Gerçekten de, sarkaç ters yönde sallandıkça, bazı tarihçiler, Charlemagne’ın eğitim reformlarının, meslekten olmayanların veya hatta din adamlarının büyük çoğunluğunun eğitim düzeyinde önemli bir artışla sonuçlanıp sonuçlanmadığını sorgulamaya başladılar.

M. M. Hildebrandt’ın işaret ettiği gibi, onun laik din adamlarının eğitiminde manastırları kullanma çabaları son derece kısa ömürlü görünüyor. Charlemagne’nin 814’te ölümünden sonra, oğlu ve halefi Dindar Louis, manastır okullarında dışarıdan öğrencilerin eğitimini derhal kısıtlamaya başladı.

817’de Aachen Sinodu’ndan bir kapitulament, “Manastırda oblate olanlar dışında hiçbir okul olmayacak” diye şart koştu.

Dindar Louis’in onayı ve Benedict of Aniane’nin bu reformları gayretle teşvik etmesi, mevcut manastır okulları bağlamında din adamlarının sistematik eğitimini sağlamaya yönelik her türlü girişimi etkili bir şekilde sona erdirdi.

Ancak eğitim kaygısı devam etti. Ünlü St. Gall manastırında keşişler, manastır yerleşkesinde ancak manastır alanının dışında harici bir okul kurarak ayrılık sorununu çözmeye çalıştılar. Diğer manastırlar bu dahiyane çözümü taklit etmiş gibi görünmüyor.

Gerçekten de, St. Gall’de bile, bazıları, hayatta kalan planda göründüğü gibi okulun gerçekten var olup olmadığını sorgulamaya devam etti. Çoğu durumda, manastır okullarında dışarıdan gelenlerin ara sıra ortaya çıkmasına rağmen, manastırlardaki laik din adamları veya meslekten olmayanlar için sistematik eğitim programları yoktu.

Dindar Louis’nin saltanatından son bir örnek zikrediyor. 829’da imparatorluğun piskoposları, dindar Louis’i, kutsal kilisenin yararı ve onuru için krallıkta en az üç “scolae publicae” kurmaya teşvik etti, “onun ve babasının emeğinin ihmal yoluyla geri alınması veya Allah korusun, kasıtlı yıkım.

Bu kısa öğüt, iki önemli noktayı göstermektedir. İlk olarak, piskoposlar scolae publicae’yi kilisenin onuru ve prestijiyle ilişkilendirdiler ve Karolenj eğitim politikasının birincil hedefi olarak din adamlarının yetiştirilmesine tekrar işaret ettiler. İkincisi, 829 gibi erken bir tarihte, piskoposlar Charlemagne’nin saltanatına nostaljik bir şekilde baktılar. Zaten eğitim reformlarının ihmal tehdidi altında olduğunu ve muhtemelen çok daha kötüsünü gördüler.

Karolenj siyasi hegemonyasının çöküşünü takip eden yüzyılda, eski imparatorluktaki okullarla ilgili kanıt akışı önemli ölçüde azalır.31 Bu kısmen merkezi bir kayıt tutma bürokrasisinin kaybından kaynaklansa da, aynı zamanda birçok okul.

İstilalar, ekonomik gerileme ve siyasi istikrarsızlıkla karşı karşıya kalan kısa Karolenj Rönesansı bocaladı. Bununla birlikte, birçok manastır ve katedral okulu, eğitim geleneklerini sürdürdü ve on birinci yüzyılın başlarında yenilenmiş bir güçle yeniden ortaya çıktı.

Üniversite Öncesi Müfredat

Bu eski geleneklere dayanarak, dilbilgisinin ve özellikle ilköğretim müfredatının temel organizasyonu oldukça istikrarlıydı.33 789 gibi erken bir tarihte, Aachen Sinodu şarkı, Zebur, mektuplar, matematiği (kilise takvimini hesaplamak için) içeren bir program hazırladı. 

Bazı değişiklikler ve yerel farklılıklar olmasa da, Aachen Sinodu’nda açıklanan program, Orta Çağ boyunca öğrenciler ve pedagoglar tarafından tanınabilirdi.

Doğrudan şehirler tarafından kontrol edilen okullarda bile, ortaçağ eğitimi her düzeyde güçlü bir şekilde dini kaldı. En temel metinler diniydi, eğitmenlerin kendileri çoğunlukla din adamlarıydı ve okullar genellikle dini kurumlarla ilişkilendirildi.

Ortaçağ müfredatına egemen olan liberal sanatlar, Hıristiyanlık öncesi kökenlerine rağmen, kendilerini tamamen Hıristiyan amaçlarına dönüştürdüler. Parisli sanat ustası ve Regensburg katedral kanonu Megenbergli Conrad, onların başarılı ilahiyatçıların olmazsa olmazları olduğuna inanıyordu.

Sanatta ne kadar yetkin olursa, bir ilahiyatçı olarak o kadar övülmeye değer olacaktır, çünkü herhangi bir şey hakkında tartışmak ve evreni bilmek yalnızca ilahiyatçının işidir.

The post Üniversite Öncesi Müfredat – Almanya’da Okullar ve Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).