Konferans atölyelerinden biri “İki Dilli, Çok Kültürlü ve Özel Gelişim Gereksinimleri” başlığını taşıyordu. Görünüşe göre bu üç kategoriyi birleştiren grup, personel gelişimi, eğitim sürecine ebeveyn katılımı, müfredat ve ırksal entegrasyona değindi.

Çalıştay, model bir çok kültürlü programın, çocukları ve ebeveynleri ikinci bir dil öğrenme sürecine dahil edecek iki yönlü iki dilli bir bileşeni içermesi gerektiğini vurguladı. “İngilizce konuşan öğrenciler için bu ikinci dil, okul ve / veya okul sistemindeki diğer öğrencilerin ana dillerinden biri olmalıdır”.

Toplantının sonunda, Changeton katılımcıları, çeşitlilik konularıyla ilgilenen diğer eğitimcilerle bazı temaslar kurdular ve okul ve kültürel etkinlikleri içerecek çok kültürlü bir takvim geliştirme fikrini eğlendirdiler. Takvim sonunda sanat dersi sırasında öğrenciler tarafından oluşturuldu ve aylık olarak okul sistemi boyunca dağıtıldı.

Seçim ve Eşitlik Raporunun (konferansın bir sonucu) bir tavsiyesi, her okulun Eşit Eğitim Fırsatı kadrosunda bir “çok kültürlü uyum uzmanı” olmasıydı. Ayrıca, “Tüm müfredat geliştirmenin temeli çok kültürlü olmalıdır.

Sunulan her konu ve ders, materyalini, dünya kültürlerinin ve özellikle okullardaki küçük yaştaki öğrencilerin kültürlerinin rollerini ve katkılarını yansıtacak şekilde sunmalıdır ”.

1987 yılına gelindiğinde, yıllardır federal, eyalet ve yerel fonlar, özel programlar ve Değişim’deki okulları bütünleştirmek için özel programlar ve sonsuz retorik, kültürel uyumu bırakın, ırksal denge, henüz gerçekleşmemişti.

Okul Öncesi Eğitime Giriş Anı yayıncılık
Okul Öncesi Eğitime Giriş PDF
Okul Öncesinde özel Öğretim Yöntemleri Anı Yayıncılık pdf
Akademik Yayınevi
Okul Öncesi eğitimin İlke ve Yöntemleri
Anı yayıncılık GİRİŞ
Okul Öncesi Eğitime Giriş kitabı
Okul Öncesinde Özel Öğretim Yöntemleri

Çok Kültürlü Bir Bükülme ile Özel Eğitim

1990 yılında, ana akım ve Özel Eğitim öğretmenleri ile yardımcı meslek mensuplarının temel sınıfta özel ihtiyaçları olan öğrencilere eğitim sağlamak için bir ekip olarak çalıştıkları Kever Okul Girişimi Programı geliştirildi.

Bu öğretmenler, “sınıf içindeki tüm öğrencilerin eğitimini geliştirmek ve ev ile okul arasındaki iletişimi artırmak” amacıyla işbirlikli öğrenme ve tüm dil tekniklerini kullandılar.

Kültürel günleri planlarken ebeveyn katkısı almak ve çocuklarına evde yardım etmelerini sağlamak öncelikti ve bu amaçla veli / öğretmen konferansları geliştirildi. M.E. Mascaro’nun (1990) tanımladığı gibi:

Bu farklı sınıfta en az sekiz ırk ve etnik köken temsil edilmektedir. Ebeveynleri dahil etmenin bir yolu, kültürlerini ve geleneklerini sınıfla paylaşmaktır. Bu, kıyafet, müzik, dans ve etnik yiyeceklerin gösterileriyle yapılabilir. Umarım bu, “Ben kimim?” Gibi çocukların sorularını yanıtlamaya yardımcı olur. “Ben nereden geliyorum?” “Nereye sığarım?”

Fikir, sınıfta kültürler arası bir anlayışa ve takdire sahip olmak ve katılanların hepsinin düşündüklerinden daha fazla ortak noktaları olduğunu fark etmelerini sağlamaktı. “Personel, gelenekler ve kültürler üzerine bir çalışma yoluyla öğrencilerin büyümelerine ve birbirlerine saygı duymalarına yardımcı oluyor”.

Eğitim sırasında sınıflarda anadil kullanımı memnuniyetle karşılandı ve ihtiyaç sahiplerine yardımcı olmak için tercümanlar hazır bulundu. Programın inancı, ırksal ve etnik çeşitlilik eğitim sürecine ayrımcılık yerine işbirliği yoluyla entegre edildiğinde ve müfredat dahil olan herkesin kültürel gerçeklerini birleştirdiğinde çok daha iyi öğreniyor.

Eyalet ve federal yetkilerle birlikte çalışmaya teşebbüs eden 1993 öncesi çoğu, çokkültürlü eğitimi aşılamaya çalışır, ancak genel olarak ayrımcı uygulamalardan çok sayılarla çok daha fazla ilgilenir ve Sleeter ve Grant’in (1988) İnsan İlişkileri yaklaşımıyla örtülü olarak ilişkilendirilir.

Başka bir deyişle, geçmişteki çokkültürlü eylemlerin çoğunun altında yatan temel felsefe, depolitize bir şekilde, okul entegrasyonunun gruplar arasında daha iyi ilişkiler ve daha iyi genel akademik başarıya daha verimli bir şekilde yol açacağını ima ediyor gibi görünüyordu.

1993 Çok Kültürlü Çabalara Yönelik Akademik Durumlar

1990’lara gelindiğinde, Changeton’ın okul sistemi genelindeki akademik sıralamalar kasvetli olmaya devam etti. 1992’de, matematikte sınıf düzeyinde hedeflerde performans gösteren lise son sınıf öğrencilerinin yüzdesi 25’ti; ve bilimde, 27. O yıl, yaşlıların yüzde 35’i günde bir saatten az ev ödevi bildirdi.

1994’e gelindiğinde, Fanton Eğitimsel Değerlendirme Programı (FEAP), kapsamlı değerlendirmelerin ardından, eyalet ortalamalarına kıyasla konu yeterlilik seviyelerinin Change’de çok daha düşük olduğu sonucuna vardı. FEAP istatistiklerine göre, şehirde o yıl sınıf düzeyinde performans gösteren öğrencilerin yüzdesi Tablo 3’te gösterildiği gibidir.

Bu rapor aynı zamanda 1994 yılına kadar okul sistemindeki öğrencilerin yüzde 13,5’inin Özel Eğitimde olduğunu gösterdi.

1993’te, Changeton Lisesi’nde elde tutma oranı (geride bırakılanlar) yüzde 11,5’ti, bu rakam şehirden ayrılan otuz ila elli çocuğu ve genci içermiyordu. 1994’e gelindiğinde, bu saklama sayısı yüzde 13,3’e yükselecekti.

1991’de Changeton Lisesi’ndeki öğrencilerin yüzde 65’i SAT sınavına girdi. Ortalama birleşik puan, eyalet ortalamalarının çok altında 803’tür. Şehrin öğrenci birliğinin yüzde otuz yedisi dört yıllık kolejlere gidiyordu. 1992 sınıfı için lisans eğitiminde öngörülen bırakma oranı yüzde 31 idi.

1993’te öğrencilerin yüzde 64’ü, eyalet ortalaması olan 903’e kıyasla, ortalama 801 puanla SAT sınavına girdi. 1989’da Changeton’da öğretmenlerin ortalama maaşı 37.145 dolardı ve ortalama başlangıç ​​maaşı 19.560 dolardı. devletin ortalama başlangıç ​​maaşı 19.739 $ ve normal maaş 32.219 $).

1994’e gelindiğinde, şehirdeki ortalama öğretmen maaşı 42.777 dolardı ve ortalama başlangıç ​​maaşı 23.050 dolardı (eyaletin ortalamaları 39.012 dolar ve 23.822 dolardı).

1988’den 1989’a kadar, Changeton’da öğrenci başına harcama, eyaletin ortalama 4,532 $ ‘ı ile karşılaştırıldığında 3.880 $ idi (Ebeveyn Bilgi Merkezi, 1995).

1989’dan 1990’a kadar 3.997 dolardı. 1992’de 3.775 dolara düşecekti. 1992’den 1993’e kadar, eyaletin 5.023 dolarına kıyasla ortalama 4.096 dolardı; ve 1993’ten 1994’e kadar, rakamlar 5,234 dolarla karşılaştırıldığında 4,672 dolardı (Ebeveyn Bilgi Merkezi, 1995).

1989’dan 1990’a kadar, ders kitapları için öğrenci başına harcama 5.86 $ idi (Steinway, 1992). 1992’den 1994’e kadar, bu tür materyallere para tahsis edilmedi (Ebeveyn Bilgi Merkezi, 1995).

The post Çok Kültürlü Bir Bükülme ile Özel Eğitim – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).