Uzun tarihi boyunca, okul birkaç düşüş dönemine katlandı. On üçüncü yüzyılın başlarından kalma bir tüzük, okul binasını çökmek üzere olarak tanımladı. On dördüncü yüzyılın son çeyreğine gelindiğinde, okul şehrin 1357’deki boykotunun getirdiği başka bir krizle karşı karşıya kaldı.

En belirgin ve acil etki, bölümün okulu finanse etme biçimindeki bir dizi değişiklikte aşikardır. 1359’dan başlayarak, “Regensburg şehrinin bilginlerinin kaçması ve geri çekilmesi nedeniyle” okullar için para eksikliğinden bahseden bölüm, yeni kanunların bölümün hazinesine on altı sterlin vermesini gerektiriyordu bilginler için dokuz sterlin. koroya sık sık, rektör scolarum’a dört pound ve kilise kumaşı için üç pound verildi.

1388’e gelindiğinde, mali durum kötüleşmeye devam etti ve kardinal piskopos Ostia’lı Phillip’i Moosheim cemaatinin gelir ve sunum haklarını okul binalarının bakım ve onarımı ve daha önce yapılmış olanların yeniden inşası için skolasteriye devretmeye zorladı.

Bu sıkıntılara rağmen, 15. yüzyılda okullara yapılan atıfların önemli ölçüde artmasıyla durum düzelmiş görünmektedir. Hayatta kalan tek okul tüzüğü ve tanımlanabilir okul müdürlerinin çoğu, 1402, 1424, 1429, 1467, 1487, 1495 ve 1498’de isimleriyle görünen bu döneme aittir.

Bu belirgin artış, genişleyen bir belgeleme bağlamında gerçekleşse de, öğrencilerin yararına bir dizi bağışın kurulduğunu da görmemiz, okula yönelik maddi desteğin gerçekten arttığını göstermektedir.

Okul zorunluluğu
Eğitim sistemi Nedir
Ortaokul kaçtan başlıyor
1980 eğitim sistemi
Lise eğitim sistemi
Türkiye’de eğitim
Orta öğretim kaç yıl
4+4+4 modelinin uygulanması

1404’te dul kadın Elzpet Lausser, “beni dışarı çıkardıklarında” cesedine eşlik etmeleri için pfarrer’ına, üç rahibe ve otuz schllara para verdi.

1451’de, kanon ve eski şehir hekimi Rudolf Volkard von Heringen lerar der heyligen geschrifft und Erzney und maister in der freyen Künsten, Karın Leydisi bayramını kutlamak için bir bağış bıraktı ve burada karda kalanlara para ve ekmek sağladı. “schulmaister, Locaten [yol gösterici/yardımcı öğretmen]” ve “yglichem Schuler”. Eski skolastik Conrad Plessing de benzer bir vasiyette bulundu ve her Cumartesi Bakire’nin onuruna bir Salve söylemeleri için okul müdürüne, iki koralist ve beş öğrenciye para bıraktı.

Bu tüzükler ve bağışlar, belki de şehrin en büyüğü olan önemli büyüklükte bir okula tanıklık ediyor. Rektör skolaryumuna ek olarak, tüzükler locati ve succentores dahil olmak üzere yardımcı öğretmenlerden bahseder.

Yardımcı öğretmen sayısını belirtmeseler de, bunların çoğulu, okul müdürünün kendisine ek olarak en az dört öğretmen çalıştıran bir okulu gösterir. Rudolf Volkard von Heringen’in bağışı öğrenci sayısını altmışa yerleştirdi, ancak buna izin verildi. 

Bu altmış veya daha fazla bilim adamı neyi inceliyorlardı? En az iki vekâlete yapılan atıf, şarkı ve koro hizmetinin önemini vurgulamaktadır. Bununla birlikte, birçok öğretmen tarafından elde edilen yüksek eğitim seviyesi, müfredatın temel şarkının ötesine geçmesini ve daha ileri dilbilgisi çalışmalarını içermesini olası kılmaktadır.

Bu zamana ait kütüphane varlıkları da bu sonucu desteklemektedir. Çok sayıda antifoni ve Zebur’un yanı sıra, Alte Kapelle’nin kütüphanesinde Hugo of Trimberg’in Registrum auctorum’unun (okullarda yararlı olan eserlerin bir listesi), bir sözlük ve Aristoteles, Sevilla’lı Isidore, Boethius, ve Ezop’un Masalları.

Kitaplar arasında Viyana, Leipzig ve Heidelberg üniversitelerinde kopyalanan önemli sayıda kitap vardı.80 Buna ek olarak, bölüm kütüphanesi on beşinci yüzyılın son çeyreğinde önemli sayıda basılı kitap topladı. hümanist hareketle.

Üstelik, on beşinci yüzyılın sonunda, Henricus Erlbach adlı biri (belki de 1486’da Ingolstadt’a giren Henricus Erlbach’ın aynısı), Alte Kapelle’de öğrenciyken Peter Hispanus’un Summulae mantıklarını kopyalamıştı. Bu kanıt, on beşinci yüzyılın büyük bölümünde Alte Kapelle’de faaliyet gösteren büyük ve gelişmiş bir dilbilgisi okuluna işaret ediyor.

Hiçbir zaman katedral veya Alte Kapelle okulları kadar önemli olmasa da, St. Johann koleji en azından on üçüncü yüzyıldan itibaren şarkı alimlerini destekledi. Bu zamana kadar, kanonlar, kişisel olarak dini hizmetleri yerine getirmelerini gerektiren Augustinus kuralına katı bir şekilde uymayı bırakmışlardı ve koroya karşı yükümlülüklerini yerine getirmek için büyük ölçüde vekillere güveniyorlardı.

St. Johann’da şarkı alimlerinin varlığının doğrudan kanıtı, on dördüncü yüzyılın başlarından kalmadır. 1302’de Regensburg’lu piskopos Conrad von Luppburg, Aziz Nikolaos bayramının kutlanmasında “O sapience” şarkısını söyleyen St. Johann bilginlerine bir pound verdi. Ayrıca, 1381 kanunları, diğer kanunlar ve bilginler varken kanunların koroyu sürgü olmadan geçmesini yasakladı.

Bölüm hesap kitapları ayrıca bilim adamlarına sık sık referanslar sağlar. En eski hesaplar, en önemli bayram günleri için korodaki bilginlerin performansları için bir dizi ödemeyi kaydeder. 1409’da bölüm birkaç ödeme yaptı “pro sallario scolastici et magistri”.

Benzer ödemeler, sonraki yıllardan kalan hesap kayıtlarının neredeyse tamamında görülmektedir.86 Bilim adamlarına sık sık atıfta bulunulmasına rağmen, bölüm hiçbir zaman daha büyük bir sayı tutmamıştır. On altıncı yüzyılın başlarından kalma bir bağış, St. Johann’a bağlı altı bilim insanının her birine bir helbing sağladı.

En önemli kutlamalar sırasında, bitişikteki katedralden ek sesler almak gerekliymiş gibi görünüyor. Bölüm, “koromuzun bilginleri” için yapılan ödemelere ek olarak, ustaya ve bilginlere de summo (katedralden) sık sık dağıtımlar yaptı.

Bu bilim adamlarının kökeni belirsizdir. Ancak, muhtemelen Regensburg ve çevresindeki daha fakir vatandaşlar arasından çekildiler. Eğitimleri muhtemelen temel şarkılarla sona erdi ve en fazla onları kilisedeki küçük pozisyonlara hazırladı.

1138’de, St. Johann’ın kuruluşundan kısa bir süre sonra, Stadtamhof’ta nehrin hemen karşısında ikinci bir düzenli kanonlar evi kuruldu. St. Johann’dan farklı olarak, St. Mang, Orta Çağ boyunca Augustinian kuralına bağlı kalmaya devam etti.

Başından beri, St. Mang kanonları, Ravenna’daki St. Maria de Porto kilisesinin geleneğine dayanan bir kural benimsemiştir. Küçük boyutuna ve göreli yoksulluğuna rağmen – tek bir birleşik cemaati vardı – St. Mang küçük bir okul sürdürmeyi başardı ve önemli bir kütüphane inşa etti.

St. Mang’da bir okulun varlığı, on üçüncü yüzyılda açıkça görülmektedir. 1241-1303 yılları arasında iki öğretmen ve St. Mang’a bağlı bir scolaris kaynaklarda görülmektedir.

1241’de bir Heinricus doktoru puerumu, manastır ile Katherinenspital arasında bir gelir alışverişine tanık oldu; 1262’de bir Berthold, scolaris de tanık olarak görünür; ve 1303’te bir Heinricus scolastikus katedral kanonu Albert de Hainkofen adına bir yıldönümünün kuruluşuna tanık oldu.

Tanınmış tarihçi Andreas von Regensburg’un varlığına ve on beşinci yüzyılın ilk yarısında manastırın görünüşte aktif entelektüel yaşamına rağmen, bu dönemde okulla ilgili neredeyse hiçbir kanıt yoktur.

Okul müdürü Johannes Gebhart’ın Jörg Wölffel’in iradesine tanık olarak göründüğü on altıncı yüzyılın başına kadar kaynaklarda bir daha hiçbir öğretmen görünmüyor.

The post Okul Dönüşümleri – Almanya’da Okullar ve Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).