Onlarca yıl önce bilgi-iletişim teknolojisinin (BİT) ortaya çıkışından bu yana, BİT’in eğitimde nasıl kullanılabileceğine dair araştırmalar durmadan yürütülmektedir. Pek çok heyecan verici program ve ilerlemeyle sonuçlanan onlarca yıllık finanse edilen çalışmaya rağmen, gerçek sınıf uygulamalarında, eğitimsel iyileştirme için kritik bir etkili model yığınında veya aralarında destekleyici etkileşimde yaygın, kabul gören, sürdürülebilir, büyük ölçekli gelişmelerle sonuçlanmadı. araştırmacılar, okullar, aileler, işverenler ve topluluklardır.

Uygun şekilde, pek çoğu, iyi BİT destekli pedagojilerin benimsenmesi ve benimsenmesinin neden bu kadar zor olduğunun kanıtlandığını araştırıyor. McDonalds gibi işletmeler nasıl oluyor da kültürel ve sosyal farklılıklara karşı koyabiliyor ve ürününü, sürecini ve hatta kültürünü dünya çapında başarılı bir şekilde franchise edebiliyor; eğitimde iyi öğretim uygulamalarının benimsenmesi kıyaslandığında daha yavaş görünmektedir.

Sebepler çok faktörlü ve doğası gereği karmaşık olabilse de, anahtarın, istenen öğretme ve öğrenme sonuçlarını elde etmek için okullarda yeterince uzun bir süre boyunca sürdürülemeyen yeniliklerde yattığına inanıyoruz. Okullar ya bir yenilikten diğerine atlıyor ya da uygulamalar eğitim sisteminin karmaşıklığını, toplumsal ihtiyaçları, politikaları, müfredatı, pedagojiyi, uygulamaları, epistemik inançları, becerileri ve diğerlerini dikkate almıyor.

Bu aşamada, teknolojinin karmaşık eğitim sisteminde yalnızca bir ilke olduğunu kabul etmekle birlikte, sistemin diğer bileşenlerinde değişimi tetiklemek için katalitik etki sağlayan tek ilke budur.

Bu nedenle, eğitim reformunun başarılı olması için, yeniliklerin katılımlı öğrenme biçimleri için etkin kullanımının tek başına araştırılamayacağı, planlanamayacağı ve sistemdeki diğer bileşenlerle birlikte uygulanabileceği inancındayız.

Sürdürülebilirlik ve ölçeklenebilirlik ile ilgili araştırma literatürü konularını anlayarak başlıyoruz. Ardından, uygulanan iki yerel yenilik örneğini, Bilgi Forumu ve Bilgi Topluluğunu açıklamaya geçiyoruz. Son olarak, araştırma çalışmasının nasıl yürütülmesi gerektiğine ve araştırmacıların ve öğretmen uygulayıcıların değişim aracıları olarak rollerine göre kapasitelerinin nasıl geliştirileceğine ilişkin çıkarımlar yapılmıştır.

Sürdürülebilirlikle İlgili Sorunlar 

Öğrenenler için anlam oluşturmanın öğrenme teknolojileri veya yeniliklerle kolaylaştırılması gerektiğine inanıyoruz. Yeniliklerle, “bir yenilik pedagojik uygulamanın diğer yönlerine yansıyacak ve bir öğretmenin günlük çalışmasının daha geniş alanına dokunacak ve böylece o da değişecek” şeklinde değişimi tetikleme konusunda katalizör yeteneği olan öğrenme teknolojilerini kastediyoruz.

O halde, inovasyonun derin öğrenme için hem katalizör hem de kolaylaştırıcı olduğu okullarda değişim süreci nasıl başlatılabilir? Değişim ajanları kim olmalı ve eğilimleri, epistemolojileri, inançları ne olmalıdır?

Açıktır ki, değişim kolayca uygulanamaz ve sürdürülemez, çünkü rasyonel bir insanın değişime verdiği tipik tepki dirençtir. Karşılaşılan sorunlardan biri, bir yanda etkili uygulamayı ölçeklendirme arzusu ile diğer yanda uyarlama ve kişiselleştirme sorunları arasındaki gerilimde yatmaktadır.

Başka bir deyişle, tekneyi ne kadar sert sallıyoruz? Değişimi sağlamak, bu nedenle güçlü liderlik ve kurnaz yönetim gerektirir. Böyle göz korkutucu bir görev, birçok okul ve politika liderine başlangıçta hoş görünmeyebilir.

SÜRDÜRÜLEBİLİR okul projeleri
Sürdürülebilir Okul Nedir
Okullarda çevre Projeleri
Anaokulu tasarım kriterleri
Okul Projeleri
Ekolojik okul tasarımı
Eğitim Yapıları ve Tasarımı pdf
Sirkülasyon alanı hesaplama

Cohen ve Ball’a (1999) göre, bu zorluk, spesifikasyonlara karşı geliştirme açısından analiz edilebilir. Spesifikasyon, belirli müfredat ve öğrenme hedefleri gibi okul alımı için bir yeniliğin tanımlandığı ayrıntıların derecesi iken geliştirme, müfredat materyalleri, mesleki gelişim ve diğerleri gibi yenilikleri yürürlüğe koymak için gerekli kaynakların sağlanması anlamına gelir.

Geliştirme olmadan spesifikasyon, öğretmenlerin, usta öğretmenler dışında herkes için bir engel olabilecek yerel ortamlarında yeniliği nasıl hayata geçireceklerini bulmalarını gerektirir. Spesifikasyonsuz geliştirme, iyileştirme için kaynaklar sağlar, ancak hangi hedeflere ulaşılacağına dair net bir resim sağlamaz. Bu nedenle, eğitim ortamının bağlamsal koşullarına bağlı olarak bir yeniliğin neyi ve ne kadar uyarlanacağını değerlendirmek, bağdaştırıcının becerisi kritik öneme sahiptir.

Aslında, Dede ve Wirth’e göre, tek bir yeniliği bir okulda büyütmek için müdahale stratejileri, o eğitim organizasyonunun tam ölçekli sistemik bir reformunun aksine farklıdır. İlki için, yenilik tasarımcıları, uygulama toplulukları ile birlikte, yeniliğin geliştirilmesinde yer almayan okullardan gelen bağdaştırıcılar, yalnızca kendi bağlamlarında uygun olan seçilmiş koşulları yürürlüğe koyacakları için, zayıflama için tasarım yapmalıdır.

Başka bir deyişle, yıpratma için tasarım, birçok bağlamda zayıflaması muhtemel başarı koşullarının belirlenmesini ve ardından tasarımın bu koşullar altında önemli ölçüde etkililiğini koruyacak şekilde geliştirilmesini gerektirir.

Century & Levy’ye (2002) göre, köken reformunun temel amacının ve felsefesinin hala yansıtıldığı değişiklikler içerilmelidir. Böylece sürdürülebilirliği şu şekilde tanımladılar:

“Bir programın temel inançlarını ve değerlerini koruma ve bunları zaman içindeki değişikliklere ve baskılara program uyarlamalarına rehberlik etmek için kullanma yeteneğidir”.

Bunu yapmak için, kuruluştan olgunlaşmaya kadar her yeniliğin ilerlemesinde okul sisteminin herhangi bir seviyesindeki etkili faktörler dikkate alınmalıdır. Bu üç aşamanın her birinde, bir yeniliğin belirli hedefleri ve bu hedeflere ulaşmak için belirli stratejileri vardır.

Sürdürülebilir olmak için, aynı anda birden fazla stratejinin uygulanmasını gerektiren okul sisteminin farklı seviyelerinde hedefler gerçekleştirilmelidir. Bu nedenle, bir yeniliğin evriminin herhangi bir noktasında, paydaşların yöneliminin doğru olması için sistemdeki herhangi bir seviyedeki etkili faktörlere dikkat edilmelidir.

Letus topluluğu, sürdürülebilirlik konusuna başka bir bakış açısı sunuyor. Bir inovasyon kullanılabilir değilse, sürdürülebilirlik veya teknolojilerin ölçeklendirilmesi bir yana, benimsenmesi de olası değildir. Blumenfeld & ekibi, okul sistemlerindeki üç boyutun: okul kültürü, uygulayıcıların kapasitesi ve politika/yönetimin, bakılması gereken kilit unsurlar olduğunu, dolayısıyla Kullanılabilirlik Çerçevesinin kavramsallaştırılması olduğunu ortaya koydu.

Üç boyut birlikte, üç eksen şeklinde düzenlendiğinde ortak bir nokta oluştururlar ve ‘kullanılabilirlik küpü’ olarak bilinen üç boyutlu alanı oluştururlar. Dolayısıyla boşluk analizi için alana bir yenilik yerleştirilebilir. Bu tür bir analiz, okullarda sürekli bir başarı için araştırılması gereken fırsatları ve süreçleri anlamada bu tür çalışmaları yapmaya çalışan araştırmacılara yardımcı olur.

Hargreaves ve Fink (2000) tarafından önerilen diğer bir strateji, okulları yeniden yapılandırmanın yanı sıra yeniden kültüre yönelik model başarıları kullanmaktır-değişim için yapıları yürürlüğe koymadan önce maceracı gönüllü okulların mevcut kültürüne felsefe ve niyetleri benimsemektir. Sistemik yeniliklerin hedefi, öncelikle daha geniş kültürel bağlamda, “bütün bir değişim kıtası” haline gelecek şekilde oluşturulmalıdır.

Aslında, büyük ölçekli, derin ve sürdürülebilir dönüşüm için geniş bir toplumsal hareket yaratılabilmesi için eğitimcilerin uygulamalarını ve iyileştirmelerini kamuoyuna görünür hale getirerek politika yapıcıların ötesine geçmeleri gerektiğini savundular.

Bu görüşle birlikte Cuban, John O’Neil (2000) ile yaptığı bir röportajda, tutunma şansı en yüksek olan yeniliklerin, çevrelerinde büyüyen seçmenlere sahip yenilikler olduğunu vurgulamaktadır. Aldığı bir örnek özel eğitimdir. Reform çabaları, otistik çocukları tatmin edici bir yaşam sürmeye hazırlamak gibi bazı köklü toplumsal kaygıları yansıttığında, uzun bir süre boyunca geniş çapta kabul görecektir.

The post Okullarda Yeniliklerin Sürdürülmesi  – Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Her şeyden önce, daha yüksek kurumsal düzeyde uluslararası eğitim programlarını değil, daha ziyade yükseköğretimin nasıl uluslararasılaştırıldığını ele almaktadır yani, bir eğitim sistemi olarak BCS ağı ile ilgilenmiyorum, ancak bu sistemin nasıl yönetildiğine ve daha da geliştirildiğine bakmayı tercih ediyorum.

Verilerle ilgili anahtar kelimelerin tanımını yaptıktan sonra, Barents Bölgesi’ndeki üç farklı uluslararası işbirliği seviyesini gösteren bir model sunduğum BCS’nin oluşturulmasına giden arka plan hakkında kısa bir sunum yapacağım.

Modelin arkasındaki fikir, mevcut ağdaki dikey, çapraz ve yatay bağları netleştirmektir, bu da benim asıl endişeme yol açar: ağın arkasındaki itici güç nedir; ilişkiler nasıl sürdürülür; fikirler, hırslar ve hedefler nasıl oluşur; ve ağ çalışma yöntemi olarak nasıl değiştirilir ve geliştirilir?

Son olarak, bu ağdan çıktı olarak tanımlanabilecek şeyin eleştirel bir analizini yapacağım. Arzuladığımız sonuçlara ulaşıyor muyuz, geriye ne gibi deneyimler kalıyor ve bu tür bir uluslararası işbirliğini başka yollarla yürütmek mümkün olabilir mi?

Yöntem ve Veriler Hakkında 

Giriş bölümünde sunulan araştırma verilerine ek olarak, bu bölüm büyük ölçüde BCS ağının yıllık toplantılarından alınan notlara ve gözlemlere dayanmaktadır. Bu verilerin yanı sıra, BCS’den sorumlu olmam uzun süredir devam eden rolüm, ağdaki tüm ortaklardan çeşitli türlerde sürekli bir bilgi akışı sağladı.

Bu rol sayesinde, metodik veri toplamayı yürütmek için sürekli fırsatlar vardır. 7 yıl boyunca, bilinçli olarak katılımcı gözlemci rolünü üstlendiğim işbirliği yapan HEI’lerle sayısız ziyaretim oldu.

BCS, 2010’dan beri dekan yardımcısı olarak görev yaptığım Arctic Üniversitesi’nin bir parçasıdır. Bu sıfatla, ilgili belgelere ve katılımcı gözlem olanaklarına daha fazla erişimim oldu. Bunlar, Lisans ve Yüksek Lisans düzeyinde birçok uluslararası eğitim programını barındıran yapılar içinde çerçeve koşullarının ve politika geliştirmenin yorumlanmasında oldukça önemli olan veriler ve gözlemlerdir.

Avrupa Birliği iklim değişikliği
Sürdürülebilir çevre projeleri
Belediyelerin çevre projeleri
Dünyada çevreyi korumak için yapılan projeler
Çevre okuryazarlığı nedir
Yuva Derneği
Okullarda çevre Projeleri
Çevre ve İklim Bakanlığı

Tüm bilgi kaynaklarım ve işbirlikçi meslektaşlarım, ağın lideri ve araştırmacı olarak, karşılıklı işlerimiz ve kendileriyle çalışma nesneleri olarak çifte rolüm konusunda nettiler. Hiçbiri bunu eleştirmedi. Hem görevle ilgili hem de sosyal ortamlarda önemsiz konuşmalar sırasında olduğu kadar görüşme durumlarında da istekli ve açık davrandılar.

Katılımcı gözlem, bu bölümde üzerinde ayrıntılı olarak durmak için zamanımızın olmadığı ve amaçla ilgili olmadığı geniş bir metodolojik zorluklar yelpazesini beraberinde getiriyor. Yine de, ağın lideri olarak rolümün, içeriden öğrenen ve gözlemci olarak konumumun işbirlikçi ortaklarım tarafından nasıl değerlendirildiği konusunda muhtemelen önemli olduğunu belirtmek önemlidir.

Diğerlerinin yanı sıra Berreman (1962), Geertz (1983) ve Hammersley ve Atkinson (1995) gibi edindiğim bilgilerin türünü ve bana görünür kılınanları etkilemiş olabilir.

Diğer bir önemli nokta ise, ağ toplantılarından, sosyal buluşmalardan, elektronik bilgi alışverişinden, bireysel katılımcılarla kişisel yüz yüze görüşmelerden ve diğer HEI’lerdeki resmi görevlerden ve resmi müzakerelerden topladığım verilerdir. açık nedenler, giriş bölümünde sunulan veriler kadar yapılandırılmış veya test edilebilir değildir.

Çevresel Çalışmalar Ağı Lisans

2000 yılında, Nordland Üniversitesi’nden (UiN) bir profesör, İskoçya’daki Circumpolar Üniversiteler Birliği tarafından desteklenen bir konferansa davet edildi ve burada Arctic Üniversitesi (UArctic) ile tanıştı.

Bu dernekte gördüğü potansiyelden ilham alarak kısa bir süre sonra UiN adına UArctic’e üyelik için bir başvuru gönderdi. UArctic’in UiN kursu “Norveç Siyaseti ve Toplumu”na ek olarak temel derslerinden yedisini sunması için mali destekle, Murmansk ve Arkhangelsk’teki üniversitelere işbirliği ve öğrenci değişimi için talepler gönderildi.

Bu, BCS’nin mütevazı ve biraz rastgele başlangıcıydı. Bu hevesli ve ileri görüşlü profesör ve onun ve UiN’deki kilit meslektaşlarının bu çalışma programını oluşturmak için ortaya koydukları çalışma olmadan, bu eğitim programının ve ağının var olması olası değildir.

Aynı zamanda, BCS’nin kuruluşuna daha geniş bir perspektiften bakmak önemlidir. Bu kitaptaki diğer yerlerde bahsedildiği gibi (bkz. Kukarenko, bu ciltte 2. Bölüm; Wiers-Jenssen ve Sandersen, bu ciltte 3. Bölüm), yüksek öğretimin uluslararasılaşması küresel bir olgudur. Bu nedenle, Barents Bölgesi’ndeki HEI’ler arasında var olan ortak çalışma modelleri ve sanal organizasyon türleri, dünyanın diğer bölgelerinde bulunabileceklerin bir yansımasıdır.

Bununla birlikte, Barents Bölgesi ülkeleri arasındaki işbirliğinin resmileştirilmesinin arka planı, diğer şeylerin yanı sıra BCS’nin kurulması için büyük önem taşımaktadır. Soğuk Savaş’tan sonra, bölgedeki ülkeler için, çözülmemiş sorunları ve zorlukları ele almak için yakın bir siyasi işbirliğine girme fırsatları doğdu, bunların en azı doğal kaynakların sömürülmesi ve ticaretin geliştirilmesi ile ilgili olanlar da dahil olmak üzere çok çeşitli alanlarda gerçekleşti. 

Doğal kaynakların yönetimi ve çevresel zorluklar da siyasi işbirliğinde merkezi bir yere sahip olmuştur. Ek olarak, Rusya ve Norveç’in bölgede stratejik jeopolitik ve askeri olarak siyasi çıkarları var. Dolayısıyla ikili ilişkilerin gelişmesi, barışı koruma işlevini de içine almıştır.

Bunun ardından Barents İşbirliği’nin ilgi alanlarından ikisini takip edebilecek bir eğitim işbirliği ihtiyacı ortaya çıktı. Bunlardan biri, öncelikle doğa bilimleri disiplinlerini içeren geniş bir alan yelpazesinde bilginin geliştirilmesiydi. Diğeri, eğitimin işbirliği için özellikle önemli bir alan olarak görüldüğü yaklaşık olarak birçok alanda insandan insana işbirliğiydi.

Aynı zamanda, 1997 yılında Arktik Konseyi tarafından kurulan bölgesel ve ağ tabanlı UArctic’den de bahsetmek gerekir; başlangıçta sekiz üye ülke arasında çevresel işbirliği için yaratılmıştır. UiN profesörü ilk olarak bu kurumsallaşmış “şemsiye yapılar” içinde bir çalışma programı oluşturmayı ve onu Barents Bölgesi’ndeki HEI’lerden koordinatörlerle birlikte yürütmeyi hayal etti.

Zamanında bir prototip olarak küresel düzeyde geniş bir uluslararası eğitim işbirliği, siyasi irade, bölgesel düzeyde ülkeler arasında benzer işbirliğinin teşviki ve uygulanması ve kuzey bölgesindeki HEI’ler için çevresel bir koordinasyon sistemi ile, olasılıklar oradaydı. fırsatı değerlendirmek isteyenler için. Gerisi çok çalışmaktan ibaretti.

The post Çevresel Çalışmalar Ağı – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).