1972’deki hükümetin yeniden yapılanmasından önce, örgün eğitim sistemi son derece merkezi ve bürokratikti ve bu durum iki ana faktöre atfedildi: (1) Filipin halkı, yüzyıllar boyunca otoriter yönetim altında kaldıktan sonra otoriter bir yönelim kazanmıştı ve (2) devlet okulu kurulduğunda. sistem başlayınca yerel yönetimler okulları verimli bir şekilde yönetemez hale geldi. Başka bir deyişle, son derece merkezileşmiş okul-yönetim yapısının kökleri ulusun sömürge tarihine dayanmaktadır.

TARİHİ ARKA PLAN

1901’deki Amerikalıların organik yasası (Kanun 74), mevcut tüm okullar ve kurulacak olanlar üzerinde kontrol sahibi olan bir Kamu Eğitimi Departmanı sağladı. Bu ofisin başında Filipinler’deki ABD Komisyonu tarafından atanan bir Kamu Eğitimi Genel Müfettişi vardı. Okul idaresi amacıyla ülke, her biri bir müfettiş tarafından yönetilen on okul bölümüne bölündü.

Her bölüm, her kasaba veya pueblo bir bölge olarak belirlenmiş okul bölgelerinden oluşuyordu. Bölgedeki her okula bir müdür başkanlık ediyordu. Böylece, bölüm düzeyinde bir müfettiş, bölüm müfettişlerinden, nezaretçi öğretmenlerden ve okul müdürlerinden sorumlu en yüksek memurdu. Bu ofisler, tepeden tırnağa, müdürlere kadar hepsi Amerikalılar tarafından dolduruldu.

1934. Kamu Eğitimi Sekreteri ABD Başkanı tarafından ve Genel Müfettiş Filipinler Sivil Valisi tarafından atandı. Diğer görevliler, üstlerindeki bir sonraki üst düzey yetkilinin tavsiyesi üzerine atandı. 1910’dan sonra özel okullar, Özel Okullar Müfettişliği’ne bağlandı.

1934’te, yeni Commonwealth Hükümeti altında, Kamu Eğitimi Departmanı, aynı zamanda Kamu Eğitimi Sekreteri olarak görev yapan Commonwealth Başkan Yardımcısı’nın altına girdi. İlk kez bir Filipinli olan Başkan Yardımcısı Sergio Osmena, kamu eğitiminin başına geçti. Ancak, idari yapı aynı kaldı. 1972’de Başkan Marcos, Yeniden Yapılanma Komisyonu’nun bir planına göre ulusal hükümetin yeniden düzenlenmesini yöneten Kararname 1’i yayınladı.

Maarif Departmanı’nın bu plan kapsamındaki yapısı ile öncekiler kapsamındaki yapısı arasındaki çarpıcı idari farklılıklar şunlardı: (1) Devlet Okulları Bürosu ve Özel Okullar Bürosu’nun kaldırılması ve bunların her biri ilköğretim için birer tane olmak üzere üç personel bürosu ile değiştirilmesi, orta ve yüksek öğretim ve (2) her biri bölgedeki Departman faaliyetlerinin denetiminden, değerlendirilmesinden ve koordinasyonundan sorumlu bir müdür tarafından yönetilen ve müdür doğrudan Departman Sekreterine karşı sorumlu olan bölge ofislerinin kurulması gerekir.

Okullaşma oranı
Okullaşma oranı nasıl hesaplanır
milli eğitim istatistikleri 2020/2021
Okullaşma oranı TÜİK
Net okullaşma oranı nedir
meb istatistik 2019-2020
türkiye’de okullaşma oranı 2020
MEB öğrenci sayısı 2021

Bölge müdürünün altında ilk, orta ve yüksek öğretimin personel bölümleri ile idari ve finans ve bütçe bölümleri bulunur. Bölümün uygulama kolları olarak bölge ofislerinin oluşturulması, eğitimin işleyişinde ademi merkeziyetçiliği teşvik etmeyi amaçlıyordu.

Yukarıda belirtildiği gibi, kamu ve özel okulların düzenlenmesindeki ikilem ortadan kaldırıldı. Aynı şekilde, aynı ofis her düzeyde okulları denetler. Yeni plan kapsamında bir il ve yetkili bir şehir okul bölümleri olarak kabul edilir ve okulların müfettişi, daha büyük bölümlerde bir müfettiş yardımcısı tarafından desteklenen bir okul bölümünün başkanı olarak kalır.

1972 öncesi organizasyonda olduğu gibi, Ulusal Eğitim Kurulu, uzun vadeli eğitim planlarını formüle etmekten sorumludur. Ancak, üyeliği daha laik üyeler içerecek ve dini organları hariç tutacak şekilde değişti. Ulusal Bilim Geliştirme Kurulu başkanı, Eğitim ve Kültür Bakan Yardımcısı ve üç önde gelen vatandaş (biri sivil toplum eğitim kurumlarını temsil ediyor) ilk, orta ve yüksek öğrenim bürolarının (ki oy kullanmayan üyeler). Katolik, Protestan ve Müslüman dernekleri artık Kurul’da temsil edilmemektedir.

Haziran 1978’de, eski Eğitim Bakanlığı’nın adı Eğitim ve Kültür Bakanlığı olarak değiştirildi ve Sekreter Bakan unvanını aldı. Ancak isim değişikliğiyle vücudun yapısı değişmedi.

1970’lerdeki idari yeniden yapılanmanın amacı, o zaman, okul sisteminde daha fazla verimlilik sağlamak ve ademi merkeziyetçiliği teşvik ederek farklı bölgelerin ihtiyaçlarına daha iyi hizmet etmek, aynı zamanda Eğitim Bakanlığı’ndaki okullar için genel rehberlik ve desteği sürdürmekti. 

Müfredat Geliştirme Eğilimleri

1946’da Filipin Cumhuriyeti’nin kurulmasından bu yana, okullar için müfredat, Filipin Anayasası’nın politikalarına ve hükümet tarafından kabul edilen bildirilere ve eğitim yasalarına dayanmaktadır. 1973 Anayasası’nın XV. Maddesi, “bütün eğitim kurumlarının vatan sevgisini aşılamayı, vatandaşlık görevlerini öğretmeyi, ahlaki karakter, kişisel disiplini, bilimsel, teknolojik ve mesleki verimliliği geliştirmeyi amaçlamasını” gerektirir.

Bu yetkiyi daha da netleştirirken, 6-A Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi, örgün eğitim sisteminin üç düzeyine özgü hedefler sağlar. Kararname uyarınca ilk ve orta dereceli okullara yöneliktir:

Her bireye, kendi toplumunun kendine özgü ekolojisinde (1) bir insan olarak potansiyelini elde etmesine, (2) temel işlevlere bireysel ve grup katılımının kapsamını ve kalitesini artırmaya yardımcı olacak geniş bir genel eğitim sağlayın. ve (3) üretken ve çok yönlü bir vatandaş olarak gelişmesi için gerekli eğitim temelini elde eder.

Ayrıca, dört yıllık derece veren kolejlerin altındaki ortaokullar ve lise sonrası kurumlar, “ulusun insan gücünü ulusal kalkınma için gerekli orta düzey becerilerde yetiştirmek” içindir.

Eğitim ve Kültür Bakanlığı, bu tür politikaların ve ayrıca hükümetin yürütme ve yasama organları ile Ulusal Eğitim Kurulu tarafından formüle edilen planların uygulanmasından sorumludur. Kurul, Bakanlığın ilk ve orta öğretim büroları tarafından hazırlanan müfredat planlarını onaylayan kurumdur.

Her büronun, diğerlerinin yanı sıra, amaçları, öğretim yöntemlerini ve materyallerini ve öğretimin sonucunu değerlendirmek için araçları formüle etmek olan bir müfredat bölümü vardır. Bununla birlikte, müfredat materyallerinin ve ders kitaplarının fiili üretimi birkaç özel merkezde gerçekleştirilmektedir.

Fen ve matematik materyalleri Filipinler Üniversitesi Fen Eğitimi Merkezi’nde, iletişim-sanat materyalleri Filipin Normal Koleji’nin Dil Geliştirme Merkezinde ve sosyal bilimler materyalleri Bakanlığın Sosyal Bilimler Merkezi’nde hazırlanmaktadır. İş-eğitim materyalleri Filipin Sanat ve Ticaret Koleji’nde (yakın zamanda bir Teknolojik Üniversite statüsüne yükseltildi) geliştirilirken, endüstriyel ve tarımsal kaynaklar Central Luzon Eyalet Üniversitesi’nin sorumluluğundadır.

The post Okullaşmanın İdari Yapısı – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Tipik beş yıllık ulusal büyüme planında, okulların insan gücü, vatandaşlık ve sosyal refah hedeflerine ulaşılmasına yardımcı olması da bekleniyor. Okulların insan gücü-üretim ataması iki adımda belirlenir. Birincisi, ekonomik planlamacılar, gelecek yıllar için öngörülen ekonomik sistemin gelişimini sağlamak için ihtiyaç duyulan işçi türlerini ve sayılarını da tahmin ederler.

Daha sonra plancılar, okulların bu ihtiyaç duyulan işçilerden hangilerinin üretilmesinden sorumlu olması gerektiğini ve hangi çalışanların ihtiyaç duydukları becerileri yaygın eğitim kanalları aracılığıyla kazanmaları gerektiğini de önermektedir. Bu şekilde, okullar ve yaygın eğitim kurumları, insan gücü-üretim görevlerini edinirler. Şimdiye kadar Singapur, bu yaklaşımı en etkili şekilde çalıştırabilen ASEAN toplumu da olmuştur.

En temel haliyle vatandaşlık ataması, okulların öğrencileri ortak iletişim becerileri ve ulusal hükümete güçlü bir bağlılık duygusu ile donatmasını gerektirir. Son yirmi yılda ASEAN hükümetlerinin beşi de bu ulusal birlik alanında ciddi sorunlarla karşı karşıya kaldı. Vatandaşların kendi aralarında tartışarak enerjilerini harcadıkları bölünmüş bir toplumda ekonomik ilerleme ve sosyal refahın iyileştirilmesi de zorlaşıyor.

Sistematik gelişme ancak bir nebze olsun barış yaşayan bir ulusta beklenebilir. Bu nedenle, okullardan, öğrencilerini ulusal bir dil gibi ortak iletişim becerilerine sahip ve toplumun belirli bir etnik, dini veya sosyal-sınıf kesimine değil, öncelikle ulusa bağlılığı olan öğrenciler hazırlaması da beklenir.

Beş ASEAN ülkesinin tamamı bir ulusal birlik sorunuyla karşı karşıya olmasına rağmen, sorunun biçimi bir ulusta diğerinden biraz farklı da olmuştur. Malezya iki tür birlik zorluğuyla karşı karşıya kaldı. Birincisi, Malay ve Çin vatandaşlarının büyük bir bölümünü ve Hint vatandaşlarının daha küçük bir oranını uyumlu bir siyasi birim haline getirme sorunudur.

İkincisi, Malezya yarımadasında ve Borneo adasının kuzey kıyılarında yaşayanlar arasında bir ulus duygusu yaratma sorunudur. Birliği teşvik etmenin bir yöntemi, okullarda temel öğretim ortamı olarak yalnızca Malay dilinin kullanılmasını da şart koşmak olmuştur.

Net okullaşma oranı nedir
Okullaşma oranı nedir
Okullaşma oranı nasıl hesaplanır
Brüt okullaşma oranı nedir
TÜİK

Singapur, öğrencilerin iki dilde İngilizce ve bir diğerinde ustalaşmasını isteyerek çok kültürlü nüfusu arasında siyasi birliği sağlamaya çalıştı. Endonezya’nın “Çeşitlilik içinde Birlik” sloganı, hükümetin, yaklaşık 1000 adada yaşayan ve aynı sayıda dil ve lehçeyi konuşan 300’den fazla etnik gruptan oluşan 145 milyon vatandaş arasında bir ulus duygusu yaratma girişimini yansıtıyor.

Malezya gibi Endonezya da okullarda eğitim dili olarak ulusal Endonezya dilinin (Malezya ulusal dili gibi Malayca’nın bir çeşidi) kullanılmasını şart koşmuştur. Başka bir adalar ülkesi olan Filipinler, Endonezya kadar büyük olmasa da etnik ve dil çeşitliliğiyle de karşı karşıya kaldı.

Ancak, güney adalarındaki Müslüman azınlık, ülkenin geri kalanında çoğunluğu oluşturan Hıristiyanlara göre ulusal gruba daha az entegre olmuş hissetmesiyle, belki de Filipinler’de dini hatlar arasındaki bölünmeler daha belirgindir. Filipinli liderler, komşuları gibi, okullarda öğretim için birleştirici araç olarak ulusal bir dili de benimsediler.

Tayland’da, kuzey dağlarındaki kabileler, ulusal Tayland kültürüyle özdeşleşmek yerine kendi dillerini ve geleneklerini takip etmeye devam ettikleri için merkezi hükümet için bir miktar endişe yarattı. Tayland’da bu tür azınlık gruplarını ulusal topluma entegre etme çabaları, Tay dilini öğrenmeye ve kişinin kaderini ulusun kaderiyle özdeşleştirmeye vurgu yaparak diğer ASEAN ülkelerindekilere de benzer olmuştur.

Vatandaşlık hedefi, okullarda sadece ulusal bir dilin öğretilmesiyle değil, aynı zamanda milliyetçilik odaklı sosyal bilgiler müfredatı tasarlanarak da gerçekleştirilmiştir. Dünyanın diğer bölgelerindeki ülkelerde olduğu gibi, ASEAN bölgelerindeki sosyal araştırmalar, etnosentrik tarihin ağır bir ücretini de içeriyor.

Böyle bir tarih, geçmişin vatanseverlerinin istismarlarını, savaş zaferlerini, kültürel katkıları ve ulusun şu anda kapsadığı toprakları kapsayan eski imparatorlukların ihtişamını içerir. Bu faktör, Bölüm 2-6’da ayrıntılı olarak tartışılmamasına rağmen, ulusların okullarının ulusal planlarında ve müfredatlarında da ima edilmektedir.

Şimdiye kadar okulların ilk iki ulusal kalkınma ödevini, insan gücü üretimi ve vatandaşlık eğitimi görevlerini de inceledik. Her ikisi de, milletlerinin yeni ekonominin gerektirdiği mesleklere girmesi ve siyasi sistemi desteklemesi için halkın yapması beklenen şeyler olarak görülebilir. Sosyal refahı teşvik eden üçüncü görev, ters açıdan da görülebilir. Sosyal refah, insanların ülkenin onlar için de yapmasını istediği şeydir.

Analiz amaçları için, sosyal refahı üç kategoriye ayırmak yararlıdır: evrensel refah, alt grup refahı ve kişisel refah. Örneğin, tüm vatandaşlar enerjik ve hastalıktan ve yaralanmadan arınmış olmak istediklerinden, okul sağlık ve güvenlik uygulamalarında eğitim yoluyla evrensel arzulara da hizmet eder.

Daha sonra okul, bölgesel dil literatürü, kültürel gelenekler ve tarih ve sanatta eğitim vererek belirli bir etnik bölgedeki alt grup arzularına hizmet eder. Ayrıca, her ASEAN ülkesi, öğrencinin ailesinin seçtiği inançta din eğitimi için de ırsatlar sunar.

Son olarak, okul, öğrencinin ilgi ve becerilerini gelecek için makul bir kariyer planına uydurmayı amaçlayan artan miktarda eğitimsel ve mesleki rehberlik sunarak bireysel istek ve yeteneklere de hizmet eder. Kişisel ihtiyaçlar, çeşitli müfredat seçenekleri ve engelliler ve üstün zekalılar için özel eğitim yoluyla da karşılanmaktadır.

Mükemmel bir ulusal kalkınma planı, okullara verilen üç görevin birbirini uyumlu bir şekilde tamamladığı bir plan olacaktır. İnsanların arzuladıkları ile ülkenin insan gücü ve siyasi birlik açısından ihtiyaç duydukları arasında hiçbir çelişki olmayacaktı. Ancak hiçbir ülkenin planı bu mükemmelliğe yaklaşamaz. Her zaman bir dereceye kadar uyumsuzluk vardır. Eğitim planlayıcılarının bu unsurların daha iyi bir koordinasyonunu sağlamada zorluk yaşamasının nedenlerinden bazıları, sosyal talep tarafını daha ayrıntılı olarak analiz ettiğimizde de kabul edilmektedir.

The post Okullaşma – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).