RESMİ OKULLAR

Malezya’da öğrencilerin sisteme 6+ yılda girmesiyle 6-3-2-2 ilk, orta ve üst/ ortaöğretim sonrası seviyeleri vardır. Örgün eğitim sistemini gösteren organizasyon şeması sunulmuştur.

İlköğretim düzeyinde, standartlar arasında otomatik terfi ile altı standart (sınıf) vardır. Bunu, yine otomatik terfi ile üç yıllık ortaokul eğitimi takip eder. Ortaöğretim düzeyinden sonra öğrenciler sınavla seçilir ve iki yıl daha lise düzeyine geçerler. Bu düzeyde, Akademik, Teknik ve Mesleki gruplar için ayrı okul türleri vardır. Bunu, esasen üniversiteye hazırlık olan Form- Six seviyesinde iki yıl takip eder. Üçüncül seviye olarak da bilinen üst eğitim seviyeleri, üniversiteler ve kolejlerden oluşur.

Çoğu okul ya devlet ya da devlet destekli okullardır. Bu okullar, Eğitim Bakanlığı’ndan öğretmen temininin yanı sıra mali yardım da almaktadır. Anaokulundan Form 6’ya kadar her seviyede eğitim veren ve istihdam için mesleki, ticari ve teknik konularda eğitim veren az sayıda özel okul bulunmaktadır.

Altı yıl süren ilköğretim ücretsizdir ancak zorunlu değildir. Tüm ilkokullar, herhangi bir dil medyasında ortak bir içerik müfredatı kullanır. Bu, tüm öğrencilerin Malezya bakış açısını yansıtan aynı ders içeriğini takip etmelerini sağlamak içindir. Her okul kendi öğrenci değerlendirmesini yapar. Sınavlar, okul müdürünün/müdirenin kararlarına göre haftalık, aylık veya dönemlik olarak düzenli olarak yapılır.

Ek olarak, Standart III ve V’deki tüm öğrenciler için yıllık olarak merkezi değerlendirmeler yapılır. Standart III’teki testler, doğası gereği öğrencilerin zayıf olduğu alanları belirlemeyi ve öğretmenlere öğrenciler için düzeltici faaliyetler sağlamada yardımcı olmayı amaçlayan tanı amaçlıdır. Testler okul bazlıdır ve notlandırmanın çoğu okuldaki öğretmenler tarafından yapılır. Standart V Değerlendirmesi, öğrenci başarı düzeyini belirlemek ve öğrenciler ortaokula girmeden önce gerekli olan iyileştirici faaliyetleri belirlemek için kullanılır.

Ortaokul düzeyinde (3 yıl), öğrenciler kapsamlı bir eğitim alırlar. Akademik konuların yanı sıra endüstriyel sanatlar, ev bilimleri, tarım bilimleri, ticari çalışmalar gibi meslek öncesi nitelikteki dersler de müfredatta yer almaktadır.

Her öğrencinin meslek öncesi derslerden en az birini alması gerekir, asıl amaç onları bazı pratik derslere maruz bırakmaktır. Üçüncü Formun sonunda, öğrenciler Alt Eğitim Sertifikası Sınavına girerler. Bu sınavdaki sonuçlara dayanarak, öğrenciler lise düzeyine geçmek üzere seçilirler ve bilim, sanat, teknik ve mesleki gibi çeşitli alanlara yönlendirilirler.

Lise düzeyinde (2 yıl), eğitim akademik (sanat veya bilim), teknik ve mesleki akışlardan oluşur. Akademik ve teknik alanlardaki öğrenciler, ikinci yılın sonunda Malezya Eğitim Sertifikası Sınavına girerler. Bu sınav, kamu ve özel sektördeki pozisyonlar için giriş nitelikleri sağlar.

Ayrıca, ortaöğretim sonrası seviyeye (Form 6) seçim için veya üçüncül seviyedeki çeşitli kurslara giriş için bir temel olarak kullanılır. Mesleki dallardaki öğrencilere, ticari ve endüstriyel dünyada istihdama hazırlık olarak mühendislik ticareti, ticaret, ev bilimi veya tarım gibi alanlarda kurslar verilir.

Lise sonrası düzeyde (2 yıl), eğitim bilim veya sanata aktarılır. Öğrenciler bu eğitim düzeyi için Malezya Eğitim Sertifikası Sınavındaki performanslarına göre seçilir. İki yılın sonunda öğrenciler Lise Sertifika Sınavına girerler. Bu sınav, üniversitelere seçim ve giriş için temel teşkil eder. Aynı zamanda devlet memurluğuna ve özel sektöre atanma yeterliliğidir.

Okulun fiziki yapısı Nasıl olmalıdır
Okulun fiziki yapısı ile ilgili sorunlar
Türk Eğitim Sistemi PDF
Türk Eğitim sistemi özellikleri
Okul sağlığı açısından sınıfların sahip olması gereken özellikler
Ortaöğretim Kurumları YÖNETMELİĞİ son hâli 2021
Mevzuat
türkiye’de eğitim sistemi makale

Kolej ve üniversite eğitiminden oluşan üçüncül eğitime, normalde okulu yaklaşık 18 veya 19 yaşında bırakan gençler katılır. Genel veya özel çalışmalar şeklini alır. Bazı kurslar, yüksek öğrenimi öğretmenlik ve tıp gibi meslekler için uygulamalı eğitimle birleştirir. İstihdam olan kişiler için kampüs dışı kurslar da sunulmaktadır.

Kolej diploma kursları normalde iki ila dört yıl sürer. Tıp ve diş hekimliği beş ila altı yıl gerektirse de, üniversite diploması kursları genellikle üç ila dört yılı kapsar. Kolej düzeyinde üç kurum vardır: Politeknik Ungku Omar, Institute of Technology MARA ve Kolej Tunku Abdul Rahman.

Ülkede üniversite statüsünde beş kurum vardır: Malaya Üniversitesi, Malezya Bilim Üniversitesi, Ulusal Üniversite (Universiti Kebangsaan), Ziraat Üniversitesi (Pertanian Üniversitesi) ve Malezya Teknoloji Üniversitesi (Universiti Teknologi Malaysia).

OKUL KAYDI

Malezya Yarımadası, Sabah ve Sarawak’taki ilkokul, ortaokul ve lise sonrası okullardaki öğrencilerin kayıtları yıllar içinde artmıştır. 1970, 1975 yılları için toplam kayıt ve 1980 yılı için hedef kayıt sunulmaktadır. İlköğretime toplam kayıt yüzde 12,8 arttı, 1970 – 1975. Daha önemli artışlar Sabah ve Sarawak’ta oldu.

Aynı dönemde ortaöğretime kayıt yüzde 60 arttı. Ortaöğretim düzeyinde, ilköğretimden alt ortaöğretim sınıflarına geçişte hayatta kalma oranlarındaki iyileştirmelerin bir sonucu olarak kayıtlar önemli ölçüde arttı. Hayatta kalma oranlarındaki bu iyileşme, kısmen, eğitimin öneminin farkına varılmasına ve 1973’te yayınlanan okulu bırakma sorunlarına ilişkin raporda belirtildiği gibi, okul sisteminden erken ayrılmaların olumsuz etkilerine bağlı olabilir.

Sarawak’ta, ortaöğretim düzeyindeki kayıtlardaki büyük artış, alt orta sınıflara giriş için Ortak Giriş Seçme Sınavının kaldırılmasından ve daha önce tarafından yönetilen ilkokulların Hükümet tarafından devralınmasının bir sonucu olarak hayatta kalma oranlarındaki iyileşmeden kaynaklanmıştır. yerel yetkililer. Lise eğitiminin önemli bir özelliği, kırsal alanlardan gelen öğrencilere genişletilmiş eğitim fırsatları sağlamak için toplam kaydı 9.240 olan on bir tamamen yatılı okulun kurulmasıydı.

Toplam ilgili yaş grubu nüfusa göre, çeşitli eğitim seviyelerindeki kayıt oranları aşağıdaki gibidir.

Nispeten, ilköğretim ve ortaöğretim düzeyindeki öğrencilerin okullaşma oranı oldukça yüksektir. İlkokulun zorunlu olmadığı anlaşıldığında bu şaşırtıcıdır. Katılımın yüksek oranı, sosyal hareketlilik için bir araç olarak eğitime verilen önemin artmasından ve eğitimin artık uzak bölgelerde ve köylerde mevcut olması gerçeğinden kaynaklanıyor olabilir, böylece bir çocuğun ilkokula ulaşmak için çok uzaklara gitmesine gerek kalmaz.

1976’da ilköğretimden ortaöğretime devam eden öğrencilerin geçiş oranı yüzde 85, alt ortaöğretimden üst ortaöğretime yüzde 62 ve liseden ortaöğretim sonrasına yaklaşık yüzde 16’ydı. Lisede öğrencilerin büyük çoğunluğu akademik alandaydı (yüzde 85,8), mesleki alanda sadece yüzde 9,6 ve teknik alanda yüzde 4,6. Orta öğretim sonrası okulda, öğrenciler sanat ve bilim dallarında yaklaşık olarak eşit sayıda kayıtlıydı. 1974-76 dönemi için eğitim türüne ve düzeyine göre kayıt genel resmi sunulmaktadır.

The post Mevcut Okul Yapısı ve Kayıt – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

O halde, Hollanda Mesleki Eğitim ve Öğretiminde bu konuyla ilgili son tartışma ve araştırmaların öğretmenlerin rolüne giderek daha fazla odaklanması şaşırtıcı değildir. Glaudé, Van den Berg, Verbeek ve De Bruijn (2011) literatür incelemelerinde öz-yönetimli öğrenmenin öğretmenler için yeni bir meydan okuma oluşturduğu sonucuna varmışlardır. Öğretmenler, öğrenmeyi teşvik ederek ve destekleyerek öğrencilerde öz-yönetim yetkinliklerinin geliştirilmesine yardımcı olmalıdır.

Kendi kendini yöneten ve bağımsız öğrenmenin yanı sıra öğrencilerin kendi kendini düzenleyen bilişsel, üstbilişsel ve duyuşsal becerilerinin gelişimini vurgulamalıdırlar. Öğretmenler, bir yandan öğrencilerin mesleki ve çalışma kimliklerini teşvik etmesi gereken toplumsal değişimlerin getirdiği yeni bir öğrenme hedefi olarak öz-yönetimi benimsemeli, diğer yandan öğrencilerin kendilerini geliştirmelerine ve bütünleştirmelerine yardımcı olacak bir araç olarak benimsemelidir. bilgi, beceri ve tutumlar.

Ama bunu nasıl yapmalılar? Genel olarak, MEÖ öğretmenlerinin öğrencilerin öz-yönelimlerini geliştirme konusundaki gerçek becerileri hakkında çok az şey bilinmektedir ve birçok yazar bu açıdan daha fazla öğretmen eğitimini savunmuştur. Kariyer rehberliği perspektifinden bakıldığında, birçok yazar hem mevcut işgücü piyasasının hem de toplumun öğrencilerin kendi kariyerlerini yönetebilmelerini talep ettiğini savundu.

Bu yazarların konumu esas olarak teoriye dayalıdır. Bununla birlikte, öğretmenlerin öğrencilerle kariyer kimliklerini oluşturmayı amaçlayan kariyer görüşmeleri yaptığında, öğrencilerin programlarını bırakma eğiliminde olduklarını, hem okuldaki öğrenmelerine hem de amaçlarına daha fazla yön ve anlam verdiklerini gösteren bazı kanıtlar mevcuttur. işi göz önünde bulundururlar ve seçtikleri alanda iş ile daha güçlü bir şekilde özdeşleşirler.

Luken (2008), kariyer kimliği oluşturmayı çok güçlü bir şekilde hedefleyen kariyer rehberliğinin, ruminasyon tehlikesini kapsayan yansıtmaya bağlı olduğunu savundu. Ayrıca çoğu öğretmenin öğrencileriyle bu tür konuşmalar yapma konusunda yeterince yetenekli olmadığını da savundu. Jossberger (2011), birincil MEÖ hakkında rapor vererek, öğretmenlerin öğrencileri harekete geçirmeye başlamasını ve kademeli olarak öğrencileri kolaylaştırmaya yönelmesini önerdi.

Khaled (2014), ikincil ve üçüncül Mesleki Eğitim ve Öğretimde uygulamalı simülasyonlar üzerine yaptığı çalışmasında, öğretmenlerin öğrencilerin öğrenme etkinliklerini kendi öz-yönelimlerini teşvik etmek için aktif olarak yönlendirmelerini önermiştir; kolaylaştırıcılar yerine aktivatörler.

Öğrencileri harekete geçirirken bir öğretmen geribildirim verir, doğrudan talimat uygular ve üstbilişsel stratejiler öğretir. Burada kolaylaştırma, kademeli olarak kontrolü ele almalarına izin vererek ve destek düzeyini öğrencinin kapasitesine göre uyarlayarak öğrencilerin özyönetimini geliştirmek anlamına gelir.

Jossberger’in (2011) görüşüne göre, öz-düzenleme, öz-yönetim koşuluna bağlıdır ve sonuç olarak eğitimde ilk sırada gelir. Geri bildirim, öz-düzenlemeyi öğretmede merkezi bir rol oynar ve odaklanmalı ve zamanında doğru zamanda verilmelidir. Bu nedenle, araştırmalara dayalı olarak, öğretmenlerin desteğinin ve geri bildiriminin, öğrencinin öz-yönelimliliğini geliştirmede çok önemli olduğu fikri giderek daha fazla hakim olmaktadır.

Öğretmenler, yeterli geri bildirim vermenin zor olduğunu düşünüyor. Bunun yanı sıra, De Bruijn (2012) on “öncü” ile yaptığı çalışmasında, ortaöğretim VET’deki öğretmenlerin öz-düzenlemenin çağdaş yeterliliğe dayalı eğitimin en önemli yönlerinden biri olduğunu düşündüklerini bildirmiştir.

Öğretmenin öğrenci üzerindeki etkisi
Öğretmen beklentileri nelerdir
Sosyo-ekonomik farklılıklar nelerdir
Okulun fiziki yapısı nasıl olmalıdır
Sosyal FARKLILIK nedir
Sosyo ekonomik ne Demek
Sosyometri Nedir
Wifi kullanmanin eğitsel açıdan faydasi

Öğrencilerinde öz-düzenlemeyi teşvik etmenin çeşitli yollarını kullandıklarını iddia ederler ve bunun uyarlanabilir ve kademeli bir şekilde gerçekleştirilmesi gerektiğini düşünürler. Uygulamada, öğrenciler bu çabaları her zaman fark etmezler. De Bruijn (2012) ayrıca öğretmenlerin niyetleri ile gerçek uygulamaları arasında bir boşluk olduğunu bildirmiştir: genellikle eski yöntemlere geri dönerler ve mevcut öğretim yöntemleri yelpazesinin gerçekten uyarlanabilir ve esnek kombinasyonlarını gerçekleştirmede başarılı olmazlar.

Bu uygulama, yeni kavramların mevcut eğitim uygulamalarına uygulanmasında genel olarak karşılaşılan sorunların altını çizmektedir. Ayrıca, bu çalışmadaki öğretmenler, öğrettikleri mesleği, tüm öğrenme durumlarında esnek bir şekilde hareket edebilecekleri bir referans çerçevesi olarak kullanmak yerine, yeni alışkanlıklarını belirli öğrenme ortamlarıyla sınırlandırıyor gibi görünmektedir.

Bu öğretmenler aynı zamanda kontrol etmek ve ayrılmak arasında doğru dengeyi kurmakta, öğrencilerde öz-yönelimi yeterince teşvik etmekte ve rejimlerini sistematik ve kademeli olarak değiştirmekte zorlanırlar. Kanıta dayalı, etkili pedagojik stratejilerin mevcut eksikliği göz önüne alındığında, Luken (2008) öğretmenlere kendi kendine öğrenme ile ilgili öğretim ve rehberliklerini bireysel öğrencilerin gelişimine göre ayarlamalarını ve öğrenciler için daha fazla bilgi sahibi olmanın farkında olmalarını tavsiye etti. özerklik, sosyal direniş ve korku uyandırabilecek zor bir kişisel süreçtir.

Kendi kendini yöneten öğrenmeye ilişkin bir pedagojik stratejinin geliştirilmesinin hala çok fazla çalışma ve çaba gerektirdiği sonucuna varabiliriz. Ayrıca, bazı insanlar öz-yönelimin başarılı bir şekilde öğretilip öğretilemeyeceğinden şüphe duymaktadır. O halde, öz-yönelimin öğrenciler üzerindeki etkileri hakkında henüz çok şey bilindiğini varsaymak olası değildir.

Öğrenciler Üzerindeki Etkiler

Şimdiye kadar, ortaöğretim VET’de, öğrencilerin kendi kendilerini yönlendirmelerinin motivasyonları veya okulu bırakma oranları, kişisel gelişimleri, öğrenme kazanımları veya kariyer yeterlilikleri üzerindeki varsayılan doğrudan yararlı etkilerine dair gerçekten neredeyse hiç kanıt yoktur. Yine de, özellikle kariyer rehberliği olarak öğretmen desteğinin, öğrencilerde bir ara değişken olarak öz-yönelimi artırarak bu faydalı etkileri sağladığına dair kanıtlar mevcuttur.

Van den Berg ve De Bruijn (2009), temel olarak öz düzenlemeye odaklanan birkaç küçük ölçekli, derinlemesine çalışmanın öğrenciler üzerinde önemli bir etki göstermediğini bulmuştur. Ancak, bu çalışmaların verdiği etkilerin ipuçlarının olumlu olmadığı ortaya çıktı. Van den Berg ve De Bruijn (2009) tarafından bildirilen diğer bazı çalışmalar olsa da, bazı olumlu etkiler gösterdi.

Bu dağınık ve çelişkili sonuçlar göz önüne alındığında, bu yazarlar şu ana kadar ortaöğretim MEÖ’de yeni öğretim uygulamalarının etkililiğini destekleyen bir kanıt zinciri diye bir şey olmadığı sonucuna varmışlardır. Son zamanlarda, Khaled’in (2014) üçte ikisi ortaöğretim MEÖ’de olan 516 öğrenci üzerinde yaptığı ampirik çalışma, öz-yönetimli öğrenme etkinliklerinin, ancak öğrencilerin kendilerinin bunları otantik ve öz-yönetime izin veren olarak algılaması halinde yeterlilik gelişimini geliştirdiğini göstermiştir.

Bu, öğrencilerin algılarını değerlendirme, öğrencilere bir görevi nasıl gerçekleştireceklerini seçme seçenekleri sunma ve öğrenme etkinliklerine kendi öz-yönetimlerini teşvik etmek için aktif olarak rehberlik etme koşuluyla, öğretmenlerin kendi kendilerini yöneten öğrenme ortamları yaratma çabalarını sürdürmelerine neden oldu. yönlendirilmişlik. Khaled’in de bildirdiği ilginç bir bulgu, öz-yönetimli öğrenme etkinliklerinin bilgi ve beceriler eğitimsel hedefler olduğunda değil, ancak yeterlilikler ise işe yaradığıdır.

Bu, bu paragrafta daha önce değindiğimiz lehte ve aleyhte tartışmalardaki her iki konumu da destekliyor gibi görünüyor. Jossberger (2011), ilk mesleki eğitimde geribildirimin öz-düzenleme üzerindeki etkisi üzerine yaptığı çalışmasında, öğrencilerde bir miktar ilerleme bulmuştur, ancak iyileştirme için de çok yer olduğunu belirtmiştir. Ayrıca Jossberger, düşük başarılılar hakkında endişelenebileceğini savundu: “Muhtemelen atanan bağımsızlığı elde etmek ve kendi kendini düzenleyen öğrenme becerilerini geliştirmek için daha fazla yardım ve desteğe ihtiyaç duyacaklar.”

Bu, diğer birçok yazarın vardığı bir sonuçtur ve sadece düşük başarılılarla ilgili değil, bir kez daha yeterli pedagojik stratejilere duyulan ihtiyacı ortaya koymaktadır.

The post Öğrenciler Üzerindeki Etkiler – Hollanda Mesleki Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Anlatım yöntemi gelenekseldir. Eski Mısır’a kadar uzanır. Yerini Gutenberg’in matbaası alabilirdi. Ancak, ders verme yönteminin sahip olduğu okuryazar seçkinler üzerindeki muazzam baskı kırılmadı. Öğretmenler, kürsülerin arkasında durmuş, olabildiğince hızlı yazan öğrencilere ders veriyorlar.

Öğrenciler gün bitmeden notlarını gözden geçirmedikçe sıkıntı oluşur, çok az öğrenci notlarını aldıkları gün gözden geçirmiştir.

Çevrimiçi video/ekran görüntüsü, geleneksel dersten çok daha verimlidir. Sözlü olarak kolayca iletilemeyen bir taslak, çizelge veya öğeler var. Öğrenci iki kez izleyebilir. Duraklatabilir. Yedekleyebilir. Eğer gerçekten iyiyse, bir ya da on yıl sonra öğrencilere öğretmeye devam edecek. Hayatta kalacak. Öğretim üyesi yapmayacaktır.

İnternet, basılı kitabın yapmadığı şekilde sınıf dersini baltalayacaktır. Kitap pahalıydı. Web aslında ücretsizdir. Kitap bazen bir öğretmenin bunu netleştirmesini gerektiriyordu. Sınıf, öğrencilerin yardım aldığı yerdi. Web, öğretmene cep telefonunun olduğu her yerde 7/24 hizmet verir. Kimin kampüse ihtiyacı var? Kim bir konferans salonuna ihtiyaç duyar?

Bir üniversite kampüsünde kurs başına yalnızca bir öğretim görevlisi alabilirsiniz. Her durumda, daha fazlasını elde etmek için programınızı dengelemeniz gerekir. Lisede, tüm yıl boyunca bir öğretim görevlisine atanırsınız: başka seçenek yok. Ancak Web’de, bir arama motoru onları bulabildiği sürece, bir konu hakkında yorum yapmış kadar çok öğretim üyesi alırsınız.

Evde, bir öğrenci kendi hızındadır. Kampüste, en düşük ortak payda tarafından yönetilir.

Aktiviteler, alışveriş, laboratuvar çalışmaları ve müzik dışında hemen her alanda online eğitim daha iyi. Bu avantajlar kampüslerden bir göçe yol açacaktır. Bu sadece bir zaman meselesidir. Çıkış hızlandıktan sonra, okul tahvili ihraçları başarısız olacaktır. Çocuğu kampüste olmayan veliler hayır oyu kullanacaktır. Büyükanne ve büyükbabalar da hayır oyu verecek. Öğretmenler sendikası evet oyu verecek.

Okulun fiziki yapısı nasıl olmalıdır
Okulun fiziki yapısı Nedir
Etkili ve nitelikli okulun özellikleri
İdeal okul nasıl olmalı makale
Okulun fiziksel özellikleri nelerdir
Okul binası nasıl olmalı
Hizmet üreten bir yer olarak okul nasıldır
İdeal okul nasıl olmalı

İdeal Okul

İdeal olanı düşündüğünüzde, şu soruyla başlamalısınız: Kim için ideal? Ne zaman ekonomiyle ilgili olarak ideali tartışsanız, şu soruyu sormalısınız: Ödeme yapan kişinin bakış açısından ideal mi?

Bir hukuk temsilcisinin perspektifinden ideal bir şeyi tartıştığınızda, şu soruyla başlamalısınız: Hukuki temsilci kimin adına hareket ediyor?

Bunlar önemli sorular. İdeal okulu tartışmanın temel zorluğu, birden fazla grubun karar verme süreci açısından en üst sıralarda yer almasıdır. Yerel devlet okullarındaki yöneticiler bunu kendileri için talep eder. Öğretmenler bunu sınıfta kendileri için iddia ederler. Okul yönetimi bunu iddia ediyor.

Okul bölgesi eyaletten para alırsa, eyaletin Talim ve Terbiye Kurulu bunu talep eder. Washington’daki Eğitim Bakanlığı bunu iddia ediyor. Mahkemeler bunu iddia ediyor. Her düzeydeki kanun koyucular bunu iddia ediyor. Eğitim bürokratları bunu iddia ediyor.

Evde eğitimin en büyük avantajı, ebeveynlerin bunu talep edebilmesidir. Herhangi bir ödemenin “ilgili” olduğunu varsayarsak, program için ödeme yapanlar onlar. Çocuklarının yasal temsilcisi olarak hareket edenler onlar. Çocuklarının neye ihtiyacı olduğunu yorumlar ve ona göre bir program seçerler.

Sadece Eyalet Eğitim Kurulu, genel olarak evde eğitim müfredatının içeriğini düzenleyen bir yasayı yasama organına kabul ettirdiği ölçüde, ebeveynler bu sorumluluğu paylaşmak zorundadır. Bu gereksinimler genellikle minimum düzeydedir ve çoğu evde eğitim gören çocuk bunları kolayca karşılayabilir.

Ancak sonuçta, öğrenci velinin kararını veto edebilir. Bir öğrenci bir programı sevmediğine karar verirse, durmadan şikayet edebilir ve bir noktada velileri yıpranır. Ya da isterse, öğrenci herhangi bir işi yapmayı reddedebilir. Bu son derece nadirdir, ancak kesinlikle mümkündür. Ebeveynler olumsuz yaptırımlar uygulayabilir veya olumlu yaptırımlar vaat edebilir, ancak nihayetinde öğrenci herhangi bir müfredatı veto edebilir.

Ev okulu, özellikle çevrimiçi evde okulu tercih etmemin ana nedeni, ebeveynlerin programların içeriği ve yapısı ile ilgili kararlar alma konusunda büyük yetkiye sahip olmalarıdır. Belirli bir müfredatın tamamını veya bir kısmını reddedebilirler. Ya hep ya hiç, ya al ya da bırak teklifleri tuzağına düşmezler. Müfredatın bir bölümünü sıyırabilirler; yerine başka bir şey koyabilirler.

Çocuklarına çevrimiçi evde eğitim verirken, eğitimin içeriği ve yapısı üzerinde, ebeveynlerin tüm müfredatı kendi başlarına oluşturduğu biri dışında, akla gelebilecek herhangi bir evde eğitim sisteminden çok daha fazla yetkiye sahiptirler. Bu, benim değerlendirmemde bir faktör olmayacak kadar nadirdir.

Çevrimiçi eğitimin düşük maliyeti nedeniyle, ebeveynlerin birden fazla müfredat arasından seçim yapması artık mümkün. Ama bunu temsilci ajanlar olarak yapmak zorundalar. Çocuklarının çıkarlarını göz önünde bulundururlar.

Uzun vadede çocuk için iyi olacak bir müfredat seçmek isterler, ancak çocuğun da kendini materyalin ustalığına adayacak kadar hevesli olacaktır. Bu nedenle, ebeveynler çocuklarının ne istediğini görmezden gelmeye cesaret edemezler. Çocukların bu konuda söz hakkı var, sadece programa ne kadar özverili emek yatıracakları konusunda.

Sonra kolejlerle ilgili düşünceler var. Çocuk üniversiteye hazırlık yolundaysa, hangi kolejlerin kabul edilebilir ve uygun fiyatlı olduğuna ebeveynleri karar vermelidir. Ayrıca geleneksel kolejlere alternatif olup olmadığına da karar vermelidirler.

Çocuklar üniversiteden mezun olma maliyetini azaltmak için lisede CLEP sınavlarını kullanmalı mı? Ebeveynleri on binlerce dolar tasarruf ettirecek başka kısayollar var mı? Bugünlerde ebeveynler “bu soruları sormama eğilimindeler çünkü uygulanabilir alternatifler olduğunun farkında değiller.

Alternatiflerin farkında olduklarında, kendilerini çocukla müzakere pozisyonunda bulurlar. Çocuğu üniversiteye daha düşük maliyetli bir yaklaşım benimsemeye ikna edebilirlerse, lise müfredatını buna göre ayarlayabilirler. Çocuk bunu kabul ederse, aileler servet biriktirebilir.

Sonra müfredatın ideolojik veya dini içeriği sorunu var. Ebeveynler bu içerikten memnun mu? İçerik, ebeveynlerin ilk ilkelerine uygun mu? Yine, bu bir ebeveyn otoritesi meselesidir. Ebeveynler, bu kararları birbiriyle çelişen iddialar ve sorunlar arasında veriyor. Ebeveynler, çocukları adına iyi kararlar almak için bir tür hokkabazlık eylemine dahil olmak zorundadır.

Çevrimiçi müfredatımı bir araya getirirken, tüm bu rakip iddiaları düşündüm. Eski kural doğrudur: tek beden herkese uymaz. Ebeveynlerin isteklerini, öğrencilerin ihtiyaçlarını, kolejlerin kabul ofislerini ve mevcut çevrimiçi evde eğitim teknolojilerini karşılayacak kapsamlı bir müfredat oluşturmaya çalıştım.

The post İdeal Okul – Okul Devrimi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).