Finlandiya, el sanatları öğretiminde küresel bir öncüdür. Günlük mutfak eşyalarının nasıl üretileceğini öğrenmek ve günlük yaşam için beceriler öğrenmek önemliydi; amaç, öğrencilerin eğitimlerini tamamladıktan sonra tarım işlerine dönmeleriydi.

Öğrenciler, tarımsal topluluklarda aile emeğinin bir parçasıydı ve tarımsal çalışma, bir çocuğun eğitime katılımını zorunlu kılıyordu. Bu nedenle, çocukların okula devamı düzensizdi.

Hıristiyanlık müfredatta açıkça görülebiliyordu ve öğretmenin görevi, çocuklara Tanrı’ya olan şükran ve güven ile birlikte bir Tanrı korkusu aşılamak ve öğrencileri her durumda Tanrı’ya karşı bu korkuyu göstermeye teşvik etmekti.

Hıristiyan ahlakı eğitim ahlakı, saf kalp, dişçilik, tevazu, itaat, görev duygusu, hayırseverlik, yardımseverlik, titizlik, minnettarlık, nezaket, dürüstlük ve şövalyelik gibi özellikleri tercih ediyordu.

Çocuklar iyi olsaydı, çocuk ile Tanrı arasında bir ilişki kurulabilirdi. Öte yandan, kötü bir çocuk başkalarına sataştı ve alay etti, yalan söyledi, çaldı, itaatsizdi, dikkatsiz ve tembeldi.

İlköğretim Kararnamesi, bir öğrenci okul kurallarına uymazsa öğretmenlerin kullanabileceği cezalandırma yöntemlerini içeriyordu. Bunlar sadece itaatsiz öğrenciler için değil, tembel ve dikkatsiz olanlar için de geçerliydi. Bir öğrenciyi cezalandırmadan önce öğretmenin bir uyarı yapması gerekiyordu.

Gerekirse, öğretmenin aşağıdaki cezalandırma biçimlerini kullanmasına izin verildi: öğrenciyi daha da aşağı oturtun (öğrenciler sınıfta sırayla oturdu ve tembel ve dikkatsiz öğrenci koltuklarını kaydırdı); öğrenciyi diğer öğrencilerden ayırın; sınıfın önünde çocuğu azarlayın ve uyarın; öğrenciyi gözaltına almak; sınıfın önünde bir bastonla öğrencinin avucuna altı kez şaplak atmak anlamına gelen fiziksel disiplin kullanın; ve son çare olarak okuldan dışlanma söz konusuydu.

İlköğretim Kararnamesi, kimin ceza verebileceği ve talimatların nasıl kullanılması ve yorumlanması gerektiği konusunda ayrıntılı talimatlar veriyordu. Örneğin, azarlama, bir öğrencinin itaatsizliğine öğretmenin anında verdiği bir tepkiydi ve diğer öğrencilerden ayrılmak genellikle bir köşeye gönderilmek anlamına geliyordu.

4+4+4 eğitim sistemi zorunlu mu
Zorunlu eğitim Nedir
türkiye’de zorunlu eğitim tarihi
Zorunlu eğitim kaç yıl
5+3 eğitim sistemi
1980 eğitim sistemi
Ortaokul zorunlu mu
8 yıllık zorunlu Eğitim ne zaman başladı

Cezanın ciddiyeti, asi davranış veya öğretmenin otoritesini sorgulama gibi öğrencinin davranışının ciddiyetine bağlıydı. Kullanılan diğer disiplin yöntemleri arasında saç çekme, işaret çubuğu ile vurma ve kara tahtanın arkasında durma yer alıyordu.

Kararname, daha sonra cezalarda hangi değişikliklerin yapıldığına dayanan bir temel oluşturdu. Kararnameyle belirlenen düzenlemeler, çoğunlukla cezalarda kullanılan isimlerin kullanımıyla ilgili çok az değişiklikle Finlandiya’daki ilkokullara uygulandı.

İlköğretim Kararnamesi’nde belirtilen disiplin yöntemleri, daha sonraki kanun ve kararnamelerde önemli ölçüde değişmemiştir. En önemli değişiklik, 1914’te fiziksel disiplinin yasaklanması gibi disiplin yöntemlerinin sayısının azalması olarak gerçekleşti.

Öğrenciler, Tanrı korkusu, vatanseverlik duygusu, yasalara ve otoritelere saygı, görgü kuralları ve çalışkanlıkla eğitileceklerdi ve bu nedenle disiplin katıydı. Dersler sırasında askeri disiplin sağlandı; örneğin, ders sırasında elinizi nasıl kaldıracağınıza dair ayrıntılı talimatlar vardı.

İlkokul yönergeleri katı ve ayrıntılı düzeni vurguladı. İlkokul sisteminin yeniliği ve sınıftaki çok sayıda öğrenci de katı ve düzenli disipline ihtiyaç duyulmasına katkıda bulundu. Bazı öğrenciler bu katı disipline iyi adapte oldu, ancak diğerlerinde okula gitme konusunda isteksizliğe neden oldu.

Huzursuz öğrenciler, alışkın olmadıkları için hareketsiz oturmakta zorlandılar. İlkokul sisteminin ilk yıllarında verilen cezaların sayısı, öğrencilerin okullardaki uygulamalara aşina olmamalarından etkilenmiştir.

Pek çok öğrencinin ebeveynleri okula gitmemişti ve çocuklarına bu konuda yardımcı olamıyordu. Ebeveynler, çocukların eğitim alma konusundaki zayıf motivasyonunda görünen okula devam etmeye de değer vermedi.

Fin ilkokul sisteminin ilk yıllarında rahatsızlıklar bir sorundu, ancak öğrenciler okulun geleneklerine alıştıktan sonra disiplin bir sorun olarak görülmedi. Öte yandan, okula “boyun eğen” çocuklar da vardı ve bu tür öğrencileri cezalandırmaya büyük bir ihtiyaç yoktu.

Ayrıca, kötü davranan çocuklar kendilerini okuldan çıkardığından, ilkokulun gönüllü yapısı durumu kolaylaştırdı. 19. yüzyılın sonundaki en önemli reformlardan biri 24 Mayıs 1898’de çıkarılan Okul Bölgeleri Hakkında Kararname (Piirijakoasetus) idi; kırsal alanlarda üst ilköğretim okullarının kurulmasını teşvik etti.

Yasa, henüz zorunlu eğitim olmamasına rağmen belediyelerin okullar kurması gerektiğini belirtiyordu.98 Okul Bölümleri Hakkında Kararname, zorunlu eğitimi şart koşmasa da Finlandiya’daki ilk zorunlu eğitim yasası olarak kabul edildi.

Kararnameye göre, kırsal belediyeler ilkokul bölgeleri oluşturacak ve okul çağındaki her çocuğun kendi anadilinde eğitim almasını sağlayacaktı. Okul bölgesinde okul çağında en az 30 istekli çocuk varsa bir okul kurulması gerekiyordu. Okula yolculuk 5 kilometreden fazla olamaz.

Seyrek nüfuslu pek çok alan 5 kilometrelik kısıtlamanın dışında kaldığından, bu gereklilik tüm alanlarda karşılanamamıştır. Okula 50’den fazla öğrenci katılırsa, yeni bir okul kurulmalı veya bir yardımcı öğretmen çalıştırılmalıydı.

Kararname bir dönüm noktası olarak kabul edildi. Mevcut ilkokullar daha da gelişti. Kararnameyi izleyen ilk yılda, öğrenci sayısı yaklaşık 5.000 öğrenci arttı.

Kırsal alanlarda giderek daha fazla öğrenci olmaya başladı: Okul Bölgeleri Hakkında Kararname çıkarıldıktan hemen sonra yaklaşık 68.000 öğrenci vardı, ancak 1920’de 190.000’den fazla öğrenci kaydoldu.

Okul Bölgeleri Hakkında Kararname, ilköğretimin oldukça yetersiz ve dağınık olmasına rağmen, ilkokul sistemindeki aksaklıkları ortadan kaldırdı; sonuç olarak, Fin ilkokul sistemi hızla büyüdü.

Zorunlu Eğitimin Gelişimi

Zorunlu eğitim yasası 1910 gibi erken bir tarihte önerildi, ancak Çar II. Nicholas’ın muhalefetiyle karşılaştı. Finlandiya 1917’de bağımsızlığını kazandığında durum değişti ve bu konuda siyasi bir karar verilebilirdi.

Zorunlu eğitime, genel adalet anlayışına aykırı olduğu ve hoşnutsuzluk yaratacağı için karşı çıktı. Bu görüşlerin ilkokulun statüsünü ve saygısını zayıflattığına inanılıyordu.

Ebeveynler ayrıca Zorunlu Eğitim Yasasına ilk düşünülenden daha güçlü bir şekilde karşı çıktılar. Bunun bir nedeni cehalettir, bir diğeri de eğitimciler olarak onlara olan saygının zayıflayacağı korkusuydu. Bu büyük ölçüde bir otorite sorunuydu.

The post Zorunlu Eğitimin Gelişimi – Finlandiya’da Okul Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).