Üniversiteler yüksek öğrenime egemen olmaya başladıktan sonra bile, eski katedral ve manastır okullarının çoğu teoloji, fıkıh, sanat ve hatta tıpta bir miktar eğitim vermeye devam etti. En azından, kütüphaneleri ve öğrenme gelenekleri, bireylere üniversitelerde elde edilenlerle rekabet edebilecek bir yeterlilik düzeyi kazanmaları için fırsatlar sağladı.

Bununla birlikte, bu okulların canlılığı, bireysel piskopos veya başrahipin entelektüel çıkarlarına bağlı olarak önemli ölçüde değişebilir. Bu okulların resmi derece ve ius ubique docendi’nin her iki üniversite tekelini verme yetkisine sahip olmaması, etkilerini ve prestijlerini daha da kısıtladı.

Bununla birlikte, dilenci tarikatların kaynakları ve eğitim ağları, önemleri genellikle hizmet ettikleri belirli tarikatların ötesine geçen bir dizi başarılı okul kurmalarına izin verdi.

Üniversiteler kurulmadan önce, katedraller yüksek öğretimin başlıca sağlayıcılarıydı. Hildesheim, Erfurt, Mainz, Cologne ve Freising gibi bazı piskoposluk merkezleri, uzak mesafelerden öğrencileri çekerek okullarıyla ünlendi.

Ancak, öncelikle üniversitelerin büyümesi nedeniyle, katedral okullarının çoğunun prestiji on üçüncü yüzyılda hızla azaldı. Çoğu, bir düzeyde teolojik eğitim sağlamaya devam etti. Üçüncü Lateran Konseyi (1179) her başpiskoposluğun bir teoloji ustası olmasını istedi – ancak bunların önemi coğrafi olarak sınırlıydı.

Regensburg katedral okulu sadece bölgesel etkiye sahip olanlar arasındaydı. Üniversitelerin kurulmasından önce bile, okulları Ren okullarına verilen itibarı hiçbir zaman tatmadı. Bir teolojik çalışma merkezi olarak Regensburg, geleceğin rahipleri için temel eğitim sağlamakla birlikte, çok az şey sağlayarak, yalnızca marjinal bir öneme sahipti.

Regensburg Üniversitesi Psikoloji yüksek lisans
Regensburg Üniversitesi Bölümleri
Stuttgart Yüksek lisans
Bremen Üniversitesi yüksek lisans başvuru Şartları
Ulm Üniversitesi yüksek lisans
Essen Üniversitesi yüksek Lisans
Mannheim üniversitesi Kabul Şartları
Siegen Üniversitesi şartlı kabul

Regensburg’daki katedral okullarının sınırlı erişimi, kısmen katedral ile başrahibi onuncu yüzyılın sonuna kadar piskopos olarak görev yapan ve okulu katedralin okulunu gölgede bırakan St. Emmeram manastırı arasındaki karmaşık ilişkinin sonucuydu.

Edebi üretimin kanıtı da yetersizdir. Ancak, katedral ve bölümü entelektüel olarak kısır değildi. 975’te piskoposluk ve başrahiplik makamlarının ayrılmasından önce, Regensburg’un katedralini birkaç bilgin adam işgal etti.

Daha sonra, zamanının en önemli entelektüel şahsiyetlerinden biri olan Albertus Magnus, kısa bir süre piskoposluk yaptı. On dördüncü yüzyıl kanonu Conrad of Megenberg’in edebi kariyeri de iyi belgelenmiştir.

Daha az bilinen katedral, on beşinci yüzyılın son yarısında önemli hümanist ağların merkezi olarak da hizmet etti. İtalyan eğitimli Fridericus Parsberger, Regensburg’da hem skolastik hem de piskopos olarak görev yaptı. Katedral kanonu Ulricus Part, Piccolomino ailesini ve Francesco Todeschini-Piccolomini’nin (gelecekteki Papa Pius III) 1471 Reichstag için Regensburg’a gelişini kutlayan hümanist ilhamlı bir konuşmanın arkasında kaldı. Yazar ve bibliyofil Johannes Tröster, Aeneas Silvius Piccolomini’nin ( Pius II) hümanist çevre.

Zaman zaman üniversite eğitimli erkekler de katedralde ders veriyordu. 1420’de hukuk lisansı ve ilahiyat diplomasına sahip olan Conrad Duvel von Hildesheim, piskoposun mahkemesinde kilise hukuku dersleri verdi. Conrad ayrıca 1430’da ölümü üzerine şehre cömert bir kitap hediye etti.

1511’de, Leipzig’deki belirli bir teoloji öğrencisi—Wolfgangus Winckler— Regensburg katedral kilisesindeki “ubi ad prelaturam assumptus fuit”teki Cümleler üzerine derslerini tamamlamak için izin aldı. Bu adamlar, Fridericus Parsberger dışında, katedral okulu ile doğrudan bağlantılı olmasalar da, katedral bölümünde aktif bir entelektüel hayata işaret ediyorlar.

Regensburg’un içinde ve bitişiğinde yer alan dört Benedictine evinin kütüphaneleri de mantık, kuadrivium, teoloji, fıkıh ve tıp alanlarında ileri çalışmalar da dahil olmak üzere uzun bir yüksek öğrenim geleneğini yansıtır.

Onuncu yüzyıla gelindiğinde, Aziz Emmeram manastırı, sanatları ve teolojik çalışmalarıyla geniş bir üne sahipti ve ünü on birinci ve on ikinci yüzyıla kadar artmaya devam etti. İki on birinci yüzyıl figürü, manastırın artan prestijine muazzam katkıda bulundu.

Chartres’lı Fulbert’in yanında eğitim gören keşiş Hartwig, o ünlü okuldan birkaç liberal sanat metinleriyle St. Emmeram’a döndü. Yaklaşık bir nesil sonra, katip ve okul müdürü St. Emmeram’lı Otloh, St. Emmeram kütüphanesi ve Tegernsee, Fulda, Hersfeld ve Amorbach manastırları için çok sayıda eser yazdı ve kopyaladı.

On üçüncü yüzyılda göreceli bir sessizlik döneminden sonra, on dördüncü yüzyılın başlarında manastırda yüksek araştırmalar tekrar belirgin bir şekilde ortaya çıkıyor. Başrahip Albert von Schmidmüln yönetimindeki manastır, Bologna’da okumak üzere birkaç keşiş gönderdi. Bu adamlar yanlarında Kuzey İtalya kökenli çok sayıda kitap getirerek manastıra döndüler.

On dördüncü yüzyılın sonları bir dizi mali ve manevi krize yol açsa da, on beşinci yüzyılın ortalarında manastır, üniversiteye girişte başka bir artış gördü. 1450’lerin başında Regensburg’a gelen Melker reform hareketi, okulun yeniden örgütlenmesini zorunlu kıldı ve yeni bir entelektüel faaliyet dönemi başlattı.

Reformların uygulanmasını takip eden yıllarda manastır, Leipzig Üniversitesi ile önemli bağlantılar kurdu. Geleceğin başrahip Johannes Tegernpeck, üniversite eğitimlerinden sonra St. Emmeram’a giren Heinrich Prew ve Friedrich Amman gibi orada okudu. St. Emmeram’ın okul müdürü Hermann Pötzlinger de bir süre Leipzig’de okudu.

Bu dönemdeki entelektüel faaliyet düzeyi yine kütüphaneden anlaşılmaktadır. 1347 ve 1452 arasında, kütüphane sadece mütevazı bir genişleme gösterir. Ancak sonraki elli yılda, önemli ölçüde büyüdü. Özellikle astronomi ve matematik başta olmak üzere bilimsel metinlere ve hümanist eserlere artan ilgi açıkça görülmektedir.

Belirli metinlerin yalnızca varlığı yaygın kullanımı göstermese de, en azından bazı keşişlerin çıkarlarını ve entelektüel arayışları destekleyen bir atmosferi doğrular. Ek olarak, en azından bazı yabancılar kütüphanedeki kitapların çoğuna erişebildiler, bu da St. Emmeram kütüphanesini ve önemi şehir surlarının çok ötesine ulaşan önemli yüksek öğrenim rezervuarları olan diğer Benedictine evlerini yaptı.

Regensburg’daki Benedictine manastırları bu varlıkların kullanımı için sistematik programlar geliştirmese de, kitaplar belirli başrahiplerin ve keşişlerin bireysel ilgilerini ve öğretilerini yansıtıyor ve devam eden bir yüksek öğrenim geleneği için temel sağlıyordu. Bu manastırlar da dış dünyadan izole değildi; bireysel bilgin keşişlerin ve onların muazzam kütüphanelerinin etkisiyle, Regensburg’un entelektüel iklimine önemli ölçüde katkıda bulundular.

The post Regensburg’da Yüksek Öğrenim – Almanya’da Okullar ve Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Her ikisi de eski Roma surlarının sınırları içindeydi (yaşlarının bir kanıtı) şehrin güneybatı ucunda, St. Emmeram yakınlarında Obermünster ve kuzeydoğu çeperinde Niedermünster. Onuncu yüzyılın sonlarında, kadınlar için üçüncü bir ev , St. Paul’s (Mittelmünster), Obermünster’den çok uzakta olmayan bir yerde kuruldu.

On üçüncü yüzyılda dilencilerin gelişi, kadın dindarlar için resmi evlerin sayısında önemli bir artış anlamına geliyordu. Erkek muadillerinin yönetimi altına yerleştirilen bu yeni evler, ortaçağ toplumundaki önemli demografik değişimleri de yansıtıyordu.

Obermünster, Mittelmünster ve Niedermünster’in asil kadınlarının aksine, Dominikli kız kardeşler ve Yoksul Clares, büyük ölçüde Regensburg vatandaşlarının ailelerinden geliyordu. Bu tür vakıflarda sıklıkla olduğu gibi, kadın evleri, manevi gözetimi ile görevlendirilen erkek dilenci manastırlarına fiziksel olarak yakındı.

Askeri tarikatların Regensburg’da da bir varlığı vardı, ancak şehirde rahiplerin ve rahiplerin istihdam edilmesinin ötesinde herhangi bir eğitim rolüne sahip olduklarına dair hiçbir kanıt yok. Töton Şövalyeleri, 12. yüzyılın ilk çeyreğinin sonunda şehirde bir komutanlığa sahipti.

Yaklaşık kırk yıl sonra, şehrin batı çeyreğinde bulunan Regensburg’da Knights Hospitaller’in küçük bir manastırı da ortaya çıktı. Bunlara ek olarak, yaklaşık yetmiş şapel, çok sayıda sunak ve hastane vardı, bunların hepsi Ayin için rahiplere ihtiyaç duyuyordu.

Regensburg Okulları

Özel eğitmenler dışında, Regensburg’un dini kurumları, on altıncı yüzyılın başlarına kadar şehirdeki tüm okulları yönetti. Yine de bu “tekel”den çok fazla yararlanmamaya dikkat edilmelidir.

Kentin sayısız özgürlüğüne ve önde gelen vatandaşlarının hatırı sayılır öz farkındalığına rağmen, kendi okulunu kurmak için ciddi bir çaba göstermemesi, mevcut okulların ihtiyaçlarını yeterince karşıladığını göstermektedir. Gerçekten de, dini okulların çıkarları bunu gerektiriyordu.

Alte Kapelle ve katedral okulları, on dördüncü yüzyılın ortalarında şehir onları boykot ettiğinde önemli ekonomik sıkıntılar yaşadı – şehrin kullanabileceği ekonomik gücün açık bir kanıtı.

Dini kurumlar da monolitik bir çıkar bloğunu temsil etmiyorlardı. Birden fazla dini okulun varlığı, bir anlamda öğrenciler için birbirleriyle rekabet ettikleri anlamına geliyordu.

Regensburg Üniversitesi Bölümleri
Regensburg Üniversitesi Psikoloji Yüksek Lisans
Almanya da eğitim
Siegen Üniversitesi şartlı kabul
Heidelberg Üniversitesi şartlı kabul
Bremen Üniversitesi şartlı Kabul
Nürnberg Üniversitesi şartlı kabul
Paderborn Üniversitesi Şartlı kabul

Sonuç olarak, görünürdeki kilise tekeline rağmen, Regensburg’da mevcut olan eğitim fırsatları, şehir tarafından finanse edilen okulların temeli veya tam gelişmiş bir Schulstreit gelişimi olmaksızın vatandaşlarının ihtiyaçlarını karşılamış görünmektedir.
Çoğu rahip ve hatta rahipler, litürjinin yetenekli performansı için yeterli temel eğitimi sağlayabilir.

Bazıları ayrıca okuma ve hatta belki de yazmayı öğretebildi. On üçüncü yüzyıl papalık yasaları, her cemaatin bir okulu yönetme yeteneğine sahip bir din adamı çalıştırmasını gerektiriyordu. Elbette kanun çıkarmak başka, uygulamak başka şey.

Regensburg piskoposluk yetkililerinin 180 yıldan uzun bir süre sonra neredeyse aynı kararnameyi yayınlaması, dikkatli olmak için yeterli bir nedendir. Kilise görevlileri bu yükümlülükleri yerine getirmek için çaba gösterseler bile, eğitim düzeyi ve eğitim kalitesi çok çeşitliydi.

Çoğu durumda, öğretim, İtikad’ın temel bilgileriyle ve öğrencilerin kolayca ezberleyebilecekleri birkaç basit duayla sınırlıydı. Ortaçağ boyunca, bireysel rektörlerin yetkinliği eşitsiz kaldı, bu da Reformatio Sigismundi’nin anonim yazarının (1439’da ortaya çıktı) piskoposların her cemaate “en azından bekar” olan bilgili adamlar sağlamasını talep etmesine yol açtı.

Regensburg’da bu tür cemaat okullarına ilişkin kanıtlar sınırlıdır. St. Cassian bölge kilisesine bağlı iki fakir bilgin, hasta ve ölmekte olan rahibe kutsal törenleri uygularken yardım ettiği için her çeyrekte dört groschen aldı.

St. Lazarus hastanesinin pfarrer’ı on altı dinar aldı ve ona yardım eden “schüler”lerin her biri, bağışçı – Nicholas Swaiger’in onuruna sürekli bir ayini kutladıklarında iki dinar aldı.

Ayrıca, şehir hesap defterleri, 1478 ile 1498 yılları arasında “knaben auf der Thumbpfar [St. Ulrich’in] der stat vorm sakrament singen’de ölmesi.” Bununla birlikte, bu, yalnızca şarkı konusunda eğitilmiş çok az sayıda çocuğu kapsıyor gibi görünüyor.

Bireysel din adamlarına bağlı bilim adamlarına da referanslar vardır. 1260 yılında, Regensburg’daki katedralin dekanı olan magister Leo’nun bilgini Arnold adında bir kişi, Hugo unter den Walchen ile katedral bölümü arasında bir anlaşmaya tanık oldu.

Belki de katedral dekanı, fakir bir katedral bilgini olan Arnold’u diğer kiliselerde gerektiği gibi kendi kaynaklarından korudu. Benzer bir düzenleme olabilecek şekilde, St. Paul’s rektörü bir bilgin tuttu.

1335’te, Heinrich adlı bir “dez pharærers schu ̋lær von sant Pauls”, St. Paul manastırına mülk satışına tanık oldu. Bu daha bireyselleştirilmiş ve biraz sınırlı düzenlemelerin ötesinde, Regensburg’daki birçok okulun uzun ve seçkin öğretim kayıtları vardı.

En büyük süreklilik derecesine sahip okullar, kanon evlerine bağlı olanlardır. Başlangıçta müstakbel kanonların (domicelli), cemaat din adamlarının ve koroya hizmet eden erkek çocukların eğitimi için tasarlanmış olsalar da, laik bir kariyere yönelik önemli sayıda çocuğu içeriyorlardı.

Bu evlerden ikisinde -katedral ve Alte Kapelle- scolastikus makamının kurumsallaşması, şüphesiz hem kurumsal hem de ekonomik destek sağlayarak bu okulların istikrarına katkıda bulunmuştur. Gerçekten de, on üçüncü yüzyılın başlarından itibaren kaynaklarda belirgin olan neredeyse kesintisiz bir skolastik çizgi vardır.

Diğer piskoposluk şehirlerinde olduğu gibi, Regensburg katedrali ve laik kanonları erken ve önemli bir okulu sürdürdü. Aziz Emmeram başrahibinin hem manastır hem de piskoposluk ofisini elinde tutmayı bıraktığı en azından onuncu yüzyılın sonlarından itibaren bağımsız bir katedral okulunun var olması muhtemeldir. On birinci yüzyıldan beri var olduğu ve Orta Çağ boyunca faaliyet göstermeye devam ettiği kesindir.

The post Regensburg Okulları – Almanya’da Okullar ve Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).